muziek

Van donderdag 14 t.e.m. zondag 17 augustus vindt in Park Den Brandt in Antwerpen de 27e editie van Jazz Middelheim plaats. Vanaf dit jaar is het festival opnieuw jaarlijkse gebeurtenis.

De opzet en het programma van Jazz Middelheim is redelijk verschillend van dat van Gent Jazz, ook al wordt het festival vanaf nu door dezelfde mensen georganiseerd. Middelheim is –zoals Antwerpen– iets meer free (free as in: jazz), en dat wordt meteen duidelijk als we naar het programma kijken. Daar vinden we namen terug zoals het Pharoah Sanders Quartet, Bill Laswell en het Trio Muhal Richard Abrams, George Lewis & Roscoe Mitchell. Tegelijkertijd is er ook plaats voor tradities, met Toots en Wynton Marsalis. En verder kijk ik zelf bijzonder uit naar het Charles Lloyd Quartet en het Robin Verheyen International Quartet. Voor zover ik tijd zal hebben om te luisteren, want ondergetekende zal er wel degelijk zijn tenten opslaan (lees: een hotel betrekken met zijn madam), maar voor dit jaar werd hem gevraagd om aldaar als huisfotograaf aan te treden.

Wie er niet bij kan zijn –laat u niet afschrikken door het Belgische weder: het is er altijd verschrikkelijk gezellig, op dat festival– kan elk concert live en integraal op Klara volgen, en Toots Thielemans zelfs live en integraal op Canvas+ (het aanbod achter de rode knop).

Een fundamenteel onderdeel van Jazz Middelheim is Klara for Kids. Elke dag, tussen het eerste en het tweede concert, is er een optreden voor kinderen (én hun ouders) op het cateringplein (links achter de tent). Met Han Bennink, Eric Thielemans, Chris Joris en Giovanni Barcella (foto hierboven) ligt de klemtoon deze keer op percussie.

Jazz Middelheim, van 14 tot 17 augustus in Park den Brandt, Beukenlaan, Antwerpen. Dagtickets vanaf 27 euro, of een vierdagenpas voor 81 euro.

Het laatste lijstje deze maand: de cds. Deze keer opnieuw mét een muxtape: volume12.muxtape.com

Seasounds is de derde cd van het Ben Sluijs Quartet, en mocht bij verschijning (in 2001) meteen al in competitie treden met het half-legendarische Stones, de duocd van Ben Sluijs met Erik Vermeulen. Feit is: Vermeulen en Sluijs, dat gaat wreed goed samen, of het nu via het Ben Sluijs Quartet of het recentere The Unplayables gaat. Ook op Harmonic Integration treffen we Vermeulen immers weer aan, waar de bassist en drummer ‘vervangen’ werden door Manolo Cabras en Marek Patrman, en Jeroen Van Herzeele zorgt voor een mooie balans in het geheel.
Muxtape Track 1: Ben Sluijs Quartet #1: Zin-Zen (de rest is te lang en dat mag niet op muxtape)
Muxtape Track 2: The Unplayables #5: Squawk

Isobel Campbell & Mark Lanegan herhalen met Sunday at Devil Dirt hun bravourestukje van twee jaar geleden. Wat in wezen betekent dat ze niet communiceren, Lanegan zijn stukjes komt inzingen, en Campbell voor de afwerking mag opdraaien. Het resultaat mag er in elk geval opnieuw zijn –soms een beetje té herkenbaar misschien, maar niet dat het storend wordt. Ze hebben nu eenmaal een sound.
Muxtape Track 3: #5: Come on Over (Turn Me On)

Het was ook twee jaar geleden sinds de vorige cd voor Joan as Police Woman, het pseudoniem van Joan Wasser. Ik werd nog half zot verklaard toen ik in 2006 met Real Life thuis kwam, heden ten dage lijkt Joan iets beter ingeburgerd. To Survive is een schone cd, heel fragiel soms, een beetje commercieel soms. En Rufus Wanwright zingt mee op het laatste nummer, en drukt er meteen ook zijn onmiskenbare stempel op.
Muxtape Track 4: #8: Furious

For Emma, Forever Ago van Bon Iver (Justin Vernon) werd een tijdje geleden verschrikkelijk gehyped, maar niet zonder reden. Skinny Love is een prachtige single, Vernon heeft een goede stem –maar een verschrikkelijk pseudoniem– en zijn sound laat soms wat denken aan de glijdende geluiden van Sigur Rós.
Muxtape Track 5: #1: Flume

Melody Gardot was dé revelatie van het voorbije Gent Jazz festival, en ik heb dan ook zonder de geringste twijfel haar debuut, Worrisome Heart, in huis gehaald. Ik raad u ten stelligste aan hetzelfde te doen.
Muxtape Track 6: #9: Goodnite

Over de nieuwste van Carla Bruni, Comme si de rien n’était, kunnen we kort zijn: miskoop. Bruni haalt het niveau van haar eerste album niet meer, ook haar tweede vond ik eigenlijk al niet om over naar huis te schrijven. Maar kom, het is in het Engels, en misschien is de volgende opnieuw in het Frans, en dan zien we wel weer, dacht ik toen. Wel, we hebben het ‘gezien’. Volgende.
Muxtape Track 7: #1: Ma jeunesse

Gelukkig is er nog Season of Changes van Brian Blade & The Fellowship Band. Een geheel tijdloos album, zorgvuldig afgewogen, dat soms verbazingwekkend Europees kan klinken –niet dat zoiets een criterium is. Het eerste album van de groep in 8 jaar. En wat voor één.
Muxtape Track 8: #1: Rubylou’s Lullaby

“Met Motown kunt ge niet verkeerd gaan”, zei ik toen de schenker van deze verzamelbundel (The Complete Motown Singles, Vol. 9: 1969) mij verzekerde dat ik altijd mocht inruilen voor iets anders als ik niet tevreden zou zijn. Niet meteen een verschrikkelijk representatieve track uit de veelheid van cds in deze verzameling, maar ik kon eenvoudig niet weerstaan aan de James-Lastigheid van deze uitvoering van John Barrys Midnight Cowboy door Joe Harnell. Een paar schitterende foto’s ook, in dat boek, waaronder één van Bobby Taylor, op een manier die nu eigenlijk gewoon niet meer mogelijk zou zijn. Enfin, of juist wel, met al die retro-toestanden. (Ik vind hem niet meteen terug op het internet, die foto, maar hij komt waarschijnlijk uit de sessie voor de cover van Taylor Made Soul.)
Muxtape Track 9: Joe Harnell: Midnight Cowboy

Tracks te beluisteren via volume12.muxtape.com

43. Seasounds / Ben Sluijs Quartet / 2000 / **
44. Harmonic Integration / The Unplayables / 2008 / ***
45. Sunday at Devil Dirt / Isobel Campbell & Mark Lanegan / 2008 / ***
46. To Survive / Joan as a Police Woman / 2008 / ***
47. For Emma, Forever Ago / Bon Iver / 2007 / ***
48. Worrisome Heart / Melody Gardot / 2008 / ***
49. Comme si de rien n’était / Carla Bruni / 2008 / *
50. Season of Changes / Brian Blade & The Fellowship Band / 2008 / ***
51. The Complete Motown Singles, Vol. 9: 1969 / Various / 2007 / ***

0 te vermijden / * slecht, maar beluisterbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(cds vorige maand)

“Hm,” zei ik gisteren tegen Tessa toen ik deze lijst bijwerkte, “ik heb het gevoel dat ik iets mis.” Het is alsof ik ergens een paar concerten ben vergeten, en het is vooral omdat de maand schijnbaar pas op de 10^e dag begint. Het was van maart geleden dat ik nog eens een concertje had meegepikt, maar de zomermaanden maken dat telkens weer ‘goed’.

Ha!

En terwijl ik dit intik weet ik meteen wat er in mijn lijstje ontbreekt: Parkjazz. Schande –ik had er in Amerika zo naar zitten uitkijken. De maand begint op de 6^e dag!

—

Sterretjes geven is verschrikkelijk moeilijk. Eerst had ik bijna overal drie sterren laten staan, maar dan heb ik waar die drie sterren stonden haakjes geplaatst bij de derde, en de haakjes (maar niet de ster) verwijderd bij de groepen die ik echt uitstekend vond. Herbie Hancock is bijvoorbeeld zijn derde ster kwijtgeraakt, hoewel hij een fantatstisch concert speelde, maar de muziek lag mij niet zo; Metheny heeft ze dan weer wel mogen houden, ondanks zijn walgelijke pikassogitaar –zeer subjectief dus.

Ah, en gezien ik in de jury zat, heb ik helemaal geen quotering voorzien bij de deelnemers aan Jong Jazztalent Gent –met uitzondering van de winnaar. De reden is eenvoudig: ik zou niet graag hebben dat mijn persoonlijke beoordeling zou worden verward met die van de jury.

Uitschieters zijn –hoewel niet allemaal van hetzelfde niveau, maar wel om diverse reden ten zeerste gesmaakt– in chronologische volgorde: Radio Kuka Orkest; Lionel Loueke; Flat Earth Society feat Jimi Tenor; Melody Gardot; Saxophone Summit; Wayne Shorter Quartet; The Herbaliser; CocoRosie; Soil & ‘PIMP’ Sessions; Trio Rosso; Bender Banjax. Ben ik verwend? Ik denk het wel.

Voor verdere bespreking verwijs ik naar Parkjazz: nationaal, Parkjazz: internationaal, Gent Jazz: all that jazz! en Gent Jazz: al that jazz?

26. Radio Kuka Orkest / 6-07-2008 / Parkjazz / ***
27. Bert Joris Quartet / 6-07-2008 / Parkjazz / **(*)
28. Ben Allison & Man Size Safe / 6-07-2008 / Parkjazz / **(*)
29. Zim Ngqawana / 6-07-2008 / Parkjazz / **(*)
30. Pascal Mohy / 10-07-2008 / Gent Jazz Festival / **(*)
31. Pierre Van Dormael / 10-07-2008 / Gent Jazz Festival / **(*)
32. Lionel Loueke / 10-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
33. Herbie Hancock The River Of Possibilities Tour / 10-07-2008 / Gent Jazz Festival / **(*)
34. Stefano Di Battista Quartet / 11-07-2008 / Gent Jazz Festival / **(*)
35. Trio Grande feat Matthew Bourne / 11-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
36. Pat Metheny Trio / 11-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
37. Amina Figarova Sextet / 12-07-2008 / Gent Jazz Festival / *(*)
38. Flat Earth Society feat Jimi Tenor / 12-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***(*)
39. Diana Krall / 12-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
40. Melody Gardot / 13-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
41. Bert Joris Quintet feat Enrico Pieranunzi / 13-07-2008 / Gent Jazz Festival / **
42. Saxophone Summit / 13-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***(*)
43. Wayne Shorter Quartet / 13-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***(*)
44. Buscemi Big Band feat. Michel Bisceglia / 17-07-2008 / Gent Jazz Festival / **(*)
45. The Herbaliser / 17-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
46. Erykah Badu / 17-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
47. Roberto Fonseca / 18-07-2008 / Gent Jazz Festival / **
48. Omara Portuondo / 18-07-2008 / Gent Jazz Festival / **
49. Orquesta Buena Vista Social Club / 18-07-2008 / Gent Jazz Festival / **
50. Brazzaville / 19-07-2008 / Gent Jazz Festival / **
51. Marcus Miller with Special Guest DJ Logic / 19-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
52. The Neville Brothers / 19-07-2008 / Gent Jazz Festival / *
53. Eduardo Vega Quartet / 20-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / n/a
54. Dez Mona & GO_TELL / 20-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
55. Gabriel Rios / 20-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
56. CocoRosie / 20-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
57. Soil & ‘PIMP’ Sessions / 20-07-2008 / Gent Jazz Festival / ***
58. HAMSTER axis of the one click PANTHER / 21-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / n/a
59. Electric Quartet / 22-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / n/a
60. Octurn / 22-07-2008 / Jazz in ‘t Park meets Gent Jazz Festival / **
61. Michel Vrydag 4tet / 23-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / n/a
62. Chopstick presents Prak / 23-07-2008 / Jazz in ‘t Park meets Gent Jazz Festival / ***
63. Trio Rosso / 24-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / n/a
64. LABtrio / 25-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / n/a
65. Duke PLankton / 26-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / n/a
66. Dacosse / 26-07-2008 / Jazz in ‘t Park meets Gent Jazz Festival / ***
67. Bender Banjax / 27-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / **(*)
68. CiCliC presents Scattering Theory:
    Nostalgia del Futuro II / 27-07-2008 / Jazz in ‘t Park meets Gent Jazz Festival / ***
69. Brazzaville / 28-07-2008 / Jong Jazztalent Gent / **(*)

0 te vermijden / * slecht, maar beluisterbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(concerten vorige maand)

(Canon EOS 5D, EF 70-200mm@73mm f/2.8L IS USM, f/2.8, 1/100s, 1000 ASA)

Cachaíto López van het Orquesta Buena Vista Social Club op het Gent Jazz Festival, 18/07/2008

(Zie ook deel 1: Parkjazz: nationaal)

Ben Allison is the coming man, en terecht. De man bedrijft een hevige liefde met zijn instrument, daar midden op het podium, en de klanken die hij aan zijn stijlvolle dame weet te onlokken zouden zelfs de meest doorwinterde New Yorker laten blozen. Helaas –voor mij dan– ben ik niet meteen een fan van die New Yorkse klankkleur die perfect past in een club, maar ook dan nog mijn oren niet kan verleiden.

Jammer (voor mij, alweer), want dit was een uitstekend concert, en de organisatie had met Ben Allison een schitterende naam op de affiche en op het podium. Het publiek kon het best smaken, en dan leg ik mij daar heer gewillig bij neer. Allison had zijn groep zeer goed in de hand, en vanuit de centrale positie die hij op het podium innam, zagen we hem bedaard maar dwingend de juiste wendingen aangeven.

De cd die hij recent heeft uitgebracht (Little Things Run the World) heeft ook goede kritieken gekregen –u kan er overigens fragmenten uit beluisteren op zijn site– en ik neem aan dat hij daar redelijk uit heeft geput voor het concert.

Zim Ngqawana: man, wat is mij dat. De groep had de TGV vanuit Parijs genomen om naar het festival te reizen, maar kreeg dat ding toch geen panne onderweg zeker? Eerst mochten ze terug naar Parijs trekken, om vandaaruit een andere trein opnieuw richting Kortrijk te nemen. Waar ze wonder boven wonder nog op tijd toekwamen voor hun optreden.

Bij ons sloeg onderhand de jetlag zwaar toe. Vooral Henri werd overmoedig, u kent dat wel, op dezelfde manier als u zegt “maar ik heb helemaal niet te veel gedronken”, was hij nog helemaal niet moe. We hebben na het derde of vierde liedje helaas afscheid moeten nemen om de voorlaatste trein naar Gent te nemen. Maar op die viertal muziekstukken hebben we zowat alles gehad wat er te krijgen viel –al is dat geen waar, werd mij achteraf verteld. Ngqawana speelt mondharmonica, fluit, saxofoon, en zingt nog ook. De stijl gaat van jazz naar etnisch-Afrikaans, van stilzitten naar wild opspringend dansen en zonder twijfel ook scanderen. Wat een afsluiter, welk een ambiance, maar toen het bisnummer werd ingezet, lagen wij waarschijnlijk al ijverig te snurken.

—

Parkjazz is een zeer gemoedelijk, klein, festival, dat het naar eigen zeggen weliswaar van minder bekende, maar wel kwalitatief hoogstaande groepen moet hebben. Wat Parkjazz 2008 betreft zijn ze daar alvast weer in geslaagd, en hopelijk kijkt u ook mee uit naar de editie van 2010.

Met Parkjazz is het zomers jazzfestivalseizoen van start gegaan. Helemaal zomers was het nog niet, maar dat zal alvast niet aan de muziek of de ambiance hebben gelegen. Het Begijnhofpark is heel vlot bereikbaar, ook met het openbaar vervoer, waardoor wij op amper tien-vijftien minuutjes van het station naar het park wandelden. Het festival wordt volledig gedragen door vrijwilligers, maar zoals de organisatie zondag alweer heeft bewezen, staat dat helemaal niet in de weg van een vlotte en professionele werking.

Parkjazz probeert steeds een evenwicht te vinden tussen nationale en internationale gezelschappen, en tracht –vemoedelijk ten dele daartoe door budgettaire restricties genoopt– ook minder bekende groepen op het podium te brengen. (Al kan men het Bert Joris Quartet bezwaarlijk minder bekend noemen.)

Het festival begon –ongeveer– om 15u, met het RadioKUKAorkest (feat. Ben Sluijs). RadioKUKA was onlangs nog te gast in de Gentse Hot Club, maar toen lagen wij nog zwaar onder de sloef van de jetlag, dus hebben we dat even aan ons laten voorbijgaan. De normale bezetting werd voor dit concert uitgebreid met Ben Sluijs. De muziek die ze brengen wordt vaak omschreven als kamerjazz, een stijl die elementen ontleent aan o.a. klassieke en etnische muziek. Verwacht u niet aan een saaie bedoening, de muziek is uiterst levendig en speels en wist me telkens weer van de schaarse zon buiten opnieuw de tent in te lokken. Met mij blijkbaar ook de rest van het publiek: waar de tent amper voor een vierde was gevuld bij de aanvang van het optreden, waren zo goed al alle plaatsjes bezet toen ze aan hun bisnumer begonnen.

Wie meer wil kan naar hun debuutcd teruggrijpen (Songs for Breakfast) –maar laat er nog eentje over, ik moet er zelf ook nog zien aan te raken.

Over cds gesproken, het Bert Joris Quartet bracht grotendeels werk uit hun *kuch* recente cd Magone. Een instant klassieker, en ook als u de tunes nog niet hebt gehoord, klinken ze meteen bekend. Een beetje hetzelfde fenomeen als ons overkomt met Jef Neve –van wie we ook zijn nieuwe cd nog niet hebben gehoord– maar dan anders. Als u begrijpt wat ik bedoel.

De groep was niet alleen in vorm, ze hadden er duidelijk ook goesting in. De tent bleef lekker vol, hoewel het toen nog niet was beginnen regenen. De thuisspelers hadden, kortom, de toon gezet, de schwung gesteld, de vibes gelanceerd, de voorzet gegeven, en na de pauze hadden de bezoekers eigenlijk de bal maar binnen te koppen.

Het betere werk deze maand gehoort Duffy (Warwick Ave. is inderdaad een zeer mooi nummer), en Michael Nyman. Sigur Rós is goed, maar dan vooral in samenwerking met het beeldmateriaal (dank u, Ryan McGinly); The Fratellis zijn ook goed, maar niet echt vernieuwend of verfrissend; Vetiver is leutig op hete avonden, net zoals Al Green; Alanis Morissette ontgoochelt wat; en Bonnie “Prince” Billy is ok, maar de vorige waren (veel) beter.

Voila: 8 cds in één paragraaf –wat zeg ik: één zin. Volgende keer hopelijk iets uitgebreider, maar gezien het (jazz)festseizoen is, bekom ik deze maand waarschijnlijk niet zoveel nieuwe aanwinsten. Ook geen nieuwe Muxtape deze maand, wegens geen tijd –ik tracht dit ‘gemis’ (?) goed te maken.

35. Rockferry / Duffy / 2008 / ***
36. Lay it down / Al Green / 2008 / **(*)
37. Flavors of entanglement / Alanis Morissette / 2008 / **
38. Lie down in the light / Bonnie “Prince” Billy / 2008 / **
39. Here we stand / The Fratellis / 2008 / **(*)
40. Things of the Past / Vetiver / 2008 / **
41. Med Sud I Eyrum Vid Spilum Endalaust / Sigur Rós / 2008 / ***
42. Mozart 252 / Michael Nyman / 2008 / ***

0 te vermijden / * slecht, maar beluisterbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(cds vorige maand)