Granola

Zaterdag gingen we ontbijten in De Superette, vroeg genoeg om de laatste broden nog te zien afbakken en om zonder problemen een plaatsje te vinden (lees: we waren de eerste klanten). We verdeelden onder ons gedrieën twee porties granola en twee porties ei-met-spinazie-met-bearnaise-met-toast (een variatie op eggs benedict). Dat laatste kwam eigenlijk met spek, maar ik bestelde het mijne zonder. De granola (met rode vruchten en yoghurt en honing) was lekker, maar ik kreeg toch het compliment van Tessa dat de mijne beter was.

20140705_granola07

Het is nochtans heel gemakkelijk om te maken. Ik haalde mijn recept bij Heidi Swanson (Super Natural Every Day, p. 26), die zo vriendelijk is niet alleen volumetrische hoeveelheden bij haar recepten te zetten, maar ook het gewicht telkens erbij te plaatsen.

Benodigdheden

Ondertussen heb ik mijn ingrediënten al wat aangepast, maar ik geef hier de basis mee, die perfect is op zich.

20140705_granola01

  • 400 g havervlokken (geen havermout, die vlokken zijn te klein)
  • 170 g walnoten (uit de schaal welteverstaan)
  • 60 g kokosschilfers
  • een halve koffielepel fijn zeezout
  • 85 g gedroogde bessen
  • de zest van twee appelsienen
  • 85 g ongezouten boter
  • 120 ml esdoornsiroop (maple syrup)

Zo gemaakt

Verwarm de oven voor op 150°C.

20140705_granola02

Hak naar believen de walnoten in grove stukken. Ik heb liever iets kleiners dan de volledige walnoothelften, maar sommige mensen heb graag grote stukken noot in hun granola. Pas aan naar wens. Meng de haver, noten, kokosschilfers, zout, en zest in een kom.

20140705_granola03

Smelt de boter in een pan, en voeg er de maple syrup aan toe. Roer tot een homogeen mengsel, en giet over de havermengeling in de kom. Meng goed dooreen.

20140705_granola04 20140705_granola05

Stort het mengsel op een met bakpapier bedekte bakplaat en bak gedurende 40 tot 50 minuten in de oven. 40 minuten volstaan meestal, maar dat hangt af van uw oven. De granola zal nog een beetje doorbakken terwijl ze afkoelt.

Haal uit de oven en strooi er de gedroogde bessen over (ik gebruik veenbessen). Ik bak de bessen niet mee in de oven, omdat ik vind dat ze dan te hard worden; door ze op de ovenwarme granola te strooien, krijgen ze toch wat ‘beet’.

20140705_granola06

Laat volledig afkoelen, en bewaar in een luchtdichte container op kamertemperatuur.

Smaakt overheerlijk met zelfgemaakte amandelmelk. Voor het serveren kan u er nog allerlei extra aan toevoegen, zoals lijnzaad, chiazaden, gojibessen, vers fruit, enz.

Smakelijk!

20140705_granola08

Boeken 201404-06

Oei. Het is precies al lang geleden dat ik het nog eens over mijn leeslijstje heb gehad. Het lijstje lijkt daardoor wat langer, maar negen boeken op drie maanden is niet echt veel te noemen.

  1. The Third Gate / Lincoln Child / 2013
    Under the direction of famed explorer Porter Stone, an archaeological team is secretly attempting to locate the tomb of an ancient pharaoh who was unlike any other in history. With a monumental discovery in reach, Professor Jeremy Logan is brought onto the project to investigate. What he finds will raise new questions… and alarm.
    Historisch zal het wel niet kloppen, maar structureel zit het mooi in elkaar. Bij sommige delen is het wat moeilijker om het geloof in het verhaal te houden. Het blijft een ontspannende en grotendeels boeiende lectuur. Ik heb er in elk geval geen spijt van dat ik het gelezen heb, en ik zou wel nog een van die andere ‘solo’ boeken van de auteur lezen.
  2. The Lives of Tao (Tao #1) / Wesley Chu / 2013
    When out-of-shape IT technician Roen woke up and started hearing voices in his head, he naturally assumed he was losing it. He wasn’t. He now has a passenger in his brain – an ancient alien life-form called Tao, whose race crash-landed on Earth before the first fish crawled out of the oceans. Now split into two opposing factions – the peace-loving, but under-represented Prophus, and the savage, powerful Genjix – the aliens have been in a state of civil war for centuries. Both sides are searching for a way off-planet, and the Genjix will sacrifice the entire human race, if that’s what it takes. Meanwhile, Roen is having to train to be the ultimate secret agent. Like that’s going to end up well.
    Een zeer geloofwaardig en boeiend boek, over een symbiotische samenleving tussen mens en alien, op een manier die het leesbaar maakt ook voor mensen die een misschien eerder wat stereotiep beeld van science fiction hebben. Er zit actie in en menselijkheid en groei en begrip en relaties, maar verwacht geen ruimtereizen of laserzwaarden. Absoluut de moeite van het lezen waard.
  3. Het diner / Herman Koch / 2009
    Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen. De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons ­– wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is.
    Wat een afgrijselijk boek –en ik bedoel dat eigenlijk op een positieve manier. Ik kan mij op geen enkele manier in geen enkel van de personages vinden, en de gebeurtenissen die in het verhaal worden beschreven zijn zo weerzinwekkend dat ze je op zijn zachtst gezegd, ongemakkelijk achterlaten. Er zitten een paar literair interessante technieken in het verhaal, maar ik geloof toch niet helemaal in het verhaal en de manier waarop de trekjes van de personages aan ons worden verzwegen en pas wanneer het de auteur echt past aan ons worden vrijgegeven. Niettemin een interessant boek.
  4. Demain / Guillaume Musso / 2013
    Emma vit à New York. À 32 ans, elle continue de chercher l’homme de sa vie.
    Matthew habite à Boston. Il a perdu sa femme dans un terrible accident et élève seul sa fille de quatre ans. Ils font connaissance grâce à Internet et bientôt, leurs échanges de mails les laissent penser qu’ils ont enfin droit au bonheur. Désireux de se rencontrer, ils se donnent rendez-vous dans un petit restaurant italien de Manhattan. Le même jour à la même heure, ils poussent chacun à leur tour la porte du restaurant. Ils sont conduits à la même table et pourtant… ils ne se croiseront jamais. Jeu de mensonges ? Fantasme de l’un ? Manipulation de l’autre ? Victimes d’une réalité qui les dépasse, Matthew et Emma vont rapidement se rendre compte qu’il ne s’agit pas d’un simple rendez-vous manqué.

    Dit is mijn derde Musso, en ik vermoed dat het de beste is die ik tot nog toe heb gelezen. Het begin van het verhaal vergt heel wat willing suspension of disbelief, omwille van een premisse die in het midden van het boek gemakshalve wat wordt opzij geschoven, maar die op het einde toch weer mooi in een elegante lus wordt gesloten. Niettemin vergt het veel goede wil van de lezer, maar het tweede deel van het boek leest dan weer wel in een rotvaart uit –Musso lijkt er to h in de slagen om de lezer in de greep van een spannende thriller te houden.
    Ik blijf vaag over de inhoud, omdat ik liever niets van het verhaal weggeef. Lees dit boek als zuivere ontspanning, in een mengeling van romance en thriller. Hoewel ik Musso eerder eigenlijk al had opgegeven, zet dit boek me aan om er misschien toch nog eentje te proberen –me er ter dege van bewust zijnde dat dit onvervalste pulp is.
  5. De man in duplo / José Saramago / 2002
    Tertuliano Máximo Afonso heeft genoeg van zijn werk, zijn vriendin en zijn leven. Wanneer hij in een videofilm bij toeval een figurant ontdekt die zijn dubbelganger lijkt te zijn, gaat hij geïntrigeerd op zoek naar de man. De twee blijken geen zielsverwanten, integendeel: de schok van de herkenning veroorzaakt bij beiden louter vijandigheid. De onvermijdelijke confrontatie geeft het verhaal een haast thrillerachtige spanning, die culmineert in een ontknoping zoals die in José Saramago’s imposante oeuvre niet eerder is vertoond.
    Ik had het boek gekocht omdat ik de recente verfilming van Denis Villeneuve met Jake Gyllenhaal had gezien. Er gebeurt daarin iets met spinnen dat ik niet geheel had begrepen, en ik hoopte dat het boek daarover verlichting zou brengen. Niet dus. De film is een interessante interpretatie gebleken (op dat van die spinnen na, dat moet ik nog eens opzoeken, misschien is het een allusie op Kafka). Het boek is… min of meer interessant, al ligt de stijl mij niet zo (ik had hetzelfde probleem met De stad der blinden). De synopsis vind ik ongemeen boeiend, maar de uitwerking, de zoektocht, de beweegreden, laten mij op mijn hinger zitten. Tenzij dat de bedoeling was.
  6. Liever de leugen / Jonas Boets / 2010
    Een gijzeling in een appartement. Een jongeman houdt een meisje vast, zijn stoppen dreigen door te slaan. Beneden staat de politie. Zij ontdekken al snel wie er binnen zit: Christiaan Lagae en Katrien Houbrechts. Maar waarom, wat is hun verhaal? De politie probeert de situatie onder controle te krijgen, maar stilaan komen er zaken aan het licht. Christiaan is geen onbekende bij de politie, maar is dat terecht of niet?
    Verplichte (school-)lectuur voor de zoon, en gezien ik daar niet al te beste ervaring mee had in het verleden, besloot ik het zelf ook maar eerst eens te lezen. Het werd een aangenaam verrassing, zeker geschikt voor het doelpubliek, en ontelbare keren beter dan de ‘volwassen’ tegenhangers (Aspe, Deflo, etc.). Aleen op het einde had ik een klein probleempje met de aanspreekvorm, maar ik ben aan het muggenziften. Verdienstelijk.
  7. The Target (Will Robie #3) / David Baldacci / 2014
    The President knows it’s a perilous, high-risk assignment. If he gives the order, he has the opportunity to take down a global menace, once and for all. If the mission fails, he would face certain impeachment, and the threats against the nation would multiply. So the president turns to the one team that can pull off the impossible: Will Robie and his partner, Jessica Reel. Together, Robie and Reel’s talents as assassins are unmatched. But there are some in power who don’t trust the pair. They doubt their willingness to follow orders. And they will do anything to see that the two assassins succeed, but that they do not survive. As they prepare for their mission, Reel faces a personal crisis that could well lead old enemies right to her doorstep, resurrecting the ghosts of her earlier life and bringing stark danger to all those close to her. And all the while, Robie and Reel are stalked by a new adversary: an unknown and unlikely assassin, a woman who has trained her entire life to kill, and who has her own list of targets-a list that includes Will Robie and Jessica Reel.
    Dit lees ik duizend keer liever dan zijn Jack Reacher-kloon (John Puller). De Robie serie heeft een veel originelere invalshoek en is daardoor ook veel meeslepender. Het verhaal is een continuë stroom van actie, en de nevenelementen van het verhaal worden als een rode draad mooi mee verwerkt. Op naar aflevering vier.
  8. Monte Carlo / Peter Terrin / 2014
    Monaco, mei 1968. Net voor de start van de Grand Prix Formule 1, wanneer de beau monde zich voor het oog van de wereldpers tussen de piloten en de bolides begeeft, is het publiek getuige van een vreselijk voorval. Deze gebeurtenis zal een wending geven aan het leven van de bescheiden Jack Preston, monteur bij het Team Lotus, en Deedee, kersverse filmster en belichaming van de nieuwe zeden. Thuis met zijn vrouw, in een afgelegen Engels dorp waar de jaren vijftig maar moeilijk wijken, wacht Jack vol verlangen op een teken van Deedees dankbaarheid, terwijl hij op de televisie volgt hoe zij internationaal furore maakt.
    Waarom niet. Beter dan de gemiddelde Nederlandse literatuur. Spijtig van de mix van filmische referenties (al is dat net een belangrijk onderdeel van het boekje), maar toch een aangenaam kleinnood.
  9. The Deaths of Tao (Tao #2) / Wesley Chu / 2013
    It’s been five years since the events in The Lives of Tao. All hell has broken loose.
    Minder goed dan het eerste deel, maar (gelukkig) wel opnieuw met een spetterend einde. De verrassing van het gegeven is natuurlijk uit het verhaal verdwenen, maar op het einde komt het weer helemaal terug. Ik ben benieuwd hoe het met het derde deel (publicatie voorzien voor december) zal zitten.

(boeken vorige maand)

Strips en aanverwanten

  • Une nuit à Rome, Tome 2 / Jim / 2013
    À 20 ans ils se sont fait le serment d’être réunis pour leurs 40 ans… Et maintenant ?Depuis qu’il a reçu cette fameuse VHS de leur serment de jeunesse à lui et Marie, Raphaël est à côté de ses pompes. Amoureux transi, impulsif comme comme il y a 20 ans, il a tout plaqué – l’anniversaire dans sa belle famille et Sophia, sa compagne – pour prendre un avion pour Rome. Pour rejoindre Marie et être au rendez-vous. Pour revivre cette passion, rien qu’une fois. Mais arrivé à l’hôtel, devant la porte entrouverte de la chambre, il s’interroge : «Est-ce que tout cela valait le coup ?
    Niet overtuigd van het einde op de laatste vier-vijf bladzijden (wegens de voorspelbaarheid), maar voor de rest een zeer mooi verhaal. Aanrader. Wel eerst deel één (her)lezen.
  • Un petit livre oublié sur un banc / Jim / 2014
    Camélia est assise sur un banc public. À côté d’elle, un livre est posé, comme abandonné. Elle l’ouvre et y découvre une dédicace invitant à le prendre, le lire et le déposer en retour sur un banc pour un prochain lecteur. Amusée, Camélia l’emporte. En le feuilletant chez elle, elle s’aperçoit que certaines lettres sont entourées et forment un message, une invitation à communiquer. Touchée et piquée de curiosité dans son quotidien banal et ennuyeux, elle aussi entoure des lettres, qui forment des mots, presque un voeu et repose l’objet sur un banc dans l’attente d’une réponse… S’engage dès lors une correspondance «à livre ouvert» avec un mystérieux inconnu.
    Godver. Het enige ambetante aan dit verhaal is dat ik moet wachten op het vervg.
    Geen nieuw gegeven, dat van een boek op een bank dat door iemand wordt opgepikt, maar de auteur/tekenaar maken er alvast een mooie inleiding van.
  • Un petit goût de noisette / Vanyda / 2014
    Quel est le cri de l’ours en néerlandais ? Qu’est-ce qu’un moment parfait? Est-ce qu’on meurt tous les soirs pour renaître le lendemain matin? Telles sont les questions existentielles que se posent les personnages de «Un petit goût de noisette», chacun à sa manière cherchant dans la rencontre de l’autre, le reflet de ses interrogations, une épaule sur laquelle se poser, ou tout simplement l’amour.
    Zeer mooi in elkaar gestoken, deze mozaïek die zeker geen stereotiepe mozaïek is. We volgens een aantal levens die niets en toch alles met elkaar te maken hebben. Een wondermooi voorbeeld over hoe verschillende wegen intersecteren, even parallel verlopen, en dan weer niets met elkaar lijken te maken hebben. Aanrader.
  • Saga, Volume 3 (Saga #13-18) / Brian K. Vaughan & Fiona Staples / 2014
    From the Hugo Award-winning duo of Brian K. Vaughan (The Private Eye, Y: The Last Man) and Fiona Staples (North 40, Red Sonja), Saga is the sweeping tale of one young family fighting to find their place in the universe. Searching for their literary hero, new parents Marko and Alana travel to a cosmic lighthouse on the planet Quietus, while the couple’s multiple pursuers finally close in on their targets.
    Het blijft uitkijken naar een nieuw deel in deze reeks. Vaughan is een schitterend verteller, die dit mooi gestructureerde verhaal onderhoudend houdt.
  • Paul au parc (Paul #7) / Michel Rabagliati / 2011
    Septième tome des aventures de Paul. Retour au monde de l’enfance avec “Paul au parc”, l’action se situant avant “Paul à la campagne”. Michel Rabagliati explore cette fois-ci le scoutisme et le mentorat avec en toile de fond la crise d’octobre. Une histoire d’enfance qui parle de scoutisme, de mentorat, de FLQ et des désagréments de vivre avec une belle famille dans le même appartement.
    Ik ben al lang(er) eenn van Michel Rabagliati, met zijn reminiscenties aan zijn jeugdjaren, waarin her en der referenties aan de estijds onbegrijpelijk lijkende socio-politieke toestanden. Ook dit verhaal is mooi getekend en herkenbaar, zelfs als u –zoals ik– geen lid van de jeugdbeweging bent geweest.
  • Lune l’envers / Blutch / 2014
    Lune l’envers, un one shot signé Blutch, raconte l’histoire de Lantz, auteur à succès en manque d’idées, qui se laisse envahir par le doute… Lantz est dessinateur de BD ; c’est lui qui a imaginé Le Nouveau Nouveau Testament, best-seller dont dépend l’économie entière. En panne d’inspiration, il est brutalement débarqué de sa série. Rongé par le doute, il ne sait plus ce qu’il veut, et ses nombreuses frustrations le rendent misérable. Vie de bureau, usine, pressions en tout genre – de la hiérarchie, des femmes, des responsabilités que l’on s’impose… Lantz nous renvoie à notre quotidien. Réussira-t-il à trouver une voie de sortie honorable?
    “A la première lecture, au premier choc visuel, on vous le dit déjà, le propos restera complexe,” had ik ergens gelezen. Ik heb het ding dan ook twee keer na elkaar uitgelezen, en het werd interessanter na de tweede keer. Het blijft evenwel complex meta-meta, met een stijl die erg doet denken aan Jean-Claude Forest (die van Barbella –u hebt die film toch gezien, zelfs als het stripverhaal u onbekend is?). De moeite, maar het vergt veel inspanning.
  • Le Serpent d’eau / Tony Sandoval / 2014
    Alors qu’elle nage au détour d’une rivière, Mila rencontre Agnès. Entre ces deux filles solitaires va naître une amitié profonde, fraternelle, presque physique. D’histoires en escapades, de bosquets en ravins, Mila la brune et Agnès la blonde nous emmènent hors du temps, dans un espace où les règles s’abolissent, un terrain de jeu libre et ouvert.
    Wie zich laat meeslepen in de wereld van Sandoval, mag zich schrap zetten voor een gigantische trip. De personages zijn bevreemdend, met hun dunne lichamen en blokkerige hoofden, en de omstandigheden van het verhaal zijn beangstigend, maar vreemd genoeg bijna op een goede manier. Het verhaal laat meerdere interpretaties toe, zonder vaag te worden (dat doe ik wel).
  • Anya’s Ghost / Vera Brosgol / 2011
    Anya could really use a friend. But her new BFF isn’t kidding about the “forever” part… Of all the things Anya expected to find at the bottom of an old well, a new friend was not one of them. Especially not a new friend who’s been dead for a century. Falling down a well is bad enough, but Anya’s normal life might actually be worse. She’s embarrassed by her family, self-conscious about her body, and she’s pretty much given up on fitting in at school. A new friend—even a ghost—is just what she needs. Or so she thinks.
    Mooi, maar misschien toch een beetje te veel gehyped. De verhaallijn is naïef en het pretendeert meer dan er te vinden valt.
  • Yoko Tsuno l’Intégrale, Tome 4: Vinéa en péril / Roger Leloup / 2007
    À deux millions d’années-lumière de la Terre, sur la planète Vinéa, commence une exploration qui va tourner au cauchemar. Dans ces contrées hostiles, de menaçants insectes géants sont programmés pour tuer ; sur un satellite, des ouvriers esclaves meurent irradiés en fournissant de l’énergie à une cité-planète en errance dans l’espace ; dans une cité sous-marine, des enfants sont conçus pour devenir des techniciens de la mort… Sur Vinéa comme sur la Terre, la quête du pouvoir absolu conduit aux pires extrémités… et il faudra le courage et la ténacité de Yoko Tsuno pour redonner l’espoir à l’humanité. (Contient une introduction et – Les Titans – La Lumière d’Ixo – Les Archanges de Vinéa Suivi d’un portofolio.)
    Yoko Tsuno blijft één van de helden uit mijn jeugd.

Films 201406

Is het al juli?! Binnenkort begint Gent Jazz!

  1. Garden of Words / Makoto Shinkai / jaar
    Takao, who is training to become a shoemaker, skipped school and is sketching shoes in a Japanese-style garden. He meets a mysterious woman, Yukino, who is older than him. Then, without arranging the times, the two start to see each other again and again, but only on rainy days.
    Zeer mooi in beeld gebracht vijftv-verhaal.
  2. Almost Human / Joe Begos / 2013
    Mark Fisher disappeared from his home in a brilliant flash of blue light almost two years ago. His friend Seth Hampton was the last to see him alive. Now a string of grisly, violent murders leads Seth to believe that Mark is back, and something evil is inside of him.
    Interessant debuut van Begos, met een snuifje Invasion of the Body Snatchers in het verhaal gemixt. De film is onderhoudend, ‘geloofwaardig’, en met een lijnrechte en (dus) voorspelbare plot.
  3. The Horse Whisperer / Robert Redford / 1998
    The mother of a severely traumatized daughter enlists the aid of a unique horse trainer to help the girl’s equally injured horse.
    Nee, ik had die nog niet gezien. Nu wel.
  4. Le Capital / Costa-Gavras / 2012
    The newly appointed CEO of a giant European investment bank works to hold on to his power when an American hedge fund company tries to buy out his company.
    Goed gemaakt. Past in het keurslijf van pakweg het Wall Street genre, met sluwe bankiers en listige streken.
  5. Bienvenue chez les Ch’tis / Dany Boon / 2008
    Les aventures de Philippe Abrams, directeur d’une agence de La Poste dans le sud de la France qui, par mesure disciplinaire, est muté pour une durée de deux ans à Bergues, dans le Nord-Pas-de-Calais.
    Zo grappig.
  6. John Doe: Vigilante / Kelly Dolen / 2014
    In “John Doe: Vigilante” an ordinary man fights violence the only way he knows how – by killing one criminal at a time. Hero or villain? Justice or vengeance? You decide.
    Ziet, ziet: een wraakfilm. Het blijft een interessant gegeven, maar dit was mogelijks meer voer voor een televisieserie (dan deze toch ietwat halfslachtige film).
  7. Fossil / Alex Walker / 2014
    Paul and Camilla’s marriage is in trouble. They head to a picturesque cottage in the South of France to work through their problems and try to inject some love back into their marriage. As their relationship unravels, the holiday is hijacked by an American and his French girlfriend. Looking for an excuse to pause the hostilities, Camilla invites them to stay at the cottage. The new dynamic brings with it a new and improved mood, but as sexual tensions rise and competition between the four of them increases, they spiral towards a horrific event that will change all of their lives forever.
    Ik heb eigenlijk vooral gekeken omdat het zich afspeelt in de streek van de Dordogne (ik herkende onder meer Monpazier en Saint-Avit-Sénieur). De film is min of meer ok, maar de personages baden in het cliché en de afloop is weinig verrassend. Edoch: helemaal niet slecht voor een langspeelfilmdebuut.
  8. Hodejegerne (Headhunters) / Morten Tyldum / 2011
    An accomplished headhunter risks everything to obtain a valuable painting owned by a former mercenary.
    Deze film, gebaseerd op een roman van Jo Nesbø, bevat zeer geslaagde fotografie. De personages worden met een zekere diepgang neergezet, en hoewel het verhaal eerder saai begint, ontwikkelt het zich na een korte tijd tot een snelle en boeiende thriller. Geen hoogvlieger, maar de moeite waard (met een Hollywoodstempel was het gegarandeerd een blockbuster geweest).

(films vorige maand)

Amandelmelk

Er is een nieuwe keuken, dus er komen weer meer recepten. We beginnen met iets heel erg gemakkelijks, maar heel erg lekker. Amandelmelk is een heerlijk alternatief voor koemelk, en het is eenvoudig zelf te maken. (Geheel in tegenstelling tot sojamelk, waar toch net iets meer stappen aan te pas komen.) De smaak is in niets vergelijkbaar met de brikken die men in de winkel kan kopen. Wie dus al amandelmelk uit de winkel heeft geprobeerd, en de smaak maar zo-zo vond, moet zeker eens dit recept proberen (inspiratie: Minimal Eats).

20140628_amandelmelk06

Benodigdheden

Om amandelmelk te maken, hebt ge een blender nodig, en een neteldoek (ook wel eens kaasdoek genoemd). Neteldoeken zijn o.a. te koop bij Dille & Kamille.

  • 100 gram amandelen
  • 500 ml water
  • 2-4 dadels, naar smaak

Zo gemaakt

20140628_amandelmelk01

Doe ‘s avonds de amandelen in een potje water.

20140628_amandelmelk02

Spoel ze de volgende ochtends even door, en verwijder de velletjes. Als ge er even op wrijft, springen de meeste maar al te graag uit hun jasje, na zo’n nachtje weken, maar op sommige moet ge iets harder wrijven dan op andere.

Spoel de ontvelde amandelen nog even na, en doe ze dan in een blender, samen met het water en de dadels. Ik gebruik medjool dadels, die zijn beter dan de andere varianten. Ze zijn in de meeste winkels te koop, van Delhaize tot Origino tot Spice Bazaar. Hoe meer dadels, hoe zoeter de melk; zelf vind ik 3 eigenlijk ruimschoots voldoende. (Voor wie niet vertrouwd is met dadels: vergeet niet eerst de pit te verwijderen!)

Laat de blender zijn werk doen (een minuutje of twee), tot u een bijna homogene mengeling krijgt.

20140628_amandelmelk03

Giet de mengeling door de neteldoek in een recipiënt. Wees niet bevreesd om er eens aan te wringen, want het zal er niet allemaal zonder hulp door lopen.

20140628_amandelmelk04

Voila: amandelmelk. De melk kan gerust een paar dagen in de koelkast bewaard worden (schud er eens mee voor gebruik). Ze smaakt perfect op zich, of bijvoorbeeld over huisgemaakte granola gegoten (recept volgt binnenkort).

Smakelijk!

20140628_amandelmelk05

De nieuwe keuken

Ergens in het vorige decennium, werd mijn keuken met veel zin voor begrip en met een gezonde portie medelij, als bonsaikeuken omschreven. Destijds beschikte ik zelfs nog over een oven, die ondertussen zo’n vier jaar geleden de geest heeft gegeven. Eerder dit jaar hebben we eindelijk de knoop doorgehakt om een nieuwe keuken te installeren. De ruimte is er niet groter op geworden, wel mooier en efficiënter ingedeeld, en voorzien van alle machinerieën voor de moderne keuken.

De werken zijn begonnen ergens midden mei, en terwijl de ruimte dan wel klein mag zijn, is zo’n klus niet op een weekje geklaard. Kijkt u even mee?

Tot 19 mei zag de keuken er ongeveer zo uit:

20140519_keuken01

20140519_keuken02

20140519_keuken03

Voor de aanvang van de werken moest alles uit de keuken verwijderd worden. Ik ben in de Ikea een paar bakken gaan kopen, waarin ik alles naar de benedenverdieping heb verhuisd. Dat zelf ineengeprutst mdf-kastje staat daar nu nog, met daarin allerlei borden etc. dat we eigenlijk toch niet gebruiken.

20140521_keuken03b In een nis waar de koelkast staat, zat vroeger een kleine dienstlift (zo’n ding waarmee borden en dienbladen van het gelijkvloers naar boven werden gebracht). Onze vorige koelkast paste daar perfect in, maar de nieuwe is hoger. Geen nood, er is nog ruimte, dacht ik. Gewoon een hol klinkende wand verplaatsen, hoe moeilijk kan dat zijn.

Behalve dan, dat er achter die wand nog een gietijzeren vliegwiel (zie foto hiernaast), waarlangs vroeger de kabels van dat liftje liepen, in de muur zat verankerd. Ik heb het er alleen uitgekregen, met een halve bus WD40 en een hoeveelheid spierkracht waarvan ik niet vermoedde dat ik ze had. (Ik heb daarna wel een paar dagen schouderpijn gehad, maar dat is naast de kwestie.)

Dit was het resultaat:

20140522_keuken04

Op 22 mei zou er een wand geplaatst worden, om de insprong in het aanrecht weg te werken (vóór die OSB werd nog waterbestendige MDF gemonteerd). De elektriciteit werd aangepast, en de aansluitingen voor het water. De elektriciteit was modern, maar niet modern genoeg om het vermogen te leveren voor mijn kookplaat.

20140522_keuken05

Voor de keuken geplaatst werd, kregen de muren een fris laagje verf.

20140611_keuken06

We hebben ongeveer een maand zonder keuken gezeten –goed om een paar Gentse restaurants en take-aways te proberen– en een weekje zonder koelkast. Het is onvoorstelbaar hoezeer een mens dat mist, zo’n koelkast.

Maar ziet, dit is het resultaat:

20140626_keuken07

20140626_keuken08

Aanschouw mijn goed georganiseerde keuken, met alles binnen handbereik. Ik ben voorzien van een inductievuur van 90 cm, een dampkap van 120 cm, twee ovens (een convectie-oven en een combi-oven convectie en stoom), een nieuwe koelkast, en een vaatwasmachine (welk een wonderlijk ding)! Ik ben gigantisch content.

De Superette

De storm is al een beetje geluwd. In de boekskes toch, want bij De Superette zelf schuift het volk gretig de benen onder de tafel, en al zeker op een –vergeef mij de Suske & Wiske titel– zonnige zondag. Wij troffen er veel goed volk (zwaait naar de barista kampioene en de festivalorganistor) dat er gezellig zat te keuvelen en te genieten van zowel voedsel als sfeer.

De Superette, mocht u het gemist hebben, is de artisanale bakkerij annex restaurant van Kobe Desramaults. De chef van In De Wulf (Heuvelland/Dranouter) en De Vitrine (Gent), haalde onlangs nog het nieuws omdat hij met In De Wulf op de eerste plaats van de Europese restaurants werd gerangschikt door foodblogger Steve Plotnicki (van Opinionated About Dining). Over De Superette zijn de meningen duidelijk verdeeld: men is blijkbaar ofwel helemaal voor ofwel helemaal tegen. Vorige week sprak fotograaf Michiel Hendryckx zich onverdroten uit tegen het restaurant in DS Weekblad, terwijl tegelijkertijd in DS Magazine een oorverdovende loftrompet werd afgestoken voor hetzelfde etablissement, door Bruno Vanspauwen.

20140531_superette Op zowat de dag van de opening hadden wij al croissants en brood in huis gehaald. De croissants waren te hard gebakken (en toen we er een week nadien opnieuw gingen halen waren ze dat nog steeds), maar het brood was overheerlijk. Wel wat duur, vonden wij, 6,5 euro voor een brood is niet goedkoop te noemen. De prijzen in het restaurant zagen er niet meteen goedkoper uit, daarin konden we Michiel Hendryckx alvast bijtreden. 11 euro voor twee sneden brood met daartussen “kipsla, groene sla en piccalilly-uitjes voor crunchy plezier” (zoals Vanspauwen het omschreef), is al even prijzig als dat ongesneden brood zelf.

Die prijzen lijken mij op Amerikaanse leest geschoeid. Wie vergelijkt met gereputeerde Amerikaanse bakkerijen zoals Tartine Bakery in San Francisco, merkt een ontegensprekelijke parallel in zowel filosofie als prijzenstelling. In de VS heeft men trouwens een minder rijke broodtraditie dan in pakweg België en Frankrijk. De laatste jaren is daar gelukkig verandering in gekomen, maar in de VS blijft de speciality bakery meer een fenomeen dan voor de verwende Belg, die in zowat elk dorp aan deftig brood kan geraken.

Het brood van De Superette is wel degelijk anders, begrijp mij niet verkeerd. Het epitheton artisanaal bij het woord bakkerij is voor De Superette wel degelijk relevant (net zoals bij Chad Robertsons Tartine of bij Ken Forkish’ Ken’s Artisan Bakery in Portland). Er is gewerkt aan de ontwikkeling van dit brood, en de smaak is er ook naar. Het is bijzonder lekker, met een krokante (maar niet: harde) korst en een elastische (niet: taaie) binnenkant. Ik koop het graag, maar gezien de prijs beperk ik mij tot hoogstens eens per week. Wat geen slechte zaak hoeft te zijn, want dat zorgt ervoor dat ik er niet te veel gewoon aan geraak en het brood speciaal blijft.

Vandaag gingen we er lunchen. Ik was er naartoe getrokken in de overtuiging het restaurant achteraf aan de kaak te kunnen stellen als overgehyped. Al was ik het alvast oneens met de opmerking van Hendryckx over de aankleding. Het interieur en de uitstraling zijn best geslaagd, hooguit kan de betegeling van het plafond getuigen van een wel erg slechte smaak. Gezien ik evenwel zelden met mijn hoofd in de nek lig, was dat bezwaarlijk onoverkomelijk.

De lunch wordt geserveerd van 11.30 u. tot 14.30 u. De menukaart komt op een clipboard, waarop drie sandwiches, twee slades, een soep en een zoetigheid vermeld stonden. Gezien we met drie waren, en gewaarschuwd werden voor de relatief kleine porties, bestelden we aan de verbaasde ober meteen “alles van de kaart alstublieft (voorlopig behalve het zoet)”. De bediening is vlot en hoffelijk. We kregen dra onze drankjes: koude melk (3 euro), Monaco Tonic (3 euro) en 23 oolong thee (3,5 euro). De tonic was ok, maar niet bijzonder, de 23 oolong was lekker: subtiel en zacht.

20140622_superette01 20140622_superette02

Alle schotels van de lunch kwamen, zoals het hoort, op hetzelfde moment aan tafel. Het gezelschap deelde Varken, kimchi, Chinees bieslook (12,5 euro) en Kip salade, radijzen, zure room, lente-ui (10 euro). Zelf had ik voor de Eiersalade op granenbrood (8,5 euro) gekozen. Elk was onverdeeld tevreden. Het geel van mijn gepocheerd ei had misschien iets meer lopend mogen zijn, maar met de smaken zat het alvast bijzonder goed. Het was fris en rustiek, maar soms een beetje onhandig om met de handen eten (mes en vork helpen natuurlijk).

Er was ook nog Bouillon van geroosterde kip met geroosterde groenten (8,5 euro): heel lekker, beweerden de niet-vegetariërs, en Groene salade, croutons, karnemelkdressing (10 euro) en Bieten, gerookte yoghurt, granen (13 euro). Wat prijzige salades misschien, zeker de groene salade, die eigenlijk uit niet veel meer bestond dan wat eenvoudige blaadjes sla met dressing. Een lekkere dressing, maar toch geen 10 euro waard. De bieten waren dan weer voortreffelijk, lekker zacht met voldoende beet en vergezeld van citroenklaver.

20140622_superette03 20140622_superette04

Achteraf bestelden we toch nog het zoet. De Rabarber, custard (6 euro) was vergezeld door een chocomelk (3,6 euro) en een cappuccino (2,8 euro). Lekker, maar daarom niet meer dan dat.

Het totaal klokte af op 86,4 euro ofte net geen 30 euro per persoon, dranken inbegrepen. Dat is inderdaad niet goedkoop, maar toch ook niet uitzonderlijk duur. Ik was bijzonder te spreken over zowel het duurste (de bieten) als het goedkoopste (de eiersalade) gerecht, en ik zie mij eerlijk gezegd beide gerechten nog wel eens bestellen. Ik ben ook zeer benieuwd geworden naar het avondmenu (waar de groene salade 2 euro duurder is –al is dat ook niet echt een uitzondering).

Wie het restaurant enkel beoordeelt op de prijzen, is op een dwaalspoor geraakt. Het voedsel is met veel zorg bereid, de smaken zitten juist, en ik durf te opperen dat het gerechtvaardigd is om hiervoor een weinig extra te betalen. Het is zeker niet allemaal onvoorwaardelijk perfect (de harde croissants en de karige groene salade), maar soms komt het wel heel dicht in de buurt (de bieten en de eiersalade). Op zijn minst gaat u, zoals ik, eens langs met grote vooringenomenheid. Ik heb mijn mening alvast in positieve zin moeten bijstellen.

Films 201405

Dat zijn plots weer veel films op een maand? Zoudt ge denken?

We hebben sinds eind vorige maand een fitness toestel in huis (een crosstrainer), en ik spendeer daar nogal wat tijd op. Lezen terwijl ge traint, dat gaat mij niet zo goed af (ik heb het herhaaldelijk geprobeerd), maar films en series bekijken… dat is ideaal. (Lang leve iTunes en andere verhuurdinges.)

  1. The Young and Prodigious T.S. Spivet / Jean-Pierre Jeunet / 2013
    A 10-year-old cartographer secretly leaves his family’s ranch in Montana where he lives with his cowboy father and scientist mother and travels across the country on board a freight train to receive an award at the Smithsonian Institute.
  2. The Secret Life of Walter Mitty / Ben Stiller / 2013
    A day-dreamer escapes his anonymous life by disappearing into a world of fantasies filled with heroism, romance and action. When his job along with that of his co-worker are threatened, he takes action in the real world embarking on a global journey that turns into an adventure more extraordinary than anything he could have ever imagined.
    Daar heb ik nu eens keihard van genoten. Er kwam veel gezaag van de ‘critici’ naar het schijnt, ten dele omdat het verhaal van James Thurber, waarop het geïnspireerd is, niet zou gerespecteerd zijn. (U leest dat verhaal hier, het is een lange bladzijde leesgenoegen.) Ik vind dat verhaal vooral in het inleidende gedeelte van de film terug, en de rest is een evolutie, een bijna logisch gevolg van de synopsis. Ik kon mij ook totaal vinden in de stelling van fotograaf Sean O’Connell (gespeeld door Sean Penn), die aangaf dat hij soms niet afdrukte (en dus geen foto maakte) omdat hij zo in het moment zelf zat en het niet wou verknoeien door er een foto van te maken.
  3. The Guardian / Andrew Davis / 2006
    A high school swim champion with a troubled past enrolls in the U.S. Coast Guard’s “A” School, where legendary rescue swimmer Ben Randall teaches him some hard lessons about loss, love, and self-sacrifice.
    Een Top Gun kloon!
  4. We Bought A Zoo / Cameron Crowe / 2011
    Set in Southern California, a father moves his young family to the countryside to renovate and re-open a struggling zoo.
    Goedschikse familiefilm, gebaseerd op de memoires van Benjamin Mee (hoofdpersonage uit de film) die een zoo kocht in Devon (UK).
  5. Afflicted / Derek Lee & Clif Prowse / 2013
    Two best friends see their trip of a lifetime take a dark turn when one of them is struck by a mysterious affliction. Now, in a foreign land, they race to uncover the source before it consumes him completely.
    Een niet-conventionele vampierenfilm. Dat is de verrassing van deze film. Ik ben geen fan van de found footage (denk in zijn beste vorm aan de Blair Witch film), maar het valt best mee. Met ruimte voor een sequel, tiens.
  6. Jack Ryan: Shadow Recruit / Kenneth Branagh / 2014
    Jack Ryan, as a young covert CIA analyst, uncovers a Russian plot to crash the U.S. economy with a terrorist attack.
    Mja. Chris Pine is Harrison Ford niet natuurlijk, en Kenneth Branagh had misschien beter enkel geregisseerd i.p.v. ook geacteerd. In zekere mate onderhoudend, maar ik mis Tom Clancy.
  7. Anna / Jorge Dorado / 2013
    A man with the ability to enter peoples’ memories takes on the case of a brilliant, troubled sixteen-year-old girl to determine whether she is a sociopath or a victim of trauma.
    Er zitten een paar leuke plot twists in, maar het wordt allemaal net iets te ingewikkeld gemaakt. Toch onderhoudend, en een mooie prestatie van Taissa ‘American Horror Story’ Farmiga (het zusje van Vera trouwens, van Bates Motel, etc).
  8. 3 Days To Kill / McG / 2014
    A dying CIA agent trying to reconnect with his estranged daughter is offered an experimental drug that could save his life in exchange for one last assignment.
    Kevin Costner speelt de hoofdrol (ik had bijna twee d’s in dat woord geplaatst).
  9. Robocop / José Padilha / 2014
    In 2028 Detroit, when Alex Murphy – a loving husband, father and good cop – is critically injured in the line of duty, the multinational conglomerate OmniCorp sees their chance for a part-man, part-robot police officer.
    Overbodige remake van het meesterwerk van Verhoeven.
  10. Molly Maxwell / Sara St. Onge / 2013
    At Phoenix Progressive School, where everyone tries to outdo each other with creative self-expression, 16-year-old Molly Maxwell (Lola Tash) would rather be invisible than risk revealing herself as completely ordinary. When her young, handsome, disillusioned English teacher (Charlie Carrick) enters the picture and allows her to just be herself, Molly is suddenly able to flourish. As their student-teacher bond becomes more intimate, she begins putting herself on the line in unexpected ways while pursuing what she wants. But with each awkward, beautiful step towards an impossible romance, Molly risks alienating everyone she loves.
    Ik weet nog altijd niet geheel waarom, maar deze film is ergens blijven plakken. De personages zijn goed uitgewerkt, en hoewel de synopsis het niet laat vermoeden, overstijgt de uitwerking van het gegeven het niveau van de vijfTV-film.
  11. Her / Spike Jonze / 2013
    A lonely writer develops an unlikely relationship with his newly purchased operating system that’s designed to meet his every need.
    Romantisch dingetje met levenslessen wordt plots een raar science-fiction verhaal. Weird, maar viel best te pruimen. Al zou ik het geen tweede keer bekijken.
  12. Brightest Star / Maggie Kiley / 2013
    After the heartbreaking end of his first love, a recent college graduate sets out to win back the girl of his dreams only to discover a greater journey awaits him.
    Een raar liefdesverhaal, waarvoor de regisseur-scenarist misschien net iets te veel uit het eigen leven heeft gepuurd?
  13. Not Safe For Work / Joe Johnston / 2014
    An office worker is trapped inside the building where a killer is on the loose.
  14. Proxy / Zack Parker / 2013
    The life of three parents who have all shared the loss of a child. Motives are not what they seem and sanity is in short supply in this thriller.
    Mooie muziek, mooie fotografie, en zelfs al zijn de acteerprestaties niet alles, is dit een onderhoudende film. Het potentieel wordt niet geheel ingelost, maar het is bijna beter dan gemiddeld. (4,5/10)
  15. sxtape / Bernard Rose / 2013
    Adam and Jill attempt to spice up their relationship by recording a sex tape in an abandoned mansion. Realizing they’re not alone in their ominous surroundings, the couple discover some sex tapes shouldn’t be made as their kinky adventure turns into a desperate fight for survival.
    Saai. Ik heb alleen gekeken omdat het te lastig was om het uit te zetten terwijl ik aan het trainen was.
  16. Raze / Josh C. Waller / 2013
    Raze, a horror/action film, focuses on two abducted women & 50 other women who are forced to fight each other using their bare hands.
    Het had potentieel, maar het werd een onuitgewerkt cliché.
  17. In the Blood / John Stockwell / 2014
    When her husband goes missing during their Caribbean vacation, a woman sets off on her own to take down the men she thinks are responsible.
    Zelden draait het einde van een film op zo’n grote anticlimax uit. Van de mens van Turistas en Into the Blue.
  18. Non-stop / Jaume Collet-Serra / 2014
    An air marshal springs into action during a transatlantic flight after receiving a series of text messages that put his fellow passengers at risk unless the airline transfers $150 million into an off-shore account.
    Onderhoudende cliché-film die alle conventies van het genre respecteert en op de juiste plaats uitvoert: niets nieuws, niets verrassends, maar min of meer deftig uitgevoerd.
  19. Oculus / Mike Flanagan / 2013
    A woman tries to exonerate her brother, who was convicted of murder, by proving that the crime was committed by a supernatural phenomenon.
    Trage, maar ergens interessante film, die helaas wat te lang uitgesponnen werd voor de manier waarop hij werd uitgewerkt. De film lijkt voordurend te twijfelen tussen een genrefilm en een vernieuwend gegeven. De full feature film is gebaseerd op een eerdere kortfilm van de regisseur (uit 2006) en ik ben eigenlijk wel benieuwd om die eens te zien.

(films vorige maand)