apple

Ondertussen heb ik de iPhone wel naar versie 2.0 laten updaten. Ttz, ik heb Pwnage 2.0.1 gebruikt en de instructies op iClarified gevolgd: How to Unlock/Jailbreak Your 2.0 2G iPhone (Mac). De update verliep probleemloos.

De enige reden waarom ik 2.0 heb geïnstalleerd, is omdat ik nu iPhone apps kan gebruiken. Een paar jaar geleden had ik nog gezworen enkel een nieuwe gsm aan te schaffen, als die alles wat ik nodig had in één toestel kon bevatten. Toen ik de iPhone heb gekocht, was dat nog niet 100% het geval, maar ondertussen zijn we toch wel al héél dichtbij gekomen.

Wat heb (had) ik nodig? (Gerangschikt in volgorde van belang –belangrijkste eerst.)

1. telefoon: duh, maar het blijft wel dé belangrijkste functie van een gsm
2. sms: ik ben geen sms-junkie, maar soms is het wel onmisbaar handig. Bij de iPhone worden de smsjes in dialoogvorm bewaard, wat het gemakkelijker maakt om de conversatie te volgen.
3. adresboek: gesynchroniseerd in de telefoon en op de computer (en desgewenst op internet). De wijzigingen worden naadloos uitgewisseld en kunnen –even naadloos– in andere toepassingen worden gebruikt. Eindelijk!
4. mediatheek: nee, geen mp3-speler, maar mijn lijst met boeken en strips, cds, en dvds. Vorig jaar heb ik mij de Bruji pedia’s aangeschaft, en recent heeft het bedrijf een Pocketpedia voor de iPhone uitgebracht. Het ding synchronseert tussen de applicaties op de computer en op de iPhone, en het is voorlopig het enige programma dat dit doet (al is het zeker nog voor verbetering vatbaar). Met zo’n uitgebreide collectie kan ik gewoon niet zonder een dergelijke toepassing.
5. kalender: gesynchroniseerd in de telefoon en op de computer (en desgewenst op internet). Zie ook: adresboek.

Vijf zaken dus, en het heeft jàren geduurd eer die in één toestel konden worden bevat. Een primitief adresboek zat wel op elke gsm, maar bij het wisselen van merk –of soms zelfs gewoon van gsm binnen hetzelfde merk– kon ik vaak opnieuw beginnen samenstellen.

Aan zo’n mediatheek moest ik zelfs niet denken.

Added bonus:

• mp3-speler/videodinges: ik kan mij voorlopig niet voorstellen dat ik films zal bekijken op die iPhone, maar bon, het kan, naar het schijnt. Muziek beluisteren, doe ik wél.
• mail & browser: handig als ik in de buurt van een (gratis) hotspot ben (zoals Vooruit), en ik iets moet opzoeken of zo. Voorlopig geen must voor mij, maar dat komt ongetwijfeld nog wel.
• iPhone apps, al dan niet gratis. Things bijvoorbeeld, dat wel al voor iPhone bestaat, maar nog niet synchroniseert; evernote, dat synchroniseert op computer, internet en iPhone; nog even wachten op 1Password; en Henri is vanzelfsprekend gek op de PhoneSaber
• spelletjes: van Sudoku over Bejeweled tot Crash Bandicoot

Bottom line: de internet-toestanden zijn (voor mij althans) voorlopig geheel bijkomstig. Als de dataprijzen naar beneden en de -snelheden naar boven gaan, zullen we de zaak herbekijken. Maar ik kan u niet zeggen hoe content ik ben dat ik eindelijk mijn mediatheek kan meesleuren.

…is ook niet goed.

Ik heb altijd al problemen gehad om een goede ‘koptelefoon‘ te kopen. Ge kunt die dingen niet proberen, en toch kosten ze soms meer dan pakweg een mp3 speler. Vandaag diende ik in de Apple Store aan de University Village te zijn. Ik had geen goesting, het was veel te schoon weer en ik wou veel liever op ons terras liggen bakken –nu er eindelijk zon is. Maar Henri wou wel, en bovendien had Tessa gevraagd om voor haar een USB Flash Drive te halen.

Bus op, bus af, verdwalen tussen 45th & 15th en de U Village, ergens tussen alle fraternities in. Man, man, man, daar moet geld zitten; die fraternities zijn gehuisvest in kasten van huizen die stukken van mensen moeten kosten. (Toen we een hele tijd later terug huiswaarts gingen –en opnieuw verdwaalden– passeerden we door een al even schitterende campus.)

In de Apple Store hadden ze enkel een 1GB en een 2GB drive –tegen een redelijke prijs, maar toch, dat is een beetje weinig. Maar ze hadden er ook massa’s van die draagbare luidsprekers. De Bose In-Ear Headphones: 99 USD; V-Moda Vibe Duo: 99 USD; Ultimate Ears super.fi 4 VI: 150 USD; Etymotic hf2: 179 USD; Bang & Olufsen EarSet 3: 199 USD. En dan wist ik niet wat te kopen. Die ‘goedkope’? Dat is ‘minder erg’ als die slecht zijn, maar toch 99 USD in de vuilbak. Of die dure? De kans is dan groter dat ze goed zijn, redeneert men, maar dat is toch wel veel geld om die zonder proberen te kopen.

Dus hebben we dan maar in de Radio Shack een beetje verder een sandisk 4GB drive gekocht (25 USD), en een setje van vier nieuwe ‘moesjes’ voor mijn oude oordingetjes (4 USD). Meteen een pak minder geld kwijt ook.

Het zal vanochtend in elke krant staan, en mogelijks is het ook al op het nieuws geweest, maar vanaf 11 juli zal de iPhone eindelijk ook in België beschikbaar zijn. Het initiële aanbod zal via mobistar verlopen.

Het goede nieuws is dat België meteen over de nieuwste versie van de iPhone zal beschikken, het nog betere nieuws is dat die stukken goedkoper zal zijn dan de oorspronkelijke (Edge) iPhone. Tijdens zijn speech gisteren in San Francisco verkondigde Steve Jobs The price is a maximum of $199 all around the world. Of dat ook betekent dat de goedkoopste iPhone (8GB) in België te koop zal zijn voor (omgerekend) 125 euro, zullen we pas weten op 11 juli.

Spijtig voor de mensen die onlangs nog een iPhone uit de V.S. hebben laten overkomen en nu met een verouderd toestel zitten? Ik denk het niet –behalve dan eventueel voor de prijs. Om van de 3G mogelijkheden gebruik te kunnen maken, dient u overigens eerst nog een data-abonnement bij Mobistar te nemen. Het goedkoopste abonnement kost momenteel 18 euro per maand; daarvoor mag u 200MB per maand versassen, en dat is behoorlijk weinig data ^(*). Voor het abonnement met 2GB per maand betaalt u 30 euro (per maand dus). 3G gebruik is –voorlopig althans– voornamelijk op de zakelijke markt gericht.

Alle mogelijkheden van de iPhone werken evenwel ook via WiFi (draadloos netwerk), dat reeds met de vorige iPhone beschikbaar was. WiFi kan u -elders dan thuis– verkrijgen via bijvoorbeeld de Telenet Hotspots, en een HotSpot abonnement daarop kost 10 euro per maand (gratis als u TurboNet klant bent). Bovendien zijn er ook steeds meer gratis WiFi plaatsen te vinden (zoals in de Gentse Vooruit, als ik mij niet vergis).

Andere nieuwigheden zijn de iPhone apps, en de ‘vervanger’ van .Mac: MobileMe. MobileMe werkt met pc, mac, en iPhone, en brengt ons nog dichter bij een integratie en beschikbaarheid van uw gegevens. De nieuwe iPhone introduceert ook een gps chip.

Apple speelt met deze release duidelijk op twee markten. Enerzijds de consument, die voor 125 euro een wel zeer aantrekkelijke en veelzijdige gsm kan bemachtigen. Anderzijds de zakelijke markt, die met deze cutting edge telefoon heel wat zakelijke toepassingen binnen handbereik heeft –zonder de noodzaak het computersysteem naar mac te switchen. Tijdens de speech, gisteren in het Moscone Center, werd heel wat nadruk gelegd op de zakelijke markt.

Het ziet er in elk geval zeer naar uit dat de iPhone ook in Europa binnen de kortste keren de gsmmarkt gaat domineren/veranderen, net zoals de iPod bij de mp3 spelers.

—

^(*) Ter info. De homepage van Gentblogt telt reeds 1,270 MB; commentaar nalaten op ‘Allergische berken’ in Rabotpark –een artikel zonder beelden– vraagt om nog eens 0,5MB.

Um, ja, het was hier niet betaalbaar, telefoneren via onze Belgische gsm provider. Misschien wel voor mensen wiens gsmrekening door de baas word opgepikt, of die hun eigen baas zijn (hey, die bazen kunnen dat toch inbrengen, dus waarom niet), maar wij vonden dat een beetje onzinnig. Vooral omdat we hier voornamelijk naar elkaar bellen met die gsm, of gebeld worden (ook dát kost geld als het via de Belgische provider moet), en dat wij voor onze telefoontjes naar de Heimat gretig gebruik maken van een excellent functionerende Skype.

Een van de eerste zaken die we in orde hebben gebracht, toen we tijdens ons eerste weekend University Village –de shopping mall aan de universiteit– bezochten, was ons het equivalent van een pay & go kaart aanschaffen. We gingen er langs bij at&t, omdat die hier goed vertegenwoordigd lijkt. GoPhone, zo heet dat plan, en het heeft twee opties, eentje waarbij u 1 dollar betaalt per dag dat u belt (en verder belt aan 10 cent per minuut, of gratis naar een ander mobieltje), of eentje waarbij u gewoon 25 cent per minuut betaalt. De eerste optie was goedkoper zodra we on any given day 8 minuten naar elkaar bellen, en als u mijn doktertje een beetje kent…

Daarnet vond ik dit in mijn newsreader: reclame voor GoPhone, door niemand minder dan Meat Loaf [via].

Op en top Amerikaans.

—

Euh ja, dat van die iPhone uit de titel. In de Apple Store van de University Village hadden ze er geen meer op voorraad. Ik was van plan eventueel nog eens terug te keren, maar de afstand was mij iets te groot. Edoch, hier op Capitol Hill en in downtown hebben ze hopen at&t shops, en daar kan je hem net zo goed kopen, zonder dat ze er u een phone plan bij verkopen. Dat gaat allemaal via iTunes. Allez, zou allemaal via iTunes moeten verlopen, ware het niet dat dit in dertig seconden geklaard was. En die iPhone, dat was van moeten. Mijn iPod was al een tijdje kapot, en er komt een Nike+ voor de Touch en de iPhone. Maar vooral: mijn Belgische gsm wou niet werken op het Amerikaans netwerk. Niet gelogen! Serieus! Echt waar!

(Wie mij wilt bereiken stuurt mij een mailtje, en ik stuur u per kerende mijn gsmnr.)

Vanochtend vroeg mijn computer me om te rebooten zodat hij (zij?) een software update kon uitvoeren. Ik had eerst nog iets te doen in Lightroom, maar net op dat moment kreeg ik te lezen dat er een fout in een van mijn Lightroom catalogs zat, en dat programma wou niet sluiten. Rebooten ging ook niet, dus moest ik een hard reset doen, en toen de computer was herstart, kwam ik in Setup Assistant terecht. Maar toen ik de setup procedure doorliep, kwam ik opnieuw in Setup Assistant terecht. En opnieuw.

Ik kon er evenwel ook voor opteren om mijn systeem van een Time Machine Backup terug te plaatsen, maar dat weigerde om een of andere reden dienst. Gelukkig kon ik via Tessa’s computer nog aan het internet, en daar vond ik al gauw dit:

All account settings lost - can’t get past Setup Assistant

1) Force reboot the machine. (soft reboots wouldn’t work once I was in the Setup Assistant)
2) Hold down Shift during chime to boot system into safe mode. FYI, my startup then took much longer than normal, not sure why.
3) I got to a login screen which said Safe Mode, which I normally don’t see. (The login screen, that is). Hit Back to cancel login.
4) There should be an option to soft-reboot. Click that.

Once I did that, it reinstalled the latest update package and rebooted successfully. Good luck!

En weet u wat? Het werkte nog ook. (En ook de Lightroom catalogs vertoonden precies geen problemen meer.)

—

Maar nu ga ik dringend mijn migraine uitslapen. De photoshoot van Tessa’s kapsel zal voor morgen zijn. Zalig Kerstdinges.

Vandaag is een dag voor computerdinges, vrees ik. Gisteren heb ik het nieuw Mac OS (Leopard) gekocht, en dat werd ondertussen geïnstalleerd op zowel Tessa’s computer als op de mijne. Voor een keer was het een technische aankoop die niet meteen door mijn behoeften genoodzaakt werd, maar –zoals reeds een hele tijd geleden vermeld– heeft Tessa Windows nodig voor een aantal specifiek medische toepassingen.

Eerst had ik via boot camp Windows XP geïnstalleerd, maar ondertussen heb ik (de beta van) VMWare Fusion gedownload, en daarin Windows XP geïnstalleerd, en Office 2007. (Allemaal legale toestanden, voeg ik er maar even aan toe, die via de universiteit –voor de gebruiker– gratis te verkrijgen zijn.) Geen enkel probleem ondervonden bij die installaties, zelfs de VPN connectie en de eID-software en bijbehorende kaartlezer werken zonder problemen.

Voeg daarbij de voordelen van pakweg de transparantie van Time Machine Backup en de andere nieuwe features van het OS, en we zijn weer vertrokken.

Alleen is de weergave op mijn monitor nu weer een veel donkerder geworden, waardoor mijn foto’s binnenkort voor u dus weer een pak lichter zullen lijken. Misschien moet ik toch maar eens aan callibratie denken.

Oh, heb ik al vermeld dat ik een absolute gloeiende hekel heb aan computers en installaties?

Klantenbinding is een belangrijk gegeven in marketing. De samenwerking tussen Nike en Apple is waarschijnlijk redelijk geslaagd te noemen. Via de Nike + iPod combinatie blijf je regelmatig in aanraking komen met Nike via de nikeplus site, waarop de gegevens van je runs worden bijgehouden. Het zijn geen echt professionele gegevens, maar voor een amateur (zoals ikzelf) is het een mooie manier om je evolutie bij te houden.

Er is een overzicht van al je trainingen, die je gewoon chronologisch kan bekijken, of samengevat per week of per maand:

En je kan voor elke training afzonderlijk het verloop van je snelheid volgen. Helaas kan je er (nog) niet de gegevens van je hartslagmeter bij laten opnemen. Hopelijk staan de partners nog open voor een samenwerking met Suunto of Polar bijvoorbeeld (Polar heeft al een dergelijke overeenkomst met adidas: adidas-polar.com).

Een ander deel van die ‘plus’ ervaring, is de community. Bij Nike+ kan je deelnemen aan goals en challenges, waarbij je tegen jezelf in competitie treedt (ik wil meer lopen, sneller lopen, verder lopen), of waarbij je met anderen een uitdaging aangaat.

Voor de aardigheid heb ik me ingeschreven voor de Nike+ Zoom Challenge: who will run the quickest mile (1.6km) in 45 days? Ik heb tijd tot 17 september om mijn tijd erm ’scherp’ te stellen, en Nike biedt zelfs een trainingsschema aan om je snelheid te verbeteren.

Running far and slow is just a lot of running slow. So mix it up for the next 29 days. Kick ass on the days you work out. Turn your body into a deadly running machine. Work harder. Run quicker. Push yourself until you think you’ll puke. Then kick back. Without resting, your body won’t be able to absorb the benefit of all your hard work. Throw in your earphones and go for an easy run. When day 30 arrives, take the Nike+ Zoom Challenge and run your quickest mile ever. Show the world your ugly face; it’s beautiful.

Het schema is beaseerd op drie pijlers:

1. long run with strides: loop gedurende 10-20 seconden iets sneller dan anders, en herhaal dat een vijftal keer gedurende je training.
2. endurance intervals: fartleks. Leg je training iets trager af dan normaal, en ga dan gedurdende 1 tot 4 minuten voluit. herhaal een achttal keer, maar zorg ervoor telkens voldoende te recupereren.
3. speed intervals: loop telkens 30 seconden hard, en dan opnieuw 30 seconden traag om te recupereren

Andere inspanningen hoef je er niet voor te doen. Nike+ registreert automatisch je beste mijl uit je training, waardoor ik zonet op de 699e plaats ben terecht gekomen (met 8’04”). Op de challenge pagina is er een knop “hunt your rivals” –mijn screen name is volume12, laat gerust weten wat de uwe is.

En avant!