concert

(Canon EOS 5D, EF 70-200mmf/2.8L IS USM @ 200mm, f/2.8, 1/50s, 1000ASA)

Alina Hardin tijdens het concert van Alela Diane & The Family, Theaterzaal Vooruit, Gent, 19/11/2008. Binnenkort verslag bij Het Project

We zijn vorige maand toch niet vergeten ons concertlijstje te publiceren zeker? Twee maanden voor de prijs van één, deze keer dus, en er zaten twee grote uitschieters bij. Wij hebben verschrikkelijk erg genoten –om heel verschillende redenen– van het concert van Frederik Leroux bij Tuur in De Centrale (bespreking), en van het concert van Dave Douglas 3 in Vooruit (bespreking).

Vermeldenswaardig waren achtereenvolgens ook nog de JazzLab Series All Stars Band; Ben Sluijs en Erik Vermeulen; Chopsticks; en Lode Vercampt en Philippe Thuriot. Niet dat de rest slecht was, integendeel, ik ben tevreden over alles wat ik gehoord heb.

Overigens probeer ik een beetje af te bouwen, gezien mijn trainingsschema’s redelijk wat rust vragen, en ik eigenlijk al geen nachtpersoon ben. Maar dat laatste wist u waarschijnlijk al, als u mij een klein beetje kent. Niettemin staan er voor november gemiddeld 2 concerten per week op de agenda.

102. Hamster Axis of the one-click Panther / 06-09-2008 / Roma, Antwerpen / **
103. JazzLab Series All Stars Band / 06-09-2008 / Roma, Antwerpen / **(*)
104. Weber Iago en Victor Da Costa / 14-09-2008 / Opatuur / **
105. Tuur Florizoone en Pirly Zurstrassen / 18-09-2008 / Opatuur / **(*)
106. Ben Sluijs en Erik Vermeulen / 21-09-2008 / Opatuur / **(*)
107. Frederik Leroux / 28-09-2008 / Opatuur / *** (bespreking)
108. The Tribe Band / 01-10-2008 / Vooruit / **(*)
109. Chopsticks / Zu & Carola Spadoni / 17-10-2008 / Vooruit / **(*)
110. Lode Vercampt en Philippe Thuriot / 19-10-2008 / Opatuur / ***
111. Humcrush & Sidsel Endresen / 23-10-2008 / Vooruit / **(*)
112. Free Desmyter Quartet / Dave Douglas 3 / 28-10-2008 / Vooruit / ***(*) (bespreking)

0 te vermijden / * slecht, maar beluisterbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(concerten vorige maand)

“Hemels”, dat was volgens Vooruit programmator Wim Wabbes de omschrijving van zijn collega van deSingel over het concert aldaar. “Magie zeg maar”, schreef Didier Wijnants in De Morgen, en liet daarbij geestdriftig vier sterren de rechterbovenhoek vullen. U kan dan ook gerust zeggen dat we hoge verwachtingen hadden voor het concert van Dave Douglas 3, dinsdag in Vooruit. Een concert dat bovendien een double bill was met het Free Desmyter Quartet. Wij gingen –speciaal voor u– luisteren, en stapten achteraf –ondanks de vrieskou– met een warm gevoel huiswaarts.

Vorig jaar werden wij door een Gents jazzicoon aan Free Desmyter voorgesteld. Een naam die ons toen geheel onbekend in de oren klonk, maar tijdens die introductie kregen we ook een cd in handen gestopt en werd ons met licht verwijtende blik –alsof we werden verondersteld het hele programma uit het hoofd te kennen– “hij treedt hier morgen op” toevertrouwd. Ondanks het late einduur van de Jazz in ‘t Parkdag, ging die cd dezelfde avond nog in de speler. Redelijk tijdloos (en dat is goed), was de eerste gedachte, en ik had al spijt dat ik te moe was om er eens deftig naar te luisteren. Benieuwd naar dat concert. Het kwartet bleek al meer dan tien jaar samen te spelen, maar Desmyter was er niet op gebrand een cd op te nemen. Maar na het concert daags nadien, heeft dat album nog menigmaal onze cdspeler opgezocht.

Kenmerkend voor de composities zijn het ritme, en de solo’s van John Ruocco’s saxofoon (en klarinet), waartussen een soms voorzichtige maar bijna steeds nadrukkelijk doordringende Desmyter de piano beroert. Dinsdag kregen we een nog elegischer en behoedzamer pianist te horen. Vaak leek het zelfs of de andere groepsleden een weigerachtige Desmyter een duwtje in de rug moesten geven om te soleren. Ruocco verdween een aantal keren demonstratief tot in de duisternis van de coulissen, om het zachte licht van de pianist beter tot zijn recht te laten komen. Deze mensen spelen duidelijk samen, en ook dat tilt de muziek tot een hoger niveau. (’Live’ is ook bij deze groep overigens beter dan op cd.) Wij vonden het meteen al jammer dat deze set ingeperkt was door de double bill.

Edoch, de pauze was onvermijdelijk.

Het was een tien jaar geleden dat Dave Douglas voor het eerst in Vooruit op de planken stond (ik dacht dat ik twintig had gehoord, maar dat leek me iets té lang geleden). Wim Wabbes vermeldde nog even dat het eigenlijk de bedoeling was geweest elk project van de man in onze Gentse cultuurtempel op het podium te krijgen, maar mede door de drukbezetheid van Douglas was zoiets onmogelijk gebleken. Bovendien diende Vooruit ook nog andere artiesten een kans te geven om te concerteren –jawel, zo productief is Douglas.

In zijn beginjaren liet Dave Douglas zich vooral opmerken als trompettist in de John Zorn ensembles –twee jaar geleden stond hij met Zorn nog op het podium van het toenmalige Blue Note Records Festival (nu Gent Jazz). Tegen het einde van de jaren 90 begon de trompettist vooral met eigen projecten, waarvan Dave Douglas 3sound van dit trio heeft een onmiskenbaar New Yorkse tongval, al is Douglas naar eigen zeggen naar het platteland verhuisd “so the sounds are nog longer city and sirens, but they’ve been replaced by cows and chirping birds.” New York werd vermengd met West Coast, want voor dit project heeft Douglas ijverig geput uit de muziek van de eerder dit jaar overleden Jimmy Giuffre. En net zoals bij het Jimmy Giuffre 3 (in wisselende bezetting), bevat ook het Dave Douglas 3 geen drummer. Verrassend, zo werd gefluisterd, al valt in dergelijke formaties steeds weer op hoe bepalend en dragend een goede bassist wel is.

Scott Colley was dan ook fantastisch. Zijn bijdrage viel niet enkel op tijdens de menige solo’s, maar zijn melodische richting drong door tot in de duels tussen Feldman en Douglas. Het minst op de voorgrond kwam die violist Mark Feldman, die niettemin een waardevolle tegenpool was voor uitspattingen van Douglas. Als bipolaire magneten trokken ze elkaar aan, om zich net zozeer van elkaar af te stoten en zo de muziek een grotere dynamiek te geven.

De composities putten uit een heleboel standaards en jazz roots, en werden afgewisseld met eigen werk van Dave Douglas. Het muzikaal aanbod alleen al maakte dit concert tot geslaagd, de interpretaties en de virtuositeit van de muzikanten lieten het opstijgen tot ongetwijfeld één van de betere van dit jaar. Want de verwachtingen mochten dan al hoog zijn, ze werden stuk voor stuk ingelost.

Free Desmyter Quartet / Dave Douglas 3, gehoord op dinsdag 28 oktober in de theaterzaal van Vooruit

—-

Getipt:

• zo 02/11: Stefan Bracaval (met Pierre Anckaert & Hendrik Vanattenhoven) (Opatuur @ De Centrale)
• di 04/11: Cassiers / Cabras / Patrman (Hot Club de Gand)
• do 6/11: Henry Threadgill - Zooid (Theaterzaal, Vooruit)

—

Dit artikel werd (een dag) eerder gepubliceerd bij Het Project: vier tegen 3

(Canon EOS 5D, EF 70-200mmf/2.8L IS USM @ 70mm, f/2.8, 1/60s, 1000ASA)

Dave Douglas met Dave Douglas 3. Gisterenavond nog in de Gentse Vooruit, morgen bij Het Project.

(Canon EOS 5D, EF 70-200mm f/2.8L IS USM, f/2.8, 1/60s, 1600ASA)

Er was een beetje weinig licht meestal, tijdens Humcrush & Sidsel Endresen, donderdag in de balzaal van Vooruit. Binnenkort verslag bij Het Project.

Gentenaar Frederik Leroux bevindt zich duidelijk op een muzikaal kruispunt. Het concert van zondag (Opatuur @ De Centrale) had veel weg van een try-out, en we kregen dan ook een gitarist te horen die nog volop groeit. En dat op zich is een goede zaak, zo vinden wij.

De meeste van de eigen composities die hij bracht, hadden nog geen naam, “en zullen dat bij een volgende concert waarschijnlijk ook nog niet hebben”, voegde hij daar schalks aan toe. Onderwijl stemde hij zijn gitaar, een oefening die nog menig keer zou herhaald worden, die avond. Het –titelloos– openingsnummer bevond zich wat in de stijl van Bill Frisell (zoals op de plaat The Sound of Summer Running met Marc Johnston), en voor de rest van de avond kregen we een heleboel variatie van invloeden, gaande van country, (rock)ballads en blues tot –waarom ook niet: jazz.

Wij waren zeer te spreken over de ontdekkingstocht: de muziek zat dan technisch misschien niet perfect in elkaar, op creatief vlak was dit een avond om van te snoepen. Neem nu het derde nummer (ook al titelloos, dacht ik), dat vol loops zat. Leroux nam zichzelf op een digitale recorder op, en liet dat stukje dan in een lus (of loop) opnieuw afspelen. Hij speelde opbouwend steeds complexere stukjes in, waarbij helemaal niet werd getracht het kunstmatige aspect van de oefening voor het publiek te verbergen. Een beetje tot mijn verbazing ontwikkelde dit wonderwel tot een werkend geheel, al bleef duidelijk dat de compositie nog mocht worden verfijnd.

Het experimentele werk werd proper afgewisseld met conventionelere interpretaties zoals Monk’s Mood en het akoestische (lees: onversterkte) In Christ there is no East or West, een tradtionele hymne, bekend in de versie van John Fahey. Veel fingerpickin’, en daar hoort eigenlijk die banjo bij, vonden wij, die we daar achter de gitarist hadden zien staan. De tweede set verliep volgens een gelijkaardig stramien, en wij onthouden daaruit vooral ook de compositie Robot Falling in Love (Slowly but Surely). “Dit gaat heel effekens duren”, verontschuldigde Leroux zich, terwijl hij een aantal klemmetjes tussen de snaren van de gitaar stak. De moeite van het (korte) wachten waard. En als toegift kwam dan toch die banjo nog boven water, met inderdaad opnieuw die hymne.

Leroux groeit, en als gevolg daarvan is misschien een duidelijke muzikale richting even zoek. Wij gingen echter tevreden naar huis van een uiterst muzikale avond. Zo mogen er veel meer zijn.

Van Frederik Leroux bracht met zijn kwartet ook het album Angular uit (te koop op de site).

Opatuur vzw organiseert (bijna) elke zondag om 20u een jazz concert in De Centrale, Kraankindersstraat 2. Toegang 10 euro (8 euro voor leden).

—

Deze bespreking verscheen eerder bij Het Project: Guitaarjazz (+ vrijkaarten), alwaar u ook vrijkaarten kunt winnen voor het volgende optreden van Opatuur in De Centrale.

Oei-oei-oei, die sterrekens uitdelen bij zo’n hoeveelheid concerten. Het is toch echt wel subtiel, wie een ster meer of minder krijgt, of zelfs een halve. Meer dan die sterren, zou ik er liever een aantal concerten uit halen die serieus goed waren –of toch memorabel (maar dan niet in slechtheid, sorry, Andy Bey). Want het gemiddelde concert was gewoon goed. Er was veel kwaliteit, op beide festivals –we hebben het over Jazz Middelheim en Jazz in ‘t Park– maar weinig dat er echt uit sprong. Maar weinig is niet niks (hm, dat moet wel een citaat zijn).

Twee hoogtepunten op Jazz Middelheim waren Charles Lloyd en Robin Verheyen, en ik vond Robin eigenlijk nog net iets beter dan Lloyd. Ten zeerste genietbaar waren ook BJO met David Linx (ik had hen nog niet gehoord) en Trio Muhal Richard Abrams, George Lewis, Roscoe Mitchell en Wynton Marsalis. 17 augustus was dus mijn topdag, denk ik. De grootste verrassingen waren Elisabeth Kontomanou (ik was niet onder de indruk van haar cd, maar live is dat duidelijk iets anders); José James (daarvan overweeg ik toch iets in huis te halen); en Jef Neve presents Groove Thing feat. James Muller (het deed goed Jef Neve eens iets anders te zien en horen doen).

Hoogtepunten op Jazz in ‘t Park waren het Bob Mover Quintet, Ben Sluijs’ The Unplayables, en Jeroen Van Herzeele Special Project. Net niet daarbij maar toch ook wel zeer uitstekend waren de JazzLab Series Allstars Band. Weinig verrassingen, dit jaar, maar misschien moet ik daarvoor ook maar eens wat meer andere plaatsen gaan frequenteren, zoals de Hot Club?

Zoals gezegd, staar u niet blind op de sterrekens.

70. Charles Lloyd Quartet / 14-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
71. Dré Pallemaerts Pan Harmonie / 14-08-2008 / Jazz Middelheim / *(*)
72. Pharoah Sanders Quartet / 14-08-2008 / Jazz Middelheim / **(*)
73. Elisabeth Kontomanou / 15-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
74. New Cool Collective Big Band / 15-08-2008 / Jazz Middelheim / **(*)
75. Changing Faces David Linx en Brussels Jazz Orchestra / 15-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
76. Toots Thielemans & Kenny Werner Quartet / 15-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
77. José James / 16-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
78. Jef Neve presents Groove Thing feat. James Muller / 16-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
79. EX-Material: Bill Laswell e.a / 16-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
80. Andy Bey Trio / 17-08-2008 / Jazz Middelheim / *
81. Robin Verheyen International Quartet / 17-08-2008 / Jazz Middelheim / ***(*)
82. Trio Muhal Richard Abrams, George Lewis, Roscoe Mitchell / 17-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
83. Wynton Marsalis / 17-08-2008 / Jazz Middelheim / ***
84. Moker / 22-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **(*)
85. Mimi Verderame - Victor Da Costa Quartet / 22-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **(*)
86. Jacques Pirotton Quartet / 22-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **(*)
87. Delvitagroup / 23-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **(*)
88. Sabin Todorov Trio / 23-08-2008 / Jazz in ‘t Park / ***
89. Bob Mover Quintet / 23-08-2008 / Jazz in ‘t Park / ***(*)
90. Rajazz ( Manu Hermia) / 24-08-2008 / Jazz in ‘t Park / ***
91. Fabien Degryse Trio / 24-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **
92. Chroma meets Dobrojean / 24-08-2008 / Jazz in ‘t Park / *(*)
93. aRTET / 29-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **(*)
94. Barkin’ / 29-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **
95. Ben Sluijs’ The Unplayables / 29-08-2008 / Jazz in ‘t Park / ***(*)
96. Steven Delannoye Trio / 30-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **
97. Hamster Axis of the one-click Panther / 30-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **(*)
98. JazzLab Series Allstars Band / 30-08-2008 / Jazz in ‘t Park / ***
99. Stephan Bracaval Quartet / 31-08-2008 / Jazz in ‘t Park / **
100. Peter Hertmans Quartet / 31-08-2008 / Jazz in ‘t Park / ***
101. Jeroen Van Herzeele Special Project / 31-08-2008 / Jazz in ‘t Park / ***(*)

0 te vermijden / * slecht, maar beluisterbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(concerten vorige maand)