bruno – Pagina 96

Mijn sax

Het daagde mij dat ik nog nooit een foto van mijn saxofoon had gepost. Ik speel sinds een jaar tenor sax, en ergens in mei heb ik een tweedehandse gekocht (in Amerika zijn ze een flink stuk goedkoper; hij werd geleverd in dit pakje). Het is een Buffet-Crampon Super Dynaction uit 1973, met zilver beplaat, mocht dat niet duidelijk zijn op de foto. Naar verluidt komt hij uit het Zwitserse leger; mogelijks is het een NOS en heeft hij lange tijd in het depot doorgebracht; hij ziet eruit als nieuw.

Buffet Crampon is vooral gekend voor hun klarinetten; meneer Buffet begon daarmee in 1825. Sinds 1866 (toen het patent van uitvinder Alphonse Sax verliep) maken ze ook saxofoons; de Super Dynaction is de opvolger van Dynaction (1950-1957) en werd gemaakt tot 1975. Ze worden vaak beschouwd als ‘concurrentie’ voor de meest befaamde sax, de Selmer Mark VI (die tot vijf keer zo duur is). Tina Brooks speelde op een Buffet Crampon, en Jackie McLean, en Albert Ayler. De Buffet saxofoons worden vaak ook voor klassieke muziek gebruikt.

Off

Zo’n dagje offline, dat is gelijk een dagje vakantie nemen. Ik ben de ganse dag weg van de computer geweest, en dat is het enige wat ik u vandaag te vertellen heb. Ik moet dat meer doen, zo’n dagje weg van de computer.

Jonkvrouw

“We moeten onze boekspreking doen tegen nu vrijdag!” Henri en twee van zijn vrienden troepten maandagavond rond hun resp. moeders en mijzelf. Ze wisten al langer dat ze die boekbesprekingen moesten presenteren, maar niet tegen wanneer.

“Ik ga een powerpoint maken”, vertrouwde Henri mij toe op de weg naar huis. “Zoudt gij mij daarmee kunnen helpen, papa?”

“Nee.” (Ik zou wel zot zijn, dacht ik.) “Maar als er iemand is die weet hoe ze moet speechen en powerpoints maken, dan is het wel uw moeder”, voegde ik er zonder omwegen aan toe. “Maar ge moet het wel zélf maken natuurlijk.”

En dus toog de jongen de ganse week aan het werk. Na zijn huiswerk, na zijn lessen, en na zijn trompetoefeningen, heeft hij zichzelf de basis van powerpoint bijgebracht. Gisteren heeft hij de laatste hand aan zijn presentatie gelegd, en vanochtend heeft hij het nog snel voor ons gepresenteerd. In zijn rugzak zaten een pij (eigenlijk een stuk jedi-kostuum) en een plastieken zwaard dat een rapier moest voorstellen. (Ik was graag een vlieg geweest, vanmiddag.)

Het boek dat hij had gelezen was Jonkvrouw, van Jean-Claude van Rijckeghem & Pat van Beirs, dat gaat over Marguerite van Male en Dampiere. Hij had het gekozen uit de lijst want, “het zag er een goed dik boek uit. Ook de achterflap voorspelde iets avontuurlijks.” Het moet hem bevallen zijn, want hij ondertussen in deel twee begonnen.

Maar toch, powerpoint; hij is ocharme elf, en hij geeft al powerpoint presentaties. Zucht.

Migraine

Slaapwel.

Dust Bunnies

Barcella – Mäâk – Van Herzeele

U had er moeten bij zijn, gisteren in El Negocito, ook al voor de stoere bikers-zonder-bijhorende-motorfietsen die een fles whiskey soldaat maakten en de vriendelijkheid zelf bleken. Het volk kwam echter niet voor dát entertainment, maar wachtte geduldig tot de bikers het pand verlieten en zo het podium vrijgaven. Dat werd vervolgens ingepalmd, in het kader van de El Negocito Barcella Sessions, door (van links naar rechts op de foto’s) Guillaume Orti (altsax en –op de foto– c-melody sax), Jeroen Van Herzeele (tenorsax), Laurent Blondiau (trompet), Michel Massot (tuba en –op de foto– trombone)

En terwijl de blazers even …uitblazen, drumt kersverse papa Giovanni Barcella gestaag verder.

Ze waren en pleine forme, de blazers van Mäâk (en Gio ook natuurlijk). Het Albert Anangoko Ensemble was er niet bij, de Europese première van hun project is pas voorzien op 18 november in het Zuiderpershuis. Daarna gaan ze op (korte) tournee, eerst door Nederland en nadien doen ze ook de Gentse Vooruit en Recyclart in Brussel aan. In Gent wordt het overigens een dubbelconcert met het Neil Cowley Trio, dat op zich weer kadert in een tweedaagse Jazz & Beyond deluxe.

Hou echter ook het programma van El Negocito in de gaten. Volgende week zijn er de De Cauter/Morel Sessions, gevolgd in december door de Lander Gyselinck Sessions. Daar tussenin zijn er een paar El Negocito XL‘s, waaronder, op 5 december, eentje met Steve Mackay (en Chantal Morte/Koonda Holaa/Brian Wolfe), die bekend is van The Stooges en Violent Femmes. Zeg niet dat ik het u niet wist.

Concerten 201010

Luciano Biondini & Javier Girotto / 02-10-2010 / Jazz Brugge / **
Mooi (maar weinig beklijvend), in een verrassende en warme omgeveing van de zolder van Memling Sint-Jan.
Ben Sluijs & Erik Vermeulen / 02-10-2010 / Jazz Brugge / **(*)
Veel beduusder dan tijdens het koude maar des te energieke concert op Jazz in ’t Park. Lyrischer, dat wel, maar meer in de lijn van wat we van dit duo gewoon zijn (niet dat zulks noodzakelijk minder goed zou zijn.)
Saga Quartet / 02-10-2010 / Jazz Brugge / 0
Eén van de slechtste concerten die ik dit jaar heb gezien –en ik ben niet rap met zo’n negatief oordeel. Die gasten hebben nog een lange weg af te leggen.
Brussels Jazz Orchestra feat. Bert Joris / 02-10-2010 / Jazz Brugge / **(*)
Een meer fluwelen inzet van Belgiës belangrijkste big band. De pers was bijna unaniem lovend over hun jongste plaat, hun recente optreden, en nog meer (en geheel terecht) over de manier waarop ze New York hebben veroverd. Bravo, BJO!
Courtney Pine / 02-10-2010 / Jazz Brugge / *(*)
Technisch ontbrak hier maar weinig. Maar inhoudelijk was dit zo leeg als darmen na het nuttigen van een fles laxativum.
De Bankroet Jazz / 03-10-2010 / Jazz Brugge / **(*)
Kilo’s inhoud in deze voorstelling. Een interessante interpretatie van Van Ostaijens gelijknamige werk, heel onderhoudend en afwisselend. En dat uit de pen van iemand die niet meteen tuk is op musicaltoestanden.
Courvoisier / Eskelin / 03-10-2010 / Jazz Brugge / ***
Het kwam wat moeilijk op gang misschien, maar eens het er was, mocht het voor ons gerust nog wat langer doorgaan. Mooi.
Rolf Kühn & Tio-O / 03-10-2010 / Jazz Brugge / **(*)
Hij was net 81 geworden, Rolf Kühn, en dat was er niet aan te horen. Heel dynamisch, bijgestaan door een paar jonge honden, die er niet waren bijgeplaatst voor de versiering. Aangename verrassing.
Andy Emler MegaOctet / 03-10-2010 / Jazz Brugge / **
Dit was een feest. Niet geheel om lang te onthouden, maar wel plezant, gelijk een trouwfeest op tijd en stond ook wels eens plezant kan zijn.
De Beren Gieren / 05-10-2010 / Vooruit, Gent / **(*)
Ik ga ze niet meer blijven bejubelen. Als u ze nog steeds niet aan het werk hebt gezien, dan moet u daar dringend iets aan doen. En ze blijven maar groeien.
Jamie Saft plays Bob Dylan, John Zorn & Jamie Saft / 05-10-2010 / Vooruit, Gent / **(*)
Interessant; heel interessant, maar een tikje vermoeiend, zoals die man steeds op datzelfde loeiharde volume blijft tokkelen op de piano.
Portico Quartet / 12-10-2010 / Botanique, Brussel / ***
De hype van het moment, en met reden. Peter zou dat (ook) heel schoon vinden, denk ik.
Matt Darriau’s Paradox Trio / 13-10-2010 / Follow The Sound (DeSingel, Antwerpen) / *
We gaan eens een heel actieve film nemen, en daar een kabbelende score tegen plaatsen. Een academische oppositie, die na welgeteld vijf minuten gaat vervelen. En zeggen dat ik zo’n fan ben van live begeleide films.
Bourne – Kane – Davis meet Laurent Blondiau & Ab Baars / 13-10-2010 / Follow The Sound (DeSingel, Antwerpen) / *
Het zal aan mij liggen, maar ik vond dit totaal oninteressant.
Craig Taborn Trio / 16-10-2010 / De Werf, Brugge / **
Waarom niet. Weinig verrassend evenwel, maar heel vakkundig.
Stray Dogs ft. Legoman /20 -10-2010 / Minard, Gent / ***
Ik twijfel een klein beetje tussen **(*) en *** –of nee, toch niet: de volle ***. Veelzijdig, afwisselend, degelijk concept, en heel geslaagde uitvoering. Dit had u eigenlijk niet willen missen.
Score Man / 27-10-2010 / Handelsbeurs, Gent / ***
Het moet niet altijd Filip Wauters zijn, dacht ik, maar kijk hij speelt ook hier mee. Zeer aanstekelijk, vol humor en gespeeld door mensen die er overduidelijk goesting in hebben en zich niet door een paar technische mankementjes laten afschrikken.
Narcissus Quartet / 28-10-2010 / De Werf, Brugge / ***
Robin Veheyen heeft een nieuwe Narcissus uit. Zonder Harmen Fraanje, maar met Jozef Dumoulin aan de piano en dat verandert de sound van dit kwartet geheel. Veel lyrischer, veel zachter, en ik denk bijna dat ik dit prefereer. Ik ga eerst eens goed naar de cd luisteren voor ik mij uitspreek.

Barcella / Van Herzeele Duo / 29-10-2010 / redlightBlue, Gent / **(*)
De opener van het nieuwe Gentse festival. U kan ze regelmatig aan het werk zien in de Negocito. Doen!
Peter Jacquemyn plays Solo / 29-10-2010 / redlightBlue, Gent / ***(*)
Fantastisch concert; met slokdarmklanken (of hoe heet dat) en zo’n gevorderde techniek dat ik met open mond zat te luisteren. Jacquemyn glijdt klankgewijs langs zijn bassnaren naar beneden (of naar boven, al naar gelang), geheel synchroon met zijn stem.
Lynn Cassiers / Jozef Dumoulin Duo / 30-10-2010 / redlightBlue, Gent / **
Frêle fragiele klanken van deze downzised lidlboj bezetting. Kwam goed tot zijn recht in de Negocito.
Platvink / 30-10-2010 / redlightBlue, Gent / **(*)
Jasper Huysentruyt, bijgestaan door Lieven Van Pee en Simon Segers (oei, dat zijn bijna De Beren Gieren), in deze straight ahead jazz set. Very nice indeed.
Jeroen Van Herzeele meets Erik Vermeulen / 30-10-2010 / redlightBlue, Gent / **(*)
Het moet niet altijd een duo met resp. Giovanni Barcella of Ben Sluijs zijn, moeten deze heren gedacht hebben. Mooie galmende klank in de protestantse kerk.
Resistenza Band meets Jean Luc Cappozzo / 30-10-2010 / redlightBlue, Gent / **
Het had meer iets weg van een open repetitie, maar dat is de aard van het beestje natuurlijk. De bal werd vaak en mooi doorgegeven, en hoewel deze band voorlopig nog wat body miste, was dit alvast een mooie aanzet.
Voladores Trio / 30-10-2010 / Opatuur, Gent / *(*)
Damn. Ik ben fan van Joachim Badenhorst, en kan ook Pascal Niggenkemper best op prijs stellen (Frantz Loriot had ik nog nooit eerder gehoord). Ondanks de veelzijdigheid en het meesterschap van Badenhorst was deze Voladores evenwel een beetje ontgoochelend. Naar het schijnt treden ze ook op terwijl er bewegend beeld wordt vertoont, en ik kan wel zien waar zulks een meerwaarde zou bieden. Dit vond ik evenwel niet zo onderhoudend.

0 te vermijden / * slecht, maar beluisterbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(concerten vorige maand)

Dave Douglas – ‘Spark of Being’

Gisteren zat ik in deSingel in Antwerpen, voor het filmconcert ‘Spark of Being’ van Dave Douglas Keystone & Bill Morrison. Film en muziek werden gelijktijdig gecreëerd, en dat was duidelijk merkbaar. De film was een herinterpretatie van het Frankensteinverhaal, vaak visueel of conceptueel behoorlijk abstract, maar bloedmooi. De film is weinig rechtstreeks verhalend, maar toont voornamelijk impressies. Het verhaal is evenwel heel duidelijk aanwezig, en blijft veel dichter bij de oorspronkelijke roman dan de gepolariseerde bewerkingen ervan in de massacultuur.

Met het geluid in de zaal was het helaas niet zo goed gesteld. Het leek wel alsof de versterkte instrumenten achter een zwaar gordijn stonden opgesteld, en daardoor immens dof op het publiek werden afgestuurd. Dat, en de zaal wordt gelijk ook geplaagd door een vervelende reverb (nagalm). Tijdens het encore speelde Douglas even onversterkt de zaal in, wat een duidelijke verbetering van het geluid inhield. Misschien had die dofheid een bedoeling, al was Douglas zelf ook behoorlijk enthousiast over die onversterkte klank. Een waar mysterie.

Maar het was goed, heel goed. Het plaatje klopte, inhoudelijk en conceptueel, visueel en muzikaal. Ik zou meteen terug gaan luisteren als ik de kans had.

Paradingske

We hadden nog één paraplu. De rest is allemaal verdwenen, of kapot. Het overblijvende regenscherm was een compact geval dat Tessa voor nog geen drie euro ergens had opgepikt op een of andere uitverkoop. Een dofzwarte paraplu met witte bollekens waarvan Tessa ergens toch hoopte dat ik hem niet mannelijk genoeg zou vinden om mee te nemen.

As if. Vanochtend stapte ik parmant met Tessa aan de arm en de paraplu in de hand naar de tramhalte om te gaan ontbijten. Bij de halte aangekomen draaide ik de paraplu welvoeglijk met één hand even rond om de druppels af te schudden. Blijkbaar was de paraplu dan toch niet geschikt voor mannelijke handen, want ik had amper een halve draai uitgevoerd, of daar krakte de bovenkant van de rest van de steel.

(Ach, en ik ben zo al geen herfstmens.)

Jazz Plays Europe

Gisteren werd het resultaat van de tweede editie van het Jazz Plays Europe lab gepresenteerd in De Werf. Jazz Plays Europe is een Europees netwerk dat de uitwisseling van jazzmuzikanten organiseert. Het werd opgericht in 2007 mee opgericht door JazzLab Series en gelijkaardige organisaties in Frankrijk, Nederland, Duitsland, Polen en Slowakije. Groepen zoals Moker, Tricycle, Backback en Gowk toerden eerder al binnen dit verband.

Voor het Laboratory wordt één muzikant per land uitgenodigd voor een uitwisselingsproject. Vorige zondag ontmoette de Gentse drummer Lander Gyselinck voor het eerst zijn collega’s Ivann Cruz (gitaar –Frankrijk), Kristina Fuchs (zang & elektronica –Nederland), Roman Janoska (viool –Slowakije), Oliver Maas (piano –Duitsland), en Maciej Garbowski (contrabas –Polen). Ze trokken zich vier dagen terug in de Brugse Werf om er te repeteren en een concertprogramma in elkaar te steken, dat gisteren voor het eerst werd gepresenteerd onder toch wel ruime belangstelling. Vandaag speelt de groep op C-mine Jazz in Genk en vervolgens trekken ze op toernee in de vijf overige thuislanden van de muzikanten.

De eigenheid van de muzikant drong steevast door, van het onmiskenbare Balkan geluid van violist Janoska (Slowakije behoort niet tot de Balkan, we zijn er ons van bewust) tot de klassiek gevoede stem van Fuchs, en het was des te opvallend hoe de groep erin geslaagd is op zo’n korte tijd toch een eigen sound naar voor te brengen. De muzikanten speelden eigen composities die aan de groep waren aangepast. We onthouden tevens het mooie oude Nederlandse liedje dat overging in een compositie van Gyselinck; de wervelende gitaar van Cruz, met eigenzinnige licks; de gedreven bas van Garbowski; en spring-in-’t-veld Maas die geestdriftig aan zijn piano hing.

De concerten in België worden naar verluid opgenomen, benieuwd of daar nog iets uit volgt. De muzikanten van de eerste editie vorig jaar, hebben elkaar dit jaar alvast opnieuw ontmoet, omdat de samenwerking vorig jaar ook al zo goed was verlopen. Daar draait het eigenlijk toch om, bij zo’n initiatieven?

(Bekijk ook de korte reportage bij Cobra: Jazzy Blind-date.)