5d

Het verlossende telefoontje kwam gisteren. Ik kon nog net de drang onderdrukken om de 23 blocks naar beneden te spurten, maar vooral het besef dat ik de 3,5 km nadien opnieuw moest opklimmen, bezweerden mij dat het al laat op de namiddag was, en dat ik er maar beter een nachtje kon laten over gaan. In mijn redenering was ik inderhaast vergeten dat er vanochtend een run op het programma stond, ik vrees dat er wat spierpijn ligt aan te komen.

Geheel in eerste-meistemming heb ik Henri vandaag dan maar vrijaf gegeven, en vanochtend trokken we –te voet zoals steeds– naar Photo-tronics. Henri had zijn rugzak-met-wieltjes meegenoen, omdat hij liever onmiddellijk daarna ook de boodschappen wou halen. “Anders moeten we eerst nog naar huis, en dat is een omweg.”

Meer dan 7 km hebben we gestapt –met een intermezzo (daarover meer in een volgende post)– en we waren dan ook totaal uitgeput toen we vanmiddag terug hier toekwamen. 386,95 USD armer, maar met een werkend toestel. (Als het nu nog eens kapot gaat, dan zou het wel eens kunnen dat ik de digitale fotowereld voor een tijdje vaarwel zeg.) Ik heb drie maanden garantie op de herstelling, dus ik zit al zeker goed voor de duur van ons verblijf hier.

“Papa,” spraak hij half verontwaardigd toen hij met met het fototoestel zag prutsen, “de eerst foto die je maakt zal er toch wel één van mij zijn, zeker?!” En hij nam onderstaande pose aan. (En dan die op de foto hierboven.)

Och, ik ben maar al te blij dat hij wil poseren. (Ja hij ziet wat bleekjes. Het was slecht en hard middaglicht. En we komen eigenlijk niet zoveel buiten, met al die regen hier.)

Gisteren heb ik mijn 5D binnen gegeven bij Optechs Camera Photo-tronics. Ik was eerst bij Glazers Camera Supply binnengestapt, omdat mij dat werd aangeraden, maar die spraken van opsturen en een termijn van vier weken, en dat zag ik niet meteen zitten. Zij raadden mij Optechs aan, die offical Canon repairdinges zijn. Optechs was amper een blokje verder, dus zijn we nog even tot daar gestapt. (”Blokje? Zeg maar nen blok“, verbetert Henri mij.)

Vermoedelijk ligt het niet aan de lens –bij Glazer’s hebben ze er een andere lens op gestoken, en de fout bleef gelijk– maar aan de body. Leuk. Dat is dan al de tweede keer dat die body mij in de steek laat.

Daarnet belde Photo-tronics mij op, met hun price estimate voor de herstelling. “It’s a big camera, and we need to disassemble it completely to get to the circuit board”, meldde de man mij. Hij schatte de kostprijs op ergens iets van een 355 USD, “plus taxes, unfortunately.” Een kleine 400 USD dus. “We figure it shouldn’t take us longer than two weeks, probably less, but I’d rather say two than one, just in case. And next week is already pretty busy so…” Als ze hem niet kunnen herstellen, dan kost het mijn niks, verzekerde hij, en als het meer zou kosten dan voorzien, dan bellen ze mij eerst op. Wil ik niet doorgaan tegen de meerprijs, dan is dat geen enkel probleem. “Thanks for your trust in us”, zei de man nog. Fantastische customer service tot hiertoe in elk geval. Zelden meegemaakt.

De 5D is een fantastisch toestel, maar na alles wat ik er al mee heb meegemaakt, weet ik niet of ik het mij opnieuw zou open, mocht ik herbeginnen. Al is er niet echt een full frame alternatief.

(Canon EOS 5D, EF 16-35mm f/2.8 L II USM)

De nacht van vrijdag op zaterdag mocht hij in het Grote Bed blijven slapen. Hij mag dat één keer per maand doen, en hij kijkt er altijd enorm naar uit. Hij had zich meteen goed geïnstalleerd met een pot appels binnen bereik en de afstandsbediening in de hand (hij schippert tussen de herhaling van Karrewiet op Ketnet en het Journaal en Man bijt hond op één). Toen het tijd was om te slapen gingen wij in de kamer ernaast (ons bureau) nog wat werken, en toen we na een half uurtje kwamen piepen, was hij diep in dromenland verzeild.

Lionel Beuvens, van het Peter Hertmans Quartet.

(Canon EOS 5D, EF 70-200mm@200mm f/2.8L IS USM, f/2.8, 1/80s, 1250 ASA)

Spektakel of een levenslijn? Show of leidraad? De drummers speelden een grote rol in het dubbelconcert vorige woensdag in de Balzaal van Vooruit. Stefan Hertmans stopte er met zijn Quartet tijdens de tournee met de Jazzlab Series (om zijn nieuwe cd Cadences voor te stellen), en na de pauze maakte het Nederlandse enfant terrible Han Bennink het podium onveilig. Lees meer over de drums bij Het Project: Jazz is (ook) een drumsolo

(Canon EOS 5D, EF 70-200mm f/2.8L IS USM@140mm, f/2.8, 1/60s, 1250 ASA)

Ach kijk, Marine Horbaczewski. Deze keer van het Wang Wei Quartet, maar u zonder twijfel ook al bekend van het trio met Tuur Florizoone en Michel Massot.

Daar kunt ge foto’s van blíjven maken…

(Canon EOS 5D, EF 70-200mm f/2.8L IS USM@90mm, f/2.8, 1/60s, 1250 ASA)

WoFo ofte Michel Mast (sax), Mattias Laga (klarinet), Xavier Verhelst (bas), Walter Verschaeren (gitaar), en Tom De Wulf (drums), speelden dinsdag in Mineral Jazz. Hun cd The Complete Hamsessions is te koop voor 12 euro via de website (en gedeeltelijk voorbeluisterbaar). Doen!

Lees meer over het concert bij Het Project: Mineral Jazz (#4)

(Canon EOS 5D, EF 70-200mm f/2.8L IS USM @148mm, f/2.8, 1/80s, 1250 ASA)

Stefano di Battista zette er zijn beste beentje voor zondag. Wat in dit geval letterlijk mag worden genomen, toen hij zijn linkerkuit gebruikte om de hoorn van zijn sax te dempen. Al kon ook de vloer daarvoor dienen…

Baptiste Trotignon had ik nog niet aan het werk gezien, en dat was duidelijk een gat in mijn cultuur dat dringend moest worden gedicht (zoals ik op Het Project reeds schreef). De cd is besteld.

Voor het eerst heb ik ook foto’s op 1250 ASA gemaakt, tijdens het BNRF. Het resultaat valt behoorlijk mee, en ik ben nog steeds verschrikkelijk content van de Canon 5D voor concertfotografie.