Drie jaar geleden heb ik mij de Nikon D70 aangeschaft. Het toestel heeft onderhand zo zijn beste dag gehad, en –belangrijker– ik ben onderhand tegen de limiet van de mogelijkheden van deze prosumer aan gelopen. Begrijp mij niet verkeerd, ik ben uiterst tevreden over de beslissing die ik drie jaar heb geleden heb genomen. Alleen zijn we nu drie jaar verder, is er in die tijd op technisch vlak veel veranderd, en weet ik ook beter welke mogelijkheden ik nodig heb en verwacht. De belangrijkste twee features destijds waren snelheid –ontbreken van shutter lag— en verwisselbare lenzen. Al blijk ik voornamelijk de Nikkor AF-S VR 70-200 f/2.8G IF-ED te gebruiken (in zowat 85% van de gevallen, gok ik).
In elk geval, een vervanger dringt zich op –om meerdere redenen.
Blijven we even bij Nikon, dan beperken de opties zich voornamelijk tot de D80 (het eerder consumer model, de opvolger van de D70), of de D200 (de prosumer versie). Voordeel van de D200 is dat hij robuuster is dan de D80, nadeel is dat hij een heel pak meer kost (zo’n 600 EUR). Goed, de geheugenkaarten van mijn D70 werken niet in die D80 (wel in de D200), maar als ik er de kost voor pakweg twee SD kaarten (van 2GB, evenveel als het geheugen waar ik nu over beschik) zou bijtellen, dan zitten we nog steeds met een verschil van 500 EUR. Daarvoor kan ik mij de grip (die er sowieso bij moet, of het nu over de D80 of de D200 gaat) en een SB-800 aanschaffen!
Het gaat evenwel over meer dan de kostprijs, want de D200 zou meer ruis hebben dan de D70 bij hogere ISO-waarden en in een donkere omgeving. En laat dat nu net de omstandigheden zijn waarin ik het toestel het meeste gebruik (concertfotografie). Het is wel degelijk de bedoeling dat ik mij verbeter, ipv meer beperk.
Canon zou veel beter omspringen met hoge ISO-waarden, bereik (dynamic range), en gevoeligheid. Laten we even voorbij gaan aan het feit dat ik een halve uitzet heb aan Nikon-gerief (nuja, één dure lens, en voor de betreffende Nikkor AF-S VR 70-200 f/2.8G IF-ED is zeker een koper te vinden). Lensgewijs heeft ook Canon –net als Nikon– alles wat ik nodig heb: de EF 70-200mm f/2.8L IS USM; een EF 24-70mm f/2.8L USM; en een heleboel interessante vaste brandpuntlenzen.
De Canon equivalenten van bovenstaande Nikon opties zijn de 400D en de 30D. Geen van beide toestellen verantwoordt echter een total switch van Nikon naar Canon; daarvoor zijn de gelijkenissen tussen de toestellen van beide merken te groot.
Edoch, Canon beschikt over de 5D! Die beschikt over een full frame sensor, met alle voordelen die daarbij horen (zoals grotere gevoeligheid en minder ruis), en waarbij een 28mm niet wordt afgesneden tot 42mm. (‘Keerzijde’ is dat de 200mm dat blijft, ipv de 300mm op de kleinere sensoren zoals de D70 en de D200.) Ondertussen worden overigens ook de geruchten steeds sterker over de mogelijke release van de 40D en de 5Dn in maart (PMA). Ik ben benieuwd.
(Voor wie de zaken graag verkeerd interpreteert: geen van bovenstaande toestellen zal van mij een beter fotograaf maken. Mijn D70 is evenwel –al een tijdje– aan vervanging toe, en dus kijk ik even rond naar de opties. Tips en opmerkingen zijn welkom.)
