de-post

Vrijdag stak er een briefje in de bus: “Vandaag zijn wij bij u langs geweest voor de levering van een zending.” Om 12u20, luttele minuten voor ik thuis was gekomen van de wekelijkse persconferentie van het Gentse Stadsbestuur, had Taxipost mijn Crumpler Leather Daily Limited Edition proberen te bestellen. Geen nood, van alles opties bij het bericht, stond het eerste aangekruist: “Uw zending wordt de volgende werkdag opnieuw aangeboden door een chauffeur van De Post.” Gemakkelijk.

Maandag was evenwel paasmaandag, dus dan werkt de post niet. Dan wachten we gewoon tot dinsdag. Tessa had een zeldzame verlofdag opgenomen, dus we hadden een heleboel gepland… nadat ik mijn pakje mocht ontvangen. Negen uur, tien uur, alle uren van de dag zag ik voorbij tikken. Iets voor vijf heb ik dan maar gebeld.

“Een internationale zending?! Ah nee hé, meneer, daarvoor moet u een nieuwe afspraak maken.”

“Excuseer? Op mijn briefje staat…”

“Het spijt me, meneer, maar voor een internationale zending dient u een nieuwe afspraak te maken. Dat kan ten vroegste vanaf donderdag.”

“Euh. En om hoe laat komt u dan langs?”

“Dat kunnen wij niet zeggen, meneer, dat kan tussen 9 en 19 uur zijn.”

*zucht*

Kwaad maken helpt niet. Die mens kan er zelf ook niks aan doen, en hij blijft bovendien beleefd en vriendelijk, niet alleen in zijn woordkeuze, maar ook met zijn intonatie. Dezelfde avond, iets voor 19u heeft hij overigens teruggebeld om de aflevering te bevestigen. “Ja hoor meneer, ik kan bij het order plaatsen dat u de bestelling bij voorkeur zo vroeg mogelijk op de dag wenst te ontvangen.” (Om 10u30 vandaag heb ik mijn pakje ontvangen.)

Maar zo moeilijk kan dat toch niet zijn, om het juiste vakje op dat briefje aan te kruisen?

Gisteren zat de krant (DM) alweer niet in de bus. Het komt de laatste tijd steeds meer voor –een ziekte waar we alleen met DS last van hadden toen we een tijdje op twee kranten geabonneerd waren.

Niet zolang geleden had DM overigens beloofd de Gentse abonnees, die tijdens de staking van De Post een tijd lang hebben moeten missen (lees: zo’n 10 dagen), op gepaste wijze te verrassen voor de geleden ongemakken. De abonnees zouden daarvan verder per brief van op de hoogte worden gebracht. Dat hadden ze breedsprakerig in hun krant geplaatst.

Ondertussen mochten wij die brief ontvangen.

Beste abonnee,

Zoals u ongetwijfeld weet, zorgde de staking bij De Post in Gent (gestart op 11mei) voor grote problemen met de verdeling van De Morgen. Hierdoor heeft u uw favoriete krant een tijdje moeten missen.

In naam van De Persgroep Publishing (uitgever van De Morgen) bied ik u hiervoor mijn oprechte excuses aan.

U bent de gemiste exemplaren echter niet kwijt: uw lopen abonnement wordt verleng voor de gemiste kranten, en dit met 7 exemplaren.

Wij wensen u alvast nog veel leesplezier met De Morgen.

Voor meer informatie kan u steeds bij onze abonnementenservice terecht op telefoonnummer 027454 25 91

Met vriendelijke groeten,

Jurgen Boschmans,
Verantwoordelijke Abonnementenservice De Pergroep Publishing

Beste Jurgen, vergeef mij, als ik enige ontgoocheling in mij voel opwellen bij het lezen van uw brief. Het is niet dat ik uw –ongepersonaliseerde– brief niet op prijs stel, maar ik had me toch iets anders voorgesteld bij de verrassing die het geleden ongemak zou verzachten. Toch iets anders dan datgene waar we eigenlijk recht op hebben, namelijk de kranten waarvan u eigenlijk belooft dat we ze elke dag netjes in onze bus zullen vinden. De kranten, waarvan we er als abonnee geen enkel zullen missen. Tenminste, zo laat u toch optekenen als twee van de 6 goede redenen om een abonnement te nemen.

Die verrassing, dat hoefde bovendien niet hoor, ik had best genoegen willen nemen met een verlenging van het abonnement. Maar dan had u natuurlijk beter niet zo’n beloftevolle aankondiging in uw krant laten plaatsen.

U komt, beste Jurgen, een beetje over als het marketing type, en dan bent u zeker bekend met de leuze ‘underpromise, overdeliver‘. Misschien een tip voor een volgende keer?

Ik heb het genoegen gehad het Post-verhaal van Michel al IRL te mogen horen. Het is zonder meer verbazingwekkend hoe sommige mensen –vaak zogenaamde intellectuelen of managers op kop– geen flauw benul hebben van het werk dat wordt verzet door mensen die wat lager op de carrièreschaal zijn terecht gekomen.

En ja hoor, het zijn niet allemaal helden. Maar er zijn daar veel meer mensen die onderschat worden in hun job, dan overschat. En ik zou wel durven beweren dat u geen recht van (tegen)spreken hebt als u er niet zelf hebt gestaan. Of hoe komt het, denkt u, dat management slechts bij hoge uitzondering voeling heeft met de werkvloer?

…zo lezen we vandaag bij DS. Een en ander zou te maken hebben met de openstelling van de Europese markt voor postdiensten in de EU. Daardoor –zo wordt voorspeld– zou een kerstkaart versturen binnen afzienbare tijd wel eens twee tot zelfs acht maal zo duur kunnen worden. Geen logische zet, in wat beschouwd wordt als openstelling voor concurrentie en de quasi gratis goed ingeburgerde e-mail.

Overigens zou men er dringend voor mogen zorgen dat de post tijdig wordt besteld. In de laatste anderhalve maand hebben wij drie zaken verstuurd met priorzegel. Eén zending kwam helemaal niet aan, een tweede pas na twee weken, en een derde pas na vier. Iets gelijkaardigs deed zich voor met post die naar ons werd gestuurd. En ik dacht dat dat een priorzegel garant stond voor een levering na maximaal één of twee werkdagen.