Tag Archives: film

Sunshine (2007)

A team of international astronauts is sent on a dangerous mission to reignite the dying Sun with a nuclear fission bomb in 2057.

Regisseur: Danny Boyle
Schrijver: Alex Garland
Met: Cillian Murphy, Rose Byrne, Chris Evans
IMDB

Fan van Danny Boyle: check. Ik zeg maar iets: Trainspotting ! The Beach ! 28 Days Later… ! 127 Hours ! En binnenkort naar zijn Steve Jobs (met Michael Fassbender) kijken ook…
Fan van Alex Garland: check. En alweer: The Beach ! 28 Days Later… ! Never Let Me Go ! Ex Machina (één van de meest onderschatte films van 2015) ! The Coma !

Cillian Murphy en Michelle Yeoh behoren dan wel weer niet tot mijn favoriete acteurs; Chris ‘Captain America’ Evans is een typetje; maar naar Hiroyuki Sanada en Rose Byrne kijk ik dan wel weer met veel genoegen. Enfin, het zit redelijk goed van bij het begin.

Naarmate de film vorderde, kreeg ik wel steeds meer een déjà-vu gevoel. Niet moeilijk, gezien ik hem al gezien had in 2009, zo vertelt mijn archief. Ik was er toen niet onverdeeld positief over, maar het werk doorstaat blijkbaar de tand des tijds. Er zitten duidelijk invloeden in van Solaris, 2001: A Space Odyssey, Alien en zelfs Armageddon, en het is zeker een film die meer aanspreekt als men meer achtergrond in de thematiek en het genre heeft.

Het is vooral die thematiek die moet aanspreken (want de film bevat meerdere wetenschappelijke onjuistheden). De symboliek rond de zon wordt gretig uitgewerkt en neemt mystieke proporties aan. Het is ook in dat licht (pun not intended) dat de kracht van de film moet gezien worden. Veel meer dan de uitwerking van de plot, gaat het om de conceptuele implicaties van de problematiek (uitdovende zon, gigantische verantwoordelijkheid van de bemanning) en de psychologische (en morele) spanningen die dat met zich meebrengt. Het is niet de beste film van Boyle (of Garland), maar er zit meer achter dan ik op het eerste gezicht (bijna zeven jaar geleden) had vermoed.

Films 201601

Goed begonnen is half gewonnen, en bij deze zitten we perfect op schema van één film per dag. Niet dat het allemaal kwaliteit was, maar er zitten toch een paar pareltjes tussen.

  1. The Lobster / Yorgos Lanthimos / 2015 / ***(*)
    In a dystopian near future, single people, according to the laws of The City, are taken to The Hotel, where they are obliged to find a romantic partner in forty-five days or are transformed into beasts and sent off into The Woods.
    Er zijn zo van die films waar ge godverdomme bij zegt. Er zijn zo van die regisseurs waar ge godverdomme bij zegt. Die laatste categorie is veel zeldzamer; ik had dat reeds bij Denis Villeneuve, Tessa heeft dat bij Wes Anderson (en ik kan haar daar best bij volgen). Yorgos Lanthimos is sterk op weg om er ook zo één te worden. The Lobster is een fantastisch bevreemdende film (alienating heeft dat in het Engels), met een paar fanastische acteurs, zoals Colin Farrell, in wat ongetwijfeld de beste rol van zijn carrière is, en een briljante Rachel Weisz, en ook nog Léa Seydoux en Angeliki Papoulia, die eerder al in Lanthimos’ Kynodontas en Alps meespeelde.
  2. Disturbia / D.J. Caruso / 2007 / ***(*)
    A teen living under house arrest becomes convinced his neighbour is a serial killer.
    Geen van de acteurs die in deze film meespelen, en al evenmin de regisseur, is onthoudenswaardig op zich. Maar D.J. Caruso weet met deze moderne herinterpretatie van Rear Window het beste uit alles en iedereen te halen –inclusief zichzelf en de irritante David Morse. Absoluut (nog steeds) bekijkenswaardig.
  3. Burnt / John Wells / 2015 / ***
    Adam Jones is a chef who destroyed his career with drugs and diva behavior. He cleans up and returns to London, determined to redeem himself by spearheading a top restaurant that can gain three Michelin stars.
    Toegegeven, het zal niet voor de originaliteit zijn, dat u naar deze film kijkt. De romance tussen en het achtergrondverhaal van Adam Jones (Bradley Cooper) en Helene (Sienna Miller), zorgen echter voor een mooi verhaal, dat best wel kan boeien. Haal uw beste pannen boven.
  4. The Diary of a Teenage Girl / Marielle Heller / 2015 / ***(*)
    A teen artist living in 1970s San Francisco enters into an affair with her mother’s boyfriend.
    Ik ging er niks over schrijven of zeggen tot ik ook het stripverhaal had gelezen, maar door omstandigheden, ben ik er nog niet geraakt. Deze film is dus zeer de moeite waard, en biedt een organische synthese tussen de afgemeten aangewende special effects (lees: de integratie van animatie in deze eigenlijk geheel ‘normaal gefilmde’ film) en de personages. Kristen Wiig speelt zoals steeds voortreffelijk, net zoals Alexander Skarsgård; maar de grote punten zijn weggelegd voor Bel Powley, die op fenomenale wijze het lelijke eendje Minnie vertolkt. (Dat Powley datzelfde jaar ook princes Margaret vertolkte in het verder totaal vergetenswaardige A Royal Night Out, zullen we graag vergeten.) Dat The Diary of a Teenage Girl het debuut van regisseur Marielle Heller is, duwt haar meteen hoog op het lijstje in de gaten te houden filmmensen.
  5. Extraction / Steven C. Miller /2015 / (*)
    A former CIA operative is kidnapped by a group of terrorists. When his son learns there is no plan for his father to be saved, he launches his own rescue operation.
    Bruce Willis had dringend kleingeld nodig, denk ik. Regisseur Steven C. Miller is dezelfde onverlaat die eerder in 2015 ook al het vreselijke Submerged op ons losliet.
  6. Solace / Afonso Poyart / 2015 / *(*)
    A psychic works with the FBI in order to hunt down a serial killer.
  7. Diablo / Lawrence Roeck / 2015 / *(*)
    A young civil war veteran is forced on a desperate journey to save his kidnapped wife.
  8. Ashby / Tony McNamara / 2015 / **
    High-school student Ed Wallis enters into a friendship with his neighbor, Ashby, a retired CIA assassin who only has a few months left to live.
  9. The Wave / Roar Uthaug / 2015 / **
    Even though awaited, no-one is really ready when the mountain pass of Åkneset above the scenic narrow Norwegian fjord Geiranger falls out and creates a 85 meter high violent tsunami. A geologist is one of those caught in the middle of it.
  10. 45 Years / Andrew Haigh / 2015 / 0
    A married couple preparing to celebrate their wedding anniversary receive shattering news that promises to forever change the course of their lives.
    Ha! Welkom, beste salonintellectueel. Dit is uw film. Voor de rest: run, don’t walk. Er gebeurt niets in deze film. En het verhaal zit bijzonder slecht in elkaar. De film gaat over de teloorgang van het huwelijk tussen Kate en Geoff Mercer, in een vruchteloze poging van regisseur Andfew Haigh om een Ingmar Bergman epigoon te worden.Er is van bij het begin niets tussen hoofpersonnages Kate en Geoff: geen spanning, geen passie, geen samenhang, geen afstoting. Er is enkel totale apathie, en in dat vacuum mag u de ganse film doorbrengen. Doe uzelf een plezier, en besteed uw tijd gewoon anders.
  11. Antigang / Benjamin Rocher / 2015 / **(*)
    A french police unit that try to stop a group of criminals.
    Antigang laat zich op IMDB vertalen naar The Squad –dat doet mij dan weer denken aan het nochtans niet meteen memorabele The Mod Squad met Claire Danes, beroemd geworden met Romeo + Juliet aan de zijde van Leonardo DiCaprio, en die zich momenteel een beetje laat uitmelken in Homeland, dat nochtans ijzersterk was begonnen, maar nu een beetje een slechte Europese serie aan het verworden is (denk een mix tussen Transporter The series en Covert Affairs). Edoch: Antigang. Was het effectief een Amerikaanse film geweest, met ditto cast, dan had hij in alle boekskes gestaan. Zoals het nu is, is de film amper bekend. En terwijl het niet meteen een hoogvlieger is, biedt dit anderhalf uurtje pellicule u duizend keer meer vertier dan bovenstaande 45 Years. Benjamin Rocher is de regisseur van het ‘vermakelijke’ La horde.
  12. Deadgirl / Marcel Sarmiento & Gadi Harel / 2008 / (*)
    Two high school boys discover an imprisoned woman in an abandoned mental asylum who cannot die.
  13. The Intern / Nancy Meyers / 2015 / **
    70-year-old widower Ben Whittaker has discovered that retirement isn’t all it’s cracked up to be. Seizing an opportunity to get back in the game, he becomes a senior intern at an online fashion site, founded and run by Jules Ostin.
    Niet echt slecht, maar niet meteen memorabel: plezant om te bekijken met het verstand op nul, en om dan meteen weer te vergeten.
  14. The Benefactor / Andrew Renzi / 2015 / *(*)
    A philanthropist meddles in the lives of newly-married couples in an attempt to relive his past.
  15. The Unborn / David S. Goyer / 2009 / *(*)
    A young woman fights the spirit that is slowly taking possession of her.
    Een doodgeboren tweelingbroer, wat Joodse mystiek, en vooral een bij het haar getrokken einde.
  16. The Girl in the Book / Marya Cohn / 2015 / *(*)
    Set in the world of New York publishing, a young book editor is forced to confront a troubling chapter from her past when a bestselling author re-enters her life.
    Een vijftv film, waar ze gerust iets beters van hadden kunnen maken.
  17. The Last Witch Hunter / Breck Eisner / 2015 / *(*)
    The last witch hunter is all that stands between humanity and the combined forces of the most horrifying witches in history.
    Euh… wat hierboven staat.
  18. Retribution (El desconocido) / Dani de la Torre / 2015 / **
    A bank executive receives an anonymous phone call informing him he has just a few hours to obtain a large amount of money or a bomb under his seat will explode.
    Dat zit niet slecht in elkaar, een beetje gelijk de betere Vlaamse crimi. Onderhoudend.
  19. Exposed / Declan Dale (pseudoniem voor Gee Malik Linton) / 2016 / 0
    A police detective investigates the truth behind his partner’s death. The mysterious case reveals disturbing police corruption and a dangerous secret involving an unlikely young woman.
  20. Y/N: You Lie, You Die / Enrico Clerico Nasino / 2012 / 0
    Kate and Jack appear to be a happy couple. After their wedding they both wake up in separate rooms without windows or doors. Both of them have to watch home movies and answer questions about each other. Turns out that there are a few secrets between them.
    Slaapverwekkend.
  21. 99 Homes / Ramin Bahrani / 2014 / **
    A recently unemployed single father struggles to get back his foreclosed home by working for the real estate broker who is the source of his frustration.
    Mensen genoeg, die dit goed gaan vinden. Voor mij is het iets té veel geëngageerd (typerend voor regisseur Ramin Bahrani), en iets te weinig verhaal/actie. Wel goed geacteerd, met bonuspunten voor de onderschatte Michael Shannon.
  22. Schone Handen / Tjebbo Penning / 2015 / **
    Sylvia en haar man Eddie leiden een luxeleventje in Amsterdam Oud-Zuid met hun twee kinderen. Wat de bron van die luxe is, heeft Sylvia verdrongen. Want Eddie houdt zijn bloeiende drugshandel buiten de deur. Een brutale politie-inval en vernederende huiszoeking schudden Sylvia wakker. Wanneer alles fout dreigt te lopen probeert Sylvia haar jonge kinderen te beschermen en het misdaadmilieu te ontvluchten. Maar zo gemakkelijk gaat dat niet, want ze beseft dat Eddie haar niet zomaar zal laten gaan. Ze weet immers te veel.
    Tjebbo Penning verfilmde deze gelijknamige roman van misdaadauteur René Appel, met Thekla Reuten in de hoofdrol. Goed geacteerde genrefilm.
  23. Containment / Neil McEnery-West / 2015 / 0
    No water. No power. No explanation. No escape.
    Te vermijden.
  24. Regression / Alejandro Amenábar / 2015 / *
    A father is accused of a crime he has no memory of committing.
    Nodeloze moeilijkdoenerij. Waar is de regisseur van Tesis, Abre los ojos en The Others?
  25. The Circle / Levan Akin / 2015 / **
    An otherworldly evil is slipping into a small town in Sweden. Six unrelated girls have been chosen to fight this evil. Together they must overcome their differences in order to save themselves and the world.
    Beetje bij het haar getrokken, en tegelijk al elders gezien verhaal van zes schoolmeisjes die de wereld moeten redden. Eerste deel van een trilogie –ik ben benieuwd naar de rest.
  26. Youth / Paolo Sorrentino / 2015 / *(*)
    A retired orchestra conductor is on holiday with his daughter and his film director best friend in the Alps when he receives an invitation from Queen Elizabeth II to perform for Prince Philip’s birthday.
    Hier is hij dan, de meest overroepen film van 2015. De fotografie is zowat de slechtste die ik in lange tijd heb gezien in een film: karakterloos, met vaak veel te hard licht, en zonder de minste nuance. De pointe van het verhaal is de moeite, maar het verhaal zelf niet. Ik probeer binnenkort La grande bellezza eens te bekijken, maar anders blijft Sorrentino steken bij zijn magnum opus Le conseguenze dell’amore uit 2004.
  27. Our Brand Is Crisis / David Gordon Green / 2015 / **
    A battle-hardened American political consultant is sent to help re-elect a controversial president in Bolivia, where she must compete with a long-term rival working for another candidate.
    Als origineel valt dit verhaal bezwaarlijk te omschrijven, maar de acteurs hebben hun best gedaan, en de regisseur levert een onderhoudende film af. Geen blijver.
  28. Ne le dis à personne / Guillaume Canet / 2006 / ****
    Alex (François Cluzet) et Margot (Marie-Josée Croze) forment un couple heureux et épanoui : ils se connaissent depuis l’enfance. Tous les ans, ils gravent d’un trait l’arbre sous lequel ils se sont embrassés pour la première fois. Leur vie bascule cependant le jour où Margot est enlevée et sauvagement assassinée par un serial killer. Son père, Jacques Laurentin (André Dussolier), officier de police, reconnaît formellement le corps abîmé de sa fille. Totalement détruit, Alex ressasse jour après jour le souvenir bouleversant de son amour perdu. Il se réfugie à corps perdu dans le travail. Huit ans plus tard, le jour anniversaire de leur premier baiser, Alex reçoit un e-mail anonyme. Il clique : une image… le visage d’une femme au milieu d’une foule, filmé en temps réel. Celui de Margot…
  29. 88 / April Mullen / 2015 / **(*)
    A young woman comes to in a roadside diner with no idea where she is or how she got there. Split between two timelines, she gets taken on a violent journey as she seeks out the person responsible for her lover’s death.
    Alweer niet echt een origineel idee, maar wel redelijk goed uitgewerkt. Actrice Katharine Isabelle draagt deze film schijnbaar moeiteloos, en geeft de kijker amper de kans om naar adem te snakken. Zeker niet slecht.
  30. 2001: A Space Odyssey / Stanley Kubrick / 1968 / *****
    Humanity finds a mysterious, obviously artificial object buried beneath the Lunar surface and, with the intelligent computer H.A.L. 9000, sets off on a quest.
    Ik weet het, ik geef maar maximaal vier sterren. Deze 2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick, naar een verhaal dat hij zelf schreef met Arthur C. Clarke, is een meesterwerk zonder gelijke. Bijna een halve eeuw na datum is deze film nog niets verouderd, zelfs niet de afgebeelde technologie. Frame na frame mag ingelijst worden, in een verhaal dat zijn tijd neemt, zonder ooit saai te worden. Moet u absoluut gezien hebben!
  31. 2010: The Year We Make Contact / Peter Hyams / 1984 / ***
    A joint U.S.-Soviet expedition is sent to Jupiter to learn what happened to the Discovery.
    Het vervolg op 2001, is veel minder klassiek dan de voorganger. De technologie –waarvan dat we in 1984 ongetwijfeld vonden dat we gigantische vooruitgang hadden geboekt (let ook op de dolfijnen)– toont zich helemaal verouderd, en in deze film krijgen we veel minder overzichtsshots, die worden ingeruild voor een ietsje meer actie. Nog steeds de moeite van het bekijken waard, dat wel.

0 te vermijden / * slecht, maar bekijkbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(films vorige maand)

Ne le dis à personne (2006)

Waag het godverdomme niet om weg te klikken. En al zeker niet omdat het een Franse film zou betreffen. Lees!

Alex (François Cluzet) et Margot (Marie-Josée Croze) forment un couple heureux et épanoui : ils se connaissent depuis l’enfance. Tous les ans, ils gravent d’un trait l’arbre sous lequel ils se sont embrassés pour la première fois. Leur vie bascule cependant le jour où Margot est enlevée et sauvagement assassinée par un serial killer. Son père, Jacques Laurentin (André Dussolier), officier de police, reconnaît formellement le corps abîmé de sa fille. Totalement détruit, Alex ressasse jour après jour le souvenir bouleversant de son amour perdu. Il se réfugie à corps perdu dans le travail. Huit ans plus tard, le jour anniversaire de leur premier baiser, Alex reçoit un e-mail anonyme. Il clique : une image… le visage d’une femme au milieu d’une foule, filmé en temps réel. Celui de Margot…

Regisseur: Guillaume Canet
Schrijvers: Guillaume Canet, Harlan Coben (roman)
Met: François Cluzet, Marie-Josée Croze, André Dussollier, Kristin Scott Thomas
IMDB

Ik zag Ne le dis à personne voor het eerst via mijn Telenet Prime abonnement in 2010, en ik weet nog goed dat ik gegrepen werd door een enorm déjà-vu gevoel. Niet verwonderlijk, besefte ik toen ik de Engelse titel onder ogen kreeg. Tell No One is een roman van detectiveschrijver Harlan Coben, die ik ondanks het ver doorgedreven politiek correcte gevoel, blijf verslinden –een beetje zoals ik mij ook steeds maar laat vangen door de stationsromannetjes van Guillaume Musso.

Ne le dis à personne zit bovendien vol onderschatte –want ongekende– acteurs, en dan het ik het niet meteen over François ‘Intouchables’ Cluzet, maar voornamelijk over de vrouwen in deze film, van Kristin Scott Thomas over Marina Hands tot Nathalie Baye, maar vooral Marie-Josée Croze, die u mogelijks (her)kent van Munich of Denis Villeneuves Maelström. Voeg daar nog eens acteur/regisseur Guillaume Canet aan toe (u kent ongetwijfeld zijn Blood Ties, al was het maar omdat de overhypte Matthias Schoenaerts meedoet), die in dit verhaal de aanleiding of oorzaak van het kwaad speelt.

Deze verfilming van Cobens roman mag gerust een klassieker genoemd worden, niet alleen in het thrillergenre, maar als film op zich. Mooie structuur, mooie fotografie, goed uitgewerkt verhaal. Ja, er zitten wat haperingen in, maar dat is zoals bij jazz: op dit niveau zorgen die gewoon voor een beter eindproduct.

Exposed (2016)

A police detective investigates the truth behind his partner’s death. The mysterious case reveals disturbing police corruption and a dangerous secret involving an unlikely young woman.

Regisseur: Declan Dale
Schrijvers: Gee Malik Linton, Declan Dale
Met: Ana de Armas, Keanu Reeves, Mira Sorvino
IMDB

Wow. Er valt zoveel te vertellen over deze film, en vooreerst al dat het een bijzonder slechte is. Met Exposed bewijst Keanu Reeves –na zijn belabberde prestaties die het niveau van Eli Roths Knock Knock helemaal naar beneden haalden– dat hij helemaal op de terugweg is. Nog goed dat Ana de Armas (schijnbaar vanuit het niets in de schijnwerpers van datzelfde Knock Knock opgedoken) zo goed haar best doet, dat ik ben blijven kijken.

Declan Dale is een pseudoniem voor Gee Malik Linton, die met Exposed zijn langspeelfilm debuut wou afleveren. Linton, die eerder fungeerde als trainer voor Anne Hathaway, Leonardo DiCaprio en Tobey Maguire, schreef een scenario, Daughter of God, dat in de eerste plaats ging over misbruik, gekruid met een hele hoop mystiek. Het verhaal zag er intrigerend uit, en het debuut had de goede kant kunnen uitgaan. Dat was helaas buiten de studio én Keanu Reeves gerekend, die het verhaal editeerden tot een halfslachtige pseudo-thriller over corruptie bij de politie (de trailer is helemaal niet representatief voor de film). Na de edits lijkt het alsof de film om Reeves draait, terwijl het eigenlijk Ana de Armas is, die de hoofdrol vertolkt. Linton was niet gediend met de wijzigingen, en eiste dat zijn naam uit de credits werd gehaald, en vervangen door het pseudoniem Declan Dale.

Een aantal scènes in de film getuigen van de mystiek van het oorspronkelijke verhaal –ijle verschijningen, en een door de edits verder geheel voorspelbaar plot, zijn vreemde verwijzingen naar wat Linton in gedachten had. In plaats daarvan krijgen we een saai, duizend-keer-eerder-gezien, politieverhaal dat er maar half doorkomt en dat de eigenlijke echte plotlijn over misbruik en de verwerking daarvan, op bizarre manier doorkruist. De film was ontelbare keren beter geweest als Reeves er gewoon was uitgeknipt. Het einde is al helemaal een ramp: de kijker wordt bij de hand genomen om het overduidelijke plot toch nog eens uit te leggen; een plot dat al van bij de openingsscène verteld was.

Nee, net zoals bij Nicolas Cage, lijken de films met Keanu Reeves nu helemaal verdoemd. Laat ons hopen dat Ana de Armas in het vervolg beter terecht komt. (En dat Gee Malik Linton nog een kans krijgt.)

The Benefactor (2015)

A philanthropist meddles in the lives of newly-married couples in an attempt to relive his past.

Regisseur: Andrew Renzi
Schrijver: Andrew Renzi
Met: Richard Gere, Dakota Fanning, Theo James
IMDB

Tsja. Ik beken: ik heb gekeken omdat Dakota Fanning meespeelt. Ik had het ongenoegen Fanning voor het eerst te zien in het onding Man on Fire uit 2004, waarin ze door Denzel Washington van Christopher Walken wordt beschermd. Ik heb haar nadien waarschijnlijk halfbewust zien passeren in de Twilight films, maar ik was best tevreden toen ze naast één van mijn favoriete actrices, Elizabeth Olsen, speelde in het voor de rest eerder brave Very Good Girls. Maar ze speelde wel goed. In The Benefactor heeft ze een kleine rol –alles draait rond Franny (Richard Gere).

Richard Gere is helemaal getypecast: zijn mimiek en de inhoud van de personages die hij neerpoot is onveranderd gebleven sinds An Officer and a Gentleman (en waarschijnlijk zelfs sinds American Gigolo, maar ik heb die nog altijd niet gezien).

De film mist focus: het is geen romcom, geen thriller, zelfs geen drama, al draait het precies allemaal om de morfineverslaving van Franny en een onverwerkt trauma dat daarbij aan de grondslag ligt. Maar er zit geen diepgang in de film, en die verslavingen hebben we al duizend keer evenveel keer beter geportretteerd gezien. Ik zie dus niet in waarom iemand die film zou bekijken, of u moest echt wel een enorme fan van één van de acteurs zijn.

Deadgirl (2008)

Two high school boys discover an imprisoned woman in an abandoned mental asylum who cannot die.

Regisseurs: Marcel Sarmiento, Gadi Harel
Schrijver: Trent Haaga
Met: Shiloh Fernandez, Noah Segan, Candice King
IMDB

Euh. Ik ben redelijk wat gewoon, wat bizarre films betreft. Van arty-farty pornografie tot gestileerde jaren ’80 horror (of moet ik die epitheta omwisselen?). Ik heb er in elk geval al menige achter de kiezen, en sommige heb ik zelfs met plezier bekeken. (Ik weet bijvoorbeeld Dario Argento meestal wel op prijs te stellen.)

Deze Deadgirl is, hoe zeg ik dit voorzichtig… anders.

Twee gasten ontdekken een vastgeketende naakte vrouw in een verlaten gekkenhuis, en ontdekken dat ze niet kan sterven. Eén van die gasten (JT, gespeeld door Noah Segan) vindt er niets beters op dan die juffrouw te gebruiken als seksslavin –het is min of meer expliciet, maar gelukkig nooit pornografisch– terwijl de andere (Rickie, gespeeld door Shiloh Fernandez) met gewetensproblemen kampt. Nu, ik ga het zelfs niet hebben over het totaal gebrek aan moraliteit in de vanzelfsprekendheid waarmee het gegeven ‘seksslavin’ wordt geportretteerd. Het komt niet voor als sarcasme, noch als hyperbool of kritisch standpunt, nee, het is de onomkaderde vanzelfsprekendheid die van deze film een aberratie maakt, en waardoor gans het verhaal helemaal zinloos wordt. Voeg daar dan nog eens het fatalistisch voorspelbare slot aan toe, en deze onzin kan maar best naar de prullenbak verwezen worden.

U treft er trouwens een prille Candice King aan, gevat tussen Juno en de start van The Vampire Diaries serie, in een bijzonder karakterloze rol.

The Wave (2015) (Bølgen)

Even though awaited, no-one is really ready when the mountain pass of Åkneset above the scenic narrow Norwegian fjord Geiranger falls out and creates a 85 meter high violent tsunami. A geologist is one of those caught in the middle of it.

Regisseur: Roar Uthaug
Schrijvers: John Kåre Raake, Harald Rosenløw-Eeg
Met: Kristoffer Joner, Ane Dahl Torp
IMDB

Pas nadat ik de film had gezien, heb ik ontdekt dat Bølgen de inzending was als Best Foreign Language Film bij de oscars. Een bizarre keuze –de film is best onderhoudend, maar is niet meer dan het Noorse equivalent van pakweg San Andreas. Toegegeven: Kristoffer Joner zet een meer dan behoorlijke acteerprestatie neer, zeer overtuigend en al, maar de inhoud van de film overstijgt niet het gemiddelde van wat men (zelfs) voor zo’n oscar kan verwachten.

The Wave is in de eerste plaats een rampenfilm. En terwijl ik absoluut fan ben van dergelijke films (ik kijk godverdomme zelfs graag naar Stalone in Daylight –al geef ik vanzelfsprekend voorrang aan Towering Inferno), haalt dit niet de (pseudo-)diepte van de Vlaamsche monstrositeit die Rundskop is.

The Wave combineert tsunami met het je ne sais quoi uit het noorden van Europa, en kan best zijn mannetje staan als actiefilm –met heeft zelfs de moeite gedaan om de special effects naar behoren uit te voeren (geen Syfy brol in deze film). Met andere woorden: ik heb met plezier naar deze film gekeken, maar het is toch terecht dat hij de oscars niet heeft gehaald. Kijk met gerust hart naar alle clichés en genre-idioom, het was leuk tijdverdrijf. Maar geef er geen prijzen aan.