Matthias M.R. Declercq – De Val

20161124_9789022331217Matthias M.R. Declercq schrijft voor o.a. De Morgen, Humo en het wielertijdschrift Bahamontes, zo vertelt de blurb mij op de achterkant. Ik heb een flinke maand geleden voor het eerst dat laatstgenoemde tijdschrift in huis gehaald, maar nog geen tijd gevonden om het effectief te lezen.

Het leek mij echt iets voor u, beweerde mijn wederhelft, toen ik ermee thuis kwam. Ze had het al eerder zien liggen maar had het niet durven meebrengen, omdat ik nogal eigenaardige kronkels in mijn hersenen heb, betreffende het ontdekken van dingen. Of ze had het gezien en was het gewoon vergeten, euforisch als ze enkele ogenblikken later was om de nieuwste Elle, die even verderop in de rekken lag.

Maar goed, als schrijven voor de Humo of De Morgen niet meteen een referentie mag zijn —tenzij uw naam Douglas De Conink is— dan kon Bahamontes alvast een passie voor het wielrennen betekenen. Declercq fietst bovendien ook zelf, stelt die blurb verder nog, en voegt daarbij woorden als jaagpad en Schelde toe, wat natuurlijk perfect past in het kraam van de marketing van een boek dat gaat over vijf wielrenners die samen op dat jaagpad langs de Schelde fietsen.

Het debuut van Declercq is geen fictie. Opnieuw een argument vóór, want met de goede fictie is het dun gezaaid in Vlaanderen. De schrijfstijl van Declercq kon in eerste instantie nochtans niet echt bekoren. Verwacht u niet aan zwierig proza, een stilistisch sterke pen of lang uitgesponnen zinnen. Declercq schrijft documentair, met de korte zinnen, kenmerkend voor Amerikaanse thrillers die het de lezer gemakkelijk willen maken om het verhaal te volgen. Structureel zit het alvast goed in elkaar. Declercq geeft duidelijk te volgen aanwijzingen voor de plot, herhaalt waar nodig en zonder overdrijven, en weet op gepaste momenten de lezer duchtig bij de keel te grijpen. Er is meer dan één moment waarop het boek werd dichtgeklapt om tranen te voorkomen.

De Val, als boek, is gedoemd om te verdwijnen in de annalen van de literatuur. Het wordt hooguit een voetnoot, net zoals de geschiedenis die het boek vertelt, net zoals minstens vier van de vijf jongens wiens levensverhaal hier uit de doeken wordt gedaan. De wielrenners die niemand kent, de tragiek van de alledaagse realiteit. De Val is een verhaal dat als fictie niet zou werken, omdat het te archetypisch is voor die Vlaamse tragedie, waarin de personages zich wanhopig en bij voorbaat gedoemd trachtten te ontrukken uit de Vlaamse klei. Declercq weet van deze gebeurtenissen echter een beklijvend verhaal te maken, ondanks het weinig creatieve proza; meer zelfs, eentje dat het verdient om gelezen te worden. Want ook dat is typisch Vlaams: er is steeds te weinig aandacht voor de voetnoten.

Matthias M.R. Declercq, De Val. Manteau, ISBN 978 90 223 3121 7

Katrijn Van Bouwel – De muze en het meisje

20161116_9789044631081Deze korte bespreking zal mij wellicht niet in dank worden afgenomen. Ik ken veel mensen die Katrijn Van Bouwel kennen; ik ken haar niet; zij kent mij niet. Voor de rest is dit niet relevant, behalve dan misschien omdat de roman mij wel om die reden aansprak (de connecties, de onbekende bekendheid), maar net zo goed omwille van de titel, en de mooie foto van Carmen De Vos. Die foto sluit perfect aan bij het verhaal. De Vos maakt —vergeef de simpliciteit— gestileerde boudoirfoto’s, zeer gemanipuleerde foto’s met een erotisch kantje aan, dat nooit vulgair wordt. De Murielle Scherre van de fotografie –al zullen ze mij die vergelijking misschien allebei ook kwalijk nemen.

Het debuut van Van Bouwel is op zijn best een Bildungsroman, een verhaal waarin het hoofdpersonage een ontwikkeling meemaakt (ondergaat was hier misschien ook op zijn plaats geweest) en bij voorkeur rijper uit de gebeurtenissen komt. Het verhaal van Mila is onderhoudend en mooi in kaart en beeld gebracht. De schrijfstijl is spontaan en niet al te geconstrueerd, en zeker niet hermetisch of hoogdravend. Er zitten zelfs een paar mooi uitgewerkte seksscènes in (maar waarom een Vlaamse penis een Hollandse pik moet worden, blijft een raadsel).

De muze en het meisje bevat echter een heleboel clichés. Iets te veel om echt van een goed boek te kunnen spreken. Ik heb zelfs —en dat overkomt me zelden— een pen ter hand genomen om heelder passages te schrappen of om woest vraagtekens in de kantlijn te plaatsen. Had ik de kunde, dan had ik her en der 🙄 getekend. Een voorbeeld? Gans hoofdstuk vier uit het eerste deel (Herfst), had uit dit boek mogen geschrapt worden. Wat zeg ik: had geschrapt móeten worden. De ontmoeting tussen de twee vriendinnen Mila en Lisa en twee kerels (“van het type dat de ‘succesvolle zakenman’ speelt in een B-film”) is puberaal en zonder waarde. Het is een boutade, mogelijks rechtstreeks gegrepen uit het leven van de schrijfster, en daardoor veel te anekdotisch. Het lijkt mij iets wat een eindredacteur, die naam waardig, had mogen onderscheppen. Vooral in de emotionele passages sluipen de clichés gretig binnen.

Het slot is dan weer voorbeeldig. We vergeten gemakshalve het begin van dat laatste deel (Zomer), dat, zoals in een goedkope horrorfilm, een wanhopige poging doet de lezer (resp. kijker) op een dwaalspoor te brengen. Eenmaal die korte passage voorbij, volgen de beste bladzijden van het boek (en is het einde niet wat de lezer onthoudt), waarin Mila wel degelijk mentaal sterk gegroeid de Bildungsroman kan beëindigen. De schrijfster heeft een gelijkaardige groei meegemaakt in haar schrijven (pas op, straks heeft ze dat einde eerst geschreven!), waardoor dit boek alsnog laat uitkijken naar een volgende worp. Hopelijk kan Van Bouwel daar dan iets meer afstand nemen van haar personage.

Boeken 201509

  1. Seras-tu là? / Guillaume Musso / 2006
    Et si l’on nous donnait la chance de revenir en arrière ? Elliott, médecin réputé, père comblé, ne s’est jamais consolé de la disparition d’Ilena, la femme qu’il aimait, morte il y a trente ans. Un jour, par une circonstance extraordinaire, il est ramené dans le passé et rencontre le jeune homme qu’il était alors. Les années 1970 battent leur plein à San Francisco, Elliott est un jeune médecin passionné et plein d’ambition. Fera-t-il cette fois le geste décisif qui pourrait sauver Ilena ? Saura-t-il modifier son implacable destin ?
    Als ge uw verstand op nul zet, is dit een mooi liefdesverhaal. Maar als ge te veel begint na te denken over de mogelijkheden van het ruimte-tijdscontinuüm, dan kunt ge het op uwen buik schrijven. Er zitten zoveel gaten in de achterliggende theorie dat het niet proper meer is. Maar de romantiek en de intentie druipt ervan af, dat wel.

(boeken vorige maand)

Toch wat duur, zo’n film of boek…

Onlangs gingen we die apenfilm bekijken in de cinema. Goed dertig euro voor drie personen, inclusief het gezapig geluid van de popcorn-etende medemens, niet meegerekend onze eigen popcorn (when in Rome…) en drankjes (18 euro). We gingen overigens niet naar de 3D-versie, want die was nog duurder en biedt bovendien geen enkele meerwaarde, tenzij een knellende vieze bril die bij mij toch niet werkt. Een film in HD huren op iTunes kost gemiddeld net geen 5 euro (4 euro voor oudere, 6 euro voor de meest recente); de prijzen zijn vergelijkbaar voor wie huurt bij Telenet.

Een (papieren) Nederlandstalig boek in België kost rond de twintig euro (Geachte heer M. van Herman Koch kost 22,95 euro bij bol.com; Oorlog en terpentijn van Stefan Hertmans kost er 19,90 euro); de digitale versie kost net geen 15 euro.

En dan kijk ik even bij Amazon. The Lives of Tao van Wesley Chu kost net geen twaalf euro in papieren versie of 5,52 euro digitaal. Landline van Rainbow Rowell: 13,28 euro hardcover en 6,49 digitaal; haar Eleanor & Park kost 14,73 euro in hardcover, 10,62 euro als paperback, en 1,99 euro digitaal.

Nederlandstalig e-boek gemiddeld drie keer verkocht, bloklettert De Standaard vandaag. “Slechts drie procent van de boekenverkoop in Vlaanderen bestaat uit e-boeken. Dat blijkt uit cijfers van Boek.be. Hoe komt dat?”, leest de blurb.

Het antwoord is simpel: geld.

Het boekenvak in Vlaanderen is een bij uitstek verouderd domein, dat u graag met tanende cijfers om het hoofd slaat. Er wordt niet genoeg gelezen in Vlaanderen (lees: er worden niet genoeg in Vlaanderen uitgebrachte dure boeken verkocht), de e-reader slaat niet aan in Vlaanderen (lees: er worden nauwelijks tot geen Nederlandstalige dure e-boeken gekocht), zonder gereglementeerde boekenprijs gaat het boekenvak ten onder (lees: wij uitgevers willen onder elkaar graag prijsafspraken maken zodat we de prijzen hoog kunnen houden), etc.

In het artikel in De Standaard haalt mediaredacteur Dominique Deckmyn een aantal redenen aan ter verklaring, inclusief dat ene woord waarmee de entertainment industrie zo graag vendelzwaait: piraterij. Maar eigenlijk komt het gewoon neer op dat ene gegeven dat Deckmyn vermeldt: “De Nederlandstalige uitgevers en boekhandels zijn erg schoorvoetend aan e-boeken begonnen.”

Ze hebben de boot gemist, en nu roeien ze koortsachtig met een sloep achter het fregat van Amazon aan. Terwijl ze misschien beter die eerste beweging zouden opgeven, en zich moeten concentreren op de tweede golf.

1. Stop met de focus op de e-reader
We kunnen het sterk vereenvoudigd stellen: er zijn twee soorten e-readers: de kindle (in hard- en software versie), die de boeken voor een groot deel (maar niet exclusief) aan amazon koppelen; en de pure software readers zoals Google Play Books. Al de rest is klein grut. Ja, ook dat Apple gedoe.

2. Stop met de focus op piraterij
Ik werd bij de aanvang van die apenfilm ei zo na beschuldigd van dieverij. Of ik wel wist dat het verboden was opnames te maken van de film? Ik dacht terug aan de tijd dat BaF samen met de NVPI elke videocassette en dvd vermangelde door er een onskipbare pedante ‘waarschuwing’ voor te plakken. En hoe verwonderd ze waren dat de markt nog meer instortte. Ik zeg: vertrouw uw klant, ook als ge hem niet kunt vertrouwen. Behandel de eerlijke klant als een koning, en hij zal terugkomen. Beledig hem nog wat meer, en zak nog wat verder weg in het moeras der triestige cijfers. Er zullen altijd mensen zijn die de boel bedriegen. Momenteel richt ge u op die mensen, en niet op de mensen die eerlijk zijn. Verleg uw focus.

3. Haal de prijs naar beneden
Een digitaal boek is niet tastbaar. 15 euro voor een digital boek is te duur voor wat bits and bytes. Het is louter perceptie, maar u kan daarover zagen zoveel u wilt, dat zal niets uithalen. Prijs uw digitale boeken tussen 5 en 8 euro, en dan kunnen we beginnen over verkoop te spreken. (Doorverkopen mag trouwens niet, zo vindt het boekenvak.)

3b. Papieren versie kopen = digitale versie er gratis bij
De muziekindustrie doet het met lp’s en downloads. De boekenwinkels in de luchthaven van Chicago hadden tig boeken liggen waarbij de digitale versie gratis kwam bij de papieren versie. Doen!

4. Focus op de tweede golf
Zie dat ge godverdomme mee zijt met die f-cking spotify for books. Uw E-boeken in de Bib met bibnet is een muizenstapje in de goede richting, maar als ge dat spul niet gauw lanceert met een gigantische hoeveelheid aan boeken en een aanvaardbare prijs (vijf euro voor drie boeken –serieus?!), dan zijt ge alweer te laat.

Het gaat voortdurend over geld en andere cijfers (zie ook: Boekverkoop in Vlaanderen blijft dalen – Nood aan een imagocampagne wordt steeds groter voor cijfers en infographics). Maar waar is uw visie, beste boekenvak?

Hipsterboekskes

20140106_kinfolk01

Mijn hipsterboekskes zijn toegekomen. Kinfolk is een lifestyle magazine, dat sommige mensen verwarren met een kookboek. De commentaren over de recepten uit The Kinfolk Table zijn grotendeels negatief, stemmend uit die verwarring. De recepten zijn veeleer bedoeld als inspiratie, net zoals de fotoreportages en de bezwaarlijk als creatief te omschrijven teksten die ze vergezellen –als u artikels wilt, koopt u beter een Playboy uit de beginperiode.

Home-Brewed Coffee

0.67 ounce (19 grams) roasted coffee

9 ounces (270 milliliters) filtered water, warmed to 203°F (95°C)

You will need an AeroPress, AeroPress filters, a coffee grinder (use only burr grinders), an instant-read thermometer, a scale, and a mug for this recipe.

Grind the coffee to a medium-fine grind.

Rinse a paper filter with hot water and place the coffee in the AeroPress. Add the water. Place the plunger on top of the upper chamber to stop the coffee from dripping through the filter. Allow to steep for about 2 minutes.

Remove the plunger and stir gently, then press down slowly (it should take 30 seconds).

Drink with the pulla (preceding recipe).

Makes 1 serving.

Het leek mij een zeer passend recept voor een coffee table book.

Boeken! Boeken! Boeken!

Ik koop te veel boeken. Let wel, ik ben geen collectioneur: alle boeken die ik in huis haal, wil ook lezen. Alleen maak ik te weinig tijd om die boeken ook effectief te lezen. En meestal lees ik min of meer thematisch: nu eens pulp thrillers, dan weer health toestanden, dan weer over muziek…

Vandaag werd er een nieuwe stapel geleverd:

20131213_boeken01

  • Rainbow Rowell: Eleanor & Park
    An exquisite nostalgia trip for anyone who has never forgotten their first love, volgens de blurb. Hoe kan u dat nu onberoerd laten? Leest waarschijnlijk in minder dan geen tijd uit ook. Van dezelfde juffrouw die Attachments heeft geschreven, wat ik niet hebben willen kopen omdat het in dagboekvorm geschreven is –dezelfde reden waarom ik The Perks Of Being A Wallflower niet wil lezen.
  • Alan Rusbridger: Play It Again
    Elk jaar koop ik wat boeken van de lijst van Alex ‘The Rest Is Noise’ Ross. Alan Rusbridger is redacteur bij The Guardian, en hij had zichzelf 12 maanden tijd gegeven om Chopins pianostuk Ballade No 1 in G minor, Op 23 te leren. En over dat jaar heeft hij een boek geschreven (dat dus over meer gaat dan alleen maar dat pianostuk).
  • John Eliot Gardiner: Music in the Castle of Heaven – A Portrait of Johann Sebastian Bach
    Het tweede boek van bij Ross, ditmaal geschreven voor (dirigent) John Eliot Gardiner, over Bach (en de man weet waarover hij het heeft, nietwaar). Het boek stond overal heel hoog aangeschreven.
  • Brendan Brazier: Thrive Foods – 200 Plant-Based Recipes for Peak Health
    Ik was tevreden van zijn interessante The Thrive Diet, en in dit boek staan nog meer recepten.
  • Emma Christensen: True Brews – How to Craft Fermented Cider, Beer, Wine, Sake, Soda, Kefir, and Kombucha at Home
    Ik ben mijn weg aan ’t zoeken in fermentatie en toestanden –ik heb ondertussen al zelf (gefermenteerde) gemberdrank en tonic water gemaakt– en dit boek stond hoog aangeschreven.

Met de recepten ga ik meteen beginnen, maar wat de fictie betreft moet ik eerst mijn James Bond uitlezen.

Boeken 201310

  1. Deadly Heat / Richard Castle / 2013
    Top NYPD Homicide Detective Nikki Heat and her partner, journalist Jameson Rook, pursue the elusive former CIA station chief who ordered the execution of her mother over a decade ago. But their quest for the old spy unearths an alarming terror plot that has already entered its countdown phase. Complicating their mission, a serial killer boldly names his next victim: Detective Heat.
    Zit goed in elkaar; ik blijf de boeken een niveau hoger vinden dan de televisieserie.
  2. Marie / Christophe Vekeman / 2013
    Pft. Vlaamse moeilijkdoenerij.
  3. The Ocean At The End Of The Lane / Neil Gaiman / 2013
    It began for our narrator forty years ago when the family lodger stole their car and committed suicide in it, stirring up ancient powers best left undisturbed. Dark creatures from beyond the world are on the loose, and it will take everything our narrator has just to stay alive: there is primal horror here, and menace unleashed – within his family and from the forces that have gathered to destroy it. His only defense is three women, on a farm at the end of the lane. The youngest of them claims that her duckpond is ocean. The oldest can remember the Big Bang.
    Neil Gaiman blijft toch één van de beste hedendaagse schrijvers. Een fantastisch boek over jeugd en magie en herinneringen, dat zich met veel plezier laat lezen.
  4. An Abundance Of Katherines / John Green / 2006
    When it comes to relationships, Colin Singleton’s type is girls named Katherine. And when it comes to girls named Katherine, Colin is always getting dumped. Nineteen times, to be exact. On a road trip miles from home, this anagram-happy, washedup child prodigy has ten thousand dollars in his pocket, a bloodthirsty feral hog on his trail, and an overweight, Judge Judy-loving best friend riding shotgun–but no Katherines. Colin is on a mission to prove The Theorem of Underlying Katherine Predictability, which he hopes will predict the future of any relationship, avenge Dumpees everywhere, and finally win him the girl.
    Goed geschreven, een beetje voorspelbaar, maar ik heb er toch van genoten. Bijzonder aan te raden voor het (jongere) doelpubliek. Eens zien wat Henri ervan vindt.

(boeken vorige maand)