Mark II

Het pakje, dat normaal gezien op zaterdag 6 februari had moeten geleverd worden, maar op initiatief van een nooit geziene TNT Post chauffeur als geweigerd naar Nederland werd teruggestuurd, werd donderdagavond 18 februari dan eindelijk toch bezorgd. Een paar uur te laat, want op dat moment zat ik al te luisteren naar MOPDtK in de balzaal van Vooruit.

Er zat een nieuw fototoestel in, met Battery Grip, extra batterij, 16 GB geheugenkaart, en EG-S Focusing Screen.

Canon 5D Mark II

Het was van moeten, geloof mij vrij. Ik had graag nog eens zo lang (of langer) gedaan met mijn Canon 5D. Eind januari heeft het ding echter de geest gegeven, met dezelfde symptomen als twee jaar geleden. Ik heb her en der rondgevraagd, maar “het is de elektronica, meneer”, en het zou minstens zoveel kosten als destijds, maar dan in euro ipv usd. “Rekent u toch maar vier, vijfhonderd euro minstens, meneer.” Zonder garantie dat het opgelost is.

Nieuw dus, met helaas een nieuwe grip en nieuwe (extra) batterij, want die van de 5D passen vanzelfsprekend niet op de 5D Mark II. Dat zou niet commercieel genoeg zijn, nietwaar. Zucht.

Maar kijk, het ding zou ergonomisch op dezelfde manier moeten werken zoals mijn vorige. Met als added bonus dat het ook video kan; dat er zo’n automatische sensor cleaning op aanwezig is als op die 40D die ik eens drie maanden heb gehad toen al mijn andere fotoestellen gelijktijdig in herstelling waren; en dat de ISO waarden hoger kunnen en de weinig-licht-fotografie mogelijks nog beter zou zijn dan bij de oorspronkelijke 5D. Maar ik zal al blij zijn als het langer dan drie jaar meegaat (en hopelijk nog *veel* langer).

Euh, als er iemand een Battery Grip voor een oorspronkelijke 5D en/of twee (Canon) batterijen voor datzelfde type toestel nodig heeft, ik heb dat hier nog op overschot. Doe mij een fair voorstel en ’t is van u.

canon_bloggers_handson (bis)

“En, zijt ge verkocht?”, vroeg een medeblogger mij ergens halverwege de canon bloggers hands on, gisteren in Anderlecht.

“Absoluut,” antwoordde ik, “en gij?”

Destijds ben ik van Nikon naar Canon geswitched om twee redenen. Ten eerste was Canon de enige die een erm… min of meer betaalbare full frame aanbood, en ten tweede was de kwaliteit bij hogere iso-waarden stukken beter dan bij de concurrent. Wat ik mis bij mijn 5D, is die automatische sensor cleaning, die er sinds de 40D (of zo) op zit, en –zoals altijd– nog betere (lees: nog hogere) kwaliteitvolle iso-waarden. Die 5D mark II schijnt dat allemaal aan te bieden. Tenminste, die sensor cleaning, dat zit erop, en over de iso-waarden is iedereen te spreken. Hoe het daarmee echt zit, dat weet ik niet, want de paar RAW files die ik heb gemaakt kunnen voorlopig nog niet worden geopend, en bovendien zou ik het toestel wel eens willen testen in de omstandigheden waarin ik het zou gebruiken. “Dat is zeker mogelijk”, beweerden de mensen van Canon, dus ik hoop dat ik binnenkort een concertje of twee-drie met zo’n mark II kan verslaan.

canon canon

In ieder geval, het toestel lag goed in de hand, wij behoorden tot de happy few die het produkt niet alleen te zien, maar ook in handen kregen, en –ik val in herhaling– ik zou het graag eens aan een grondiger –praktische– test onderwerpen. Het leek soms meer een blog meeting dan een product test, maar dat was waarschijnlijk omdat studiowerk mij niet zo meteen ligt. Naast Artur was er ook een professioneel mannelijk model voorhanden –en zelfs een vrouwelijk exemplaar, beiden van Imm Model Management: Istvám Torck en Lea De Nesle.

canon

Michel had (ook) een eigen model mee, en was nogal te spreken over de macrolens die hij daar kon proberen.

canon

En verder een heleboel bloggers natuurlijk (ook ik haal het lijstje van bij Pieter): Ine van monuments.nu, Ake van akevandervelden.wordpress.com, Michel van blog.zog.org, Karel van webpalet.titeca.net, Bert van bertstephani.com/blog, Pieter van fotografie-vanimpe.be/blog, Pieter van pietel.be, Nico van eskimokaka.be, Thomas van blog.thomasbouve.com, Luc van lvb.net, Michaël van emich.be, Serge van sergevc.be/blog en Artur van arturian.wordpress.com. En de mensen van Canon en Adhese, die bij deze nogmaals hartelijk worden bedankt voor de uitnodiging.

(Heel tof om veel van die mensen eens in ’t echt te zien, de volgende keer moeten we er maar eens een echte blogmeeting van maken.)

5D: back in business

we're in Seattle, babyHet verlossende telefoontje kwam gisteren. Ik kon nog net de drang onderdrukken om de 23 blocks naar beneden te spurten, maar vooral het besef dat ik de 3,5 km nadien opnieuw moest opklimmen, bezweerden mij dat het al laat op de namiddag was, en dat ik er maar beter een nachtje kon laten over gaan. In mijn redenering was ik inderhaast vergeten dat er vanochtend een run op het programma stond, ik vrees dat er wat spierpijn ligt aan te komen.

Geheel in eerste-meistemming heb ik Henri vandaag dan maar vrijaf gegeven, en vanochtend trokken we –te voet zoals steeds– naar Photo-tronics. Henri had zijn rugzak-met-wieltjes meegenoen, omdat hij liever onmiddellijk daarna ook de boodschappen wou halen. “Anders moeten we eerst nog naar huis, en dat is een omweg.”

Meer dan 7 km hebben we gestapt –met een intermezzo (daarover meer in een volgende post)– en we waren dan ook totaal uitgeput toen we vanmiddag terug hier toekwamen. 386,95 USD armer, maar met een werkend toestel. (Als het nu nog eens kapot gaat, dan zou het wel eens kunnen dat ik de digitale fotowereld voor een tijdje vaarwel zeg.) Ik heb drie maanden garantie op de herstelling, dus ik zit al zeker goed voor de duur van ons verblijf hier.

“Papa,” spraak hij half verontwaardigd toen hij met met het fototoestel zag prutsen, “de eerst foto die je maakt zal er toch wel één van mij zijn, zeker?!” En hij nam onderstaande pose aan. (En dan die op de foto hierboven.)

we're in Seattle, baby

Och, ik ben maar al te blij dat hij wil poseren. (Ja hij ziet wat bleekjes. Het was slecht en hard middaglicht. En we komen eigenlijk niet zoveel buiten, met al die regen hier.)

5D from hell

Gisteren heb ik mijn 5D binnen gegeven bij Optechs Camera Photo-tronics. Ik was eerst bij Glazers Camera Supply binnengestapt, omdat mij dat werd aangeraden, maar die spraken van opsturen en een termijn van vier weken, en dat zag ik niet meteen zitten. Zij raadden mij Optechs aan, die offical Canon repairdinges zijn. Optechs was amper een blokje verder, dus zijn we nog even tot daar gestapt. (“Blokje? Zeg maar nen blok“, verbetert Henri mij.)

Vermoedelijk ligt het niet aan de lens –bij Glazer’s hebben ze er een andere lens op gestoken, en de fout bleef gelijk– maar aan de body. Leuk. Dat is dan al de tweede keer dat die body mij in de steek laat.

Daarnet belde Photo-tronics mij op, met hun price estimate voor de herstelling. “It’s a big camera, and we need to disassemble it completely to get to the circuit board”, meldde de man mij. Hij schatte de kostprijs op ergens iets van een 355 USD, “plus taxes, unfortunately.” Een kleine 400 USD dus. “We figure it shouldn’t take us longer than two weeks, probably less, but I’d rather say two than one, just in case. And next week is already pretty busy so…” Als ze hem niet kunnen herstellen, dan kost het mijn niks, verzekerde hij, en als het meer zou kosten dan voorzien, dan bellen ze mij eerst op. Wil ik niet doorgaan tegen de meerprijs, dan is dat geen enkel probleem. “Thanks for your trust in us”, zei de man nog. Fantastische customer service tot hiertoe in elk geval. Zelden meegemaakt.

De 5D is een fantastisch toestel, maar na alles wat ik er al mee heb meegemaakt, weet ik niet of ik het mij opnieuw zou open, mocht ik herbeginnen. Al is er niet echt een full frame alternatief.

de logé

Henri Henri

(Canon EOS 5D, EF 16-35mm f/2.8 L II USM)

De nacht van vrijdag op zaterdag mocht hij in het Grote Bed blijven slapen. Hij mag dat één keer per maand doen, en hij kijkt er altijd enorm naar uit. Hij had zich meteen goed geïnstalleerd met een pot appels binnen bereik en de afstandsbediening in de hand (hij schippert tussen de herhaling van Karrewiet op Ketnet en het Journaal en Man bijt hond op één). Toen het tijd was om te slapen gingen wij in de kamer ernaast (ons bureau) nog wat werken, en toen we na een half uurtje kwamen piepen, was hij diep in dromenland verzeild.

them drummer boys

Peter Hertmans Quartet

Lionel Beuvens, van het Peter Hertmans Quartet.

(Canon EOS 5D, EF 70-200mm@200mm f/2.8L IS USM, f/2.8, 1/80s, 1250 ASA)

Spektakel of een levenslijn? Show of leidraad? De drummers speelden een grote rol in het dubbelconcert vorige woensdag in de Balzaal van Vooruit. Stefan Hertmans stopte er met zijn Quartet tijdens de tournee met de Jazzlab Series (om zijn nieuwe cd Cadences voor te stellen), en na de pauze maakte het Nederlandse enfant terrible Han Bennink het podium onveilig. Lees meer over de drums bij Het Project: Jazz is (ook) een drumsolo

Moore, Bennink & Holshouser Moore, Bennink & Holshouser