museum

Na Henri’s lessen en een korte trip naar Capitol Hill 60 Minutes Photo om mijn ontwikkelde filmpjes af te halen, begaven wij ons in de druilerige regen naar Pike Place Market. We hadden er met de schoonouders afgesproken in Seattle’s Best, één van de vele koffieshops (niet in de Nederlandse betekenis van de woord) die Seattle rijk is.

Laat ons naar het Seattle Art Museum (SAM) gaan, met zulk een weer, hadden we allen gedacht. We gaan eerst rap iets eten, en hoewel we van plan waren om opnieuw naar die heerlijke Italiaan te gaan vlak bij Pioneer Square, strompelden we –totaal uitgewaaid en -geregend– het restaurant van het museum binnen: TASTE at SAM. Betaalbare prijzen, lekker eten, en porties die net groot genoeg zijn om te vullen, maar niet overladen: zo hoort het.

Bovenstaande foto’s hebben niets met het museum te maken, het is het zicht vanop ons balkon, overdag en ’s nachts (duh).

Het museum is zeer ruim opgevat, maar de getoonde collectie is (daardoor?) eerder beperkt. Ze bevat Australische/Oceanische, Afrikaanse, Amerikaanse, Asiatische, Europese, Native ‘traditionele’ kunst, en hedendaagse kunst. Weinig verbazingwekkende items, maar toch zeer de moeite om als overzicht onder ogen te krijgen.

Het meest opvallend aanwezig was het werk van John Covert, waarvan ik nog nooit had gehoord, en waarover ook Wikipedia heel karig is met informatie. Weinig van die Amerikaanse ‘modernistische’ kunstenaars kwamen bekend voor. Wat betreft die moderne kunst hing er een lelijk iets van Georgia O’Keeffe, een Pollock, een stuk of twee Warhols, en een werk van Do-Ho Suh, een Koreaan waar op het naamplaatje nadrukkelijk stond bijgeschreven works in America –alsof dat een vereiste was voor de appreciatie.

Leuke collectie, maar niet iets om speciaal voor naar Seattle te komen. Dan was het Olympic Sculpture Park interessanter. Wel blij dat ik het gezien heb –en die Amerikanen weten precies ook wel goed hoe ze iets moeten tentoonstellen.

Dat was het zowat. ’s Avonds heb ik voor het bezoek een steak gebakken (vlees in Amerika blijft een weldaad) en Belgian Brownies gemaakt. Morgen (vandaag reeds voor u) gaan we ergens watervallen bezoeken. De schoonouders hebben een wagen gehuurd, en die gaan we maximaal benutten!

De foto hierboven toont de brievenbussen aan ons huis. Dat gele briefje plakt op de onze.

Een tentoonstelling over het werk van Leo DeBudt, van 30 november 2007 tot 17 februari 2008 in Kunsthal Sint-Pietersabdij, Gent.

U leest er meer over bij Het Project: Buth. Vader van Thomas Pips en andere muizenissen

(Canon EOS 40D, 500 ISO, EF 16-35mm f/2.8 L II USM @ 16mm, f/2.8, 1/160s)

“Excuseer meneer, maar het is niet toegelaten om foto’s te nemen in het museum”, zei de suppoost vriendelijk. Dus heb ik me verontschuldigd, en het fototoestel weggeborgen, en dit is de enige foto die ik aan mijn bezoek in het MSK-Gent vanmiddag heb overgehouden.

Zaterdag zijn wij even in het Caermersklooster binnengesprongen. Eigenlijk alleen omdat we gingen eten in de Karel de Stoute, en we een half uur te vroeg op de afspraak waren, én dringend de erm… faciliteiten dienden te bezoeken. De madam en de zoon waren er eerder al binnen gesprongen –om geheel andere redenen, de tentoonstelling dus– en terwijl zij voornoemde faciliteiten bezochten, ging ik op mijn gemakje grasduinen in de volkstuintjes.

Want nog tot 9 september kan u er naar de dubbeltentoonstelling Het abc van de volkstuin en Down to Earth (een fototentoonstelling van Freya Maes). Een tentoonstelling compleet met levend pluimvee en echte tuintjes (binnen in de expositieruimte), en verder met veel (achtergrond)informatie, filmpkens, en schone foto’s –blijf ook even staan bij de mooie portretreeks van de volkstuinierders.

Beslist de moeite waard. De toegang is gratis, maar let wel: op maandag staat u er voor een gesloten deur. Het Caermersklooster vindt u in het Patershol, Vrouwebroersstraat 6 (open van 10 tot 17 uur).