restart / remix / linkliefde

Mijn computer vraagt om zich te laten herstarten. Apple update heeft Safari 3.1.1 in de gaten gekregen, en vraagt na installatie daarvan om een restart. Geen enkel probleem, behalve dat ik hier al een halve week een aantal browser vensters open heb, van zaken die ik dringen verder moet bekijken. Dringend is heel relatief.

Maar kijk, dit weekend vroeg Els om wat linkliefde te verspreiden, en dan kan ik bij deze meteen het nuttige aan het aangename paren.

  • Muxtape: Koen Fillet doet het al langer (Rifffs is de meest recente), maar ook Djivy waagt er zich ondertussen aan (Muxtape 1 – april 2008 door Vlatko Varga) –ik moet ze dringend allebei eens beluisteren. En als die mensen het doen, dan kan ik eigenlijk echt niet meer achterblijven, zelfs al ligt het grootste deel van mijn platencollectie thuis in Gent. U mag zich binnenkort aan wat jazz verwachten.
  • Over linkkliefde gesproken, bij Djivy leest u vandaag dit: “De ritten zijn goed” concludeer ik, “’t is het voorspel dat niet deugt”.
  • Ontwerp waar moeite in wordt gestoken: Jordan Crane’s Cover Art for Michael Chabon. Dringend eens een Borders binnenwandelen, hier in Seattle.
  • This has been done before: enkel het warm water werd nog niet uitgevonden. If someone has done something already, I do not see why someone else shouldn’t be allowed to use the same technique. Kijk vooral naar de voorbeelden.
  • The Taxman Cometh: over een verzuurde ober in een verzuurd systeem. Nee maar, het tipping systeem hier in de USA is gewoon een verschrikking. Ze verwachten (lees: eisen) eigenlijk toch dat ge een tip van minimum 15% achterlaat, dus waarom rekenen ze het gewoon niet door in de prijzen bij de gerechten? Ik orden mijn gedachten hier nog wel eens wat uitgebreider en beter over. (Al geldt hier waarschijnlijk evenzeer die uitspraak over dat warm water.)
  • Het Instituut heeft (eindelijk) mijn stokje beantwoord (ik moet er zelf ook nog eentje beantwoorden): Radio Gaga. En zo tot hij begint over Studio Brussel lopen die ervaringen beangstigend (?) dicht bij de mijne.

Ziezo, u kan meteen uw ochtend weer vullen –indien niet nuttig, dan toch aangenaam. Ik geef ondertussen mijn computer haar zin. (Haar, jawel: alleen vrouwen zijn toch zo… zo… persistent?)

soeppul

Gisteren via ntone bij Coltrui (hij schrijft ook Fantasy verhalen, als we google mogen geloven) terecht gekomen, en zo gauw of tellen in mijn newsreader gestoken. Vandaag heeft hij het over humor aan de kassa.

Ik sta in de winkel in de rij aan de kassa. Een man of drie voor mij, een stuk of zes achter mij. Febe,de jongste, rust op mijn arm en kwettert honderduit.
‘Appel! Appel!’ schreeuwt ze in mijn oor.
‘Ja, Febe, een appel.’
Als ze tegenwoordig een object ziet dat ze bij naam kent, moet iedereen het weten. Er moet maar eens iemand zijn die niet weet hoe een appel eruitziet.
‘Pee! Peeee!’
‘Ja, Febe, een peer…’

Lees verder bij Zinloos. (Waar of niet, het is redelijk herkenbaar, voor mensen met kinderen. En het blijft sowieso heel grappig.)