or -an experiment gone terribly awry
De kracht van het ganse Let it be album komt o.a. uit de spontaneÔteit die van het album afdruipt. Iets wat waarschijnlijk niet echt evident was gezien de spanningen binnen de groep, en de live versie van “Get back” was dan ook de best mogelijke manier om de Beatles mee af te sluiten.
![let it be](20031125libnb_sm.jpg)
Drie dagen ligt het ding nu op in de wagen (gecombineerd met luisteren naar de originele release), en ik kan echter weining of niets van dat alles op Let it be… naked terugvinden.
De tracks:
1. Get Back (2:34) (original: track 12 // 3:07 // different version)
Yawn. OK, we krijgen de volledige versie deze keer. Kan in de verste verte niet tippen aan de charme van de versie op het originele album (“…and I hope we passed the audition“).
2. Dig A Pony (3:38) (original: track 2 // 3:54 // same, edited version)
3. For You Blue (2:27) (original: track 11 // 2:33 // same, edited version)
4. The Long And Winding Road (3:34) (original: track 10 // 3:38 // same, edited version)
Zoals verwacht, deze keer dus geen strings op The Long and Winding Road, en het klinkt absoluut niet slecht. Nog steeds niet problematisch is het feit dat er ook bij het instrumentale middenstuk geen strings zijn, wel problematisch is dat het middenstuk vervangen is door een achtergronddeuntje van Billy Preston (organ). Euh. Het klinkt net als een muziekje uit een gameshow.
5. Two Of Us (3:21) (original: track 1 // 3:37 // same, edited version)
6. I’ve Got A Feeling (3:30) (original: track 8 // 3:38 // same, edited version)
Wel, er spreekt vanalles uit, behalve gevoel. De intro, errr… sucks. Het klinkt als een groep melige koorknapen. De rest kan ermee door.
7. One After 909 (2:44) (original: track 9 // 2:55 // same, edited version)
8. Don’t Let Me Down (3:18) (original: track 9 op Hey Jude // 3:35 // different version)
Don’t let me down (orig. van het Hey Jude album -is dat eigenlijk op CD verkrijgbaar ?) werd toegevoegd, zonder intro (!) in een versie opgenomen tijdens het beruchte live conert op het dak van de Apple Studios in 1969. Niet goed.
9. I Me Mine (2:21) (original: track 4 // 2:26 // same, edited version)
10. Across The Universe (3:38) (original: track 3 // 3:49 // same, edited version)
OK, dit is lang niet slecht. Misschien zelfs een klein beetje beter. De strings op de originele versie maken het allemaal een beetje overkill, en deze versie is zuiverder. De tekst van dit liedje is pure poëzie, en heeft eigenlijk verder maar weinig muzikaal decorum nodig.
11. Let It Be (3:55) (original: track 6 // 4:03 // same, edited version)
Total playing time 35:06 (orig: 35:13)
Missing: (5) Dig It // (7) Maggie Mae
Bottom line: kijk, de nieuwe versie is goedkoper dan de originele, maar mijn voorkeur gaat zonder twijfel uit naar de originele versie. Naked is misschien een leuk experiment, maar er werden een aantal verkeerde keuzes gemaakt waardoor bijna niets op dit album een added value is tegenover het bestaand materiaal. Het grootste verschil met het origineel is dat de stemmen meer op de voorgrond werden geplaatst (wat ten dele het live-effect teniet doet), en dat alles gecalibreerd werd om het meer op een hedendaags studio-album te laten gelijken. Leuk voor de fans collectioneurs, maar geef er anders uw geld niet aan uit (copy controlled bovendien).
[Release info komt van discographynet]