F!@%ing weer

Grmbl. Ik was weer een paar dagen out –het gebeurt meer en meer, en ik heb geen idee waarom. Het is altijd een combinatie van migraine en verkoudheid, en altijd bij grote weersveranderingen.

Woensdag kon ik nog net naar het Charles LLoyd & Maria Farantouri concert in De Bijloke, al zat ik daar met een stevig kloppende kop geprangd tussen een roedel meisjes (nog niet zo vreselijk lang van school af, schat ik) voor wie het duidelijk lastig was om de aandacht bij het concert te houden (ze konden dan wel weer hun handen niet van elkaar houden, maar bon). Meerdere mensen hebben zich aan hun storende gedrag geërgerd, maar ik was zodanig murw dat ik het meeste gewoon niet geregistreerd heb.

Donderdag heb ik het concert van het Sophie Gent Ensemble in de fantastische Miryzaal aan mij moeten laten voorbij gaan.

Vrijdag heb ik een goede lunch annex vergadering moeten missen, en heb ik ‘s avonds niet eens aan de orkestrepetitie kunnen deelnemen –iets wat ik nooit ofte nimmer mis (ik heb zelfs meegespeeld in de repetitie met een stuk infuus in mijn hand).

Zaterdag heb ik een bijzonder aangenaam etentje gemist én de opera waar ik al een jaar naar uitkeek (Parsifal, waarvoor ik naast mijn schoonmoeder op een premium plaats mocht gaan zitten).

Zondag gingen we eigenlijk naar een tentoonstelling (of twee) in Brussel, maar die uitstap werd (voor mij dus) uitgesteld, en Tessa en Henri zijn dan naar de Erfgoeddag getrokken.

Verder sta ik (alweer) hopeloos achter met mijn oefeningen voor piano, heb ik wel een boek uitgelezen, en heb ik bijna een volledige ronde geprestiged in Call of Duty: Black Ops II.

Maar ik ben begonnen aan een inhaalbeweging, en vanavond kom ik zelfs voor de eerste keer opnieuw buiten (repetitie beginners-orkest). En avant!

Wakker

Henri door Bruno Bollaert

Juist. Laat het ons erop houden dat ik er een halve week van tussenuit ben geweest, met woensdag een (negatief) piekmoment (schouder + aften + slaapdeprivatie + migraine), en dat het nu veel beter gaat. Gisteren in de namiddag ging het zelfs al zoveel beter dat ik eindelijk mijn zeven foto’s bij Fotoshop ben gaan binnengeven (de expo opent op 21/06). Juij!

Triptanen

Tessa maakte geen grapje toen ze verkondigde dat het welletjes was geweest met mijn migraine en dat ik maar eens naar de dokter moest. Vandaag zat ik bij een heel erg vriendelijke en behulpzame dokter, die de indruk gaf bijzonder aandachtig naar mij te luisteren. Ik ben met een boel voorschriften terug naar huis gekomen, goed voor Sumatriptan, Brufen 600 en Riboflavine (vitamine B2) –te gebruiken, min of meer in omgekeerde volgorde.

Volgende week moet ik onder de scanner, en ik ben een beetje zenuwachtig. Het is een NMR, en ik vrees dat ze eindelijk gaan ontdekken dat ik geen hersenen in mijn kop heb.

Trigger me(graine)

Kijk, zei ik tegen Henri, het zou een schoolvoorbeeld van ironie kunnen zijn. Uw vader post iets over hoe gezond hij wel is, en vervolgens kan hij met moeite zijn bed uit van de migraine. (Tenzij om te kotsen. Maar dat wilde u niet horen.)

Ondertussen heb ik al twee triggers ontdekt, die bij mij migraine opwekken.

Een eerste is een overdosis muizen van Côte d’Or (of double lait), zo mocht ik ontdekken toen mijn schoonouders een mand met –voornamelijk gezond– lekkers hadden achtergelaten voor Tessa en Henri op hun verjaardag. De mand stond in de gang op ons te wachten toen we terug kwamen van de orkestrepetitie die vrijdag, en er zaten een heleboel van die muizen in, die ik dezelfde avond allemaal heb opgegeten en waardoor ik de volgende dag geheel onbruikbaar was. Ik zoek er geen opzettelijkheid achter.

Een tweede heeft iets met kaas te maken. Gisteren heb ik één of andere lokale kaas uit Nancy gegeten, en waarvan we eerst hadden geproefd en die ik dan volledig heb opgegeten –met een appeltje bij– omdat ik ‘s avonds nog honger had. Ik ben de ganse nacht ziek geweest, en heb de rest van de dag in de zetel doorgebracht, en ik hoop straks naar een concert te kunnen (in La Resistenza, het ziet er boeiend uit), desnoods met dafalgan codeïne en oordopkens. Tessa had die kaas meegebracht, maar ik zoek er geen opzettelijkheid achter.

Te vermijden dus: muizen en kaas. Moeilijk kan dat niet zijn, gezien ik muizen niet (zelf) in huis haal, en ik zuivel probeer te mijden.