boeken

Antwerpen was een dagje shopping voor Tessa en Henri, en een vergadering voor mijzelf. Achteraf ben ik nog gauw even de Media Markt binnengestapt, alwaar ik voor geen geld een stapeltje dvds heb meegebracht. Even graag was ik met een gelijkaardige stapel cds buitengestapt, maar het aanbod in Antwerpen was niet meteen om over naar huis –of op dit weblog– te schrijven. Wat Tessa en Henri allemaal hebben uitgespookt, weet ik geeneens, behalve dan dat Henri wel minstens drie Bart Smits is binnengedrongen en minstens één legostarwarsding terug mee naar buiten heeft gesleept.

En vlak voor wij vanochtend vertrokken –toen ik was gaan lopen– belde de postbode aan met een doos vol amazon. James Bond 8 t.e.m. 14 waardoor ik nu enkel nog 1 (Casino Royale), 6 (Goldfinger) en 7 (Dr No) mis in mijn Penguin Bond Girl Covers collectie. Currently unavailable, vermeldt Amazon, en waar 6 & 7 nog betaalbaar blijven bij andere Amazon Sellers, dient men voor Casino Royale reeds 36 Britse ponden neer te tellen. *kuch*, inderdaad.

Een site om van weg te blijven overigens, die van Penguin. En al zeker van de onderdelen Great Ideas en Penguin Celebrations Set. En het onderdeel Tasters, waar men de boeken kan voorproeven –ook die James Bondjes. Must. Resist. Temptation.

Wie is de bekendste levende Vlaamse schrijver? Vergeet u even die bekende (levende) Nederlandse auteurs (Mulisch, Grunberg) of de dode Vlaamse (Boon, Claus), en diept u even in uw hersenpan, uw bibliotheek of het internet. Wie is hij of zij?

Tom Lanoye? Herman Brusselmans? Annelies Verbeke? Saskia de Coster? Kristien Hemmerechts? Pieter Aspe? Jef Geeraerts?

Als we de New York Times mogen geloven is het Geert van Istendael, perhaps the most well-known living writer in Flanders, who’s still largely unread by Francophones. Zo staat het tenminste in hun artikel With Flemish Nationalism on the Rise, Belgium Teeters on the Edge, waarin ze België ei zo na eigenhandig in minstens twee staten afsplitsen. Altijd interessant om de indrukken van een buitenlander op onze problematiek te lezen, daar niet van.

Maar wie is nu de bekendste levende Vlaamse schrijver? Ik lees uw input graag in de reacties.

Ge ziet dat ik terug mijn bezigheid heb: amper drie boeken deze maand (edoch: wacht tot ge de strips moogt tellen).

Step on a Crack is dan nog een zeer dun verhaal –dat helaas 416 pagina’s te veel telt– en waarvan ik al moest opzoeken waarover het nu weer ging. Laat dat boek gerust op de verste hoek van de tafel liggen, en besteed uw geld liever aan Blasphemy, als u er toch per se één van Preston wil lezen.

Big Sur kon mij na Dharma Bums eigenlijk niet bekoren, mogelijks omdat het gewoon meer van hetzelfde is, maar dan in een verdere episode van Kerouacs leven, waarin hij veel verder ontspoord is. Ofwel miste ik de locale inspiratie. In elk geval wacht ik nog even met On the road.

Verrassing van de maand is Live and Let Die, een heel leesbare Fleming, zonder pretentie. Geen Bondgadgets, in dit boek, maar een stevige, redelijk stereotiepe, ouderwets-mannelijke verteltrant vol heroïek en andere altmodische genoegens. Ik ga de rest van de boeken ook kopen, denk ik –terwijl ze nog in de reclame zijn.

31. Step on a Crack / James Patterson, Michael Ledwidge / 2008 / *
32. Live and Let Die / Ian Fleming / 1954 / ***
33. Big Sur / Jack Kerouac / 1962 / **

0 te vermijden / * slecht, maar leesbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(boeken vorige maand)

Die ochtend rond de ontbijttafel. Tessa murmelt iets, waarvan ik niets begrijp, omdat ik met mijn hoofd over de krant gebogen zit.

“Hey,” roep ik uit, “Clark Olofsson ofte…”

“…Daniel Demuynck”, knikt Tessa. “Dat heb ik net gezegd, ja.” Ze kijkt me zacht hoofdschuddend aan. Ze komen wel meer voor, dergelijke situaties.

“Jaha,” zeg ik, “maar dat is dus een Belg! En die Belg is de ‘vader’ van het stockholmsyndroom.”

Ze kijkt me even niet begrijpend aan. “En het stockholmsyndroom dat is…”

Maar net als ik de uitleg wil geven, zie ik in mijn ooghoeken Henri met nauwelijks verholen enthousiasme, naarstig zijn best doende zijn mond te houden. Ik knik hem aanmoedigend toe.

“Ewel, dat is als de gevangenen vrienden worden met de… de… met de ontvoerders”, slaakt hij uit.

Wij kijken elkaar over de tafel –bouche bée– aan, en barsten in lachen uit. “En van waar kent ge dat nu weer, snotneus?”

“Lemony Snicket, natuurlijk”, klinkt het met grote vanzelfsprekendheid.

Hij leest een beetje veel, die jongen van ons.
(Ik ga mijn jeugdboeken eens van onder het stof halen. Eens kijken of hij graag Thea Beckman of Tonke Dragt leest. Of Tolkien.)

In mei had ik algauw de nieuwe Bond uitgelezen. Vroeger ging ik met plezier naar de nieuwe Bondfilms kijken, maar de laatste drie is het er niet meer van gekomen. Om de 100e verjaardag van Bonds geestelijke vader, Ian Fleming te vieren, had uitgeverij Penguin het plan opgevat om alle (Fleming) Bondboeken opnieuw uit te geven (zie ook de speciale website). Sommige zaken kunt ge niet aan u laten voorbij gaan, en toen amazon de boeken aan een special prijs verkocht (amper iets duurder dan de pocket uitgave), kon ik niet langer aan de Bondlokroep weerstaan. Zo’n bestelling is gauw geplaatst, en voor ik het wist hing een besteller aan mijn deurbel en kreeg ik een pakketje in mijn handen geduwd.

Vier Bondboeken, zo dacht ik, groot was mijn verwondering toen niet alleen het eerste, maar ook het tweede, en het derde en het vierde boek geheel niets met Bond had te maken. De faktuur lag helemaal onderaan, en loste het mysterie op: verkeerde bestelling. Snel de naam van de geadresseerde even door Google gehaald, en jawel, daar kreeg ik een GSMnr terug. Gelukkig had die mens mijn bestelling –en moesten we niet verder zoeken naar nog andere mensen die nog andere verwarde pakjes hadden gekregen– en gisteren mocht ik dan eindelijk mijn pakje in ontvangst nemen.

Morgen begin ik eraan, denk ik. Met een boekje in de zon. Nadat ik gaan lopen ben, mijn foto’s heb verwerkt en mijn laatste review voor All that jazz! heb geschreven. Dinsdag dus –nog goed dat tijd releatief is.

Boeken! Lijstjes! [via-via]

Honderd hoogtepunten uit de moderne literatuur. Voor in uw boekenkast, op recepties en bij vrienden., zo omschrijft De Standaard haar blufboekenlijstje. Van de 100 uit de lijst heb ik net de helft niet in mijn bezit. Daarvan heb ik er zeven niet gelezen (gemarkeerd met minstens één asterisk), al zijn twee daarvan pas recente aanwinsten die heel binnenkort zullen verslonden worden (met twee asterisken).

1. William Golding, Lord of the Flies ^*
2. Umberto Eco, De naam van de roos
3. Truman Capote, In Cold Blood ^**
4. Bret Easton Ellis, American Psycho
5. E.L. Doctorow, Billy Bathgate ^*
6. Gabriel Garcia Marquez, Honderd jaar eenzaamheid
7. Gyorgy Konrad, Het tuinfeest
8. John Irving, The World According to Garp
9. A.S. Byatt, Possession
10. Ian McEwan, Atonement
11. Paul Auster, New York Trilogy
12. James Ellroy, The Black Dahlia
13. Evelyn Waugh, Brideshead Revisited
14. W.F. Hermans, De donkere kamer van Damokles
15. Walter van den Broeck, Brief aan Boudewijn
16. George Orwell, Nineteen Eighty-Four
17. Milan Kundera, De ondraaglijke lichtheid van het bestaan
18. Julian Barnes, Flaubert’s Parrot
19. Kazuo Ishiguro, The Remains of the Day
20. Haruki Murakami, Sputnik Sweetheart ^**
21. Ernest Hemingway, The Old Man and the Sea
22. Hugo Claus, Het verdriet van België
23. Jeroen Brouwers, Bezonken rood
24. Willem Elsschot, Het dwaallicht
25. Marguerite Yourcenar, Mémoires d’Hadrien
26. Michel Tournier, Le Roi des Aulnes
27. John Fowles, The French Lieutenant’s Woman
28. R.M. Pirsig, Zen and the Art of Motorcycle Maintenance
29. Michel Houellebecq, Les partiules élémentaires ^*
30. Douglas Coupland, Generation X
31. Tom Lanoye, Kartonnen dozen
32. Françoise Sagan, Bonjour tristesse
33. Donna Tartt, The Secret History
34. A.F.Th. van der Heijden, De tandeloze tijd
35. Douglas Adams, The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy
36. Harry Mulisch, De ontdekking van de hemel
37. Cesare Pavese, Leven als ambacht
38. Pascal Quignard, Tous les matins du monde
39. Albert Camus, La peste
40. Kurt Vonnegut, Slaughterhouse 5 ^*
41. Marguerite Duras, L’amant
42. Günter Grass, De blikken trommel
43. Graham Greene, The Heart of the Matter
44. Thomas Pynchon, Gravity’s Rainbow ^*
45. Vladimir Nabokov, Lolita
46. Patrick Süskind, Het parfum
47. Jack Kerouac, On the Road

Van sommige schrijvers heb ik er meerdere gelezen, en van sommige schrijvers die in het bluflijstjes werden opgenomen, heb ik een ander boek gelezen (V.S. Naipaul, Toni Morrison, Margaret Atwood, Leo Pleysier, Primo Levi, Samuel Becket, J.M. Coetzee, Italo Calvino, Martin Amis, Mario Vargas Llosa). O, en ik –vanzelfsprekend (?)– heb niet de hele cyclus van A.F.Th. van der Heijden gelezen.

Uitpakken doe ik daar normaal gezien niet mee (maar weblog + lijstjes, daar kan ik niet aan weerstaan). Meestal sta ik met mijn mond vol tanden als de mensen mij vragen wat ik aan het lezen ben –tenzij ik het boek op dat moment in mijn handen heb. En meestal sta ik met mijn mond vol tanden tout court –en dat is geen woordspeling. Helaas.

Kerouac is gestorven twee maanden voor ik ben geboren. The Dharma Bums is geschreven in twee weken tijd (26/11-7/12/1957), op een rol TTY (teletype, een soort telexmachine) papier zodat hij geen vers papier in de tijpmachine hoefde te steken en zo ongestoord kon verder schrijven. Stel u voor hoe content die mens zou geweest zijn met een computer. Ik vond The Dharma Bums heel erg aangenaam om te lezen, ik was er waarschijnlijk voor in de juiste mood, daar in Seattle, niets eens zo ver van waar het zich alemaal afspeelde (op weg naar zijn berg passeert hij overigens door Seattle). Het is allemaal heel vloeiend, heel zen of “la vie est un longue fleuve tranquille“. Ik ben deze maand begonnen in Big Sur, wat een beetje in het verlengde daarvan ligt, en dan ben ik stilletjesaan klaar voor On the road denk ik.

Iemand schreef vorige maand dat Palahniuk niet meteen zijn/haar ding was. Lees anders deze Fight Club eens. Tenminste als u de film nog niet hebt gezien, want ik heb zelden zo’n letterlijke verfilming gezien. De schrijver bracht overigens net een nieuw boek uit, en dat heb ik dan meteen ook maar gelezen. Snuff moet het op het eerste gezicht hebben van het controversiële onderwerp, maar bij lezing wordt dat helemaal niet zo uitgespeeld. Tuurlijk, het is niet meteen een alledaagse situatie –t.t.z. ik heb toch nog niet deelgenomen aan een poging het wereldrecord gang-bang te verbreken– maar het verhaal zit heel leuk in elkaar en blijft verrassen op een verhaal technische –en dus niet louter inhoudelijke– manier.

The Monster of Florence is een true crime novel van Douglas Preston en Mario Spezi. De Italiaanse moordenaar was een bron van inspiratie voor Thomas Harris, de auteur van de Hannibal Lecter boeken (zoals Silence of the Lambs). Al werd Pietro Pacciani in 1994 en 1996 voor de moorden veroordeeld, is men nog steeds niet zeker of men daarmee wel de echte moordenaar te pakken had. Het verhaal laat denken aan de Zodiac-moorden uit de late jaren 60 (het monster pleegde zijn eerste moord in 1968). Een iets kortere (en dus leesbaarder ?) versie van het tweede deel van het boek “The Story of Douglas Preston” is te lezen in het artikel The Monster of Florence is te lezen in het artikel dat Preston in 2006 voor The Atlantic Monthly heeft geschreven (lees ook het aansluitend interview). Niet onverdeeld goede lectuur.

Van de twee McEwans is zonder enige twijfel The Child in Time het beste. Enduring Love is veel meer een stijl- of schrijfoefening; Nothing to Lose is vlot leesbare, maar niet noodzakelijk sprankelende Child; en terwijl I Am Legend leuk om lezen is, is de recente verfilming met Will Smith eer zeker een geïnspireerde interpretatie te noemen. The Dark River ten slotte, was de moeite van het wachten waard (let op, dit is deel twee uit een cyclus van drie).

22. I Am Legend / Richard Matheson / 1954 / **
23. The Dharma Bums / Jack Kerouac / 1958 / ***
24. Nothing to Lose / Lee Child / 2008 / **
25. Fight Club / Chuck Palahniuk / 1996 / ***
26. The Child in Time / Ian McEwan / 1987 / ***
27. Snuff / Chuck Palahniuk / 2008 / ***
28. The Monster of Florence / Douglas Preston / 2008 / *(*)
29. Enduring Love / Ian McEwan / 1999 / **
30. The Dark River / John Twelve Hawks / 2008 / ***

0 te vermijden / * slecht, maar leesbaar / ** goed / *** zeer goed / **** fantastisch (meer uitleg bij de quotering)

(boeken vorige maand)