24 uur, dat vliegt

Gisteren waren we uitgenodigd bij mensen en plotsklaps was het van 19 u naar half één geworden (lees: we hebben ons wreed goed geamuseerd) en vanochtend belde mijn schoonvader om 7u-en-een-beetje dat hij een nieuwe pot verf ging halen en dat hij de moulures nog ging komen leliewitten en dan gingen wij ontbijten in het centrum en hebben we nu net gedaan met een tweede (geheel dekkende) laag op de eetkamer te smeren en wat daartussen is gebeurd weet ik niet meer door de verfdampen die zich in mijn hersenen genesteld hebben. Hey, ’t is morgen Pasen!

Gij verft niet, gij?

Verf!

By popular demand heb ik dan ook maar eens 2,5 liter verf aan de muren gewreven. Grote oppervlakten wil ik nog wel ne keer doen, maar verwacht niet dat ik het ook nog eens ga afwerken. (Dát, en de verf was net op toen ik aan het einde van de laatste muur zat. Als dat geen gelukkig toeval was.)

Jaja, die parlofoon, die moet eraf gevezen worden. Maar ik had geen goesting. So sue me.

Betaalbare draadloze parlofoons –zodat ik ook in den hof, op zolder en in de kelder bezoekers mag schofferen– bestaat dat nog niet? We zijn toch 2011 ondertussen?

Schilderend

Een jaar of tien geleden hadden we beslist dat groen wel fleurig zou staan in de zithoek. Een maand of 100 geleden wisten we al dat we dat rap beu gingen zijn. Maar kijk, we beslisten om er bij de eerstkomende opportuniteit iets aan te doen.

Zo was het vroeger!

Bij het begin van de paasvakantie smeerden we drie dikke strepen kleurtest op de muur, maar geen van die drie kleuren zou het worden.

Zo is het nu.

Het is een bruinachtig iets geworden —latte volgens de één, een beetje burgerlijk volgens de ander. Wij zijn content. Ook van dat dood beest op de schouw. Zijn vel is van de schrik op de grond gevallen.

Zo is het nu.

In deze kamer zag het bordeauxrood, niet groen, maar nu is het er licht en gezellig. Die blauwe afplakband wordt binnenkort verwijderd.

De dader!

De moulures werden van een blauwgrijsachtige tinten naar leliewit geschilderd, alsook de scheidingsdeur met de vele ruitjes die door onze meester-schilder met oneindig geduld onder handen werd genomen.

Nu nog de eetplaats.

Ver(f)moeid

Ik begreep dat nooit, als mensen het hadden over verbouwingen, maar het is behoorlijk vermoeiend, zo de ganse dag zitten kijken naar mensen die staan te verven. Ik ga eens vroeg in bed kruipen vanavond denk ik. (’t Is nog niet af, maar de muren beginnen er schitterend uit te zien.)

Vakantie?

’t Is vakantie. Dat betekent dat Henri geen school heeft en, bij hoge uitzondering, dat Tessa een weekje thuis is. (Juich!) Dat betekent dus ook, dat ze allebei kunnen meewerken aan mijn mega-opkuis-plan! Eigenlijk ben ik gewoon mijn bureau aan ’t herinrichten, maar dat blijft tussen ons.

In eerste instantie werd het archiefkot geschilderd, en achteraf door mij opgevuld, wat resulteerde in twee volle vuilniszakken overbodig gerief. Vandaag hebben we de kamer van Henri aangepakt: zijn kleerkast uitgemest, zijn hoogslaper uitgebroken (met dank aan mijn schoonvader voor de helpende hand), en mijn oud bed in de plaats gezet. Het is precies alsof hij in een balzaal huist (ik post nog wel eens een foto).

Het ging allemaal zo vlug en we zaten allemaal zo vol energie, dat ik helemaal vergeten was dat er vandaag een persconferentie was waarop het seizoen 2011-2012 van De Bijloke werd voorgesteld (gelukkig was er iemand anders voor Gentblogt aanwezig). Het jazzprogramma ziet er alvast heel geslaagd uit: Phronesis, Geri Allen (speelt ook op Gent Jazz trouwens), Portico Quartet, Jason Moran, Christian Mendoza, Robin Verheyen. Waar is mijn agenda hier ergens?

Ikea

Euh, ik zat gisteren in de Ikea. En daarnet ook. En terwijl ik gisteren slechts 14 euro heb uitgegeven, brachten wij vanavond een billy en een gåser mee. Mijn bureau is aan een upgrade toe, zeker nu ik de helft naar het archiefkot heb verhuisd. Het werkvolk had dat proper geschilderd, en ik heb er mijn lelijkste kasten naar verplaatst. Ik zal nog wel eens foto’s posten, maar voorlopig heb ik daar geen tijd voor –muhahaha.

(Zowel gisteren als vanavond: zo weinig volk. Het was bijna aangenaam om er rond te wandelen!)

Archiefkot

We zijn nog eens aan ’t verbouwen. Enfin, herinrichten eigenlijk. De boiler room (wij geven onze ruimtes graag namen die in Cluedo niet zouden misstaan), die daarvoor (we spreken toch een decennium geleden) de schilderkamer was, wordt geconverteerd tot archief (we twijfelen tussen boiler room of het prozaïsche archiefkot).

Archiefkot door Bruno Bollaert

Henri en ikzelf hebben daartoe de ganse week gepland en verdienen nu van een welverdiende rust, terwijl het *ahem* werkvolk onze plannen ten uitvoering mag brengen.

Archiefkot door Bruno Bollaert

De huidige speelkamer (vroeger: kattenkamer) wordt daarna aangepakt en geconverteerd tot muziekkamer; Henri is druk bezig die plannen reeds verder uit te denken.