Jazz Middelheim, dag 4 (slot)

15/08/2009, Jazz Middelheim, Antwerpen, BE, 13-16/08/2009

Geen Jazz Middelheim zonder Toots, schreven we gisteren nog, maar die conditie geldt blijkbaar net zozeer voor Bert Joris. Maar liefst 20 keer heeft de trompettist er al op het podium gestaan. Op de slotdag stond hij er met het “kwartet waarmee hij eigenlijk heel graag meer zou optreden”, om een staalkaart van zijn kunnen te geven. Het park en de tent liepen op dat vroege middaguur al aardig vol, en na afloop mochten de muzikanten een verdiend applaus in ontvangst nemen.

15/08/2009, Jazz Middelheim, Antwerpen, BE, 13-16/08/2009 15/08/2009, Jazz Middelheim, Antwerpen, BE, 13-16/08/2009

Het Jason Moran trio bracht Bill Frisell mee, de ‘bijna-Belg’ die op Gent Jazz niet geheel tot zijn recht kwam bij McCoy Tyner, maar hier duidelijk perfect op zijn plaats zat. Wij zijn al langer fan –zowel van Moran als van Frisell– al waren we niet overtuigd van de meerwaarde van dit nieuwe repertoire. Er zat weliswaar een duidelijke visie achter, maar dan wel één die we herkennen uit de laten jaren 80 tot midden jaren 90. Niettemin heerlijk om zulk een muzikanten aan het werk te mogen zien.

15/08/2009, Jazz Middelheim, Antwerpen, BE, 13-16/08/2009

Maar dan was er Charlie Haden, in duo met Kenny Barron (niet te verwarren met drummer Joey Baron). In duo (dus hij kon zich niet achter de drummer verstoppen of helemaal achteraan in het duister op het podium gaan staan), én gedrapeerd door een behoorlijke hoeveelheid licht. Dat levert foto’s op waarop niet alleen zijn gelaat maar zelfs zijn gezonnebrilde ogen zichtbaar zijn.

15/08/2009, Jazz Middelheim, Antwerpen, BE, 13-16/08/2009 15/08/2009, Jazz Middelheim, Antwerpen, BE, 13-16/08/2009

En al had de muziek bijna het ganse festival net een ietsje te luid gestaan, dan werd de volumeknop —terecht— naar links gedraaid voor een zo intiem moglijke sfeer. “Dames, zou u het volume wat kunnen dimmen”, vloekte de juffrouw die voor ons op de grond, ver buiten de tent, een boek aan het lezen was. “Ik zou graag wat van de muziek genieten.” Misschien moet ik mijn haar toch wat knippen of mijn baard iets laten groeien.

In de tent was de muziek perfect beluisterbaar, en werd ze –tot (gespeelde?) verrassing van Haden– zeer gesmaakt. “You have great ears!“, bracht hij verrukt uit. “Wouldn’t it be great if everybody was like you and had such ears. Just how many problems could be solved by such wonderful ears.” Wij pinkten net geen traantje weg.

15/08/2009, Jazz Middelheim, Antwerpen, BE, 13-16/08/2009

En tot slot was er David Murray. In 2006 stond hij nog in rugby shirt op Gent Jazz (toen nog Blue Note Records Festival), en twee jaar daarvoor op Middelheim. Gisteren bracht hij Nat King Cole op zijn Spaans, en werd daardoor gesteund door een latinband én het strijkersensemble van deFilharmonie. Niet aleen een hele mond-, maar ook een podiumvol. Met nog steeds die gretig lange solo’s op zijn tenorsax, waarop hij trillend en grommend het ganse register afgaat.

Het was een prachtweekend. (En u kan groten delen herbeleven op de Jazz Middelheim site!)

Jazz Middelheim van 13 t.e.m. 16 augustus, Park den Brandt, Antwerpen.

Een gedachte over “Jazz Middelheim, dag 4 (slot)”

  1. En vandaag zijn ze de tent terug aan het afbreken, en kan alles terug zijn gewone gangetje gaan:de ganzen kunnen terug over de brugjes waggelen, de eendjes kunnen terug dobberen op het water, de waterkiekens kunnen ook rustig hun gangetje gaan, de schildpadden drijven terug op hun boomstronkje, de eekhoorntjes, en ja… ook de lopers halen opgelucht adem.

Reageren niet meer mogelijk.