week-van-de-smaak

De week van de smaak (WvdS) is eigenlijk al een paar dagen geleden begonnen. En hoewel onze Gentse burgemeester reeds vorige week tijdens de wekelijkse persconferentie had vermeld dat hij in het kader daarvan vandaag Coq au Vin ging (blind !) koken in De Centrale, was ik het ondertussen reeds opnieuw vergeten. Niettegenstaande die beperktheden van mijn geheugen ben ik vandaag reeds goed bezig mijn schade in te halen. Eigenlijk gisteren reeds, toen ik begonnen was aan de brioche die vanochtend aan mijn huisgenoten werd geserveerd. Of eigenlijk woensdag, toen ik de varkenspoten en -staart voor de hutsepot bij Bernard, mijn slager, heb besteld. Of toen ik het had over Jamie Oliver ook. Enfin, eten (maken) is nooit echt ver uit mijn gedachten.

De komende week krijgt u waarschijnlijk een iets intensievere verslaggeving van mijn experimenten. Ik zal het niet hebben over de hutsepot, maar wel over brioches (volgens twee recepten gemaakt; de tweede manier is voor volgende week, dus u moet tot dan wachten op een verslag); over kip (op de manier van Jamie Oliver); over Jamie’s Ministry of Food; over chocolademousse (volgens Homarus); en waarschijnlijk komt er nog wel lam in de oven terecht ook. Maar nu ga ik eerst van die hutsepot eten.

We gaan de Week van de Smaak inzetten met soep, dacht ik bij mezelf toen ik van de lunch huiswaarts keerde, vanmiddag. De daglunch in de Mub’art begon met een uiensoepje, en laat ik nu net fan zijn van soep én van uien.

Mijn diepvries bevat altijd wel en paar porties (zelfgemaakte) bouillon, ajuinen had ik net gekocht, en toen ik met Henri naar de trompetles ging, stopte ik even in de Bernardstraat voor een portie geraspte kaas, en we waren gezet.

Vol enthousiasme sloeg ik thuis De Basis open, maar uiensoep (p. 108) leek toch iets complexer dan eerst vermoed (lees: ik miste een paar ingrediënten). U houdt het van mij te goed, en ondertussen heb ik maar snel een tomatensoep in elkaar gestoken. (Zes tomaten, een grote ui, stoven, een liter bouillon toevoegen, wat laten pruttelen, mixen, kruiden, en klaar.)

Als toegift nog even vermelden dat Lut De Clercq, de gevierde AB-kok, meter is van de Week van de Smaak, en dat die –zonder Jamie Oliverallures– een interessante visie op koken heeft.

Homecooking is compleet verloren aan het gaan. Als de mensen vandaag zeggen dat ze gekookt hebben, dan bedoelen ze dat ze vier kant-en-klaar bereide onderdelen hebben gekocht en samen in een pan hebben gegooid.

Terwijl koken –home cooking– helemaal niet moeilijk of tijdrovend is. Begin met een ei te bakken, of soep te maken, of vogelnestjes. En voor u het weet hebt u –pardon the pun– de smaak te pakken.

(Koop die homarus-box; het is het ideale moment om hem met gerust hart op uw eindejaarsverlangenlijstje(s) bij te zetten –en nee, ik ben niet geaffilieerd met de uitgeverij.)

De laatste dag –er komen geen foto’s van zondag, maar ergens in de komende week komt er nog wel ergens een recept om het ‘gemis’ goed te maken.

Zaterdag was er geen ontbijt (uitgeslapen tot 10u), en ben ik vergeten mijn lunch te fotograferen –ik had nochtans al mijn alaam naar de Vooruit meegesleurd voor Cyclophonics. Enfin, het was een (warme) ciabatta met mozzarella en gandaham –u moet het zelf maar eens proberen.

’s Avonds gingen we evenwel met vrienden eten naar de Mechelse Koekoek, ergens in de Zwalmstreek, waar we ons tegoed hebben gedaan aan de marktmenu.

Gevulde tomaat met geitenkaas, komkommer en diepzeegarnalen, cannelloni van gerookte zalm met notensla, sausje van paprika en olijfolie; Soepje van paddestoelen met groene selder; Geroosterd koolvishaasje met varkensschenkel, preislierten, rode wijnsaus; Sorbet van rode vruchten; Filet en boutje van mechelse koekoek, aardappel en uit op Bretoense wijze, herfstgroentjes, gevogeltejus met bruine Ename; Crème Suisse met amaretto, huisbereid ijs met noten; Aperitief van het huis met hapje (waarmee we begonnen zijn, en vanzelfsprekend niet geëindigd)

Tijdens het weekend gaat het allemaal wat trager. Edoch, hieronder vindt u alsnog de maaltijden van vrijdag.

Per rij: ontbijt (muësli + slechte thee); lunch (Royco Minute Soup: kip + 4 sneden Nonkels Zwarte Woudbrood); een midnight snack (pita met frieten van ergens in de Overpoort); de clementijnen. Ontbreekt op het appel: de hapjes (waaronder een zeker lekkere quiche) tijdens het roodgekleurde feestje.

Gisteren was er een stroompanne op het werk. Een gedeeltelijk voorziene stroompanne, met een uitlopertje, waardoor we wel electriciteit hadden voor de algemene verlichting, maar niet voor de computers of bureaulampen. Dus heb ik geïmproviseerd, ’s ochtends, eerst door gebruik te maken van de TL-verlichting, en nadien zelfs door te experimenteren met een zaklamp (cfr het triptiekje).

Woensdagavond ben ik bij Origin’O binnengelopen, aan de Kortrijksesteenweg, om eindelijk terug mijn muësli aan te schaffen. En een aantal zaken voor het avondmaal van de volgende dag.

Per rij: ontbijt (muësli + watermelkkoffie), clementijnen, ontbijt; lunch (Royco Minute Soup: asperges + vier sneden ‘Nonkels Zwarte Woud’-brood van bij Origin’O), avondmaal (allemaal van bij Origin’O: broccoli + soja/paprika-burgers + couscousballetjes).

“Hm”, zei Tessa toen ze de keuken inkeek. “Ik vind dat ge ons eten precies koopt in functie van uw weblog, deze week.”

Met de klok mee, te beginnen links onderaan: het ontbijt (watermelkkoffie + twee sneetjes grof boerenbrood); de clementijen; de lunch (drie sneetjes grof boerenbrood + Royco Minute Soup: kip + twee canapés die overbleven van de lunch van een of andere Executive Meeting); het avondmaal (brochettes rund & varken + paksoi + quinoa).

“Paksoi, papa, wat is dat?”

- Dat is heel lekker, jongen, dat is een beetje gelijk dinges, spinazie. Ge weet wel, wat Popeye eet om sterk te worden.

“Powpaai, papa, wat is dat?”