verkiezingen

Na de Site- en het Woord van het jaar, is het ook tijd voor de Stem van het jaar. U kan nog uw stem nog uitbrengen voor de Radiovisie Awards 2007 tot (en met) 30 december.

Niet meteen mijn ding, kon ik u beamen, ware het niet dat ik minstens één reden heb om toch te stemmen. Onder de hoofding Beste sportcommentator, vindt u namelijk Peter Decroubele voor Sporza terug. Peter, in de blogosfeer beter bekend als Het Radiofonisch Instituut, is ten andere de enige reden waarom wij op zondagochtend de radio opzetten. (Ik had nog wel wat superlatieven in petto, maar hij bloost zo makkelijk die jongen.)

Wel eerst nog zorgvuldig het internet afschuimen op zoek naar studiemateriaal voor de Radio babe, zodat ook ik het formulier op goed onderbouwde wijze kan invullen.

(Oh, nog een laatste suggestie, chauvinistisch als we zijn: in de categorie Beste lokale radio van… Oost-Vlaanderen vindt u Urgent.fm terug. Nietwaar, nudge, nudge?)

Te mooi om aan voorbij te gaan, en altijd handig om wat perspectief te krijgen in deze tijden van verkiezingen: 26 Reasons What You Think is Right is Wrong [via].

Een beetje doorklikken, en minstens evenzeer interessant is deze uitgebreide lijst van cognitive biases op Wikipedia.

Sociale netwerken (en dus ook –alle– politieke groeperingen) vallen bijvoorbeeld heel makkelijk ten prooi aan deze vooroordelen: group-serving bias, ingroup bias en system justification. Om maar iets te zeggen.

“Ge zijt toevallig geen bijzitter?”, vroeg de reservist een beetje nukkig toen ik om 7u55 mijn opwachting maakte. “Want ik sta hier liever voor niets zo vroeg dan dat ik de ganse voormiddag papierkes mag uitdelen.”

Ik moest hem ontgoochelen. Dat ik in een ruk bij de bakker ontbijt heb gehaald, en dan maar meteen mijn stem ging uitbrengen, zodat ik terug het bed in kon. Morgen gaan we terug werken, als is het slechts voor twee dagen, want woensdag begint mijn filmfestivalverlof.

“Deze meneer stemt bij volmacht”, zei de mevrouw die mijn en Tessa’s oproepingsbrief, mijn identiteitskaart en Tessa’s volmacht van haar collega, die onze namen had aangekruist, in ontvangst nam. Waarop ik van nog iemand anders één kiesbrief voor de provincieraad en één voor de gemeenteraad in handen geduwd kreeg.

“Dank u, maar moeten dat er geen twee van elks zijn?”, vroeg ik die meneer.

Hij sputterde even tegen: “neen hé, ge moogt maar één keer stemmen hé meneer”. Tot zijn collega’s hem er andermaal op wezen dat ik ook bij volmacht stemde. “Ah zo, natuurlijk wel!”

Onze stemmen zijn uitgebracht, vanzelfsprekend voor de goede partij, en wij hopen voor u hetzelfde. Het zijn spannende verkiezingen, niet alleen in Gent, maar mogelijks meer nog in Antwerpen. Ook Tuur slaat er een weekje voor over.