adventures in autofiction by Bruno Bollaert
You are currently browsing the monthly archive for October 2004.
iTunes proefondervindelijk: een schitterend product.
De hardware:
(Dit maar om te zeggen dat je er echt geen heel recente machines voor nodig hebt.)
Om een beetje te testen (en te spelen) had ik de CD Pièces à deux pianos met daarop de Danse Macabre, Opus 40 van Camille Saint-Saëns (gespeeld door Claire Chevallier en Jos van Immerseel) geript als AAC (6,5 MB; 128 kbps; 44,100 kHz) en als Apple Lossless audio file (24,6 MB; 469 kbps; 44,100 kHz), en die dan vergeleken met de CD, zowel op de Apple als in de CD-speler.
Ik ga het niet zozeer hebben over de compressie methodes, dat is ondertussen een al wat oudere discussie. Als je het goed wilt, moet je een lossless encoder gebruiken, zoals Apple Lossless, of Shorten, of FLAC, of TTA (er zijn er nog, een overzichtje op Wikipedia). De bestanden zijn veel groter, maar ook veel beter. Dat was ook al onmiddellijk duidelijk: of de AAC versie nu gestreamed werd via een shared music library of rechtstreeks vanop de server, in vergelijking met de lossless formaten klonk het flets en dof. Zonder referentiekader is het aanvaardbaar, voornamelijk als achtergrondmuziek dan.
De user experience is verbazingwekkend bij Apple. De Airport Express gaat gewoon in het stopcontact; één keer instellen (via een eenvoudige assistant), en hop, daar ga je. Toch verplaatsen? Uit het stopcontact, ergens anders ermee naar toe, weer in het stopcontact, (eventjes) wachten tot het lichtje weer groen geworden is, en voila: geconnecteerd.
De iTunes Library staat op de G4? Geen probleem, met de laptop en de Airport Express naar zolder, inpluggen, de iTunes Library op de server met de laptop vanuit iTunes over het netwerk aanspreken (géén VNC), en via de Airport Express naar de hifi installatie streamen.
Een plezier.
Edoch: tijd om voor een grotere harddisk te sparen.
Maar wat is eigenlijk de bepalende factor in de muziekkwaliteit wanneer je muziek vanop een computer speelt. Gesteld dat het muziekbestand een lossless kopie van de CD is, bepaalt dan de geluidskaart de kwaliteit? (Waarschijnlijk wel.) Hoe kan je van je computer een audiofiele (vreselijk woord) muziekserver maken? Ik zet mijn zoektocht maar nog effekens verder.
Betreffende de qualiteit van in de iTunes Store aangekochte liedjes; op de support pages heb ik dit gevonden:
The iTunes Music Store will always send you files in AAC format, at 128k (Apple claims that 128k AAC is equivalent in quality to 160k MP3).
Te nemen of te laten.
Ik ga naar mijn GB, en ik breng mee: zes DVDs voor zes euro (carrefour, jaja, maar dat rijmt niet). De ene al slechter dan de andere, maar ik heb al aan dwazere dingen 1 euro uitgegeven.
Konden ze nu echt niet beter hun best doen?
WTF? Wil ik naar de iTunes store gaan zoeken naar de John Cale versie van Allelujah (op aanraden van Peter), en krijg ik de ganse santeboetiek toch wel niet in het Frans voorgeschoteld zeker?
Naar Nederlands of Engels wijzigen vind ik niet meteen ergens teurg, en aan mijn System Preferences kan het ook al niet liggen, want de talen staan daar in volgorde van voorkeur English - Nederlands - Français.
Way to go, Apple. Niet echt een verstandige zet in ons communautair Belgenlandje.
[update:] En het liedje is natuurlijk niet beschikbaar.
[update 2:] Hola. Ze hebben mij gehoord. Alles is terug in ‘t Engels.
Niet alleen is er de nieuwe iPod (waarbij de toegevoegde waarde ver te zoeken is; cfr ook Michel), maar sinds vandaag kunnen we ook met zijn allen van de iTunes Music Store gebruik maken.
Dus heb ik maar meteen de proef op de som genomen, en zo ben ik nu in het bezit van Leonard Cohens Allelujah in de versie van Jeff Buckley. Voor 99 eurocent.
De respons via iTunes is snel, ook om de muziek voor te beluisteren. 0,99 EUR voor een liedje valt zeer goed mee qua prijs, vooral als je vroeger wel eens 17-20 EUR wou uitgeven voor drie-vier-vijf liedjes die je echt aanstonden en de rest dan weer niet. Op dergelijke manier zie ik mijn collectie pop(ulaire muziek) toch nog een beetje aangroeien. Zeer gevaarlijk systeem voor een impulsive buyer zoals uw ondergetekende, al is dat waarschijnlijk iets waar Apple ook gedeeltelijk op rekent.
De (technische) berichtgeving in de kranten is een beetje verwarrend:
De catalogus voor Belgische gebruikers bevat 700.000 nummers. Klanten betalen 99 eurocent per nummer. De internetwinkel is toegankelijk voor wie een iPod (een digitale Apple-speler) heeft, maar ook voor computergebruikers die geen Apple hebben. Al gauw na de lancering van iTunes werd er immers een Windows-versie van de winkel op de markt gebracht. Dat is nog steeds het meest gebruikte besturingsprogramma voor computers. [mijn bold]
Een iPod is geen computer, en om een iPod te gebruiken, hoef je niet over een Apple computer te beschikken. Die zin klopt dus gewoon niet.
Beter ware dan geweest: De internetwinkel is toegankelijk voor wie een iPod (een digitale Apple-speler) heeft, maar en dus ook voor computergebruikers die geen Apple computer hebben.
Nog beter ware geweest: De internetwinkel is toegankelijk voor al wie iTunes gebruikt. Deze software is beschikbaar voor zowel Mac OS als Windows, en is gratis te downloaden vanop de Apple website. Of iets dergelijks.
Enfin, het ganse artikel staat in DS te lezen (of hier als PDF 84Kb).
Maar goed, ik ga er zeker nog gebruik van maken. En ik vrees (voor onze bankrekening) dat het perfect voor Tessa gemarket is ook.
Helft Gentenaars wil burgemeester zelf kiezen staat er dan (in de regio sectie bij DS). Die helft wordt dan geëextrapolleerd uit maar liefst 705 Gentenaars. Kiesgerechtigde Gentenaars.
Vindt u dat de burgemeester rechtstreeks verkozen moet worden? De helft van de ondervraagde Gentenaars antwoordde ja op die vraag, een vijfde heeft geen uitgesproken mening, een kwart is tegen. Dat blijkt uit een enquête van professor Herwig Reynaert van de vakgroep Politieke Wetenschappen aan de Gentse Universiteit. Begin 2004 ondervroeg hij in totaal 705 kiesgerechtigde Gentenaars.
Op de website van de stad Gent vind ik terug dat er –eind 2003– zo’n 230.000 mensen in Gent woonden. Een beetje goochelen met tabellen en cijfers, en dan komen we aan zo’n 170.000 stemgerechtigden.
Het zal allemaal wel representatief zijn, en er zullen wel regels voor bestaan, maar de groep die tot deze conclusie leidde, vertegenwoordigt dus zo’n 0,06% van de totale (in aanmerking komende) populatie.
Oh wel:
De grootste groep voorstanders is te vinden bij kiezers van hetVlaams Blok (67,2 procent) en de VLD-kiezers (58,2 procent). De grootste groep tegenstanders vind je bij de toenmalige Agalev-kiezers (39,4 procent) en SP (30,8 procent). “Maar je moet die cijfers over de tegenstanders enigszins relativeren. Want ook bij deze partijen is de groep voorstanders relatief groter dan de tegenstanders”, aldus Reynaerts [sic].
