Piano! Piano?

Muziek, daar wachten de mensen niet op, beweert Guy, en hij heeft gelijk, denk ik. In de rapte, en met zwaar gevintifieerde snapshots dan maar, want niet alleen wachten de mensen niet, ik heb eigenlijk geen tijd om er serieus werk van te maken.

Bert Joris door Bruno Bollaert

Zaterdag trok ik naar De Werf voor het Bert Joris Quartet, waar hun nieuwste cd Only For The Honest werd voorgesteld. Joris omschreef hem zelf als huiskamermuziek, en afgaande op wat we die avond te horen kregen, kunnen we ons daar eigenlijk wel een beetje in vinden. De sound van het BJQ ligt vast –Bert Joris klinkt zoals steeds overweldigend goed– en grote verrassingen behoren dan ook niet echt tot de verwachtingen. Only For The Honest hoort thuis in hetzelfde rijtje als het bejubelde Magone, en u kan met beide cd’s niet echt verkeerd gaan —Magone is een klassieker in de Belgische jazz, die in geen enkele collectie mag ontbreken.

Dado Moroni is –naast een goed pianist– een boom van een vent wiens benen net onder de piano pasten. Op tijd en stond zagen wij dan ook, gespeend door een ongetwijfeld tomeloos enthousiasme, de piano een centimeter of twee omhoog wippen.

Henri in De Singel door Bruno Bollaert

Zondagochtend zaten we in De Singel voor Sporen, een duo concert van Erik Vermeulen en Seppe Gebruers. In het thema Instant composing – Improvisaties voor twee piano’s speelt Vermeulen opvallend beheerst in contrast met de zeer extraverte Gebruers, die totaal in zijn muziek lijkt op te gaan. Het ging misschien iets meer de klassieke kant op dan dat er jazz aan te pas kwam, maar het was bijzonder boeiend om de these-antithese-synthese (meestal toch) te zien ontwikkelen op het beurtelings door één van beider pianisten aangereikte thema. Wie eens wil luisteren kan terecht op de soundcloud van Gebruers.

Zondagavond zat ik bij Opatuur in de Centrale, waar Carlo Nardozza speelde met Michel Bisceglia. Nardozza bespeelt een avontuurlijke, soms rauwe trompet; is niet verlegen om er in de bindteksten wat grapjes door te jagen en laat nog steeds een fantastische indruk na. We horen die mens veel te weinig spelen –hopelijk is er voor hem ergens een opdracht op komst.

Jeroen Van Herzeele en Erik Vermeulen door Bruno Bollaert

Maandagavond zaten we in La Resistenza (ondertussen mét website), om met veel te weinig ander volk naar Jeroen Van Herzeele en (opnieuw) Erik Vermeulen te luisteren. Een heel ontspannen concert. “Ik kan het nog niet lezen ook, want ‘t staat in sibemol”, gekscheerde Vermeulen toen hij het stuk van saxofonist Steve Grossman onder ogen kreeg dat Van Herzeele aankondigde. Daarnaast onthouden we ook Nutty van Monk (zoals met Coltrane op het in 2005 ontdekte concert van 1957 in Carnegie Hall) en een ballad versie (?) van Giant Steps.

Vanavond gaan we naar het verre Antwerpen, voor het concert van Vijay Iyer in De Roma (Marcus Gilmore op drums). Hopelijk vind ik makkelijk parkeerplaats. Piano? Forte!

Barcella – Mäâk – Van Herzeele

El Negocito Barcella Sessions met Mäâk en Jeroen Van Herzeele door Bruno Bollaert El Negocito Barcella Sessions met Mäâk en Jeroen Van Herzeele door Bruno Bollaert El Negocito Barcella Sessions met Mäâk en Jeroen Van Herzeele door Bruno Bollaert

U had er moeten bij zijn, gisteren in El Negocito, ook al voor de stoere bikers-zonder-bijhorende-motorfietsen die een fles whiskey soldaat maakten en de vriendelijkheid zelf bleken. Het volk kwam echter niet voor dát entertainment, maar wachtte geduldig tot de bikers het pand verlieten en zo het podium vrijgaven. Dat werd vervolgens ingepalmd, in het kader van de El Negocito Barcella Sessions, door (van links naar rechts op de foto’s) Guillaume Orti (altsax en –op de foto– c-melody sax), Jeroen Van Herzeele (tenorsax), Laurent Blondiau (trompet), Michel Massot (tuba en –op de foto– trombone)

El Negocito Barcella Sessions met Mäâk en Jeroen Van Herzeele door Bruno Bollaert

En terwijl de blazers even …uitblazen, drumt kersverse papa Giovanni Barcella gestaag verder.

Ze waren en pleine forme, de blazers van Mäâk (en Gio ook natuurlijk). Het Albert Anangoko Ensemble was er niet bij, de Europese première van hun project is pas voorzien op 18 november in het Zuiderpershuis. Daarna gaan ze op (korte) tournee, eerst door Nederland en nadien doen ze ook de Gentse Vooruit en Recyclart in Brussel aan. In Gent wordt het overigens een dubbelconcert met het Neil Cowley Trio, dat op zich weer kadert in een tweedaagse Jazz & Beyond deluxe.

Hou echter ook het programma van El Negocito in de gaten. Volgende week zijn er de De Cauter/Morel Sessions, gevolgd in december door de Lander Gyselinck Sessions. Daar tussenin zijn er een paar El Negocito XL‘s, waaronder, op 5 december, eentje met Steve Mackay (en Chantal Morte/Koonda Holaa/Brian Wolfe), die bekend is van The Stooges en Violent Femmes. Zeg niet dat ik het u niet wist.