Gent Jazz

… en dat heeft niets met Vive le Jazz te maken. Ze mochten dan al eens een beetje vals zingen, ze waren fantastisch aandoenlijk, Danny Mommens en Els Pynoo. Hun versie van Cole Porters I Get a Kick out of You was om bij weg te smelten, Vlaams-Engelse tongval incluis.

The Cinematic Orchestra deden hetzelfde als vorige keer.

De bassen van Kruder & Dorfmeister hebben mij fysiek misselijk gemaakt. Ik was gelijk blij dat we maar tien minuten kregen om foto’s te maken, want ik denk dat ik anders mijn ziel helemaal uit het lijf had gekotst. Koppijn, maat. En ja, vanzelsprekend had ik oordopsels in.

…leefden de jaren 80 met Cibelle…

…stond Mariza gelijk op stelten…

…en zong er een ex-minister van cultuur.

Benieuwd wat het vandaag gaat geven, op Gent Jazz.

Het begon nochtans goed. We mochten foto’s maken tijdens het eerste nummer, en tijdens de bisnummers, frontstage, maar we moesten langs de zijkanten van het podium blijven. Meneer Metheny wou geen fotografen zien. Fantastisch. Twee jaar geleden moesten we immers collectief op de vip tribune gaan staan, tot grote consternatie van een paar vips, die gedurende één nummer hun zicht door de fotografen geblokkeerd zagen.

Een kwartier voor het concert, was de fototijd gereduceerd tot enkel het derde nummer, en mochten we ook al niet meer frontstage, al moesten we nog steeds langs de zijkant blijven. ‘t Is een uitdaging als een ander, maar verwacht dan ook geen mirakels natuurlijk. Volgende keer breng ik een kussen mee, want de kottekes van die voetroosters vanvoor aan de frontstage hekkens, die snijden u knieën kapot.

(Zou hij beter jammen dan Norah Jones?)