- not your father’s encyclopedia
Last week, the English-language version of Wikipedia, a free multilingual encyclopedia created entirely by volunteers on the Internet, published its 100,000th article. More than 37,000 articles populate the non-English editions.
- photography by david ondrik (via rene hoornweg)
- userfriendly 20030128
You are currently browsing the monthly archive for January 2003.
de wereld zit verkeerd in mekaar, meneer. indeed. de keren dat ik al niet gedacht heb om gewoon te stoppen en alle tijd in het (familie)leven te steken (onthaasting was de modeterm geloof ik).
dit was overigens een van de redenen waarom ik niet langer zelfstandig ben. dat lijkt raar, want als zelfstandige zat ik voortdurend thuis. zo leek het toch, want als zelfstandige kan je evengoed niet (nooit) thuis zijn. thuis was een fysieke ruimte in ons huis waar ik zowat 85% van mijn tijd doorbracht (wakker of slapend of iets daartussenin. vaak iets daartussenin).
toegegeven, nu sta ik op om 5u30, ben ik weg om 6u (zonder ontbijt) om rond 7 uur op het werk toe te komen. maar ‘s avonds vertrek ik rond 16u, en ben ik ts 17u en 18u thuis. echt thuis. eenmaal uit die wagen gestapt ligt het werk (letterlijk) in brussel, en daar blijft het. er gaan nu ganse dagen voorbij zonder dat ik de computer thuis aanzet. want ik wil geen seconde meer missen van mijn ons zoontje.
jawel. toen ik vrijdag dd ging terugbrengen was er 1 exemplaar van femme fatale. in de handen van een juffrouw van een jaar of twintig. de lessen taalkunde waren waarschijnlijk net afgelopen (de mons blandinus is vlakbij).
as luck would have it, ze twijfelde. ze had nog een andere film in haar handen, en een paar keer reeds had haar arm die aarzelende schokbeweging getoond die erop duidde dat ze mijn ff aan de rekken wou teruggegeven. en ik had maar een paar seconden nodig.
mijn poging zo casual mogelijk rond haar te drentelen, en geduldigheid uit te stralen tot ze de film zou terugplaatsen, was haar echter niet voorbij gegaan.
*zucht*
ze keek me even aan, en met een fijn glimlachje plaatste ze resoluut ff terug. haar hand had het doosje nog niet goed en wel vrijgegeven, of ik stond al aan de kassa aan te schuiven. my precious
en het was dat glimlachje waard. femme fatale is een schitterende film. pure hitchcock (niet alleen de inhoud maar ook de muziek draagt daar toe bij). spanning van het begin tot het einde, met slechts eenmaal een flauw moment, dicht tegen het einde van de film. omdat ik toen vreesde dat dit nu het einde van de film zou zijn. en dat zo’n einde toch wel barslecht was. but i was wrong. er volgde een zeer acceptabel einde, met een relatief laag hollywood-gehalte (een detail).
must see.
(de muziek is van ryuichi sakamoto, en lijkt zeer beïnvloed door bernard herrmann –componist voor de meeste hitchcock films)
imdb: brian de palma, alfred hitchcock, bernard herrmann, ryuichi sakamoto, femme fatale
‘s vrijdags haalt mijn moeder henri af aan school –op alle andere dagen van de week is dat tessa’s vader. hoe we het eigenlijk zouden bolwerken zonder (groot)ouders, ik zou het begot niet weten.
maar goed, toen ik thuis kwam zaten mijn moeder en tessa lekker te keuvelen, met henri er tussenin, ge kunt u de kakofonie voorstellen. het onderwerp was: een restaurant voor valentijn.
(nog steeds onbeslist. of liever, het was reeds beslist, maar het restaurant van onze keuze was volzet. we hadden ergens vorig week rond 22u de e-mail van bric en brac ontvangen, en de volgende ochtend, rond 10 uur had tessa gebeld om te reserveren. ze kwam terecht op het antwoordapparaat, gaf de reservatie door, en belde ‘s avonds terug om te bevestigen. bleek dat alle plaatsen al weg waren van voor 9 uur ‘s ochtends.)
restaurants dus. mijn moeder had al lang eens beloofd om ons in ‘t pakhuis te trakteren, en er kwam deze avond maar weinig overredingskracht aan te pas om die belofte in te lossen. tessa’s vader kwam henri halen, en daarna wij met ons drieën op de tram, richting korenmarkt.
(in de buurt van de muie was er een mens die niemand van ons tevoren had opgemerkt maar er plotsklaps mee dreigde –tot ons aller verbazing– mijnen bril ne keer op mijn muile plat te duwen, en vervolgens de tram uitsprong en hard wegliep. onder luid gelach van zowat alle achterblijvende mensen (5). go figure.)
verwacht geen review van het pakhuis; het gezelschap was veel te aangenaam om ons met het eten te moeten bezighouden. een goede wijn, dat wel (californisch). wat ons meteen zin deed krijgen om nog eens naar wine and bubbles te gaan (wine bar vlak naast de ploeg)
(tsja. de ploeg. middelbare school materiaal. komt ooit nog wel eens ter sprake)
wine and bubbles is een zeer sympathieke locatie. weinig pretentie (al kon het trendy interieur anders laten vermoeden), betaalbare wijn, en lekker happjes van le coeur d’artichaut. al heb ik geen spoor van die hapjes aangetroffen, tenzij de chorizo en de kaaskubusjes en de nootjes van daar zouden komen.
haar tweede glas wijn vond tessa (nog) iets beter dan het vorige, want de eerste wijn was haar een beetje te zoet. waarop de juffrouw achter de toog prompt aanbood ons eens iets zoets laten proeven, en ze ons een bodempje wijn aanreikte dat eigenlijk meer suiker was dan wijn. toen we daarna dachten dat tessa’s wijn een beetje naar pompelmoes smaakte, kregen we ook daar een tegenvoorbeeld van.
(en inderdaad, als het je gezegd wordt, kan je een duidelijk verschil ontdekken tussen een wijn die pompelmoes of granny smith laat vermoeden.)
(een beetje overdonderd door haar eigen kennis en misschien ook wel ons enthousiasme, vertelde het meisje dat ze een cursus heeft moeten volgen en dat ze er eigenlijk ook niet zoveel vanaf weet hoor. sympathiek, zeg ik u.)
kortom, een aanrader, en een ideale afsluiter van onze avond.
(in wine and bubbles kan je wijnen van alle prijsklassen vinden -het hoeft niet altijd krug champagne van 150 EUR te zijn; een fles van onze wijn kost bvb 8.00 EUR. je krijgt 5% korting als je zes flessen koopt, maar je betaalt 10.00 EUR kurkrecht als je de fles ter plaatse wilt nuttigen. je kan ook, zoals wij, wijn per glas consumeren.)
da’s echt wel leuk. krijgen ze eens een koekje van eigen deeg.
That’s because on a January morning three months after the suit was filed, Amsterdam-based Kazaa.com went dark and Zennstrˆm vanished. Days later, the company was reborn with a structure as decentralized as Kazaa’s peer-to-peer service itself. Zennstrˆm, a Swedish citizen, transferred control of the software’s code to Blastoise, a strangely crafted company with operations off the coast of Britain – on a remote island renowned as a tax haven – and in Estonia, a notorious safe harbor for intellectual property pirates. And that was just the start.
Ownership of the Kazaa interface went to Sharman Networks, a business formed days earlier in the South Pacific island nation of Vanuatu, another tax haven. Sharman, which runs its servers in Denmark, obtained a license for Zennstrˆm’s technology, FastTrack. The Kazaa.com domain, on the other hand, was registered to an Australian firm called LEF Interactive – for the French revolutionary slogan, libertÈ, ÈgalitÈ, fraternitÈ.
wired: the race to kill kazaa
dromen verklaren alles. niet dat ik me mijn vaak dromen herinner, maar vannacht bijvoorbeeld droomde ik over een levensgroot konijn. of een man verkleed als een konijn. of een vrouw in een konijnevel. (ik wil vooral niet sexistisch overkomen.)
–i can do anything i want. so can you.
want konijnen spreken in dromen. in het engels bovendien. en er waren verdere instructies.
–burn it to the ground.
en ook nog
–wake up. wake up!
maar zoals dat gaat in dromen, viel er net toen een vliegtuigmotor op mijn hoofd. of werd ik effectief wakker. het is ook allemaal niet zo duidelijk, midden in de nacht.
donnie -ik had dit nog maar net gelezen, of ik vond de film in de videotheek toen ik de kutfilm van gisteren terug bracht. ik kijk al uit naar vanavond.
en verder: de offcial site, q & a met de regisseur en een niet te missen fan site
zie ook The U.S. Needs to Open Up to the World
When Europeans make such criticisms, Americans assume we’re envious. “They want what we’ve got,” the thinking goes, “and if they can’t get it, they’re going to stop us from having it.” But does everyone want what America has? Well, we like some of it but could do without the rest: among the highest rates of violent crime, economic inequality, functional illiteracy, incarceration and drug use in the developed world. President Bush recently declared that the U.S. was “the single surviving model of human progress.” Maybe some Americans think this self-evident, but the rest of us see it as a clumsy arrogance born of ignorance.