het begint korten

Twee weken zal zowat een gemiddelde vakantie zijn. Dat denk ik tenminste, want wij zijn de laatste tien of zo jaren eigenlijk niet echt meer op vakantie geweest –een congresje hier en daar meepikken zat er wel bij, of een snoepreisje van een paar dagen, of die ene grote reis vorig jaar. Ook nu was het niet echt vakantie. Zeker niet voor Tessa, en met al dat schoolwerk eigenlijk ook niet voor Henri (mijn leven is één grote vakantie, dus ik laat mezelf wijselijk buiten beschouwing). Euh, waar zat ik?

Juist: dit verblijf nadert de eindmeet, al is die dus nog zo’n gemiddelde vakantie ver. Het begint hier stilletjesaan te kriebelen, vooral bij Henri en mijzelf dan, want Tessa amuseert zich hier te pletter. (Ze werkt zich ook te pletter, maar die twee kunnen best samengaan –zoals u hopelijk zelf al hebt ervaren.) Zo’n verlengd verblijf heeft vele voordelen: het scherpt de band met de Heimat en het verlangen naar de vele mensen die ge daar hebt achtergelaten; het laat u toe uw vooroordelen t.o.v. den vreemde te toetsen aan de praktijk; het laat u eigenlijk al die materiële toestanden nog veel meer relativeren dan voorheen.

Al heb ik mij –materialistischgewijs– niet meteen ingehouden. Hoe gaan we al die boeken terug mee naar huis nemen, vragen we ons nu al geruime tijd af. Vandaag hebben we bovendien nog aan de stapel toegevoegd. Niet alleen heb ik nog meer boeken gevonden in de Borders dan voorheen, we hebben ook een minuscuul tweedehands-boekenwinkeltje ontdekt (gelukkig hebben we dat pas nu ontdekt, bedenk ik zo plots).

“In een valies, kieken”, hoor ik u brommen. En hoewel ik ervan overtuigd ben dat er waarschijnlijk plaats genoeg is, in onze valiezen, heeft zo’n valies van de luchtvaartmaatschappij een maximum toegelaten gewicht meegekregen. Misschien dat we ons nog een klein maar stevig carry-on model aanschaffen, waarin we een groot deel van boeken kunnen wegmoffelen. We zien wel.

Vandaag ben ik overigens voor de tweede keer naar een film gaan kijken. Vorige week hadden we met zijn allen –en een paar collega’s van Tessa– de nieuwe Indiana Jones bekeken (de bespreking verschijnt eerstdaags bij Het Project, en nadien ook hier); vandaag ben ik –terwijl zoon en wederhelft gingen shoppen– alleen naar The Happening gaan kijken (ook daarvan volgt een verslag). Na twee maanden abstinentie kon ik het niet meer houden, en nu heb ik de smaak dan ook weer goed te pakken gekregen. Binnen de kortste keren ga ik ook naar The Hulk en hopelijk ook The Strangers en misschien zelfs Iron Man (die eerste twee zijn nog niet uit in België, ik weet het).

Enfin, het loopt op zijn einde, maar daarom gaan we nog niet bij de pakken zitten. En we moeten nog steeds naar dat aquarium. Begin volgende week! Zeker weten.

5 gedachtes over “het begint korten”

  1. Heb het al eens laten vallen denk ik, maar overweeg toch ook de orca’s in “techt” te gaan bewonderen, voor Vancouver Island. Helemaal niet zo ver weg, en ideaal voor een vader-zoon excursie. Wij deden dat 5 jaar geleden met een baby en een 2-year-old. De baby weet van niets meer, of course, maar mijn zoontje die was extatisch, en bekijkt nog met heeeeel veel enthousiasme onze foto’s van de 2 pods vol sierlijk zwemmende, springende en bovenkomenpiepende zwart-witte reuzen. Het was een unieke ervaring!

  2. Nu je het over boekenwinkels hebt, ben je daar toevallig eens “Peter Miller bookstore”, op first av. binnengewandeld?
    Ik zat enkele weken geleden op de Eurostar van Londen naar Brussel naast Peter Miller, een zeer sympathiek en verfijnd mens die me op een uur tijd warm heeft gekregen voor een bezoek aan Seatle in het bijzonder, en het Noorden van de VS in het algemeen.

  3. @Huug: dus ge hebt mij niet eens gemist of wa?

    @Goya: nog niet geweest. Maar dat is vlakbij Pike Place Market, volgens Google Maps. Zal er deze week eens gaan kijken.

    @Henri: Tessa is hier drie maanden visiting physician (cfr): een maand research, een maand hospital dinges, een maand outpatient. En wij kwamen mee voor het goede weer. Erm, wacht…

    @anje: hm. ik zal het toch nog eens moeten overwegen. Nu alvast het weer even wat beter is 🙂

Reageren niet meer mogelijk.