verslaan

Een van de moeilijker Dingen Des Levens™ is ‘nee’ te kunnen zeggen. Ik heb een superverleidelijk (nee, niet financieel) aanbod gekregen om Jazz Brugge te verslaan, zowel fotografisch als tekstueel, maar ik denk niet dat het verstandig zou zijn daarop in te gaan.

Het gaat als volgt: Jazz Brugge vindt plaats van 5 tot 8 oktober. In diezelfde periode zit Tessa evenwel voor een congres in Nice, dus zou ik opvang moeten vinden voor Henri (dat zou niet echt een probleem zijn, denk ik, maar ik ben hem dan weer vier dagen ‘kwijt’).

Daar bovenop zijn de meeste groepen die komen mij grotendeels onbekend. Langs één kant maakt het dat uitermate interessant, maar langs de andere kant betekent dat ook dat ik veel opzoekingswerk zal moeten verrichten om de besprekingen te schrijven. Op 11 oktober gaat evenwel het Filmfestival van start. Dat betekent dat ik amper drie dagen zou hebben om de besprekingen te schrijven, de foto’s te editeren, en ondertussen overdag nog een full time job te klaren. Én de voorbereidingen voor het FF af te werken.

Ben Sluijs, Nathalie Loriers, Jef Neve heb ik al (een paar keer) mogen zien, en zie ik zeker nog terug op de Belgische (Gentse?) bühne. Misha Mengelberg, Jean-Michel Pilc, het Bobo Stenson Trio en het Bollani Quintet zal ik met pijn in het hart aan mij moeten laten voorbij gaan.

Jammer, maar ik doe het liever niet, dan overhaast en (dus?) slecht werk af te leveren.

2 gedachtes over “verslaan”

  1. Ook jammer dat ge Andy Sheppard zult missen. Er bestaat een tamelijk waterig waterkansje dat ik kan gaan. Als het lukt zal ik in geuren en kleuren vertellen hoe het was.

Reageren niet meer mogelijk.