vermoei(en)d

Henri was gisteren al vermoeid tijd eens van de nieuwjaarsfeestjes die 2008 inluiden. Niet dat hij het wou toegeven natuurlijk, en hij heeft zich (net zoals wij) verschrikkelijk geamuseerd.

tired

(’t Is niet omdat ik een photoblog heb dat ik hier geen foto’s meer ga posten natuurlijk. En ocharme, zijn smoeltje is helemaal vervormd door de 16mm op mijn 16-35mm lens.)

Vandaag redelijk uitgeslapen; rond tien uur vertrokken naar het nieuwjaarsdink van het Gentse stadsbestuur, samen met een hoop andere GB-ers waarmee we daarna naar de Ankara zijn gaan eten (Henri heeft er een ganse schotel köfte gegeten); snel even bij Popville binnen (voor Slaapkoppen van Randall C.); met de tram naar huis; met de auto naar opa en oma in Mariakerke (daar hebben we wafels gegeten); vandaar rechtsreeks naar Tuur (waar Henri gehaktballen in tomatensaus heeft gegeten); en nu zijn we eindelijk thuis (waar Henri nog fruit heeft gegeten).

Is het bij u ook zo een beetje hectisch?

3 gedachtes over “vermoei(en)d”

  1. Hectisch, dat valt mee. Vermoeiend: enorm (ten bewijze vier kinderen die vanavond amper nog op hun benen konden staan … ook al zullen zij het ook absoluut nooit toegeven 🙂 )

  2. wij zijn rond 11u15 aan St Baafs gepasseerd maar met een buggy was het uitgesloten om daar nog ergens tussen te geraken dus zijn wij gaan genieten in het Design museum om daarna nog beetje te cocoonen thuis en het weekend relatief rustig (nog wat huishoudelijke beslommeringen en leuke knutselactiviteit) af te sluiten.

Reageren niet meer mogelijk.