tortilla

De kippen van mijn schoonouders leggen zoals de konijnen worden geacht te kweken. Wij worden dan ook bijna twee keer per week verwend met een six pack versgelegde eieren, want hoogst mogelijks ons cholesterolgehalte niet ten goede komt. Al vind ik dat een beetje grootspraak, want eiwitten worden alom aangeprezen als noodzakelijk bouwsteen voor onder meer spiermassa. De cholesterol zit dan ook voornamelijk in de dooier, en wat die spiermassa betreft blijft het six pack beperkt tot het eierdoosje.

Maar goed, wegens ziekte en dus gebrek aan eetlust hadden die doosjes zich een beetje opgestapeld, waardoor ik gisteren verwoed op zoek was naar eiergerechten. Gerechten die het bovendien niet noodzakelijk maakten het huis te verlaten op zoek naar ingrediënten.

Het eerste recept werd een (soortement) tortilla. Niet de Mexicaanse Tortilla, die in de Amerikaans georienteerde Engelstalige editie van wikipedia de standaard bestemming is voor het lemma:

But it is the Mexican meaning of “tortilla” that is most familiar to North Americans, and possibly most of the world outside of Europe and South America, where the original Spanish meaning is best known.

Ik baseerde mij op de Spaanse variant ofte tortilla de patatas: eieren en aardappelen. Al zal ik het maar toegeven, eigenlijk wou ik (eindelijk) eens een quiche maken. Maar ik had geen room, en ik had tevens geen zin om de bodem te maken, dus ging ik voor de eenvoud met de ingrediënten die voorradig waren:

  • 3 aardappelen
  • 3 wortelen
  • 2 ajuinen
  • 1 prei
  • 1 tomaat
  • een kleine hand kervel (omdat ik dat in huis had voor soep)
  • 6 eieren

Deel 1: de aardappelen pellen, en in blokjes verdelen. Ondertussen had ik mijn kleine creuset op een zacht vuur laten opwarmen, en daar voegde ik nu wat boter en een beetje olijfolie aan toe, samen met de (rauwe) aardappelblokjes. De drie wortelen volgden op dezelfde wijze (geschild en in blokjes), en wat later ook de ajuinen en de prei.

Deel 2: eenmaal de aardappelen min of meer gaar zijn, voeg ik de –ook al in blokjes gesneden– tomaat toe. De kleine hand kervel wordt fijngesneden, en de zes eieren worden in een kom gebroken en gladgeroerd. De kervel gaat erbij, net als een snuif zout en flink wat gemalen peper. Het ganse mengsel gaat in de pan, die –nog steeds op zacht vuur– nog zo’n drie-vier minuten blijft staan.

Deel 3: om af te werken gaat het geheel nog even de oven in –meteen de reden waarom ik de kleinste creuset heb gebruikt: die past er perfect in. 180°C warme lucht gedurende alweer een minuut of drie-vier. Opgelet, niet te lang laten staan, anders droogt het boeltje uit. Niet te kort evenwel, het ei moet gestold zijn (kan je altijd nakijken met een deegprikker of iets dergelijks).

Smullen maar! (Warm of koud, maakt niet uit.)

Een gedachte over “tortilla”

  1. Voor de échte tortilla de patatas (geleerd van een authentieke Spaanse) – en alleen voor mensen die niet op een grammetje vet meer of min kijken 🙂
    patatten in blokjes snijden (kubusjes van max. 5 mm) en ‘koken’ in olijfolie. M.a.w. geen bodem olijfolie in een pot maar een een goede centimeter zodat de patatjes onder zitten. Dan op een zeeeeeeer laag vuur laten ‘koken’: ze mogen niet bakken.
    Als de patatjes zacht zijn ze uit de olie vissen (met een schuimspaan) en rechtstreeks in het reeds losgeklopte ei doen (op die manier plakt het ei al aan de patatjes): goed roeren zodat alles goed verdeeld en ‘gecoated’ is.
    Beetje olijfolie hergebruiken (niet alles natuurlijk) in een grote, platte pan en het hele mengsel erin doen. Op zeer laag vuur, met deksel, laten stollen. Als het ei zo goed al volledig gestold is, behalve een heel dun laagje op de bovenkant, bord op de bovenkant van de pan doen, pan op bord omdraaien en ei opnieuw in de pan laten glijden.
    Nog heel eventjes op het vuur en klaar is kees.
    Heerlijk want nu zijn de patatten doordrongen van de olijfolie.
    Fantastisch lekker geserveerd met looktomaatjes (tomaten in schijfjes gemarineerd in olijfolie en look) en met beboterde toast.
    Heb het al geprobeerd met verschillende groenten en altijd even fantastisch maar de simpele met enkel patatjes blijft toch de lekkerste.

Reageren niet meer mogelijk.