berlin

En dit is dan ook meteen het laatste deel Berlijn. Before I bore your socks off. Een paar algemene bevindingen:

• Never underestimate the power of a cold shower. (En het binnenrijm krijgt u er voor niks bij.) Nooit gedacht dat een koude douche je zo gemakkelijk wakker kon krijgen. Enfin, ik had wel een vermoeden natuurlijk. Niet vergeten af te ronden met warm water, want anders val je we zo terug in slaap. (Lichaamstemperatuur gaat naar beneden om te slapen, en naar boven als je actief bent.)
• When going places, always take your camera. En kort dat maar gewoon af naar always take your camera. Zelfs al denk je dat je die niet gaat kunnen gebruiken. Verdomme toch, ik kon mezelf wel voor het hoofd slaan.
• One word: homesick. Nooit gedacht, maar plots miste ik alles en iedereen.

Observaties bij het thuiskomen:

• Het besef dat je eigenlijk een beetje op reis bent gegaan zonder een frank te hebben uitgegeven. Edoch onmiddellijk gevolgd door het besef dat je eigenlijk helemaal niet op reis bent gegaan, maar gewoon op een iets andere manier op een iets andere locatie iets intensiever hebt doorgewerkt.
• Een stapel rekeningen die op je liggen te wachten. (Ik was toch maar een paar dagen weg?)
• Een zending van amazon die op het werk was toegekomen.
• Een bevestiging van een andere bestelling (een windscherm voor de motor).
• Henri kunnen afhalen van school.
• Henri die in mijn armen springt en zegt ‘ik heb je zo gemist, papa‘.
• Tessa die met een bos bloemen voor mij thuiskomt.

Het aspergeseizoen is aangebroken. Dat was duidelijk te zien aan alle menukaarten in Berlijn. Het was quasi onmogelijk ook maar ergens te lunchen (laat staan te dineren) zonder op zijn minst 1 asperge op je bord te krijgen. Al was het maar als een hors d’oeuvre.

En verder? Tsja. Zaterdag committee meetings, zondag een speakers breakfast om 7u30 en maandag van hetzelfde maar dan om 6u30 dankuwel alstublieft.
In de voormiddag plenaire zittingen en in de namiddag board meetings, waarbij traditioneel het paneldebat zondagvoormiddag een beetje uitgelopen was. Lunch was voorzien om 13 uur, maar ‘as not to break up the discussions‘ werd dan maar besloten (rond 13.15) om nog maar eventjes verder te gaan… tot uiteindelijk 15.00
’s Avonds gala diner (zondag) en een show and dine in de Wintergarten (maandag).

En eigenlijk heb ik dus niks gezien van Berlijn, behalve de DZ Bank, en de weg van daar naar het hotel (een lang stuk Unter dem Linden, langs de Russische ambassade, en een kort stukje van de Friedrichstrasse).

Jaja, Berlijn, ‘t is me wat. Zo dicht bij huis, en toch een fenomenaal andere cultuur. De Duitsers (sorry, Berliner) eten toch stukken vroeger dan wij. ’s Middags om half een heeft iedereen al gegeten, en als je ’s avonds om acht uur gaat dineren, vermoed de ober steevast dat je of uitgehongerd bent, of dat je dringend naar een afspraak moet.

Voor de rest is het hier schitterend weer (dat is toch het eerste waar iedereen naar vraagt, of indien niet waar iedereen over verteld), al zien we er natuurlijk niet veel van, hier in de onderste regionen van de DZ Bank. Unter den Linden, dat wel, maar een beetje te letterlijk dan.

Mooie architectuur in de bank (van Frank O. Gehry).