De automobilisten raken zo zoetjesaan weer gewend aan de motorrijder op de weg. Vanochtend werd er op de E40 een heel mooi 2,5e baanvak vrijgehouden, waarvoor dank. (Enkel een ziekenwagen van een privé-dienst had beslist meer klanten onder het motorvolk te ronselen door halsstarrig op de scheidingslijn tussen het tweede en het derde baanvak te blijven rijden.)
Mag ik nog even iets aanraden? (Behalve dan uw krant niet meer te lezen terwijl u in de file rijdt.) Sluit aan. Laat geen meterslange gaten tussen u en uw voorligger. Aansluiten heeft immers menig voordeel:
- u blijft alerter. Actief meerijden vergroot uw aandacht voor het verkeer.
- u spaart de zenuwen van uw ‘achterligger’. De mens achter u heeft ook graag dat het vooruit gaat, en elke milimeter telt wanneer men (inwendig) gestressed in de file zit.
- het is veiliger: ‘grote gaten’ laten in de verkeersstroom leidt tot ongevallen. Gelegenheid maakt de dief: mensen die anders (zoals het hoort) met de stroom mee zullen rijden, zullen door de onverwachte mogelijkheid hun kans schoon zien om hun lijdensweg iets sneller vooruit te laten gaan. Niet alleen is dit slecht voor de zenuwen, het is ook aartsgevaarlijk voor de motorrijders. Gaten vergroten de kans op het ‘ik had u echt niet zien aankomen’-excuus.
Toch?
Tags: motor, veiligheid, woon-werkverkeer
-
Hmja, maar aansluiten is zo vermoeiend, zowel voor uw voet als voor uw koppeling. Ooit van het harmonica-effect in een file gehoord? Constant vertrekken, stoppen, vertrekken, stoppen. Een mens zou graag eens een stukje rijden ook. Vergeet niet dat 3 keer vertrekken + stoppen meer uitlaatgassen produceert dan 1 keer vertrekken en dat hele stuk rijden.
Hoe meer gaten hoe meer kans dat mensen van baanvak beginnen veranderen zonder dat het strikt nodig is, dat is waar. Maar juist doordat er meer ruimte is gaan mensen meer rondkijken bij het veranderen van baanvak: hoe meer ruimte hoe meer opportuniteit om te veranderen, en hoe meer opportuniteit hoe minder cruciaal het is om snel en onoplettend van het ene vak naar het andere te schieten. Rustig de tijd dus om de dode hoek en de spiegels goed te checken, te luisteren of er geen motorrijder aankomt, etc. Ik weet van mezelf dat als het een bumper-aan-bumper file is ik veel impulsiever en onoplettender van vak verander, juist omdat die kans zich niet vaak aandient dan.
-
Ik zou ook eerder voor ‘baanvastheid’ ipv ‘aansluiten’ pleiten. Continu van rijstrook wisselen creëert immers meer file èn is gevaarlijk voor motorrijders. Persoonlijk laat ik ook meer plaats opdat ik zo min mogelijk moet remmen of acceleren; stapvoets rijden kan imers perfect op ralenti in eerste.
Nu alleen de motorrijders nog overtuigen om niet té snel over het 2,5de rijvak te gaan; als de snelheidsverschillen te groot worden loopt het zeker ergens mis.
-
Mag ik dan ook een suggestie doen naar de motorrijders onder de lezertjes?
Probeer eens uit mijn dode hoek weg te blijven!
Kilometerslang reed er vorige week een tweewieler (nothing but respect) rechts achter mij. In de dode hoek. Gelukkig had ik de brave man (m/v, want met die helmen weet je nooit) zien aankomen, anders had hij een ongetwijfeld levensgevaarlijk manoeuvre moeten uithalen…
Dank bij voorbaat!

10 comments
Comments feed for this article