La loi punit le contrefacteur

Echt geld

We zijn een klein beetje aan het opkuisen, Henri en ik. En dan vindt een mens nogal eens iets terug. Dit spaarvarken heb ik al heel erg lang –het komt overigens uit een land dat niet meer bestaat (Burg, Made in W. Germany), en wonder boven wonder lag de sleutel er –nog steeds– gewoon bovenop.

Echt geld

Erín zat geld, echt geld, Belgische franken, wel 170 270: drie briefkes van vijftig, en zes briefkes van twintig. Met Koning Boudewijn zaliger erop –en hij werd op die van vijftig zelfs geflankeerd door koningin Fabiola.

Echt geld

20 frank, dat was de prijs van een brood, van een pint, van een liter benzine, het bedrag van mijn zakgeld; vijftig frank, dat was (later) een dure koffie; en 170 frank, dat is ongeveer wat ik vanmiddag heb betaald voor een doppioccino voor mij en een vers fruitsap voor Henri in Espressobar OR. ’t Zijn tijden.

machtig

Zo’n gazet is bijwijlen ook machtig interessant. Alleen, sinds ik nu elke ochtend die krant doorneem (DM), is mijn tijd om boeken te lezen gehalveerd. Het helpt niet meteen dat die knoert van een Harry Potter 766 bladzijden telt natuurlijk, maar ik ben voor januari nog steeds in mijn eerste boek bezig. Dringend tijd dus, dat ik stop met werken, zodat ik de miezerige momenten die ik daaraan spendeer kan omzetten in nuttige momenten van boeken lezen, films bekijken, muziek beluisteren, musea bezoeken, en videospelletjes spelen. Net nu ze de mogelijkheden van het brugpensioen sterk hebben ingeperkt.

Vanochtend hebben ze het mij gemakkelijk gemaakt. Een van de zaken waar ik al een tijdje naar op zoek was, wordt en passant op de voorpagina vermeld. Voor jesus_ ziet het er evenwel niet rooskleuriger uit. Zes op de tien betalen al 25 tot 30 jaar af voor huis. (DM 18/01/2007) Gemiddeld moet er zo’n 767 euro per maand afbetaald worden tijdens het eerste jaar.

“Als je de vuistregel respecteert dat een woonkrediet hoogstens een derde van je netto-inkomen mag bedragen, is dus al een netto-inkomen van 2.300 euro nodig om mee te kunnen lenen”, rekent Romain. Daar komt de gemiddelde doorsnee-Belg alleen niet aan. Het gemiddelde netto-inkomen van de Belg ligt rond de 1.487 euro, zo bleek uit een enquête van de KU Leuven en de christelijke vakbond.

1.487 euro netto dus, al blijven het enquête-cijfers, en zijn die niet noodzakelijk representatief. (Leuven behoort ook tot de duurdere regio’s van het land, als ik mij niet vergis –als is ook die denkpiste speculatief, want ik heb verder geen informatie over die enquête, die net zo goed nationaal kon zijn.)

spaarboekjes

Het was lang geleden wat we het nog eens over ons pecuniaire topic hebben gehad. Luc Coppens heeft het morgen in DS over ons spaargeld: Als het spaarboekje “overloopt” (via de RSS feed). Voorlopig dan ook nog geen PDF, u moet morgen de krant maar eens kopen (of in de bibliotheek of op café gaan lezen –afspraak in de Vooruit?).

Mij interesseert vooral de laatste drie paragrafen:

Er zijn in dit land zowat 4 miljoen gezinnen. Samen hebben die 17 miljoen spaarboekjes en daarop staat in totaal iets meer dan 150 miljard euro. Gemiddeld wordt aan een boekje dus ruim 8.800 euro toevertrouwd. Een “gemiddeld” gezin beschikt over ruim vier boekjes waarop in totaal dik 35.000 euro prijkt. Een deel daarvan staat uiteraard op boekjes van kinderen, maar zelfs na aftrek daarvan blijft toch zeker 25.000 euro over aan onmiddellijk beschikbaar geld.

Specialisten schatten dat een modaal gezin, om veilig te spelen, op elk ogenblik over een bedrag moet kunnen beschikken dat overeenkomt met vier tot vijf keer het maandinkomen. Tweeverdieners met een hoog inkomen kunnen het uiteraard met heel wat minder doen, terwijl gezinnen met een laag inkomen allicht meer dan zes maandlonen moeten opzijzetten om tegen de financiële wisselvalligheden van het leven opgewassen te zijn. Het aantal gezinsleden speelt uiteraard ook een rol.

Tussen vijf- en tienduizend euro, laat ons daar maar ruwweg van uitgaan. Meer moet er op dat spaarboekje echt niet staan. Tenzij je nu al weet dat de auto binnen enkele maanden aan vervanging toe is. Of omdat je net in arren moede een pakket aandelen of obligaties hebt verkocht en uitkijkt naar een interessant alternatief.

8.800 EUR per boekje; vijf keer het maandinkomen als financiële backup; dát is informatie waar we iets mee zijn. Toch? Kópen die krant!

De Vacature Salarisenquête vertelde ons: 50% van de respondenten verdient bruto per maand meer dan 2.600 EUR. Volgens de vacature bruto-netto calculator betekent dat zo’n 1610,50 EUR netto, of een noodzaak van om en bij de 8.000 gespaarde euro per persoon. Dat zal best toeval zijn, want het artikel stelt dat een gemiddeld gezin over ruim vier zo’n boekjes beschikt. En al zijn we natuurlijk nog steeds niks wijzer over de werkelijke verdeling van het (spaar)geld.

vermogen

Wie De Morgen (of De Gazet van Antwerpen, zo leert mij de RSS feed) leest, wist ongetwijfeld dat hij zich vandaag aan nog maar eens een stukje over het vermogen van de Belg mocht verwachten.

De Belgen bezitten maar liefst 231 miljard euro aan contant geld en bankdeposito’s […] Het totale financiële vermogen van de Belgen […] bedraagt 703,1 miljard euro. Anders gesteld: de Belg bezit vandaag gemiddeld zowat 70.000 euro, een Europees record. (ttz uitgaande van elke belg, ongeacht leeftijd.) En hier zijn we terug aanbeland bij onze 68.200 EUR spaargeld.

Afgaande op de gemiddelde grootte van de private huishoudens (2,36 personen in 2004), beschikt een gezin in België gemiddeld over zo’n 166.000 EUR.

BTW afgaande op de tekst van het bericht in De Morgen gaat het over dezelfde studie als die welke ik van de NBB heb gekregen. Bepaalde zaken komen er bijna letterlijk in voor, al dan niet uit het Frans vertaald. Bvb les instruments financiers à court terme […] comptaient, en 1993 comme en 2003, pour un tiers du patrimoine des particuliers; in journalistenspeak is dat dan Een snelle rekening leert dat het snel beschikbare geld, cash en bankrekeningen, zowat een derde van het gezinsvermogen uitmaken. Een snelle rekening, my ass. Ze hadden overigens best wat zorgvuldiger kunnen zijn in die vertaling: Veel Belgische gezinnen blijven dus op hun geld zitten of parkeren het op een spaarboekje. Waarom stoppen zij hun geld niet in bijvoorbeeld spaarboekjes of aandelen? Ik denk dat die laatste zin moet lezen als: “Waarom stoppen zij hun geld niet in bijvoorbeeld obligaties of aandelen?”

Edoch, dit geheel terzijde. Het geld. Zou vastgoed hier eigenlijk bij verrekend zitten? Ik vind er in die studie niks over terug bij de activa. In elk geval wordt er in de studie gewag gemaakt van zowel de financiële activa als passiva, en bij de passiva worden dan weer wel de hypothecaire kredieten bijgerekend –in 2003 goed voor 70% van het bedrag van de uitstaande consumentenkredieten. Niet echt verwonderlijk gezien de baksteen in de Belgische maag. Interessant is ook dat 60% van de Belgen slecht 1 uitstaand kredietcontract heeft; 20% heeft er twee, 8,5% 3, 4% heeft er 4, en 5,5% heeft er vijf of meer (cijfers afgerond). De cijfers zijn van juni dit jaar, en verschillen slechts in geringe mate met de cijfers voor 2003.

Mijn cijfers verschillen iets van die van DM: DM heeft het over 118 miljard euro schulden, 703,1 miljard euro vermogen, netto 585 miljard euro; vs 115,5 miljard euro schulden, 681,8 miljard euro vermogen, netto 566,3 miljard euro (cijfers voor 2003). In overeenkomst met de trend die de studie vooropstelt, is het zeer goed mogelijk dat de cijfers van DM recenter zijn.

166.000 EUR per gezin. Maar nog steeds beschikken we niet over de mediaan. Is er geen journalist die zich daar even wil in vastbijten? Alstublieft?

Het ganse artikel (Belgische gezinnen zitten op enorme berg cash) als PDF.

(that’s what i want)

Een nieuwe zaterdag, een nieuwe vacature. Met deze week deel twee van De Grote Salarisenqête. Waarin de verloning plots een pak(je) hoger lijkt te liggen dan vorige week.

En onder de titel: Ho€v€€l verdient een topmanager? krijgen we misschien wat meer inzicht in die 68.200 EUR spaargeld.

Voor elke functie ziet u een minimum- en een maximum-cijfer: het minimum is de mediaanbelongin voor kleinere organisaties, terwijl het maximum voor de grotere organisaties geldt. De CEO van een gemiddelde organisatie in België heeft tussen de 183.000 en 374.000 euro. CEO’s van de Belgische top-50 bedrijven verdienen ongeveer het dubbele: op total cash basis schommelt hun salaris tussen de 400.000 en 750.000 euro. CEO’s van bedrijven uit de BEL20 verdienen tussen 800.000 en 1.400.000 euro.

De cijfers komen van De Witte & Morel, 2004. In een interview met Nicolas Meire van DW&M lezen we het volgende:

De beste betaalde verdiener verdient in onze ondernemingen achttien keer meer dan die met het laagste loon. In internationale ondernemingen is die spanning groter. Als we die cijfers per land bekijken, is het verschil tussen minimum- en maximumloon bij ons niet overdreven, zeker niet als we vergelijken met Duitsland en Groot-Brittannië. […] De goeie topmanagers zijn schaars, en ze worden stilaan behandeld als topatleten.

Ondertussen heb ik ook inzage gekregen in de publicatie van de NBB. ‘Men’ heeft me echter verzocht die publicatie niet te verspreiden, iets waar ik me vanzelfsprekend ook aan zal houden. Er staan een aantal interessante gegevens in, maar niet de mediaan of de spreiding van het spaargeld. Ik vraag nog even aan mijn bron of ik toch niet een aantal gegevens mag gebruiken, en ik houd u op de hoogte. Zoals dat dan heet.

welvaart

Morgen worden de bevindingen van Panel Studie van Belgische Huishoudens voorgesteld op een studiedag in Brussel. De PSBH startte in 1990 als een project in het ‘Impulsprogramma voor Maatschappelijk Onderzoek’ van het federale Ministerie voor Wetenschapsbeleid (nu Federale Diensten voor Wetenschappelijke, Technische en Culturele Aangelegenheden). Het project werd uitgevoerd door de universiteiten van Antwerpen en Luik, en bevraagde sinds 1992 jaarlijks dezelfde 4439 huishoudens (ofte 11000 gezinsleden).

In DS (en DM) werden vandaag reeds een aantal gegevens belicht. Gezien ik nog steeds op zoek ben naar de spreiding van het Belgische spaargeld, neem ik even het volgende over:

Sparen: Belgen met een sociale uitkering of een pensioen kunnen nauwelijks sparen. Van de loontrekkenden en zelfstandigen zegt 70% toch wat geld opzij te kunnen zetten op de spaarrekening.

Wat geld is geen 68.200 EUR, en nauwelijks al evenmin. Ik word met de moment nieuwsgieriger naar die cijfergegevens.

Uit de publicatie die morgen verschijnt, citeerde DS overigens gisteren reeds: 3,75 procent van de Belgische gezinnen in extreme armoede. Het aantal gezinnen dat onder de armoedegrens leeft, is op tien jaar tijd weliswaar gedaald, maar hoe meer leden het gezin telt, hoe armer het is.

Ondertussen in Het Belang van Limburg: 17.000 gezinnen te arm voor stroom

De energieleveranciers hebben de voorbije maanden in Vlaanderen al zo’n 17.000 gezinnen aan de deur gezet. In de meeste gevallen gaat het om mensen met betalingsproblemen. Ze worden doorgestuurd naar de intercommunales, die de sociale verplichting hebben om gas en elektriciteit te leveren. Ondertussen zijn er onvoldoende budgetmeters om de mensen met financiële problemen te helpen.

(De publicatie De financiële positie van de particulieren. bij de NBB blijkt een intern document te zijn. Ik probeer de gegevens momenteel te verkrijgen van hun Research Department.)

salaris

Vacature is gratis, en het wordt op alle mogelijke manieren aan de man gebracht (in uw handen gepropt bij het verlaten van de fnac bijvoorbeeld). Deze week was een bijzonder interessante editie, waarin o.a. de resultaten van de salarisenquête werden gepubliceerd.

x% van de respondenten verdient bruto per maand meer dan Y EUR (er waren 20.671 respondenten):

  • 90 – 1.696
  • 80 – 1.918
  • 70 – 2.108
  • 60 – 2.370
  • 50% van de respondenten verdient bruto per maand meer dan 2.600 EUR
  • 40 – 2.900
  • 30 – 3.250
  • 20 – 3.750
  • 10 – 4.600

In vergelijking met mei 2003 zijn de brutolonen trouwen nauwelijks toegenomen (75% niet of max 3%). Vooral de topverdieners kregen net iets meer, terwijl de laagste verdieners hun brutoloon zagen stabiliseren. Waarbij de kloof tussen rijk en arm weer iets groter is geworden. Toch ligt de tevredenheidsgraad iets hoger dan in 2002. “Waarschijnlijk zijn de mensen al blij dat ze hun job kunnen houden.”

De extragegale voordelen kennen een lichte daling, en de variable verloning behoort zo stilletjesaan tot het verleden. Als gevolg daarvan is er maar weinig ruimte meer voor flexibiliteit in het verloningsysteem. Als het minder goed gaat, zit er niets anders op dan medewerkers te ontslaan.”

Oh, enne, hoe meer overuren je presteert, hoe minder kans dat die ook effectief worden gecompenseerd.

Voor de rest, niks dan goed nieuws. En om te zien hoe goed u het doet in uw verloning gaat u best eens naar het Salariskompas kijken.

(Ondertussen ben ik nog steeds op zoek naar de mediaan (en/of de spreiding) van het spaargeld van de Belgen. Via het ACV ben ik al aan de titel van de publicatie (bij het NBB) geraakt: De financiële positie van de particulieren.)