Jazz Sur l’Herbe is dood, leve Citadelic

Maandagavond dook ik, lang na zonsondergang, in de kelders van de Resistenza. De klok liep toen al tegen half elf aan, maar zelfs voor een concert dat aangekondigd was om tegen half tien te beginnen, was ik nog ruimschoots op tijd. Ik was er voor een muzikale begrafenis, want na één seizoen jazz op het scherp van de snede, houdt de Resistenza min of meer op met de concerten. Wat meteen ook het einde betekent voor de maandagavondconcerten van de Gents-Italiaanse drummer Giovanni Barcella.

Gedurende vijf jaar heeft Barcella telkens op maandag een muzikant uitgenodigd om — veelal samen — de avond te vullen. Die concerten vonden eerst plaats in El Negocito, en verhuisden nadien naar de Resistenza, de club die hij mee naam heeft gegeven (Barcella omschreef El Negocito in de sms’jes die hij ter uitnodiging rondstuurde als ‘Il centro della resistenza jazz’). Legendarisch zijn de duosessies met tenorsaxofonist Jeroen Van Herzeele, waaruit het allereerste album dat op het El Negocito Records label verscheen, werd gepuurd.

Il centro della resistenza jazz door Bruno Bollaert

Van Herzeele kon er helaas niet bij zijn, maandag, maar wij ontwaarden in de gretig opgekomen massa van een dozijn, een keure aan Gentse muzikanten. Simon Segers en Bart Vervaeck zaten in het publiek, Giovanni Barcella zat achter zijn drumstel, Bart Maris speelde trompet, en Fulco Ottervanger en Christian Mendoza deelden joviaal de piano. Het publiek mocht kiezen uit vier dvd’s, en een drie uur durende Visconti moest het uiteindelijk afleggen tegen Diabolik (waarvan ik eerst dacht dat het om de film van Clouzot met Simone Signoret ging of om de remake uit 1996 met Sharon Stone en Isabelle Adjani) waarschijnlijk ook een beetje om het guitige vintage naakt dat ons bij de film werd beloofd.

Met de wetenschap dat mijn zoon mij op dinsdag om 6 uur uit mijn bed haalt om te gaan lopen, heb ik het einde van Danger: Diabolik niet meer meegemaakt, maar ik heb de film alvast op mijn wishlist geplaatst. Het impromptu viertal muzikanten zorgde voor een incidentele soundtrack, die ik ongetwijfeld hard ga missen als ik de dvd thuisbesteld krijg. Iets voor zes de volgende ochtend zat er trouwens een mailing van de Negocito in mijn inbox, dus het is niet onmogelijk dat de Visconti nadien toch ook nog werd vertoond.

Dat de Resistenza ophoudt met de jazzconcerten slaat een gat in het Gentse aanbod. In amper één seizoen speelden daar muzikanten zoals The Thing (met o.a. Mats Gustafsson en Paal Nilssen-Love), John Hollenbeck, Nate Wooley, Fred Van Hove, Trio Grande, Narcissus (met Robin Verheyen), Lize*Accoe, en Jim Black. We verwachten evenwel niet meteen dat Rogé Verstraete, de man achter El Negocito en de Resistenza, op zijn gat gaat zitten.

In 2008 kwam er een nieuw festival in Gent. Drie jaar na de oprichting van Chopstick Records, kreeg Mathias Van de Wiele goesting “om zelf eens een festivalletje te organiseren.” Jazz Sur l’Herbe werd een gratis openluchtgebeuren dat plaatsvond in en rond de kiosk in het Citadelpark, en er gedurende vier edities het (zomer-) festivalseizoen zou inluiden. Voor de eerste editie gaf telkens een andere groep uit de Chopstickstal, elke dinsdag van mei een middagconcert. Het concept kende zoveel bijval dat er voor de tweede editie moest worden uitgebreid van vier naar acht dagen, en er ook vijf avondconcerten werden voorzien. Voor de derde en de vierde editie werden, om organisatorische redenen, de concerten gegroepeerd op vier opeenvolgende dagen, met telkens een (na)middagvullend programma.

Dat het festival er nu mee ophoudt, schrijft Van de Wiele dan ook toe aan een artistieke heroriëntatie (de organisatie van Jazz Sur l’Herbe vergde verschrikkelijk veel tijd en energie) en het gebrek aan middelen. De nadruk van het festival lag telkens op hedendaagse jazz en vrije improvisatiemuziek, en aangezien dat in het verlengde ligt van smaak en visie van de Negocito/Resistenza, besloot Rogé Verstraete het concept voort te zetten. Een nieuwe start vraagt evenwel om een nieuwe naam, en zo wordt Jazz Sur l’Herbe herboren als Citadelic.

Citadelic

Een overname is geen evidentie, en al zeker niet voor een festival dat behoorlijk uit de voegen barst. Verstraete schakelt ook niet meteen een versnelling lager, zo blijkt het als we het programma bekijken. Waar Jazz Sur l’Herbe vorig jaar nog 9 concerten telde (waarvan eentje een tien uur durende improvisatiemarathon), tellen we nu 22 optredens gespreid over vier dagen, te beginnen op donderdag 24 mei om 12 uur (’s middags). De groepen variëren van een kinderfanfare met impro en het Gent Youth Orchestra o.l.v. Filip Verneert, over Paul Van Gysegem en de Beren Gieren, tot Nate Wooley en Alexander von Schlippenbach, en een (champagne)brunch in het gezelschap van het Tutu Puoane Quartet.

Dit festival biedt u dé kans bij uitstek om nieuwe muziek of muzikanten te ontdekken, geheel gratis bovendien. Ligt de muziek u niet, dan kan u terecht in één van de musea vlakbij, zoals MSK en S.M.A.K. (pardon: T.R.A.C.K.), maar ook STAM en Kunsthal Sint-Pietersabdij liggen binnen wandelafstand. Of u leest gewoon een boek of luiert wat op het gras in de zon. Want donderdag begint de lente in Gent. Zeg dat Gentblogt het gezegd heeft.

Citadelic, gratis lentefestival aan de kiosk in het Citadelpark, van donderdag 24 mei tot en met zondag 27 mei. Er is catering voorzien.
Ontwerp affiche: An Verstraete

Dit artikel verscheen eerder al op Gentblogt, maar ik dacht: what the hell, een beetje extra reclame kan geen kwaad.)

Jazz sur l’herbe, eventjes

Jazz sur l'herbe door Bruno Bollaert

We zijn er maar heel eventjes geraakt op Jazz sur l’herbe, dit jaar (wat al meer is dan vorig jaar, al telt dat niet geheel mee). Lang genoeg voor een foto, een zelfgemaakte limonade en een deel van de GrasFanfare: Michel Massot’s Babelouze.

’t Zag er allemaal interessant uit, programmagewijs, en de paar stukjes die we gehoord hebben zaten vol ambiance. Het zat echter allemaal al volgeboekt, de voorbije dagen. Ik ga dat volgend jaar toch wat rapper reserveren op onze kalender.

Bent u er wel geraakt? En is het bevallen? Of had u ook een druk weekend?

Jazz sur l’herbe, godverdomme

Vandaag is de vierde editie van Jazz sur l’herbe van start gegaan. Ik heb twee edities moeten missen wegens langdurige verblijven in Amerika, en ik was er heilig van overtuigd dat het morgen pas begon. Quod non.

Vandaag speelden er Sel Trio (met Rui Salgado op bas), Duo Penotti, en terwijl ik dit schrijf is Gratitude Trio (met Jeroen Van Herzeele) van katoen aan ’t geven. Maar dat heb ik dus gemist.

Morgenmiddag speelt Jasper’s Kruidentuin (Jasper Huysentruyt, Bart Maris,
Lander Gyselinck en Filip Vandenbril) terwijl ik saxofoonles heb, en ’s avonds spelen The Jetsky Trio (met Jan Rzewski), Knalpot en Han Bennink & Roland terwijl ik zelf zit te spelen in het V.E.M.-orkest.

Hopelijk ben ik tijdens het weekend wel van de partij. Zaterdag, van 12 tot 22u is er het Super Seaweed Sex Scandal Duo + de Grote Gras Impro Marathon; zondag is er de GrasFanfare: Michel Massot’s Babelouze en er wordt afgesloten met Spoken Thing.

Niet te missen!

Jazz sur l’Herbe, van donderdag 26 mei tot en met zondag 29 mei 2011 in de kiosk van het Citadelpark in Gent. Toegang geheel en al gratis.

Ook als het regent is er jazz

Jazz sur l’Herbe: van 13 tot en met 16 mei in de Kiosk van het Citadelpark; Ham Sessions: 16, 23 & 24 mei in de tuin van Ham 12 (bij de Dampoort)

Uw reporter vertoeft nog steeds in –het ondertussen zonnige– Seattle. De wifi reikt tot op het terras, waar ik in de weldoende schaduw van een parasol deze aankondiging zit te tikken. Mijn bronnen (en het internet) vertellen mij dat het in Gent iets minder warm is tegenwoordig. Geen erg, dat heet traditie, want het weer houdt er in mei de spanning graag wat in naar de aanloop van die twee festivals die in die maand hun knusse intrek hebben genomen. Dit jaar zijn ze er zelfs bijna geheel in geslaagd om overlap te vermijden –breng toch maar uw koersfiets mee, op zondag (ook dat is traditie).

Zondag jl. mocht ik overigens nog het concert van Stanley Clarke met Hiromi voorproeven, hier in Seattle. De groep treedt op tijdens Gent Jazz in juli (op 10 juli, vlak voor Toots) –niet te missen. In juli is overigens uw reporter al terug, om u dagelijks te bestoken met foto’s en verslagjes van dat festival. Maar zover is het dus nog niet.

In afwachting is er meer dan troost genoeg, met Jazz sur l’Herbe en de Ham Sessions, die er beide precies weer in geslaagd zijn om een boeiend programma aan te bieden. U kan mij –die er helaas niet kan bij zijn dit jaar– dan weer troosten en vooral de organisatoren een hart onder de riem te steken, door in groten getale aanwezig te zijn. Al dan niet met paraplu.

Jazz festival. In Gent. Jazz festival. In Gent.

Hey, regen hoeft niet slecht te zijn. Vorig jaar was er tijdens Jazz sur l’Herbe een fantastisch en intiem concert onder het dak van de kiosk, terwijl de mensen van de Negocito hun best deden om de zondvloed uit de bivaktenten weg te houden. Al is het natuurlijk nog net iets lukker als u de jas kunt uitlaten en de zonnebril op kunt zetten.

Euh. Muziek, juist. Het volledige programma kan u best terecht op hun site. Wij zijn wreed geïntrigeerd door de Cumrats, afgeleid uit de Hamsters-met-de-lange-naam (do 13 om 19u); het Opgejaagd Wild (vr 14 om 12u), een Gras Invite van drumwonder Lander Gyselinck; het duo Yamamoto / Di Domenico omdat die Japanners gedisciplineerd zot zijn (vr 14 om 18u); en de Grote Gras Impro Marathon, een 10 uur durende doorlopende improvisatie marathon waaraan een 20-tal professionele muzikanten meedoen (za 15 vanaf 12u). Zonder afsluiter de Gras Fanfares o.l.v. Bart Maris te vergeten natuurlijk (zo 16 om 12u).

Cliffhanger dit jaar: hoe zit het met het been van Giovanni Barcella? De Italiaanse Gentenaar had vorig jaar een podologisch probleempje, waardoor het geplande concert van BackBack moest zorden afgelast. Rematch dit jaar (vr 14 om 20u), niet te missen, want de groep vliegt er stevig tegenaan –mis ook hun cd niet!

Dit festival sluit naadloos aan bij de Ham Sessions, dus na de fanfare van Bart Maris rept u zich naar de Dampoort waar u in de tuin van Michel Mast kunt genieten van het Wang Wei Quartet (Marine Horbaczewski kent u ook nog van Tricylce, het project van Tuur Florizoone, die u dan weer kent van de soundtrack van Aanrijding Moscou dat zich grotendeels in Ledeberg afspeelt).

Ook dat programma vindt u op hun website. Naast Wang Wei raden wij ook WoFo aan, de groep waarrond/waardoor de Ham Sessions begonnen zijn (zo 23 om 15u30); het MQK Quintet met o.a. Andrew Claes (zo 23 om 17u30); en FES mag ter afsluiting samen met Esther Lybeert de ganse buurt even op stelten zetten (ma 24 om 18u).

De programmatie is redelijk divers, en wij kennen eigenlijk geen betere manier om uw weekend door te brengen dan in de tuin van Ham 12. En ik ben lang niet de enige. Elk jaar is de interesse gegroeid, van een 75 mensen in 2006 tot de meer dan 1.000 luisteraars die het festival vorig jaar bezochten. Om geen slachtoffer te worden van hun eigen succes, besloot de organisatie om dit jaar een klein remgeld te innen van –ocharme– 5 euro per dag (12 euro voor een driedagen ticket). Ons zou het alvast niet tegenhouden, wij hopen van u hetzelfde. En als het weer echt mocht tegenzitten, dan voorziet men de nodige beschutting (over de tuin wordt een zeil gespannen).

Jazz sur l’Herbe: van 13 tot en met 16 mei in de Kiosk van het Citadelpark. Toegang gratis.

Ham Sessions: 16, 23 & 24 mei in de tuin van Ham 12 (bij de Dampoort). Toegang 5 euro per dag; 12 euro voor een drie dagen ticket.

Deze aankondiging verscheen eerder bij Gentblogt: Het regent: vlug naar buiten voor wat jazz!

Slotdag op Jazz Sur l’Herbe

Les Poubelles, Jazz Sur l'Herbe, Citadelpark, Gent, BE, 29/05/2009 Les Poubelles, Jazz Sur l'Herbe, Citadelpark, Gent, BE, 29/05/2009

Vrijdag traden de laatste twee groepen op in de kiosk van het Citadelpark, tijdens het Jazz Sur l’Herbe mini festival. Drummer Giovanni Barcella heeft vorige week een kwetsuur aan zijn been opgelopen (hij heeft op mysterieuze wijze zijn ligamenten gescheurd, als ik zijn Frans Italiaans goed heb begrepen), waardoor het voorziene optreden van Backback –dat moet live nochtans vonken geven!– werd afgelast. Geen nood, Bart Maris sprokkelde de homofone W(o)(a)uters bijeen om met zijn groep (Les) Poubelle(s) de honeurs waar te nemen. De verrassing van het festival, denk ik.

(Les) Poubelle(s): Bart Maris (trompet-bugel-electronica), Filip Wauters (gitaar), Tom Wouters (drums)

Irene Aebi Trio, Jazz Sur l'Herbe, Citadelpark, Gent, BE, 29/05/2009 Irene Aebi Trio, Jazz Sur l'Herbe, Citadelpark, Gent, BE, 29/05/2009

’s Avonds had ik nog net tijd om een paar snelle foto’s te maken van het Irene Aebi Trio –dat pas 45 minuten na de voorziene starttijd begon– want Henri had trompetles.

Irene Aebi Trio: Irene Aebi (stem, poezie), Jean-Jacques Avenel (bass), Giancarlo Nino Locatelli (soprano sax, clarinet)

Pek Druppel [auditive #22]

Een interessante groep, met een interessante naam:

*PEK DRUPPEL* is een experimentele band die bestaat uit vele constellaties. Een numerieke extensie achter de naam geeft aan over welke constellatie het gaat. De naam refereert naar een fysisch experiment dat startte in de jaren 20 van vorige eeuw en waar men wilde bewijzen dat een hoog viscose steenharde stof ook ‘vloeibaar’ kan zijn. Het gaat hier bepaald over pek (bitumen). Het experiment laat zien dat uit pek ongeveer elke 10 jaar een druppel gevormd word en loskomt. Op dit moment zijn er acht druppels in bijna 100 jaar gevallen.

De muziek zelf is iets té ‘vloeibaar’ voor mijn goesting, maar laat u dat vooral niet tegenhouden –wel integendeel!

Pek Druppel [auditive #22], Jazz Sur l'Herbe, Citadelpark, Gent, BE, 28/05/2009 Pek Druppel [auditive #22], Jazz Sur l'Herbe, Citadelpark, Gent, BE, 28/05/2009

Pek Druppel [auditive #22]: Marek Patrman (drums); Eli Van De Vondel (gitaar); Manolo Cabras (contrabas). Jazz Sur l’Herbe, Citadelpark, Gent, BE, 28/05/2009

Straks –vanaf 12u– kan u in het Citadelpark terecht voor Les Poubelles. Bart Maris nodigt daarvoor Kristof Roseeuw (contrabas & zang), Filip Wauters (gitaar) en Tom Wouters (drums) uit.