Canicule

Die zomerhete dagen waartegen geen afkoeling vermag, dat doet mij denken aan mijn werk in Brussel, twee jaar (of zo, I’m not counting) geleden. Toen de temperatuur *in* de bureaus de 30 graden overschreed, mochten wij naar huis. Tijdens de zomer leek iedereen wel een thermometer op zak te hebben, maar er was een officiële, waarmee in de vertrekken werd rondgegaan om de opmars van de warmte in de gaten te houden.

“La canicule!”, verzuchtte men met een nauwelijks verholen glimlachje, dra gevolgd door een “it’s time to go home folks” over het aankondigingssysteem. Eén enkele keer werd het gevolgd door een “don’t bother to come in tomorrow.” Dat waren nog eens tijden.

Min

“Koud hé”, zegt de meneer die mij mondwolkjesgewijs passeert. Ik knik overtuigd.

Waarmee u in één klap op de hoogte bent van de belangrijkste gebeurtenissen in mijn leven, deze zaterdag.

wederzien

Allez, soit, bon, voor het goede weer moesten we dus eigenlijk niet terugkomen. Ik kan mij niet voorstellen dat ik de laatste drie maand nog in de regen ben gaan lopen. Tot vanochtend…

Lopen was effekens aanpassen. De steilste helling is voolopig dat stukje of twee aan de Blaarmeersen, het ene waar het pad opwaarts gaat naar de geluidsdijk tussen de R4 en de vijver, en het tweede stukje daar zowat diagonaal tegenover, langs het stuk vijver dat nog niet werd heraangelegd. Drie maand geleden ging mijn hartslag daar nog 15 tot zelfs 20 bpm van naar boven, maar tegenwoordig ben ik er al voorbij voor ik het heb gemerkt. Ik heb wel te weinig versnellingen (intervals, fartleks) ingebouwd in het heuvelige Seattle, want ik moet dringend wat doen aan mijn tempo-snelheid. Niet gevreesd, we zijn ermee bezig.

Het blijft verslavend, dat lopen. Mijn workout zit er nog maar op, of ik kijk al uit naar de volgende. En morgen is een rustdag (cfr het schema). Misschien moet ik maar eens beginnen fietsen om die gaten op te vullen.

Ondertussen mag het weer gewoon verbeteren hoor. Met 22-25°C en wat zon ben ik al zeer tevreden. Het was toch zomer hé?

wisselvallig

De zon schijnt vanochtend! Niet dat het zal blijven duren, want het weer is hier nogal ‘wisselvallig’. Dat laatste woord is een eufemisme, zelfs voor de mensen die het Belgische ‘klimaat’ gewoon zijn. (Let op het subtiele en totaal overbodige gebruik van de ironietekens-vermomd-als-aanhalingstekens.)

Maar bon, het is hier dus ochtend, terwijl julie stilletjesaan de werkdag afsluiten. Handige truc, die niet geheel klopt, maar haar doel dient: als jullie opstaan, gaan wij slapen, als jullie gaan slapen, zijn wij opgestaan. Berichten in de (jullie) namddag werden hier ’s ochtends gepost, etc. Bel ons dus ook niet voor 17u aub –dan is het hier 8u, heeft iedereen ontbeten, is Tessa gaan werken, en ben ik al terug van het lopen– en dan zijn we bereikbaar tot ge daar gaat slapen. Onze Belgische nummers worden overigens niet beantwoord; we hebben hier een at&t GoPhone chip gekocht.

Maar ’t is hier wisselvallig. En dat, gecombineerd met de jetlag –die er stilletjes aan denkt uit mijn systeem te verdwijnen– is niet meteen positief voor mijn aften. Gans mijn smoelwerk doet weer pijn. Maar geen nood, ik ga er niet over beginnen zagen.

Het weer zag er al goed uit, toen we vanochtend opstonden. Een beetje donker (het was 5u45), maar de wolken waren dunner bezaaid dan gisteren. Wel koud, want toen ik vertrok om te lopen, zijn mijn duimen er zowat afgevroren. Natuurlijk had ik geen handschoenen mee, het is lente! In tegenstelling tot zondag ben ik niet meteen drie kilometer lang een berg afgedaald, maar heb ik mij ertoe gehouden een genummerde straat af te lopen. De hoogteverschillen bevinden zich –zo heb ik ontdekt– voornamelijk in de genaamde straten. Dat zal ons leren redelijk op de top van Capitol Hill een huis te gaan betrekken.

En lap, de zon is alweer weg. Maar kijk, niet dat ik jullie jaloers wil maken, maar de weersvoorspelling gaat hier van zon naar zonniger vanaf vrijdag, met (voorspelde) tempertaturen van gemiddeld 16 tot 18 graden (celcius, ja), terwijl ik bij dezelfde weersvoorspeller voor Gent vanaf vandaag bewolkt zonnig krijg met gemiddelden van 12-13 graden en zo’n wolkje met een bliksemschichtje in vanaf zaterdag. Hey, en daar is onze zon terug!

En terwijl ik dit schrijf zegt de man op de locale radio: “It looks like about 50 right now, it’s gonna climb to 60 aaaaand it looks like 68 on Saturday. Rejoyce! And find your shorts.

geveld

Kijk, dat komt ervan als men ’s ochtends voor het licht vertrekt, en ’s avonds na het licht (hoewel dat toch nog vroeg is) thuiskomt. Dan staat een mens op zaterdagochtend op –na het licht– en ontdekt men dit op zijn pelouze:

Jawel, ook bij ons heeft de storm een slachtoffer gemaakt. Even spannend, want wij dachten dat deze boom de muur van stabiliteit voorzag.

(Jammer dat het niet een van de zonnerovende bomen van buurman was, die u links in beeld over onze muur ziet sluipen –de boom, niet buurman, al komt die ’s ochtends ook graag binnenpiepen vanop zijn plat dak.)

klimatologisch

Het Nationaal Instituut voor de Statistiek publiceerde vandaag een tabel met het Klimatologisch jaaroverzicht (1998-2006). Daarbij is het al even schrikken wat betreft het verschil van de ‘normale waarden’ met de opgetekende gegevens voor bijvoorbeeld 2006, al valt op dat die verhoogde waarden sinds 1998 geen uitzondering zijn. De temperaturen zijn allemaal hoger, terwijl het aantal uren zonneschijn eigenlijk mooi binnen die normale waarden blijft (1.559 in 2006 vs 1.555 normaal).

Veel opvallender zijn de afwijkingen (van het normale gemiddelde) voor

  • Aantal winterse dagen (max < 0°C) – normaal: 9,9; in 2006: 2
  • Aantal zomerse dagen (max >= 25°C) – normaal: 21,3; in 2006: 45
  • Aantal tropische dagen (max >= 30°C) – normaal: 3,3; in 2006: 11

(Bron: Koninklijk Meteorologisch Instituut van België.)

Global warming?