Now Billy, Billy don’t you lose my number

Zowel in de kranten als in mijn inbox mocht ik lezen dat vandaag Billy wordt gelanceerd. Nee, geen nieuwe editie van de befaamde Ikea-kast, maar Billy is een cadeaubon, in de vorm van een soortement pre-paid MasterCard. De bedragen verlopen in schijven van 25 euro (tot maximaal 125 euro), maar daarbovenop betaalt u als ‘schenker’ 4,95 euro kosten. Een BillyToken noemen ze dat. Maar pas, zo zeggen ze er nog bij, daar hangen geen verdoken kosten meer aan. De ontvanger kan het bedrag op de kaart dan integraal aan een aankoop naar keuze besteden. Was dat niet zo met de meeste cadeaubonnen?

Dus als ik iemand een cadeaubon van 25 euro wil geven (toch al niet slecht, dacht ik), geef ik daar eigenlijk 30 euro aan uit. Maar liefst twintig procent van de aankoopprijs komt erbij. En dan moet de handelaar waarbij ge koopt waarschijnlijk nog geld afdragen aan MasterCard (of welke instantie dan ook) voor het gebruik van de ‘bankkaart’.

Ge zijt gij zeker zot?

premies

“Aan de hand van een paar vraagjes zouden we uw beleggersprofiel willen opmaken”, zo sprak Annie, de financieel adviseur van mijn bank.

Die opmaak van een beleggersprofiel is het gevolg van de Europese richtlijn Markets in Financial Instruments Directive (MiFID), die op 1 november van kracht wordt. Een van de pijlers van MiFID is de opmaak van een beleggersprofiel van elke bankklant zodat misverstanden over de risico’s van sommige beleggingen worden vermeden. zo stuurde Belga rond op 22 augustus.

Weinig verrassend kwam ik als een conservatieve belegger uit de kast.

“U investeert uw geld waarschijnlijk in de verfraaiing van uw woonst”, polste Annie voorzichtig. En aangemoedigd door mijn instemmend geknik, vervolgde ze: “dan maakt u waarschijnlijk ook gebruik van premies.be?” Waarop ik opnieuw mijn hoofd bijna van mijn lijf knikte.

Van premies.be had ik evenwel nog niet gehoord. Bovendien had ik haar waarschijnlijk verkeerd begrepen, want op die url is ook niks te zien, behalve The page cannot be found. Na een snelle google kwam ik niet alleen op vlaanderen.be bij premies en subsidies terecht, maar ook bij premiezoeker.be: Er zijn 1991 premies beschikbaar.

Wanneer we onze zoekcriteria beperken tot, pakweg, Gent komen we nog op 74 premies uit, netjes opgesplitst tussen Federale, Vlaamse en Provinciale, netbeheerder en gemeentelijke tegemoetkomingen. U kan uw zoekcriteria nog verder vernauwen, door een ietwat (te) uitgebreide vragenlijst in te vullen, of u kan de tegemoetkoming naar keuze rechtstreeks aanklikken voor meer informatie. Verdomd handig, en die site zit meteen in mijn bookmarks.

“U werkt dus bij Gentblogt“, had Annie enthousiast opgemerkt aan de volmacht in mijn rekeningenlijst. “Ik heb die site al een tijdje bij mijn favorieten staan hoor.”

machtig

Zo’n gazet is bijwijlen ook machtig interessant. Alleen, sinds ik nu elke ochtend die krant doorneem (DM), is mijn tijd om boeken te lezen gehalveerd. Het helpt niet meteen dat die knoert van een Harry Potter 766 bladzijden telt natuurlijk, maar ik ben voor januari nog steeds in mijn eerste boek bezig. Dringend tijd dus, dat ik stop met werken, zodat ik de miezerige momenten die ik daaraan spendeer kan omzetten in nuttige momenten van boeken lezen, films bekijken, muziek beluisteren, musea bezoeken, en videospelletjes spelen. Net nu ze de mogelijkheden van het brugpensioen sterk hebben ingeperkt.

Vanochtend hebben ze het mij gemakkelijk gemaakt. Een van de zaken waar ik al een tijdje naar op zoek was, wordt en passant op de voorpagina vermeld. Voor jesus_ ziet het er evenwel niet rooskleuriger uit. Zes op de tien betalen al 25 tot 30 jaar af voor huis. (DM 18/01/2007) Gemiddeld moet er zo’n 767 euro per maand afbetaald worden tijdens het eerste jaar.

“Als je de vuistregel respecteert dat een woonkrediet hoogstens een derde van je netto-inkomen mag bedragen, is dus al een netto-inkomen van 2.300 euro nodig om mee te kunnen lenen”, rekent Romain. Daar komt de gemiddelde doorsnee-Belg alleen niet aan. Het gemiddelde netto-inkomen van de Belg ligt rond de 1.487 euro, zo bleek uit een enquête van de KU Leuven en de christelijke vakbond.

1.487 euro netto dus, al blijven het enquête-cijfers, en zijn die niet noodzakelijk representatief. (Leuven behoort ook tot de duurdere regio’s van het land, als ik mij niet vergis –als is ook die denkpiste speculatief, want ik heb verder geen informatie over die enquête, die net zo goed nationaal kon zijn.)

eruit ofte binnen

We zijn er uit. Alle onze financiële problemen zijn opgelost. Vandaag werden immers de jaarlijkse interesten op onze zichtrekening gestort: +0,27 EUR. Meteen kregen we ook de maandbijdrage te verwerken: -2,30 EUR voor het Fortis Easy Pack.

Pas op, bij de concurrentie is het niet onmiddellijk beter. Mijn zichtrekening bij KBC bracht mij tot dusver erm… niks op (creditrente van 0,25% vanaf 1 500 euro –op een zichtrekening, juist, ja), al heb ik wel meteen een jaarafrekening gekregen voor de diensten in 2007 ten belope van 22 EUR + 3,22 EUR rekeningverzekering. Goed voor ongeveer 2,10 EUR per maand, net iets goedkoper dus dan Fortis. En ik ben daar al 35 jaar klant.

Interessant(er) lijkt mij de spaarrekening bij Ethias Bank. Jaarlijkse kost: 10 EUR (voor de bankkaart); al de rest is gratis, er is een basisrente van 2,40% (vs 1,50% bij KBC en Fortis), en er hoort een gratis zichtrekening bij. Zonder (credit)rente evenwel, zelfs niet de 0,25% vanaf 1.500 EUR van de KBC, maar evenzeer zonder beheerskosten. Ze rekenen wel 0,80 (+ BTW) aan vanaf de 25ste geldafhaling aan een automaat (electronische betalingen blijven gratis). Of kan het nog beter?

uw neus bloedt

Doe nu niet alsof u het niet wist, maar het doet extra pijn als het zo eens zwart op wit valt te lezen, zo bij de start van een nieuw jaar. De Belg werkt drie dagen per week voor fiscus, bloklettert Belga in een persbericht.

Twee –maximaal drie– van uw werkdagen brengen u volgens het persbericht nog winst op –als die trend zich blijft doorzetten maakt u straks meer kans op de lottopot. Zelfstandigen hebben weer geluk, want die mogen nog net een beetje meer betalen dan de gewone loonslaven.

De fiscale druk is in België zowat de grootste van alle landen van de OECD (OESO), samen met pakweg Denemarken. 46 procent van het BNP gaat richting overheid. Ze zouden beter de belastingen aftrekbaar maken.

boekhouding

Destijds, toen ik nog zelfstandig was, hield ik mijn boekhouding bij in MS Money. Ik heb het eerst een tijdje volgehouden in Excel, maar Money bleek heel eenvoudig te gebruiken, en heel overzichtelijk.

Het moet bovendien zowat het enige programma zijn dat ik echt mis op mac, want een goede financiële tool is daar niet voorhanden. Ja, er is wel Quicken, en ik heb ook iBank geprobeerd, maar het laatste is met niets compatibel, en het eerste is gewoon veel te complex en helemaal niet gebruiksvriendelijk.

Met andere woorden, ik zoek een programma om een simpele boekhouding te kunnen bijhouden op mac. Anders heb ik meteen een reden om toch maar eens Parallels Desktop for Mac te installeren. (Of om opnieuw met spreadsheets in NeoOffice te prutsen.)

spaarboekjes

Het was lang geleden wat we het nog eens over ons pecuniaire topic hebben gehad. Luc Coppens heeft het morgen in DS over ons spaargeld: Als het spaarboekje “overloopt” (via de RSS feed). Voorlopig dan ook nog geen PDF, u moet morgen de krant maar eens kopen (of in de bibliotheek of op café gaan lezen –afspraak in de Vooruit?).

Mij interesseert vooral de laatste drie paragrafen:

Er zijn in dit land zowat 4 miljoen gezinnen. Samen hebben die 17 miljoen spaarboekjes en daarop staat in totaal iets meer dan 150 miljard euro. Gemiddeld wordt aan een boekje dus ruim 8.800 euro toevertrouwd. Een “gemiddeld” gezin beschikt over ruim vier boekjes waarop in totaal dik 35.000 euro prijkt. Een deel daarvan staat uiteraard op boekjes van kinderen, maar zelfs na aftrek daarvan blijft toch zeker 25.000 euro over aan onmiddellijk beschikbaar geld.

Specialisten schatten dat een modaal gezin, om veilig te spelen, op elk ogenblik over een bedrag moet kunnen beschikken dat overeenkomt met vier tot vijf keer het maandinkomen. Tweeverdieners met een hoog inkomen kunnen het uiteraard met heel wat minder doen, terwijl gezinnen met een laag inkomen allicht meer dan zes maandlonen moeten opzijzetten om tegen de financiële wisselvalligheden van het leven opgewassen te zijn. Het aantal gezinsleden speelt uiteraard ook een rol.

Tussen vijf- en tienduizend euro, laat ons daar maar ruwweg van uitgaan. Meer moet er op dat spaarboekje echt niet staan. Tenzij je nu al weet dat de auto binnen enkele maanden aan vervanging toe is. Of omdat je net in arren moede een pakket aandelen of obligaties hebt verkocht en uitkijkt naar een interessant alternatief.

8.800 EUR per boekje; vijf keer het maandinkomen als financiële backup; dát is informatie waar we iets mee zijn. Toch? Kópen die krant!

De Vacature Salarisenquête vertelde ons: 50% van de respondenten verdient bruto per maand meer dan 2.600 EUR. Volgens de vacature bruto-netto calculator betekent dat zo’n 1610,50 EUR netto, of een noodzaak van om en bij de 8.000 gespaarde euro per persoon. Dat zal best toeval zijn, want het artikel stelt dat een gemiddeld gezin over ruim vier zo’n boekjes beschikt. En al zijn we natuurlijk nog steeds niks wijzer over de werkelijke verdeling van het (spaar)geld.