Apple inflexibele paranoia

Laat ik eens Bad Piggies, dat nieuwe Rovio spel, proberen, dacht ik gisteren. Henri zal dat zeker zien zitten om op zijn iPad te spelen.

Toen ik de purchase knop indrukte, en vervolgens mijn paswoord ingegeven had, floepte een pop-up op mijn scherm. “Improve Apple ID Security“, zei het ding. Op “Not Now” klikken, bracht mij terug naar het infoscherm, maar mijn aankoop ging niet door. Op “Continue” klikken bracht mij naar een nieuw scherm, waar ik drie voorgeformuleerde Questions moest beantwoorden.

Sorry, Apple, maar ik heb geen antwoorden op die vragen. Al die “first” toestanden liggen al bijna een half leven achter mij, en de uitkomst van de zeldzame vragen waar ik een antwoord op heb, gaat u gewoon niet aan. Laat mij desnoods zelf een vraag ingeven, maar nu moet ik antwoorden verzinnen en die ergens bijhouden, wat weinig efficiënt en vooral minder veilig is –of heel erg veilig, als ik ze niet opschrijf en daardoor zelf het antwoord niet meer herinner.

Nee maar, serieus:

Where did you go the first time you flew on an airplane?
What is the name of your favourite elementary or primary school teacher?
What is your dream job?
Who was your favourite singer or band in school?
In what city did your parents meet?
What is the name of the first beach you visted?

Wie verzint die dingen?

Apple security door Bruno Bollaert

Apple security door Bruno Bollaert Apple security door Bruno Bollaert

Apple security door Bruno Bollaert Apple security door Bruno Bollaert

iPhonefile bij Mobistar

Toen ik een week geleden in Vooruit een e-mail van Mobistar ontving om de iPhone 4S te reserveren, heb ik niet lang getwijfeld. Exact twaalf minuten nadat Mobistar de mail had rondgestuurd, zat er een nieuwe mail in mijn inbox:

Je zal je iPhone in het MOBISTAR GENT VELDSTRAAT kunnen komen afhalen en betalen. Dit Mobistar Center gaat op vrijdag 28 oktober van 8 tot 10 uur ’s morgens alleen open voor jou.

Let op die alleen open voor jou wat natuurlijk betekende: alleen voor jou en de andere mensen die er een hebben gereserveerd. Ik dacht vanochtend slim te spelen, en een uurtje te wachten zodat de ergste file wel voorbij zou zijn. Rond 9u10 was de file echter een meter of twintig-dertig lang. Dat ze gemiddeld tien minuten, een kwartier, nodig hadden per persoon, vertelde een mevrouw van de winkel, maar dat ze wel met ongeveer vijf tegelijk bezig zijn.

Rond elf uur, half twaalf zag het er nog zo uit:

iPhonefile bij Mobistar door Bruno Bollaert

Maar de sfeer zat goed.

iPhonefile bij Mobistar door Bruno Bollaert

Er werden caprisonnekes uitgedeeld en koffiekoeken…

iPhonefile bij Mobistar door Bruno Bollaert

…en wie te moe was, ging er gewoon even bij zitten.

iPhonefile bij Mobistar door Bruno Bollaert

En met deze mensen heb ik een uur of drie-vier van mijn leven doorgebracht. Ze hadden allemaal verlof gepakt, of recup, of hadden hun vergaderingen tot vlak na de middag verzet.

iPhonefile bij Mobistar door Bruno Bollaert

Er was ook een mevrouw uit Koksijde (niet op de foto), die rond tien uur terug naar de kust is vertrokken, nadat ze voor haar geregeld hadden dat ze haar nieuwe toestel ook in Oostende kon oppikken. En rond half één, kwart voor één stond ook ik buiten met een nieuwe telefoon. Nooit gedacht dat ik ooit zo zot had kunnen zijn.

MacBook update

MacBook door Bruno Bollaert

De onderkant van mijn anderhalf jaar oude MacBook (ondertussen worden enkel nog MacBook Pro’s en MacBook Airs verkocht), begon eruit te zien als een minigolf parcours. Door de hitte hadden zich bubbels gevormd onder de rubberen onderkant (die daardoor losgekomen was). Niet langer comfortabel om op de schoot te houden maar evenmin handig om op een pakweg een tafel te leggen.

Een beetje rondzoeken bracht mij bij het MacBook Bottom Case Replacement Program. Het probleem was gekend bij Apple, en wie in aanmerking kwam, kreeg gratis een vervanging opgestuurd, met duidelijke instructies erbij.

MacBook door Bruno Bollaert MacBook door Bruno Bollaert

Terwijl ik daarop zat te wachten, was ik ook nog gestoten op dit artikel van Chris Rawson, Intensive surgery on an old MacBook Pro yields huge performance gains. Sinds ik het nieuwe macOS, Lion, had geïnstalleerd, was de laptop merkelijk trager geworden –vooral Safari zuipt geheugen– en dus besloot ik maar om tegelijkertijd ook maar het geheugen te upgraden, en zo’n SSD in huis te halen.

MacBook door Bruno Bollaert MacBook door Bruno Bollaert

Vanochtend heb ik de oude harddisk gecloned, en achteraf het ding ontmanteld (duidelijk instructies zijn te vinden bij iFixit –MacBook Unibody Model A1342 Repair Manual). Nog goed dat Henri erbij zat, want ik was bijna vergeten iets opnieuw te monteren (“Wat is dit, papa?”) en de batterij opnieuw aan te sluiten (“Moet dat daar los blijven hangen, papa?”).

MacBook door Bruno Bollaert

Maar kijk alles is in orde. Een mooie onderkant, en een veel snellere binnenkant –het snelheidsverschil is duidelijk merkbaar, niet alleen bij het opstarten. Juij!

iPad als bibliotheek (2)

Een digitaal boek laat zich eigenlijk op dezelfde manier lezen als haar papieren voorloper. Een boek bestaat uit een tekst opgedeeld in hoofdstukken, vaak met een titel, die dan (meestal toch) nog eens verder zijn opgedeeld in paragrafen.

In de gedrukte versie werd dat –hopelijk– allemaal mooi vorm gegeven, inbegrepen de keuzes van het lettertype, lettergrootte, woord- en regelspatiëring, en algehele bladschikking. Bij digitale boeken is de vormgeving veel beperkter.

Er zijn drie iPad apps waarmee ik momenteel mijn digitale bibliotheek opbouw: iBooks van Apple; Kindle van Amazon, en Kobobooks waarmee ook Borders in zee gaat. Alle apps houden (vanzelfsprekend) bij tot waar u in het boek gevorderd bent; bij alledrie kan de lichtsterkte aangepast worden en de grootte van het lettertype.

Om Apple iBooks te kunnen gebruiken, heb ik een Amerikaanse iTunes account aangemaakt (met een adres uit één van de taxvrije staten), dat ik spijs met iTunes gift card gekocht in de Safeway. Werkt tot nog toe zonder enig probleem. Kindle boeken kopen werkt gewoon zoals een ander boek kopen, behalve dat ik enkel de boeken voor de Europese markt kan kopen en ze vaak duurder zijn dan bij Apple –maar Amazon heeft méér boeken. Mogelijks kan ik die beperking omzeilen op een gelijkaardige manier als bij Apple. Kobobooks werkt zoals Amazon. Op de drie systemen kan het begin van een boek als voorproef gratis worden gedownload. Veelal gaat het om een tiental bladzijden, in elk geval genoeg om te zien of de schrijfstijl u ligt. Heel handig.

Apple iBooks is, wat leesgemak betreft het meest interessant. Er zit een woordenboek ingebouwd (woord selecteren en dan op ‘dictionary’ klikken voor uitleg, zonder de applicatie te verlaten of zelfs maar het boek te sluiten); er kan een bookmark gemaakt worden van een stuk tekst (niet van een blad); er kan gezocht worden op tekst.

Het minst geslaagd is de manier waarop Apple de boeken presenteert: in een lelijk nagemaakte boekenkast die zelfs min of meer blijft staan als men de boeken als lijst bekijkt. Rangschikken op auteur lijst de gekochte boeken op aan de hand van de familienaam, en de samples aan de hand van de voornaam: verwarrend, en eigenlijk waardeloos. Ook de interface waarin men een boek leest is zoveel mogelijk gemaakt om aan een echt boek te herinneren. Het stoort niet, maar het hoefde niet echt.

Wel schitterend is dat er twee bladzijden worden getoond als men de iPad van portret naar landschap modus heroriënteert. De twee andere apps smeren het boek desgevallend gewoon over de lengte van het scherm uit, wat het lezen moeilijker maakt (te lange regels).

De regelafstand is bij iBooks ruim genoeg; naast de lettergroote kan ook het lettertype zelf gewijzigd worden. De interface toont ook de titel van het boek bovenaan, en het aantal bladzijden onderaan (pagina zoveel van zoveel). Desgewenst wordt ook getoond hoe ver men in het boek zit, of hoeveel bladzijden er nog in het hoofdstuk overblijven. Zeer handig.

De Kindle leest het minst comfortabel: de regels plakken net niet aaneen, en dat stoort vaak. Er wordt ook niet getoond hoeveel bladzijden er zijn, maar wel op welke positie men zich bevindt (bijvoorbeeld het nietszeggende position 1128 – 1139) en het percentage waarin men gevorderd is in het boek. Amazon heeft wel een mooie presentatie van de boekenlijst; er kunnen notities gemaakt worden en bookmarks geduid. Grote troef van het Kindle systeem: whispersync, dat niet alleen dient om de boeken te downloaden, maar ook de positie waar u zich in het boek bevindt markeert. Op die manier kan u bijvoorbeeld gewoon verder lezen op een andere computer (windows, mac, kindle, iPad, iPhone).

Kobobooks leest het meest comfortabel, maar het doet ook niet veel meer dan dat. De tekst is luchtig, net goed geschikt; het lettertype kan gewijzigd worden net zoals de lettergrootte. Er kunnen bookmarks gemaakt worden (enkel een pagina), maar er wordt nergens getoond hoever men reeds in het boek is gevorderd (enkel in het hoofdstuk –redelijk vervelend). Maar het heeft de meest aangename bladschikking.

Het is jammer dat Apple geen iTunes voor boeken heeft gemaakt. Cover flow boven een lijst van boeken was veel interessanter geweest dan zo’n fake boekenkast. iBooks is jong, hopelijk komt Apple dra met een verbeterde versie uit, toch wat book management betreft.

Jammer ook, dat er geen obvious manier is om de boeken te beheren. Op het eerste gezicht is er geen mogelijkheid om de boeken die in de drie systemen worden aangekocht samen te brengen. Een groot hiaat!

Het ander probleem is momenteel een beetje het aanbod; zowel inhoudelijk als de manier waarop de inhoud wordt verstrekt. De digitale boeken zijn voornamelijk op de Amerikaanse markt afgestemd, al hoop ik dat er binnenkort verandering in komt, eenmaal de iPad ook in Europa beschikbaar komt. Voorlopig krijg ik overigens vaak ook nog dit soort boodschappen te zien: “Unfortunately, based on your geographic location, the publisher of this content has not granted us the right to sell this content to you.

De uitgevers lijken wel in dezelfde valkuilen te zullen trappen als die waarin hun gewaardeerde collega’s uit de muziekindustrie al zijn getrapt. Een te duur, te beperkt, en te restrictief aanbod. Hoewel ze zich voorlopig nog niet echt zorgen moeten maken over ebook piracy, is het nu hét moment om aan klantenbinding te denken. Voor het te laat is en ze, met grote, koude krokodillentranen op de wang, iedereen voor dief gaan uitmaken.

Lees ook:

Ter referentie, ik heb ondertussen al zes boeken via iBooks gelezen, twee via Kindle, en twee via Kobobooks.

iPad als bibliotheek (1)

Twee jaar geleden verbleven we reeds gedurende drie maanden in Seattle. Ik herinner mij nog dat ik een aantal boeken had meegebracht uit België, niet te veel, maar wel genoeg om mij tijdens de vliegreis bezig te houden, en tijdens de begindagen aldaar. Tijdens de eerste maand had ik amper twee boeken gelezen, maar in de twee maanden daarna heb ik er negentien boeken doorgejaagd. De meeste daarvan had ik in Seattle gekocht, en die moesten dus ook allemaal mee naar huis. Gelukkig kwamen mijn schoonouders op bezoek, en werden die bereid gevonden om toch al een deel van die boeken mee naar Gent te nemen.

Dat probleem is deze keer van de baan –enfin, toch gedeeltelijk. Ik heb geen papieren boeken gekocht (op drie na, waarvan twee tweedehands), maar Henri heeft de schade ingehaald. Ik lees al mijn boeken nu op de iPad, en ik neem mij voor om geen papieren exemplaren meer te kopen –mits enige uitzonderingen. Op papier koop ik enkel nog non-fictie boeken (genre: filosofie, muziek, naslagwerken, e.d.); literaire boeken die ik echt in handen wil en/of digitaal niet beschikbaar zijn; en tweedehands.

Eén van dé grote voordelen van de digitale bibliotheek is dan ook bookshelf 2.0. Een iPad herbergt voor een paar gigabyte aan boeken, mogelijks meer dan u er in uw leven leest. We kunnen een boompje (een gans bos waarschijnlijk) opzetten over de tactiele sensualiteit van het gedrukte boek, de geur van verse inkt, en de witte maagdelijkheid van de bladen. Ik ben daar zeer aan genegen, maar ik denk dat ik de mentale knop heb omgedraaid. Het overgrote deel van mijn boeken ligt stof te verzamelen en woonruimte in te nemen. Ik herlees mijn boeken zelden. 1% zal al veel zijn, vermoed ik –er is al zoveel geschreven, er is zoveel te ontdekken dat het soms wel zonde lijkt om boeken te herlezen. Mogelijks is Henri er nog in geïnteresseerd (het ziet ernaar uit van wel), maar dan nog kunnen zijn literaire interesses geheel verschillend zijn van de mijne –het is tussen Tessa en mijzelf al behoorlijk verschillend.

Dus kan ik ze net zo goed digitaal lezen.

(Morgen ga ik dieper in op het lezen zelf.)

iPad

Het zal nu zo ongeveer een maand geleden zijn, dat ik in Redding, CA een iPad heb gevonden. We hadden eerst een paar Apple Stores aangedaan, waar Henri de dingen wel gretig bepotelde, maar waar ze telkenmale waren uitverkocht. Ik had er mij al bij neergelegd dat het tot in Seattle zou duren eer ik er één kon bemachtigen, tot Tessa in Redding een onooglijk klein plakkaat zag met daarop Apple Store, now open! (dat zwarte appeltje, links op de foto).

Seattle, USA 2010

We waren alledrie redelijk verbouwereerd toen we er een grote stapel onverkochte iPads troffen, in alle toen beschikbare maten (dus geen 3G’s).

De eerste dagen dat we in Seattle zaten, heb ik Tessa meermaals aan de telefoon naar huis begeleid. Aan de hand van de standaard Maps app (gevoed door de wifi), kon ik haar perfect vertellen welke richting ze uit moest om de bus te halen, inclusief de trappen die ze zou tegenkomen, of het restaurant dat ze “waarschijnlijk zo nu ongeveer” aan haar linkerkant zou voorbij stappen. En het ding is snel. Maps is sneller dan via Google Maps op de computer, en is veel groter op het scherm.

Seattle, USA 2010

De iPad is geen vervanger van de computer. Het is een informatie hub, waarop ik mijn newsfeeds lees (NetNewsWire dat synchroniseert met Google Reader) en eventueel de langere stukken naar Instapaper stuur (of verder lees); mijn mail check; rap wat informatie opzoek (via Safari); documenten op mijn Dropbox account bekijk; wat notities neem in Evernote; een spelletje speel (Angry Birds, Labyrinth 2); mijn adresboek, kalender en passwoorden (1Password) gesynchroniseerd heb, en boeken (iBook, Kindle en Kobobooks) en ook al eens een stripverhaal (via Comixology) of een tijdschrift lees (foto hierboven: de PDF versie van Downbeat via GoodReader, ligt broederlijk naast de papieren versie –die ik nu niet meer koop).

Er zijn ongetwijfeld vele nadelen aan verbonden (de beperkte bruikbaarheid in volle zon bijvoorbeeld), maar ik ben ongelooflijk content van de iPad. Op 28 mei is de iPad ook te koop in o.a. Frankrijk, Italië en het VK; België moet nog wachten tot juli. Afgaande op bijvoorbeeld de Franse prijsstelling, wordt het dollarteken naar gewoonte simpelweg vervangen door een euroteken –nuja, zoveel scheelt dat tegenwoordig niet meer.

(En hoe het meevalt om boeken te lezen op een iPad? Dat is voor een volgende keer.)