flits

Flitspalen. Ik ben zelf nog nooit geflitst geweest door zo’n ding, al heb ik in mijn jonge jaren wel 1 x een boete gekregen voor overdreven snelheid (niet dat ik verder altijd zo’n heilig boontje ben geweest).

In Arnhem, Nederland, is er blijkbaar een flitspaal die zowat alle records heeft gebroken: in zes weken meer dan 13.000 bekeuringen, goed voor zo’n 700.000 EUR (jawel, geen typo).

Grappig daarbij is Veel weggebruikers geven extra gas geven als ze zien dat het eerste verkeerslicht groen is. En dan scheuren ze nog even door het tweede, rode licht heen. Er zijn relatief veel automobilisten die een dubbele bon oplopen.

Enfin, in Gent loopt ondertussen de sensibiliseringscampgane snelle jan, klein pietje –doet mij een beetje denken aan het gebaar met zelfde boodschap uit destijds morgen maandag. Maar verder een uitstekend initiatief, al vraag ik mij af hoeveel mensen zich zullen (durven) in (te) schrijven…

zagevent

Ziek. Pijn. Alles doet zeer. En ’t is natuurlijk mijn eigen schuld. Gisteren een initiatiecursus motorrijden gevolgd bij MT aktief.

Aangezien ik laat was om in te schrijven, kon ik niet meer deelnemen op de standaard 125cc Suzuki motor, maar mocht ik gebruik maken van de iets zwaardere BMW Strada. En met zwaarder bedoel ik niet alleen de motor (650cc), maar ook letterlijk het gewicht van de motor.

Ik was al ziek (lichte griep, flinke keelontsteking), en de ganse dag op die motor heeft er niet veel goeds aan gedaan. Ik ben geradbraakt. Mijn rechterpols (voorrem en gas) heeft spieren ontdekt waarvan mijn lichaam zelfs niet wist dat ze bestonden. En ik denkt dat het mij dat vandaag de ganse dag gaat tonen hoe verheugd daar wel om is.

De (dag-)cursus is een aanrader. Veel plezier gehad, en ongelooflijk veel bijgeleerd –kijken naar punt waar je naartoe wil rijden, en niet naar de motor of naar de weg vlak voor je. Benen toe, tegen de motor geklemd, hielen naar boven tegen de motor. Het leek wel een les paardrijden (al moeten daar hielen naar beneden, als ik het me goed herinner). En die benen toe, tsja, veel te lang (verkeerd) met een mobilette gereden: de knie uitsteken om te balanceren, de voet naar buiten in de bocht om het brommerken te begeleiden. Maar op het einde zat het er wel goed in denk ik (ja, na een uur slalommen in steeds groter worden cirkels, wordt het er wel in geduwd).

En overmoedig worden, bijna uit de bocht gegaan, maar net op tijd ingezien dat discipline en techniek het belangrijkste zijn bij het motorrijden (tsja, we worden een dagje ouder hé).

Bijna de les gemist overigens. Nee, niet omdat ik vergeten was dat het zomeruur was zondag (de cursus begon om 9uur stipt), maar de batterij van de wagen was plat. Dus moeten wachten op startkabels, etc. Gelukkig er toch nog geraakt, enkel een uurtje theorie gemist, dat in spoedtempo erbij gekregen, en dan naar het oefenterrein.

Die oefenplaats lag aan de overkant van de straat, zo’n halve kilomter verder, en vermits we nog geen opleiding hadden gekregen, moetsen we onze motor tot daar duwen. Jawel, ik, uw spierloze (vaak ook hersenloze) lichtgewicht van dienst, mocht die Strada zover duwen, op het tempo waarmee de anderen de Suzukies verzuchtten. De terugweg mochten we gemotoriseerd afleggen.

Heb ik het al gezegd? Alles wat ze zeggen over die Motoren & Toerisme Aktief cursus is waar. Het is een echte aanrader. Als je met de motor wil rijden, niet twijfelen, doen!

e40

Kan er iemand voor snelheidscontrole zorgen aan de oprit van de E40 in Gent aub? Je zou denken dat de mensen hun lesje hebben geleerd door de ongevallen bij de werken aan Ternat van ochotte 6 maand geleden, maar neen.

Van 3 baanvakken + een oprit/afrit/pechstrook zijn er zes gemaakt, en de maximumsnelheid werd op 70 gezet. Maar probeer vooral niet zo traag te rijden. Bijna vier bestelwagens in mijn gat gekregen, die dan wild flikkerend of toeterend mijn wagen voorbijraasden. Op de versmalling, die zich uitstrekt van die oprit via de Zuid tot aan de afrit/oprit van Merelbeke (maar ze begint waarschijnlijk vroeger), ben ik niet 1 voertuig tegen gekomen dat maximum 70 reed. Niet 1.

’t Zal weer duren tot er brokken van komen, en dan (en alleen dan) zal de politie snelheidscontroles aankondingen. Die dan eerst halfslachtig zullen worden opgevolgd, en als er eens een monsterfile is onstaan, die een uur of zes duurt en de krantenkoppen haalt dan (en alleen dan) zal de politie snelheidscontroles doorvoeren. En dan nog zullen er zijn die 130 gaan rijden.

road rage

Hoffelijk in het verkeer (vroeger was dat nog: wees een heer in het verkeer).

Typisch voor ons tweeslachtig België. Zware boetes, maar geen controles, wat resulteert in een vogelvrij verklaard derde baanvak. Het is een tijdje goed geweest, maar op de ring rond Brussel bvb vlamt iedereen weer door op het derde. 90 op de brug van Vilvoorde? You’ve got to be kidding. Zelfs op het tweede komen ze tot vlak tegen je achterbumper rijden om je tot grotere spoed aan te manen.

Een typisch dagje op het traject Gent-Brussel? Zo zag het er gisteren uit…

’s Ochtends:
Een vrachtwagen, ter hoogte van Wetteren, die een peugeot 206 de weg afsnijdt.
(Automobilist op 1e baanvak, vrachtwagen steekt voorbij, en wil waarschijnlijk te snel invoegen. Bijna botsing. Maar het is bij een verschrikt getoeter gebleven.)

Twee bestelwagens, ter hoogte van de bocht voor Aalst, die aan het racen waren.
(Bijna reed de bestelwagen die op het tweede reed in op de auto voor hem. Zodanig gefocussed op de race. Gelukkig bij een remspoor en vermoedelijk een paar wit weggetrokken gezichten gebleven.)

Op de ring bleef het relatief rustig.

’s Avonds:
Op de ring, ter hoogte van Grimbergen, slaan bij de bestuurder van een golf die met tegenzin een bmw laat invoegen (getuige daarvan het hevig getoeter en geknipperlicht) even later de stoppen door.
(Als de bmw een afslag wil nemen, raast de golf hem voorbij, de bestuurder gaat op zijn remmen staan, waardoor de golf dwars op het wegdek draait –het leek wel een gansterfilm. De bestuurder, een jochie van zo’n jaar of 18, mager, zonnebank- of skivakantie- bruingebrand en met een gouden ketting rond de hals, stapt ziedend uit, een bleek angstig vriendinnetje achterlatend, en stapt af op de bmw. Die bestuurder blijft gelukkig verstandig –was waarschijnlijk zelfs al het probleempje van net daarvoor vergeten– en reageert niet op de stevige meppen die de snotneus aan de carosserie van zijn wagen uitdeelt. De bmw kan doorrijden, en de snotneus druipt af. Te voet terug naar zijn wagen die een paar meter verder haaks op de ring staat en het verkeer tegenhoudt.)

Tussen Ternat en Affligem, de chauffeur van een bestelwagen krijgt het op zijn zenuwen, besluit het eerste baanvak te gebruiken om in te halen.
(Een renault op het tweede laat dat niet aan zijn hart komen, en rijdt met gelijke snelheid mee, parallel op het tweede. Wanneer de bestelwagen niet kan invoegen, maar hard op zijn rem moet staan om zijn voorganger niet anaal te moeten grijpen, kom er eerst alleen een hevig getoeter aan te pas. Daarna steekt hij de renault langs het derde toch voorbij, wellicht hopende dat die geïnteresseerd is de race verder te zetten, maar wanneer dat niet zo blijkt, voegt hij vlak voor de renault in, en gaat op zijn rem staan. De renault geeft geen krimp –verstandig.)

Ach, de trein is altijd een beetje reizen, maar de autosnelweg biedt toch ook een gevarieerd programma.

the road oft’ travelled

wat een mens allemaal niet probeert om de weg (van en) naar het werk wat interessanter te maken. toen ik hier vorig jaar begon, vertrok ik rond kwart voor zeven thuis, en was ik hier rond acht uur, kwart na acht. volle file. en ’s avonds van hetzelfde laken een broek: vertrekken rond half zes, en thuis rond zeven uur, half acht.

geleidelijk aan verschoof dit naar ’s morgens half zeven, dan kwart na zeven, en nu vertrek ik uiteindelijk al om zes uur. en ’s avonds ga ik hier weg om kwart na vier. redelijke tijden allemaal, vooral ook omdat het me nu bijna nooit meer dan een uur tijd kost om de 75 km (enkele rit) af te leggen.

but it’s a drag.

dus een mens gaat spelen. mij nerveus maken in het verkeer komt nog slechts hoogst uitzonderlijk voor. meestal luister ik naar een klassieke cd ’s morgens, en jazz ’s avonds. al staat daar geen regel op; bij momenten kan ik het een noch het ander aanhoren, en er zijn periodes waarin ik enkel naar de radio luister.

edoch. het spel. meestal raak ik zo ergens tussen half zeven en kwart voor zeven op de ring rond brussel. tijd zat om op mijn bestemming te geraken, dus het is tijd om wat uit te bollen. de regels zijn heel eenvoudig:

1. de verkeersregels strikt opvolgen
2. niet sneller dan 110 km/h (bij voorkeur 100)
3. niet op het derde baanvak, tenzij het verkeer zo erg vertraagt dat de snelheid beneden 90 km/h ligt

het verschil tussen het tweede en het derde baanvak is enorm. ik heb ontdekt dat de meeste mensen op het tweede effectief niet meer dan 110 rijden, maar op het derde geldt noch steeds: minimum 120, bij voorkeur 130. en bumperkleven. uit mijne weg.

het is echt best grappig. én ik kom totaal ontspanned op het werk.

BTW het gevaarlijkste soort auto’s zijn de bestelwagens (camionettes); veel te vaken denken hun bestuurders dat ze met een personenwagen onderweg zijn, en dus over hetzelfde vermogen en dezelfde remkracht beschikken. hoe die niet meer in de berm hangen, on. ge. loof. lijk.