De rode draad

Vorige donderdag zat ik in Sint-Niklaas voor een concert van Too Noisy Fish. Peter Vandenberghe (piano), Kristof Roseeuw (contrabas) en Teun Verbruggen (drums) speelden er een heel aanstekelijke en onderhoudende set voor minder dan veertig man. Het verslag leest u bij Gentblogt.

Too Noisy Fish in De Casino, Sint-Niklaas

Zaterdag trok ik naar De Bijloke voor La Belle et la Bête, de filmopera van Jean Cocteau & Philip Glass. Ik heb de Glass-versie in huis gehaald toen zijn bewerking uitkwam in 1995, en was razend benieuwd om het eens live te zien. Muzikaal is het sterk idiomatisch; herkenbaarheid is een troef en een vloek bij Glass. De score wordt voornamelijk gespeeld door een veelvoud aan keyboards, bijgestaan door een paar (riet)blazers. (Van de zogezegde nauwgezette lipsync –waarbij de opera werd geënt op de lipbewegingen van de acteurs in de film– is eigenlijk niet veel te merken.)

Henri schermt

Zondag had Henri een schermtornooi in Hasselt, voor het Belgisch Kampioenschap pupillen en miniemen op degen, sabel en floret.

Maandagavond zat ik in de V.E.M. voor de repetitie van het volwassenenorkest.

Dinsdag had ik pianoles (ik heb het er binnenkort nog wel eens over), zat ik in een meeting met Robin Verheyen, en nadien in een programmameeting van Jazz & Muziek (Gent Jazz, Jazz Middelheim, etc). U weet ondertussen toch al dat Diana Krall, Trixie Whitley, Kurt Elling en Phronesis op het programma staan voor 2013? Niet te missen, die zaterdag 13 juli –er zijn al tickets beschikbaar!

(Zoek de vreemde eend in de bijt.)

Dat het kraakt

Gisterenavond in Sint-Niklaas bleek al duidelijk dat het vroor dat het kraakt. Letterlijk, want de deuren van mijn wagen kraakten in hun scharnieren toen ik ze opende, na het concert van Too Noisy Fish in De Casino. En vanochtend stonden er ijsbloemen op (de buitenkant van) de ruiten. Heel erg mooi vind ik dat.

20130125_vries02

20130125_vries03

20130125_vries01

Albums 2013 (II) – trio

Kijk nu wie er in de zetel zit.

Albums door Bruno Bollaert

  1. The Haunted Man / Bat For Lashes / 2012
    Alleen al voor die prachtige foto gekocht tiens. En de muziek valt ook best mee.
  2. Bach : Cello Suites BWV 1007-1012 / François Rabbath / 2012
    De cellos suites van Bach, versie zoveel. Voor contrabas deze keer. Een bijzondere luisterervaring. Het is behoorlijk wennen aan de manier waarop de stemming van de bas een andere techniek vergt een een duidelijk andere klankkleur geeft aan de suites. Zeer de moeite, voor wie een beetje avontuurlijk ingesteld is. Rabbath heeft een heel eigen speeltechniek voor de contrabas ontwikkeld (cfr zijn Nouvelle technique de la contrebasse), en werkt al sinds de jaren 70 aan zijn transcriptie van de suites voor contrabas.
  3. Buenaventura / Mâäk / 2012
    Ik ging naar hun concert in De Werf luisteren, en bracht hun nieuwe cd mee naar huis.

(vorige lijst)

Mâäk Sextet invites Marc Ducret

Donderdag zat ik in De Werf voor het cd-release concert van Mâäk, die voor de gelegenheid Marc Ducret hadden uitgenodigd om mee te komen spelen. Het album Buenaventura (een verwijzing naar Buenaventura Durruti, een Spaanse anarchist ten tijde van de Spaanse Burgeroorlog. Wie oud genoeg is, herkent de naam misschien van de Engelse (post-)punkgroep The Durutti Column, die bij het befaamde Factory Records label getekend hadden. Let ook op de verdubbelingsomkeer van de r en de t!), euh, dat album dus is verschenen op het W.E.R.F. label (nr 110 ondertussen). En hoewel het groep is wiens geordende chaos –zoals dat gretig wordt omschreven– best live wordt meegemaakt, is het album zeker de moeite om in huis te halen, als u er de nodige tijd voor wil uittrekken om het te beluisteren. Dit album functioneert niet als incidentele of achtergrondmuziek.

Live was dit evenwel een feest. Zelfs het mindere, iets te soundscapeachtige, moment was nog steeds de moeite om te ondergaan, al hoefde die solo zeker niet langer te duren dan het was. Zeer leutig om zien zijn de subtiele regie-aanwijzigingen van de muzikant die op een gegeven moment de leiding neemt (vaak Guillaume Orti), en de kleine groepjes die zich binnen het ensemble vormen om een thema verder uit te werken.

Niels Van Heertum, de eufonist/tubist bij Ifa Y Xango, zat naast mij te luisteren tijdens het concert, en voor het bisnummer kreeg hij van Michel Massot (“Mais il est où?” “Tout droit, devant toi, Michel.”) een tuba in de handen gedrukt. Al kan het ook een euphonium geweest zijn –de tuba familie is nogal groot, met een tenor tuba, bariton, bas, contrabas, subcontrabas, en ergens daarin zit het eufonium (tenor, dacht ik, maar ik zal het eens aan Niels vragen als ik hem nog eens tegenkom). Een mooi bisnummer trouwens, met niet alleen met schijnbaar smetteloos gechoreografeerde tuba’s (cfr foto hieronder), maar met een paar interessante uithalen en harmonieën.

Het volgende optreden van het Mâäk Sextet vindt plaats op 26 april in Brussel (in Studio 1 van Flagey).

Mâäk Sextet invites Marc Ducret  door Bruno Bollaert Mâäk Sextet invites Marc Ducret  door Bruno Bollaert

Mâäk Sextet invites Marc Ducret  door Bruno Bollaert Mâäk Sextet invites Marc Ducret  door Bruno Bollaert

Binnenkort: Too Noisy Fish, o.a. op 22 januari in Vooruit, maar ook in De Werf (25/01) en in Vrijstaat O. (27/01).

Dan Tepfer speelde pling-plang-Bach

Dan Tepfer door Bruno Bollaert

Dinsdag speelde Dan Tepfer in het Kraakhuis in De Bijloke. Het was er verschrikkelijk warm, en dat moet Tepfer ook gedacht hebben, want nauwelijks zijn intro gespeeld (een jazz nummer), ging het vest van zijn kostuum uit. Met hartjessokken onder het anders onberispelijke tenue speelde hij zowat anderhalf uur improvisaties op Goldbergvariaties. Aan het einde van het (uitverkochte) concert kreeg de pianist een (bijna) spontane staande ovatie, en als bisnummer bracht hij een heel aparte versie van Darn That Dream.

Iemand sprak me aan over de muziek, en hoe hij reeds talloze versies van de Goldberg Variaties had gehoord, van de ontelbare pianoversies tot clavecimbel, accordeon en zelfs tuba. De improvisaties waren hem vreemd, maar hij hoopte dat het niet de pling-plang muziek zou worden waarvan hij met zekerheid wist dat ik er fan van was. Zelf luisterde hij liever naar barok en renaissance, en hij had vorig jaar wel zeker dertig concerten bijgewoond. Ik hoop dat hij er toch een beetje van genoten heeft, want zelfs de oorspronkelijke variaties die als vertrekpunt dienden, werden heel expressief gespeeld.

Er staat een verslagje bij Gentblogt: Pling-plang-Bach met Dan Tepfer.
Laat gerust weten wat u ervan vond als u er ook bij was. Of als u het album gehoord hebt.

Schermtoernooi

Albums door Bruno Bollaert

Zondag zaten we in Dinant, niet alleen de stad met het jazzfestival, maar tevens met een een schermclub. Zaterdag en zondag vond er de 25èmes Internationaux de la Vallée Mosane plaats, waar Henri voor de eerste keer deelnam aan een schermtoernooi.

Het begon daar om 9u, we zouden er best een uur of toch minstens een half uur op voorhand zijn en Dinant ligt op een tweetal uren rijden van Gent. Dat betekende inderdaad zondag opstaan om 5 uur (Henri laten liggen tot 5.45 u).

Albums door Bruno Bollaert

Hij heeft 1 victoire op 5 gehaald in zijn poule (met 5-0), en schermde vervolgens 9-15 in het duel, en daarmee zat zijn eerste toernooi erop. We zijn nog een paar uur blijven rondhangen om zijn vrienden bij de pupillen aan het werk te zien (op de foto hierboven speelt hij scheidsrechter in een opwarmingsmatch), maar rond een uur of drie zijn we toch maar huiswaarts getrokken.

Hij heeft goed gespeeld, veel bijgeleerd (bevestigde hij) en zich vooral goed geamuseerd. Binnen twee weken is er een volgend toernooi, het Belgisch Kampioenschap voor miniemen en pupillen in Hasselt.

Daar begint het zondag al om 8.30 u dus jawel, dat wordt opnieuw vroeg opstaan. Ik heb de indruk dat er zich een patroon begint af te tekenen.

Albums 2013 (I)

Voila. We zijn een week verder, en hier is al het eerste lijstje van 2013. Er zit geen slechte noot tussen.

Albums door Bruno Bollaert

  1. Rachmaninov Sonatas / Nikolai Lugansky / 2012
  2. Debussy : La Mer, Images, Prelude A L’apres-midi D’un Faune / Jos van Immerseel: Anima Eterena Brugge / 2012
  3. Vivaldi : Concerti per fagotto II / Sergio Azzolini; Diego Cantalupi: L’Aura Soave Cremona / 2011

Albums door Bruno Bollaert

  1. Schlippenbach Plays Monk / Alexander Von Schlippenbach / 2012
  2. Gouache / Jacky Terrasson / 2012
  3. Quiver / Ron Miles, Bill Frisell & Brian Blade / 2012
  4. The Jungle He Told Me / Joachim Badenhorst / 2012
  5. Indicum / Bobo Stenson / 2012
  6. Magico – Carta de Amor / Charlie Haden, Egberto Gismonti & Jan Garbarek / 2012

(vorige lijst)