Damn

Ik zit daar ergens met een koppel aften die weigeren uit te doven –het moet niet altijd migraine zijn natuurlijk. Het sleept nu al een week of twee aan, en het is voornamelijk een serieuze buzzkiller voor het saxofoonspelen. Dat en ik spreek met een lispel alsof ik permanent aan de alcohol lig.

Daarnet op Glee (wij kijken in uitgesteld relais), hier in de oorspronkelijke versie van Paul McCartney en The Wings uit 1976. U was nog niet geboren, ik weet het.

4 gedachten over “Damn”

  1. Ik ook maar denk niet dat ik mij toen al erg bewust was van Macca. Afgelopen zondag nog enkele uren met ‘blue bird’ in mijn hoofd gezeten (niet onlogisch na bezoek aan tentoonstelling in St Pietersabdij natuurlijk). Gaf een instant goed gevoel 🙂
    Ik geef het toe, ik ben fan.

Reacties zijn gesloten.