vierkant landschap

Ik heb geen idee wie de fotograaf van deze landschappen is. De enige referentie die ik heb is de flickr naam voigtf64, en via google komt ik zo terecht bij John Whitham, waar verder ook weer niks over te vinden is. Hij is al gans de maand uitzonderlijk actief, en het is een plezier om zijn (ondertussen herkenbare) foto’s elke dag in mijn newsreader te zien opduiken.

(All photographs copyright voigtf64)

gecertifieerd

Op de pro-forma factuur van De Beukelaer (sa H. De Beukelaer & Co nv) is te lezen:

Uitgevoerd volgens bestek.

  • ALGEMEEN NAZICHT
  • HERSTELLING SLUITER
  • REGELING SLUITER
  • REGELEN RANGE FINDER
  • VERVANGEN LICHTDICHTINGEN
  • HERSTELLEN COUNTING UNIT
  • REGELINGEN
  • TEST

Prijs: 677,85 EUR
BTW: 142,35 EUR
Totaal: 820,20 EUR

Erbij geleverd was een Grote Rode Leicapunt die met een touwtje als een zegel aan het toestel was aangebracht, én een Service Certificate:

Dear Leica customer
Your Leica product has been repaired or serviced by the Customer Service of Leica Camera AG in accordance with Leica’s stringent testing and acceptance regulations and by specially trained staff. Any spare parts that had to be fitted are from original Leica stock. All settings and adjustments have again been made to comply with the tight tolerances specified fot this product.
This servicing work will help to preserve or enhance the value of your Leica instrument. If any fault should occur within a year, we will remedy it free of charge, providing it has not been caused by external influences.

Your Leica instrument.
Ze weten het toch mooi in te kleden, daar in Solms. Maar goed, ik heb eindelijk weer een camera om altijd op zak te hebben (de Hasselblad is daar toch iets té groot voor). Het filmrolletje zit er al in (Kodak BW400CN).

levensdoel

“Maar zeg eens, Bruno, waarom fotografeerde-gij eigenlijk?”, is een vraag die ik regelmatig gesteld krijg. Niemand vraagt ooit met eenzelfde regelmaat aan Tessa waarom ze dokter geworden is, of vroeg zich af waarom ik –in een vorig leven– tot webdeskundige werd uitgeroepen. Maar koppel mijn dilettantisme aan de rest van mijn maatschappelijk onproductieve interesses en bovenvermelde vraag verwordt plots tot een belijdenis welk antwoord niet alleen míjn leven, maar ook het leven des vraagstellers een zinvol doel kan bezorgen.

Enige hyperbool is mij niet vreemd, maar de regelmatige bezoekers zullen dat –samen met het eerder archaïsche taalgebruik en de nodige arrogantie– als typerend voor deze schrijfsels kunnen kenmerken. Bovendien vind ik de vraag best vermakelijk.

Wel goed, ik kíjk graag. Ik ben graag toeschouwer, veel meer dan participant. Ik aanschouw graag het verloop van een scène, de afwikkeling van een plot, de kleine radertjes die ervoor zorgen dat het geheel in beweging wordt gebracht of blijft. Had ik andere ambities dan zou dat van mij waarschijnlijk een geschikte manipulator gemaakt, maar die kunde ontbreekt mij geheel.

Eigenlijk heb ik daar nog nooit een echt antwoord op gegeven, waarom ik fotografeer. Niet zozeer uit onwil, maar wel omdat die reden –net zoals mijn fotografie– voortdurend mee evolueert. Destijds ben ik niet met fotografie begonnen met een bepaald doel voor ogen, maar de laatste paar jaren heb ik er wel gehad. Eerst was het bijna zuiver experimenteel: wat is fotografie, en wat kan ik ermee doen? Dat evolueerde al gauw van street photography naar concertfotografie, maar steeds meer begint die interesse te verschuiven naar geënsceneerde fotografie. Maar dat gaat dan weer louter over inhoud.

Vorige week doken een aantal artikels op in mijn newsreader. Who do you shoot for? is een eerder humoristische kijk op de zaak (met zoals steeds een grond van waarheid); maar op The Online Photographer vond ik niet alleen Getting Better: The Crucial Sentence, maar ook een link naar Thom Hogans What’s Your Goal?.

Als ik Michael Johnston met Thom Hogan combineer, dan wil ik op jaarbasis minstens 12 foto’s die ik de moeite vind om op –pakweg– 50x50cm te laten afdrukken. En dan wil ik op langere termijn een zwart/wit doka waarin ik mijn eigen afdrukken kan maken. (Jawel, ik ga steeds meer opnieuw de analoge weg op.)

Maar ik fotografeer dus omdat ik graag kijk. (En omdat ik u daardoor –heel even– kan laten meekijken. Le moment décisif, weet u wel.)

homarus 7: tarte tatin

Eergisteren heb ik het nog maar gezegd: het wordt weer kouder, dus het is weer tijd voor comfort food. Geen voedsel dat meer soelaas biedt dan zoetigheid, vandaag dat ik mijn homarus-reeks verder zet met een dessert. En wat voor één.

In de maand maart van dit jaar liet ik mij overhalen (geheel door mijzelve) om een plat à tatin van Le Creuset aan te schaffen. Het ding heeft tot gisteren ongebruikt in mijn keuken staan blinken, hoewel ze er op de site van Le Creuset een hele hoop recepten voor gepubliceerd hebben. Maar het eerste gerecht dat je in zo’n plat à tatin maakt is een Tarte Tatin natuurlijk. De herfst is bovendien het appelseizoen, en alle vrouwenbladen en andere lifestyle magazines staan vol appelrecepten, waaronder Tarte Tatin.

De Tarte Tatin, voluit Tarte des demoiselles Tatin is geheel per toeval uitgevonden. De zusjes Stéphanie en Caroline Tatin hadden het Hotel Tatin in Lamotte-Beuvron van hun vader geërfd. Het hotel (annex restaurant) stond bekend voor een heerlijke appeltaart die door Stéphanie Tatin werd bereid. Tijdens een druk moment vergiste Stéphanie zich, en in plaats van de appels op het deeg te leggen, legde ze het deeg op de appels, en ging de taart zo de oven in. Stéphanie bemerkte haar vergissing pas toen ze de taart uit de oven haalde, maar ipv de taart weg te smijten, draaide ze de vorm gewoon om op een bord. Een knapperige koek met daarop succulente gekarameliseerde appeltjes waren het resultaat, en het dessert werd wereldvermaard. Zo gaat het verhaal toch…

Tarte Tatin is heel eenvoudig om te maken. We nemen er even het derde deel uit de homarus-reeks bij (het gerecht, p. 288) voor de benodigdheden: 100g boter, 120g suiker, 1 zakje vanillesuiker, 1 kg appels, 200g bladerdeeg. Het recept voor bladerdeeg staat in een ander homarusboek (de basis, p. 228), maar ik heb mij bezondigd aan een voorgemaakt delhaizedeeg.

Eigenlijk heb ik iets te veel boter gebruikt (iets minder dan de helft van een pakje van 250g). Smelt de boter in een pan (op laag vuur), tot je iets bekomt zoals op de foto. Voeg er dan de suiker bij, en laat alvast een beetje karamaliseren.

tarte tatin tarte tatin

Ondertussen schil je de appels, snij ze vervolgens in vieren, en verwijder het klokhuis. Schik de appelstukken zo dicht mogelijk bij elkaar in de pan, en laat een vijftien-twintigtal minuten zacht stoven. Het mag geen appelmoes worden!

Verwarm de oven voor op 220 graden.

tarte tatin

Haal de pan van het vuur, laat kort even afkoelen, en leg vervolgens het bladerdeeg over de appels. Vouw het deeg langs de randen een beetje langs de appels, en prik in het midden een gaatje, zodat de stoom kan ontsnappen.

Plaats uw taart in de oven, verminder de temperatuur naar 200°C en bak gedurende een twintig minuten (tot het deeg mooi goudbruin geworden is).

tarte tatin tarte tatin

Haal de taart uit de oven, laat een vijftal minuten rusten/afkoelen (dat is belangrijk met de gietijzeren creuset), en draai de taart om op een rooster of een bord.

Smakelijk!

tarte tatin

flan de naranja

Lang geleden dat ik nog eens over mijn culinaire avonturen/uitspattingen heb gepost. De week van de smaak kondigt zich evenwel aan, én het wordt kouder dus is een mens ook geneigd meer tijd bij het warme fornuis te spenderen. Of zoiets, want wij hebben niet een fornuis maar een vitrokeramische kookplaat en een combi-oven. Voldoende om flankreem te maken. (En nee, dat is inderdaad geen ABN.)

Het recept. Ik ben al langer fan van de excellente kookboeken van Sam & Sam Clark Moro en Casa Moro. Jawel, dat zijn twee verschillende boeken, die u wat mij betreft allebei blind mag kopen om er vervolgens de heerlijke gerechten uit klaar te maken.

We maakten aldus ook geen gewone flan, maar flan de naranja, wat zich uitzonderlijk vlot laat vertalen naar sinaasappelflan. Ik had nog nooit flan gemaakt (ook geen crème brûlée, nee).

Benodigdheden: 6 grote (biologische) eieren; 60g fijne kristalsuiker; 300ml vers geperst sinaasappelsap. Eieren krijg ik op overschot van mijn schoonvader (hij houdt kippen); kristalsuiker had ik niet, maar wel koffiesuikerzakjes (ik heb er twaalf gebruikt); en versgeperst sinaasappelsap drinken wij hier elke ochtend, dus ook dat was geen probleem.

Verwarm de oven voor op 120°C.

flan de naranja

Klop de eierdooiers (het wit ging weg, u kan er desgewenst schuimpkens van maken) stevig op met de suiker, en schenk er al kloppend het sinaasappelsap bij. Verdeel over vier recipiënten (pirex drinkglazen in mijn geval), en zet die in een koud waterbad. Zorg dat het water ongeveer even hoog staat als het mengsel.

Zet dat anderhalf uur in de oven, en daarna in de koelkast. Klaar.

flan de naranja

300ml sinaasappelsap vond ik eigenlijk net iets te veel. De volgende keer probeer ik het met 250 of zelf 200ml. Niet dat de flan niet stevig was, maar het had best steviger mogen zijn. Veel hangt ook af van de grootte van de eieren waarschijnlijk.

In elk geval: smakelijk!