bijna ontsnapt

U was er bijna aan ontsnapt, aan mijn dagelijkse post. Maar we hebben net nog de laatste tram gehaald. En nog een geluk, want ik heb zoveel te vertellen dat ik begod niet weet waar eerst te beginnen. U zal moeten wachten tot morgen.

(Ja, dat geldt ook voor die ene persoon die nog een verhaal te goed heeft.)

dinsdag

Dinsdag was een goeie dag, careerwise. Bijna alles viel op het juiste moment op de juiste plaats, en ik heb –in retrospect– toch wel veel werk kunnen verzetten.

’s Ochtends was volledig aan Het Project gewijd (planning en toestanden), waarvoor ik veel lopende zaken heb kunnen afwerken –deed wel deugd, nog eens zo’n opgekuiste inbox.

Om 11 uur was er een persconferentie voor het Blue Note Records Festival. Toen waren er nog veel TBCs, maar het begint ondertussen toch steeds meer ingevuld te geraken. Veel mensen teruggezien, en ik ben dan altijd een beetje verbaasd dat sommigen zich mij überhaupt nog herinneren.

Jazzman mocht natuurlijk niet ontbreken, en de volgende dag kreeg ik onderstaande foto van hem toegestuurd. Hoe sympathiek is dat wel niet! (Jawel, dat ben ik daar, op de tweede rij, die ijverig zit te noteren.)

BNRF persconferentie - foto Jos Knaepen

Nog een beetje blijven plakken op de receptie, en achteraf had ik nog een ander project, waarover u nog even in het duister moet blijven tasten. Maar u hoort er nog van –beloofd!

’s Avonds alle info van de persconferentie verwerkt, en het artikel op Het Project gepubliceerd (met dank aan de voorzitter voor het nalezen): Blue Note Records Festival 2007. De zesde editie reeds, en het ziet er weer ferm de moeite uit.

een schone lei

Wat zat er in de bus, toen ik daarnet thuiskwam? Jawel, een InfoNotice van UPS.

Wij hebben uw goederen afgegeven bij KAPPER

(Dat stond er letterlijk. Nog goed dat ik geen vier kappers in mijn onmiddellijke buurt heb. Natuurlijk heb ik de mevrouw uitvoerig bedankt, en mij verontschuldigd voor het eventuele ongemak.)

En jawel, ondertussen heb ik Photoshop Lightroom op mijn MacPro geïnstalleerd. Met officieel legaal serienummer en al. Dus we beginnen met een schone lei. Vanaf dit weekend is het al LR wat de klok slaat voor RAW processing. Tegen die tijd moet ik er toch wel in geslaagd zij de 77 pagina’s tellende ‘manual‘ door te bladeren.

Zeer overtuigend was ook de toevallige mail over Photoshop CS3 die vanochtend in mijn mailbox zat, en vanwaar ik met plezier op deze pagina op “See how they work together” heb geklikt.

(Photoshop CS3 zelf past voorlopig nog niet in mijn budget. 850 € alstublieft. *slik*)

hoofdklarend

Het leuke aan met de motor naar het werk komen, is niet alleen het gevoel van onafhankelijkheid en snelheid. Het is ook het enige moment van de dag, zo heb ik gisteren gemerkt (vandaag ben ik helaas terug met de trein), waarop mijn hoofd totaal leeg is van alles wat anders voortdurend aan mijn mouw zit te trekken.

Het enige wat tijdens zo’n rit in mijn hoofd zit, heeft met het rijden zelf te maken. Ga ik nog wat rapper om de druk op mijn polsen te verminderen? Gaat dat kieken daar invoegen? Oei, ik zou beter opschakelen. Hé, kijk, een andere motorrijder: even zwaaien. En dat zijn allemaal gedachten van een halve seconde. Anticiperen is het enige wat ik doe op de motor.

En dat is zo rustgevend. Ge hebt geen gedacht. (Pun actually not intended.)

hij

Hij is terug. Mind you, ik heb hem nog niet gezien, maar het eerste wat hij deed –zo hou ik mijzelf voor– was mij opbellen.

“Dag papa. ’t Is uw zoon hier hé.”

– “Dag jongen, zijt ge terug? Hoe was het aan zee?”

“Pa-paaa!”

– “Ewel, ge zat toch aan zee, op boerderijklas?”

“Ja, maar ik heb liever dat ge zegt: boederijklas.”

– “Ok. Hoe was het op boerderijklas?”

“Wel, dat zal ik u allemaal straks thuis wel vertellen. Da-ag.”

legale software

Het is niet evident om aan legale software te geraken. Maandagnamiddag bestel ik Photoshop Lightroom. Op het einde van de bestelling krijg ik de keuze tussen een download versie, of om de software thuisgestuurd te krijgen in een doos. Call me old fashioned, maar ik heb toch graag iets tastbaars als ik zoveel geld uitgeef (220 € is niet niks, vind ik).

Nadat mijn bestelling geplaatst is, ontvang ik keurig een e-mail met bevestiging, en een manier om te zien hoe het met de bestelling gesteld is. De standaard zaken, quoi.

If you purchased hard goods, for your additional credit protection, all orders are manually reviewed by our E-Commerce Department prior to fulfillment. Before your order leaves our warehouse we will update the shipping information and e-mail you the tracking number. You can track the shipment with your carrier of choice.

Goed. Ik log in.

Maandag staat er Order Pending, en op de details pagina Expected Arrival Date Monday, April 2, 2007. Die Order Pending is waarschijnlijk voor mijn additional credit protection, neem ik graag aan.

Dinsdag: Order Pending.

Vandaag: Order Pending. EAD blijft telkens hetzelfde.

Ondertussen is mijn trial period vanzelfsprekend verstreken. Ik heb een serienummer nodig, want ik moet dringend foto’s bewerken. Laten we even naar de klantendienst bellen. Hallo Adobe?

– “Ah, nou neen, meneer, een serienummer kunnen wij niet geven. Dat staat op de enveloppe die in de doos zit.”

– “Kan ik dan nog wijzigen naar de download versie?”

– “Helaas niet meneer, want uw shipment is al onderweg. Wat zegt u, 2 april, nee hoor, volgens mijn gegevens moet u die deze week nog krijgen.”

Bon. Het zal mijn eigen schuld wel zijn door zo’n doos te willen, zeker?