digitale vergissing

De digitale TV komt eraan, voor wie de laatste tijd de media heeft gemist. Ten kost van de analoge kanalen, zo lijkt het.

Digitaal is geen verplichting, maar wie analoog toch wil blijven ontvangen, dient 49 EUR waarborg neer te tellen, zo dacht ik uit de berichtgeving te hebben begrepen.

Niet dus. Het analoge aanbod blijft, ook zonder Cabletuner, beschikbaar. Enkel het aanbod wordt beperkt: 8 zenders verdwijnen (CNN, CNBC, BBC World, Arte, France 3, TCM, Tel-Sell en TVE), en om die 8 toch te ontvangen, dien je zo’n Cabletuner in huis te halen. Toch maar niet, dank u.

(En bij het Standaard Aanbod Digitale TV zit niks wat mij een Digibox of Digicorder kan doen aanschaffen. Al zou het niet de eerste keer zijn dat ik van gedacht verander.)

le déluge

Welk een gerief. De nieuwe boiler oogt massief, en doet zijn werk voorlopig naar behoren. De temperatuur wordt precies beter beheerd; dwz we moeten de warmwaterkraan nu iets verder opendraaien om tot dezelfde temperatuur te komen, maar ik hoop eigenlijk dat dit resulteert in een lager electriciteitsverbruik.

Vanochtend was ik niet iets langer aan ’t genieten van mijn douche, toen plots de druk uit de douchekop wegviel. De rijkelijk parelende waterstroom (ik heb die zinsnede uit de reclame voor de spaardouchekop) kwijnde weg tot een mager gedrup.

Onderaan, waar de waterdarm van de kraan naar de douchekop vertrekt, spoot een krachtige straal de badkamer in.

Euhm. Water. Badkamer. Nat. Kraan toedraaien! En toen begon alles van voor af aan. Of tenminste het gedeelte waarin de badkamer onder water staat, en het water moet verwijderd worden.

Ik heb de kaboutertjes er maar weer op uitgestuurd. (Zodat ik vanavond een nieuwe waterslang aan mijn douchekop terugvind.) Benieuwd wat morgen zal brengen 😀

après le déluge

Et voilà, de kaboutertjes hebben mooi hun werk gedaan. Al hebben ze helaas ook een niet zo malse factuur achtergelaten.

De boiler werd volledig vervangen: naar boven gedragen, aan de muur vastgemaakt, aangesloten en getest. De electriciteit werkt terug, al mogen we het licht in de badkamer voorlopig niet aansteken. Nog goed dat het zomer is, of we konden ons bij kaarslicht wassen. Ik geef het nog een paar dagen, en anders laat ik (op kosten van de verzekering, we hebben een zeer goede verzekeringsagent) een elentrieker komen.

(Daar gaat het vakantiebudget –want de slechtfunctionerende boiler is natuurlijk niet gedekt door de verzekering, enkel de schade die er –letterlijk– uit voortvloeit.)

après nous, le déluge

Hm. Het bad lekt. Uh, nee, wacht, dat kan niet. Ik had net drie stappen gezet in de (donkere) badkamer, toen mijn voeten nat werden. Het badkamertapijt was drijfnat, de tegels errond ook. Het licht in de badkamer werkte niet, op de gang gelukkig wel.

Ah. Niet het bad lekte, maar de badkamerlamp. Drup-drup-drup op het reeds wakke tapijt. Ah, kijk, en langs (ipv door) die buizen stroomt er precies ook water.

In de kamer boven de badkamer bevindt zich de boiler. Verder dan dat moest ik het niet zoeken. De naden waren gedeeltelijk uitgezet, en ook waar het verwarmingselement zat drupte het water eruit aan een bangelijk tempo. De plankenvloer was drijfnat.

Oh well. Er zat nog warm water genoeg in om normaal te kunnen douchen, Tessa zit tóch thuis met haar longontsteking, mijn moeder en mijn schoonvader komen straks tóch langs voor de kleuterproclamatie van hun kleinkind, dus ik ben er zeker van dat het tegen vanavond allemaal wel zal opgelost zijn. De kaboutertjes en al. Niet?

lens list/lust

Pietel vraagt:

Ik zie niet in waarom je die 24-120 zou kopen. Maar mischien zoom jij gewoon erg graag. Werk je nu met de 18-70 van de D70?

Nee en nee. De 18-70 heb ik niet, en ik zoom eigenlijk bitter weinig. Meestal stel ik mij in op een van de extremiteiten van mijn zoomlens, en in uitzonderlijke gevallen zal ik de zoom-functie gebruiken voor de beeldcompositie. Mijn Nikkor 18-35mm f/3.5-4.5 af d if-ed staat ingesteld ofwel op 18 (land- or cityscapes) of 35 (dichterbij). Meestal op echter 18mm.

De 18-35 heb ik gekocht omdat de Nikkor AFS DX 12-24 f/4G nog niet beschikbaar was, en de Nikkor AFS 17-35 f/2.8 of de Nikkor AF-S 28-70/2.8 IF ED D te duur. De Nikkor 70-300mm f/4-5.6G heb ik gekocht, vorig jaar, vlak voor de Gentse Feesten, omdat ik een zoom nodig had.

Wat heb ik ondertussen geleerd: de 70-300 volstaat niet, om twee redenen: (1) te traag (zowel AF als lichtsterkte) en (2) geen AF-S; de 18-35 volstaat niet, om drie redenen (1) te traag (lichtsterkte), (2) te weinig bereik en (3) geen AF-S (geen AF-S is hier minder belangrijk). Puntjes (1) & (2) zijn belangrijk voor mij, omdat ze me reeds ‘een heleboel’ foto’s hebben laten missen.

Te traag lijkt mij evident: in low-light conditions wordt de sluitersnelheid te lang om nog hand-held geslaagde foto’s te maken (bvb bij Opatuur). In sommige gevallen lukte dit nog door de ISO op auto te zetten, maar in de meeste gevallen resulteerde dit in een veel te grove ‘digitale korrel’ (op 600×399 px is dit weg te werken, maar niet bij afdrukken). Bij de 70-300 komt daar dan nog eens bij dat de AF het vaak nogal ver gaat zoeken (over-en-weer op zoek naar het focuspunt).

Geen AF-S: vorig jaar bijvoorbeeld, tijdens de optredens op de Gentse Feesten, wilde de AF nog wel eens scherpstellen op het verkeerde object. Daar valt allemaal wel een mouw aan te passen, maar als je een hele reeks foto’s achter elkaar neemt, heb je geen tijd om in de menu’s de instellingen te wijzigen, of snel de AF of M te schakelen. Ik heb daardoor veel foto’s gemist (maar misschien ligt dat enkel aan mij).

Te weinig bereik: hoewel ik weinig zoom, volstaat de 18-35 niet als all-purpose lens voor pakweg een dagje stappen waarop je geen zeventwintig primes of zoomlenzen wil meesleuren. Ik heb dit o.a. gemist bij de foto’s van de werken op de Albertlaan, waar het niet altijd mogelijk (of veilig) is om dichterbij te komen.

Mijn ideale (basis) lenskit heb ik eigenlijk al gevonden:

Hoe zit het nu met de Nikkor 70-200 vs de Sigma? Heel belangrijk voor mij is dus de AF-S, dwz een AF met manual override. Ook Sigma heeft die optie (HSM), zij het met beperkingen. Zo lees ik op het photo.net forum:

The Sigma HSM function doesn’t work exactly like AF-S. With AF-S lenses in continuous servo focus mode, as soon as you manually override, it stops AF until you press the shutter release halfway again. With HSM, it’s doesn’t quite work as well, as the camera continues to try to focus after manual adjustment […]

Waarmee ik er dus nog altijd niet uit ben. Louter de VR functionaliteit, maakte voor mij het prijsverschil te groot, maar met de meer geavanceerde AF-S vs HSM, maakt dit nu al twee factoren die de Nikkor op de Sigma voor heeft. Het enige (de prijs even buiten beschouwing gelaten) waar ik verder mee inzit, is de grootte van de Nikkor lens. Als ik mij die lens (ooit) aanschaf, moet het wel een lens zijn die bruikbaar blijft voor (voornamelijk) hand-held fotografie.

Dat betekent dat ik

  • de Nikkor AF-S VR 24-120/ 3.5-5.6 G niet zal kopen, en op (langere) termijn de 18-35 zal vervangen door de 12-24 en de 28-70, waarbij de 28-70 voorrang zal krijgen op de 12-24
  • heel binnenkort de Nikkor AF 50 f/1.8 ga kopen als tussenoplossing
  • nog een beetje ga verder tobben over de 70-200

(Overigens, nog bedankt Steven, Ine en Pietel, voor de feedback op de vorige post.)

nen euro

“Meneer, hebt u soms geen mmffrrbblll?”

Het was net geen drie uur (vanochtend), en ik bevond me ter hoogte van de tramhalte aan Focilux, in de Kortrijksepoortstraat. De man verliet zijn compaan, die in een portiek was neergezegen met een pint in elke hand, en stapte op mij af. Zijn wangen waren ingevallen, zijn ogen bloeddoorlopen.

– Sorry, ik heb u niet verstaan. Wat kan ik voor u doen?

“Kunt U mij soms helpen met één euro?”

Hij kwam steeds dichterbij, en keek al verlangend naar mijn schoudertas, die tussen ons in hing. Ik dacht aan mijn fototoestel dat erin zat.

– Het spijt me, maar ik heb geen geld meer op zak.

“Allez, meneer, en die sjakosj dan? Enen euro is meer dan genoeg. Of iets anders dat ge wilt missen misschiens?”

Huh? Was die mens mij aan ’t bedreigen soms?

– Ik zeg u, ik heb geen geld, en zekers niet iets anders dat ik wil ‘missen’.

Hij kwam nog wat dichter, en graaide naar de riem van mijn tas. “Ik ga het toch niet zelf moeten nemen, hé meneer? Zeg eens, dat voelt zwaar, wat zit er eigenlijk allemaal in die sjakosj?”

*klik*

– ALS GE GODVERDOMME UW POTEN NIET THUIS GAAT HOUDEN ZULT GE SUBIETS AAN UW TANDVLEES VOELEN WAAROM MIJN SJAKOSJ ZO ZWAAR IS, EIKEL! riep ik hem toe. (Legd’u maar al te bloeien, dacht ik er nog bij, onmiddellijk gevolgd door: maar als ik dat zeg, lig ik zelf dubbel van ’t lachen.)

Hij gaf mij een speelse duw. “’t Was maar om te lachen hoor meneer. Hebt u nu echt genen euro?”

En weg was hij.