blind

Gisteren mogen genieten van het MAX!MAL BL!NDMAN concert in de Handelsbeurs (met dank aan de sponsors).

Bijna mijn concert laten vergallen door een heikneuter van een portier die bij het binnengaan van de zaal insisteerde dat ik mijn vest en tas ging afgeven bij de vestiaire. (Yeah, right.) Zelfs toen ik er hem vriendelijk op wees dat er madammen met grotere sjakosjen binnengingen, hield hij voet bij stuk.
Ik word duidelijk heel oud, want ipv van de confrontatie aan te gaan, ben ik gewoon langs een andere deur naar binnen gewandeld, alwaar een vriendelijke juffrouw langs geen kanten problemen maakte van mijn attributen. (Ongetwijfeld als troostprijs voor goed gedrag mocht ik daarna plaatsnemen naast onze burgemeester.)

Soit, het concert. Ik heb Bl!ndman ontdekt via de Ictus Live CD met daarop Terry Reily’s In C, en daarna werd het alleen maar beter met Bl!ndman Plays Bach en Multiple Voice.

Het optreden was heel visueel, met als hoogtepunt Musique de Tables van Thierry De Mey (compositie voor drie paar handen op drie tafels). Een volledig verduisterde zaal, drie mannen vooraan gezeten op de rand van het podium, drie tafels met een wit blad en een partituur erop, en dan maar muziek maken met handen, vingers, vingertoppen, in een schitterende choreografie.
(Een of andere gelukzak mocht gewapend met fototoestel en statief het hele gebeuren vastleggen. En ik kan u verzekeren dat er kansen genoeg waren voor money shots.)

Bij momenten werd het een beetje kakofonisch; vooral tijdens De Meys Balatum werd de gluidsknop iets te ver open gedraaid (op het pijnlijke af), maar voor de rest niets dan lof. In een uitgebreide bezetting bracht Bl!ndman werk van Thierry De Mey, Peter Vermeersch, Eric Sleichim en Walter Hus, stuk voor stuk uitvoeringen die hier in de komende weken vaak zullen beluisterd worden (op voorwaarde dat ze de CD al hebben in de fnac).

icoon

Het lijkt wel rangefinder-festival op Photokina (zo erg dat ik blijf verdergaan met flauwe woordspelingen). Na Leica en Cosina Voigtlander werd het nieuwe Zeiss Ikon camera systeem aangekondigd (verdeeld door Hasselblad).

In niet mis te verstane bewoordingen gaat Zeiss Ikon in de aanval tegen het Leica bastion. Getuige daarvan gevleugelde bewoordingen zoals Our passion is to create the ultimate range of M-mount lenses. en And because it features an M-mount, you can use your existing M-mount lenses and upgrade to Carl Zeiss over time.

Al hebben ze het natuurlijk nooit direct over Leica:

Q: Are ZI lenses better than other M bayonet lenses on the market?
A: Yes, we are pretty sure.

En nog:

WHY M-MOUNT? For more than 50 years now, passionate 35 mm photographers have been embracing the M-mount rangefi nder camera system.mount lenses ever made. an extremely accurate rangefinder coupling mechanism.

De camera wordt overigens gemaakt door Cosina in Japan en is beschikbaar vanaf mei 2005. Vier lenzen (van de 8 geplande) zouden onmiddellijk na Photokina op de markt worden gebracht: 50mm Planar f/2 ZM, 35mm Biogon f/2 ZM, 28mm Biogon f/2.8 ZM and 25mm Biogon f/2.8 ZM. Later volgen nog de Biogon 2.8/21 ZM, Distagon 2.8/15 ZM en de Sonnar 2/85 ZM

In al even weinig bedekte termen wordt gesproken over een mogelijks digitale variant: The lenses have already been developed taking into account the special requirements of a foreseeable digital camera and can be used with all common range-finder cameras – both digital and analog.

De mogelijkheden van de camera moeten zeker niet onderdoen voor de Leica’s: een EBL van 55.9mm –beter dan de MP en de M7; Aperture Priority; TTL; 0.74 zoeker; 1/2000 max sluitersnelheid, ook in manual mode.

Maar ik ben vreselijk benieuwd naar de prijs van dat alles.
(Hoewel er bij de FAQ staat To make the ZI-lenses affordable in price and therefore to open them to an expanded public. zal ik mij maar niet te veel illusies maken.)

[update] Er wordt gespeculeerd over 2.000 EUR of 1/3 goedkoper dan de M7

kozijn

…en het zouden wel eens de laatste stuiptrekkingen kunnen zijn/worden van Leica. De concurrentie wordt er alleen maar groter op.

Op Photokina presenteerde Cosina Voigtlander twee nieuwe rangefinder cameras, de Bessa R2A en de R3A. Ze kosten allebei 499 USD (vs 2.500 USD voor de ‘gewone’ Leica M7), en moeten functioneel in niets onderdoen voor hun vijf maal duurdere ‘kozijn’ (pardon the pun) (durability is hoogst waarschijnlijk een ander verhaal).

Cosina Voigtlander introduced the Bessa R2A and R3A Leica M mount Aperture Priority Cameras. They are the identical except for the finders. The R2A has a .7 magnification finder with 35/50/75/90 framelines. The R3A has a 1:1 finder with 40/50/75/90 framelines. The Bessa 3A is the first Leica M mount film camera with a life size 1:1 finder. [Cameraquest]

De grote aantrekkingskracht van de nieuwe camera’s is ongetwijfeld de Aperture Priority These cameras join a short list of only 3 previous Leica M mount AE film cameras: Minolta CLE, Konica Hexar RF, and the current $2500 Leica M7.

In zowat alle andere features moeten de camera’s natuurlijk nog steeds onderdoen voor de Leica M (electronic shutter, no manual backup, geen DX, manual frameline selection, en nog steeds een kortere EBL dan Leica). Maar ze blijven wel vijf keer goedkoper natuurlijk.

(Nog op Photokina, presenteerde CV hun nieuwe 40/1.4 Nokton lens; kostprijs: 349 USD Some photogs especially prize the 40mm focal length a providing the best and most natural perspective for 35mm 24×36 format, including noted American photography writer Mike Johnston.)

maatwerk

Net de Leica photokina nieuwsbrief in de inbox gekregen. Leave it to Leica om de markt van de verzamelaars nog verder aan te spreken: vanaf heden kan u uw eigen Leica samenstellen:

The ‘Leica à la carte’ initiative will give photographers the first opportunity ever to configure their own individual Leica rangefinder camera. There are more than 4000 possible combinations of designs and features for configuring an unmistakable LEICA M7 and LEICA MP.

Startprijs (zowel voor de M7 als voor de MP): 3.450 EUR

The extensive options are not confined to the color and leather finish of the camera body. The photographer taking advantage of this offer can configure his Leica M camera in particular to suit his own practical photographic requirements. For example, he has the choice of several viewfinder magnifications, viewfinder frames and different sets of controls for the camera. The many different combination options of the Leica à la carte offer can be seen on the home page of Leica Camera AG on the Internet.

Wie het zelf eens wil proberen, hier is de directe link. Steeds de duurste opties kiezen, resulteerde in een prijskaartje van 4.200 EUR. Zonder lens welteverstaan.

En voor wie dan nog geld te besteden heeft: er zijn ook nog de Exclusive special titanium series to mark 50th anniversary of the Leica rangefinder system (een M7 in solid titanium, slechts 50 exemplaren, inclusief de 28 f2, 50 f1.4 en 90 f2, ook al in titanium, selbstverstandlich; en de LEICA OSKAR BARNACK EDITION – A piece of photographic and contemporary history in an exclusive jubilee set (grotere oplage: 1000 exemplaren).

Nog minder exotisch, maar daarom niet noodzakelijk minder prijzig, zijn er ook nog de bestaande ‘speciale’ modellen <a href="http://www.leica-camera.com/produkte/msystem/sondermodelle/anthrazit/index_e.html"MP anthracite, MP Edition LHSA, MP Edition Hermès, M6 ‘Bhumiphol’, M6 black paint. Keuze te over dus.

Och ja, en de LEICA DIGITAL-MODUL-R (The world’s first digital 35mm camera back) is uit.

lune de guerre

Frans voor ’t stripverhaal; Duits (Die Hochzeitsfeier) of Engels (The Wedding Party) voor de film; Nederlands voor de regisseur (Dominique Deruddere).

Lune de guerre is een sterke strip, gedreven door een scenario van Van Hamme (de man achter XII, Thorgal, Largo Winch en Le grand pouvoir du Chninkel, om maar iets op te noemen) en getekend door Hermann (Jeremiah, Les Tours de Bois-Maury, Comanche en Bernard Prince). Van Hamme laat zich vaak inspireren door anderen (intertekstualiteit heet dat dan), en net zoals XII naar The Bourne Identity, en Chninkel naar 2001, A space Odyssey errm refereren, roept Lune de guerre zeer sterk de sfeer van Thomas Vinterbergs Festen op (de eerste dogma film).

Maar goed, het meesterstukje wordt verfilmd door Dominique Deruddere, sterk gesubsidieerd door onze Duitstalige buren. De film is een coproductie van MMG (producent van De Zaak Alzheimer en Flikken) en twee Duitse filmbedrijven: Typhoon en Fanes Film (Das Experiment). Belgen bekleden sleutelposities achter de camera. […] Voor de camera spreekt men Duits.

En Deruddere maakt blijkbaar met veel zin voor subtiliteit de overgang van strip naar film:

“Als ik de strip letterlijk verfilm, wordt het inderdaad een groteske, gore bedoening,” lacht Deruddere tussen twee opnames door. “Maar je kunt wel raden dat dat mijn ding niet is. Hier wordt ook wel eens een schot gelost, en er vloeit bloed, maar ik ben zo vrij geweest die strip zeer ruim te adapteren. Enkel de kerngedachte blijft overeind: hoe kan een onnozel detail, garnalen die niet vers meer zijn, een conflict zo laten escaleren dat je moet vrezen voor je leven? Voor mij is levensgevaar al straf genoeg. Niet iedereen hoeft aan flarden te worden geschoten.” [DS]

We moeten evenwel nog even op onze honger blijven zit tot de film in onze zalen wordt vertoond: de release is voorzien voor 12 oktober 2005. Dan nog blijft het onzeker of de film hier sowieso wordt uitgebracht (tenzij misschien in zalen zoals Studio Skoop), wegens het al te Duitse karakter van de film. Hilde Van Mieghem:

“Dominique (Deruddere) heeft het geluk dat hij met producent Marc Conrad werkt. Ik ken hem, hij is heel goed en zal Dominique alle steun geven. Niettemin is dit geen Belgische film meer. De Belgen spelen maar bijrollen. De grote rollen zijn voor de Duitsers.” [DS]

Duimen maar.

basisgeneeskunde

In een (slecht gestructureerd) schrijven wordt gepleit om de duur van de basisopleiding geneeskunde terug te brengen van 6 jaar naar 7 jaar.

De structuur van het onderwijs maakt het mogelijk de doelstellingen voor de opleiding tot basisarts in zes jaar ruimschoots te bereiken, zonder kwaliteitsverlies (wat uiteraard een eerste vereiste is). Dat is zeker mogelijk nu de vervolgopleidingen tot huisarts en specialist meer en meer academisch onderbouwd zijn.

Feitelijk begint de driejarige interuniversitaire huisartsopleiding nu al in het zevende jaar arts. Maar de specialisatieopleiding start pas na zeven jaar. Als deze opleiding, net zoals de huisartsopleiding, gedeeltelijk interuniversitair georganiseerd zou worden, zou dit zevende jaar perfect geïntegreerd kunnen worden in de vier tot zes jaar durende vervolgopleiding tot specialist.

Kan ik inkomen. Het lijkt mij echter absoluut niet nadelig voor een specialist om dat ‘verdoken’ eerste jaartje opleiding tot huisarts mee te maken. Kwestie van toch laar al eerst met de practische basis kennis te maken voor ze zich verder gaan specialiseren. Het lijkt mij echter absoluut niet nadelig om dat ‘verdoken’ eerste jaartje voortgezette opleiding mee te maken. Bekijk het als een verdere oriëntatieronde.

En toegegeven, de opleiding duurt lang, heel lang, vooral indien men daarna nog eens gaat specialiseren. Langer wordt het nog indien men daartussen of daarna een doctoraat aflegt wat nog eens drie tot vier jaar aan het curriculum toevoegt.

Maar waar wringt nu eigenlijk het schoentje?

Komt men tot een zesjarige basisopleiding, dan blijft de totale opleidingsduur van negen jaar tot huisarts onveranderd en wordt de specialisatieopleiding met één jaar ingekort tot tien à twaalf jaar. Het blijft een lange opleiding, maar op die manier wordt de vervolgopleiding één jaar vroeger gehonoreerd (men verwerft een inkomen na de zesjarige basisopleiding). [mijn bold]

En om heel eerlijk te zijn, kan ik daar nog meer inkomen (en van meespreken). Maar tegelijkertijd zou ik er toch voor willen pleiten om dit op een andere manier aan te pakken. Ik ben er namelijk niet zo van overtuigd, in tegenstelling tot de schrijvers van het opiniestuk, dat een inperking van zeven naar zes jaar zonder kwaliteitsverlies kan verlopen. Tenzij we de opleiding van specialist en huisarts verlengen natuurlijk –met een algemeen oriëntatiejaar bvb. Tenzij we de opleiding van specialist en huisarts laten voorafgaan door pakweg een algemeen oriëntatiejaar.

flikkendag

En dan was het flikkendag, en had Henri nog steeds koorts. Hoewel het al veel verbeterd is tegenover gisteren, dachten we dat het beter was hem nog een dagje binnen te houden (bij opa en oma). En misschien moet hij morgen ook niet naar school.

Wij zijn echter wel even de sfeer gaan opsnuiven. De bedoeling was in de voormiddag nog snel even een tenstoonstelling in het design museum mee te pikken, maar eenmaal op het Koophandelsplein aanbeland, was de planning helemaal om zeep. Het gerechtshof stond open voor het publiek, en ik kon het echt niet nalaten het gebouw eens gronding van de binnenkant te bekijken (de resultaten daarvan komen in de loop van volgende week op tpv). Is dat gerechtshof overigens vrij toegankelijk tijdens de week?

Petje gekocht voor Henri op de Korenmarkt (was hij vreselijk blij mee). Daarna tram 4 naar huis –tenminste, dat dachten we. Hij nam zijn bochtje rond de Muide, om dan, ipv richting Rabot te rijden, terug te keren naar de binnenstad. Aaargh! Omleiding voor de flikkenstoet.

Vreselijk veel volk overal (het leek bijna alsof we op de Gentse Feesten verzeild waren). Volgend jaar verhuist het eventment naar Flanders Expo, maar ik vrees dat ‘ze’ daarmee wel eens het bezoekersaantal flink naar beneden zullen halen.

[update: ondertussen Frank Beke en Tony Mary bekend gemaakt dat er geld op tafel wordt gelegd om de Flikkendag in de Gentse binnenstad te houden en dat het evenement gratis blijft.]

Het nokvolle Braunplein in Gent was voor de vijfde Flikkendag zondag omgedoopt tot TV1-plein. Naar schatting 150.000 mensen kwamen de acteurs van de TV1-serie Flikken begroeten en het werk van de Gentse politie bekijken. De acteurs reden in een parade door de stad, aan het stadhuis stond de Flikkenband. Het zou de laatste Flikkendag in het centrum van de stad worden. Maar de Gentse burgemeester Frank Beke (SP.A) en Tony Mary, de gedelegeerd bestuurder van de VRT, zeiden gisteren dat zij het geld op tafel willen leggen om de manifestatie in het centrum te houden. ,,Flikkendag is een volksfeest. Dat moet in de stad plaatsvinden, niet in Flanders Expo”, zei Tony Mary. [bron: DS]