on-line

Terug on-line. Het was inderdaad een beperking op het MAC adres (zoals reeds bevestigd door Bart). Gezien ik sinds zaterdag niet meer on-line ben geweest, en gezien het internet-embargo op het werk, trek ik me even terug om mijn (blog)schade in te halen.

En dan kan ik nu beginnen aan de fotologs.

update ii

Nog gauw even een update voor we nog eens een deftige entry gaan schrijven.

We hebben terug warm water, het dak is hersteld, en het internet is komende. Ttz de kabelverbinding is OK, en ik kan via ethernet aan het internet, maar om een of andere reden werkt het niet als ik via mijn firewall connecteer, noch via airport. Het zou kunnen zijn dat Telenet slechts 1 MAC adres aanvaardt binnen de zoveel uur, dus misschien lost het probleem zich vanzelf op. Ik ga nog even zoeken, en anders zie ik vanavond wel. (Als er iemand mijn vermoeden kan bevestigen…)

[update (na het lezen van de commentaar van Laurens)] De visjes zijn ok. De kardinaaltjes en de pleco kennen mij al, of liever, ze kennen hun ‘moment der voeding’ reeds. De pleco krijgt om de twee dagen een pilletje voer (dat naar de bodem zinkt) waarvoor hij reeds in de aanslag zit. Ook de kardinaaltjes troepen samen als ze me het voedingsluikje zien openen.

Alleen de glasmeervallen blijven zich angstig verstoppen, in het groen, of achter de filterbak. Eén of twee durven wel eens naar de oppervlakte komen om hun deel van het eten op te eisen, maar de andere moet je echt gaan zoeken.
(En nu wil Tessa natuurlijk nog Guppies bij, en Henri een Botia (Nemo, Nemo), maar ik denk dat we dan een overpopulatie tegemoet gaan. Flatneurose en al.)

update

Toen ik gisterenavond thuiskwam –na een (verfrissend ?!) dagje project management training— zat de loodgieter te wachten tot onze 200L warmwaterketel leegelopen was. Het probleem, zo vermoedde hij, was kalk. En hij had nog geen klein beetje gelijk.

Toen de ketel leeg was, werd het verwarmingselement (e.d.) eruit gehaald. Met dat element kwam een halve emmer kalk mee uit de ketel gevallen. Een halve emmer. I kid you not.

Het is nog niet zeker of dit situatie kan opgelost worden door simpelweg dat element te vervangen, of dat we een nieuwe ketel moeten hebben (en wat de meest cost-effective oplossing is). In elk geval komt er binnen afzienbare tijd een waterverzachter op de leiding. (En ik mij maar afvragen waarom ik water spots op mijn negatieven krijg bij het ontwikkelen.)

Daarna ook naar telenet gebeld; die mensen weten duidelijk dat internet belangrijk is. Dat ze absoluut geen signaal van mijn kabelmodem kregen, en dat ze dus iemand gingen sturen. Of er overdag iemand kon komen, of had ik het liever ’s avonds. Ik vreesde al dat ’s avonds een week of zo uitstel ging betekenen, maar nee, vanavond, tussen 17 en 18:30 komt de technieker langs. Dat is service!

En als ik mij nu morgenvroeg weer met warm water kan wassen, is het helemaal OK.

Och, ik was het nog vergeten. Tijdens de hevige windvlagen vorige week is een stuk zinken dakbedekking van ons nieuw dak (5 maand oud) losgekomen. Vandaag komt dus ook de dakwerker langs.

van ’t een naar ’t ander

Gisteren met Henri bij meter Nathalie (en David) op bezoek geweest, voor een eerste bezoekje in hun nieuwe woonst. Op een bescheiden lapje grond: een voortuin zo groot als onze (stads)tuin, een achtertuin, een dressuurstuk, en nog een weide voor het paard erachter. Gezien het allemaal nog moet afgewerkt worden, staat Lolita (het paard waarvan sprake) voorlopig nog op stal in de managège (vijf minuutjes met de wagen).

Bij terug thuiskomen stonden we voor een aantal verrassingen:

Wanneer ik het licht in de vestiaire probeer aan te steken: noppes. Lamp kapot, denk ik, en draai er een 150 watt lamp in (het enige wat we hadden liggen). Resultaat: noppes. Ik probeer een ander licht: noppes. Tiens, alle waaklichtjes zijn uit, de lamp van het aquarium brandt niet, en de ijskast en diepvriezer zijn uit.

De electriciteit ligt af. Naar Electrabel gebeld, waar een vriendelijke meneer mij door de procedure loopt: ik had een verliesstroomschakelaar over het hoofd gezien (we hebben er twee in de zekeringskast). De schuldige (zekering) gelocaliseerd, de meneer vriendelijk bedankt, en op zoek gegaan.

De warmwaterketel (boiler in ’t schoon Vlaamsch) is om zeep. Onderaan, waar allerlei electrische draden lopen, is er water uit gesijpeld, wat wellicht voor een kortsluiting heeft gezorgd.

Gelukkig zat er niet te veel in de diepvries, want alles heeft zo’n vijf uur uitgelegen (konden we zien aan de mechanische timer van de aquariumlichten). Als avondeten: finduslapjes. Al waren ze niet van findus maar van maggy ?!

Vanochtend nog net warm water gehad, maar hopelijk slaagt mijn schoonvader erin vandaag iemand te bereiken die het euvel voor ons kan verhelpen.

Och, wat internetten dan maar. Euh nee dus: geen kabelverbinding (wel TV). Geen nood, ik bel naar telenet, waar ik mij door een menu werk, de machine van telenet automatisch mijn verbinding en die van de omwonenden test, en mij vervolgens niet verder kan helpen. Tijdens het weekend zijn ze ‘slechts’ bemand tot 17u30 (tijdens de week tot 22u). Vanavond oplossen dus.

Och, het brengt wat leven in de brouwerij.

delta

Hm. Niet zo tevreden over Ilford Delta 3200. Gebruikt op 800 ASA, ontwikkeld in Perceptol (om een fijne korrel te krijgen), geeft het (on)ding toch nog een korrel van hier tot Klein Turkije.

Een 3200 ASA film is misschien niet ideaal als je op zoek bent naar een kleine korrel, maar in pakweg Neopan 1600 op 800 ASA krijg je toch veel mooiere resultaten. Geen Delta 3200 meer voor mij.

Een paar voorbeelden (klik voor groter):

henri
(Henri, toen hij te horen kreeg dat er bloed zou geprikt worden.)

rolstoel
(De rolstoel, waarin Henri werd voorvoerd –hij had niets liever.)

xray foto
(De foto van zijn longetjes -die grote ‘zak’ is zijn hart.)

xray foto 2
(Idem)

Veel te veel korrel, veel te sterk contrast. Geen film voor mij.

parade

Vandaag is het City Parade in Gent. Hoewel er bij nader inzien maar weinig in de City zelf wordt geparadeerd, gezien de stoet e.d. wordt afgeleid langs de ‘hippe’ havenbuurt in de omgeving van de Dampoort.

Hip of niet, ik was van plan om er foto’s te gaan maken, een plan dat in duigen is gevallen door de onverwachtse wacht en de longontstekening. (Niet dat ik klaag, want nu heb ik ook nog eens een rustig dagje thuis.)

Blijkbaar wordt dit overigens de laatste City Parade in Gent, een gegeven waar steeds minder mensen rouwig om blijken. Er staan bijvoorbeeld maar liefst vijf MUG-teams opgesteld in de onmiddellijke omgeving van het traject; de eerste ‘gevallen’ zijn ondertussen al op de spoed opgedoken, en er is absoluut geen indicatie waarom die trend zich niet opwaarts zou doorzetten. Minstens 1 ooggetuige uit de omgeving van de Dampoort spreekt al van een heel bont en errm ‘uitgelaten’ gezelschap, dat zich al de ganse nacht stevig op het evenement heeft voorbereid.

De juffrouw aan de kassa van de O’Cool aan de Dendermondsesteenweg (waar we ons gratis baguetten gingen halen) waarschuwde ons dat ze zaterdag zouden gesloten zijn. En of we wel wisten dat de Delhaize aan het traject van vorig jaar (bij ons aan de Martelaarslaan) voor zo’n 1 miljoen was bestolen? (Ik denk dat ze franken bedoelde.) En dat de GB wel open was, maar dat ze minstens vier extra security mensen hadden ingehuurd.

Panem et circences.

longetjes

Zonet is Tessa een onverwachte (we weten het van gisteren) spoedwacht begonnen. Eén van haar collega’s heeft ‘persoonlijke problemen’ en daarom hebben ze maar een aantal anderen opgetrommeld om die collega te vervangen. En voor een keer ben ik haar, samen met Henri, gaan afzetten.

Om maar meteen het nuttige aan het (on)aangename te paren: Henri was al de hele week ziek. Koorts, buikpijn, ganse dagen en nachten hoesten, verminderde eetlust, etc. Tot Tessa hem vanochtend ausculteerde. Een lichte longontsteking.

Vermits Tessa toch op spoed staat, hebben we meteen de diagnose laten bevestigen (opnieuw ausculteren, palperen, foto’s nemen, bloed afnemen). Dus morgen medicijnen halen. Niks ernstigs, binnen een paar dagen is het normaal gezien allemaal achter de rug. De arme jongen.