visjes

Volgende week is het krokusvakantie (=geen school). Gevolg: Tessa heeft de ganse week vakantie genomen om op Henri te passen (en de week is al grotendeels gepland). In de Paasvakantie zal het mijn beurt zijn (toch 1 week waarschijnlijk), maar ter voorbereiding heb ik alvast deze maandag vrijaf. En als alles verloopt zoals gepland, gaan we die dag visjes kijken (en fotootjes trekken –dat doet er mij aan denken dat ik dringend een filmscanner moet kopen).

road rage

Hoffelijk in het verkeer (vroeger was dat nog: wees een heer in het verkeer).

Typisch voor ons tweeslachtig België. Zware boetes, maar geen controles, wat resulteert in een vogelvrij verklaard derde baanvak. Het is een tijdje goed geweest, maar op de ring rond Brussel bvb vlamt iedereen weer door op het derde. 90 op de brug van Vilvoorde? You’ve got to be kidding. Zelfs op het tweede komen ze tot vlak tegen je achterbumper rijden om je tot grotere spoed aan te manen.

Een typisch dagje op het traject Gent-Brussel? Zo zag het er gisteren uit…

’s Ochtends:
Een vrachtwagen, ter hoogte van Wetteren, die een peugeot 206 de weg afsnijdt.
(Automobilist op 1e baanvak, vrachtwagen steekt voorbij, en wil waarschijnlijk te snel invoegen. Bijna botsing. Maar het is bij een verschrikt getoeter gebleven.)

Twee bestelwagens, ter hoogte van de bocht voor Aalst, die aan het racen waren.
(Bijna reed de bestelwagen die op het tweede reed in op de auto voor hem. Zodanig gefocussed op de race. Gelukkig bij een remspoor en vermoedelijk een paar wit weggetrokken gezichten gebleven.)

Op de ring bleef het relatief rustig.

’s Avonds:
Op de ring, ter hoogte van Grimbergen, slaan bij de bestuurder van een golf die met tegenzin een bmw laat invoegen (getuige daarvan het hevig getoeter en geknipperlicht) even later de stoppen door.
(Als de bmw een afslag wil nemen, raast de golf hem voorbij, de bestuurder gaat op zijn remmen staan, waardoor de golf dwars op het wegdek draait –het leek wel een gansterfilm. De bestuurder, een jochie van zo’n jaar of 18, mager, zonnebank- of skivakantie- bruingebrand en met een gouden ketting rond de hals, stapt ziedend uit, een bleek angstig vriendinnetje achterlatend, en stapt af op de bmw. Die bestuurder blijft gelukkig verstandig –was waarschijnlijk zelfs al het probleempje van net daarvoor vergeten– en reageert niet op de stevige meppen die de snotneus aan de carosserie van zijn wagen uitdeelt. De bmw kan doorrijden, en de snotneus druipt af. Te voet terug naar zijn wagen die een paar meter verder haaks op de ring staat en het verkeer tegenhoudt.)

Tussen Ternat en Affligem, de chauffeur van een bestelwagen krijgt het op zijn zenuwen, besluit het eerste baanvak te gebruiken om in te halen.
(Een renault op het tweede laat dat niet aan zijn hart komen, en rijdt met gelijke snelheid mee, parallel op het tweede. Wanneer de bestelwagen niet kan invoegen, maar hard op zijn rem moet staan om zijn voorganger niet anaal te moeten grijpen, kom er eerst alleen een hevig getoeter aan te pas. Daarna steekt hij de renault langs het derde toch voorbij, wellicht hopende dat die geïnteresseerd is de race verder te zetten, maar wanneer dat niet zo blijkt, voegt hij vlak voor de renault in, en gaat op zijn rem staan. De renault geeft geen krimp –verstandig.)

Ach, de trein is altijd een beetje reizen, maar de autosnelweg biedt toch ook een gevarieerd programma.

LUG

Sommige mailing lists zijn best leuk. Gelezen op de LUG:

No one can teach you to like it. It is an acquired taste, like sex.

(En hoewel het van de Leica Users Group komt, gaat het niet over een Leica of een ander fototoestel, maar over Single Malt Scotch. Vorige week ging het ook al over de (New) Mini, de Austin 7, (New) Coke, recipes for catfish en o ja, Leica’s.)

gewoontebeest

Een mens leeft toch al gauw op automatische piloot. Daarnet begeef ik mij naar de toiletten (ik weet het, ik weet het, too much information, maar toch, iedereen doet het hoor); en daarvoor ga ik steeds door dezelfde routine. Deur open, licht aan, maar niet onmiddellijk binnengaan, want aan de deur bevestigd is zo’n geursproeitoestel dat, als je niet eventjes (10 sec) wacht, een wolk wc-verfrisser over je heen spuit. How’s that for user interface.

Eenmaal je ding gedaan, ga je buiten, doe je het licht uit, en sluit je de deur, zodat het geurmechanisme geactiveerd wordt.

De deur stond deze keer echter een beetje open, het licht was reeds aan. Ik kon dus veilig binnengaan, zonder geurvrees. Volledig uit mijn routine gehaald, kom ik echter binnen, sluit de deur, en doe het licht uit.

misc 030227

  • Uit drie verschillende bronnen is het nu bevestigd: het restaurantje op de hoek van de Breydelstraat en de Graslei heet ‘Sarabande’ (cfr valentijn I)
  • Remember de grote census uit 2001? De eerste resultaten zijn beken, en kunnen zelfs on-line bekeken worden. Gent doet het lang zo slecht niet. Je kan je natuurlijk wel afvragen hoe relevant de cijfers van anderhalf jaar geleden zijn over de penetratie van PCs en GSMs in de Belgische huishoudens.
  • Het nieuwe analfabetisme is digitaal. Net gehoord op het nieuws dat te weining leerlingen op school geleerd wordt met de computer te werken.
  • En wat te denken van het volgende: A notorious e-mail scam has resulted in the murder of a Nigerian diplomat in the Czech Republic. [in Wired News]

    According to police reports, the suspect was a victim of the 419 scam, a thriving industry that employs thousands of people around the world. The scammers successfully manage to extort money from thousands of victims by promising them compensation for assistance in moving funds from foreign countries to banks in the United States.

  • Momenteel in de fnac (gent): 5 EUR voor de originele Ring, en 22 EUR voor Romeo & Juliet van Zeffirelli met Olivia Hussey.

analoog

Jawel, ik geef het toe. Ik ben altijd al een gadget freak geweest. Getuige daarvan de palm pilot (Palm II); de reeks gsms (Nokia 6110, Nokia 3210, Sony CMD-Z5, Ericsson T39m + nog twee daarvoor); de vier-vijf jaar oude digitale videocamera (Sony DCR TRV9), de al ongeveer even oude digitale fotocamera (Fuji MX-2700), en de zwart-wit webcam (op de seriÎle poort); de radio-man (of hoe heetten die dingen –met zo’n dun wit draadje en slechts 1 oortje), de Walkman, de Discman, de MiniDisc-man, de iPod; en dan heb ik het nog niet over de rist computers die de revue zijn gepasseerd.

Eigenaardig echter hoe ik toch steeds weer naar analoge produkten blijf teruggrijpen. De agenda, het notitieboekje, de fotocamera.

Niet dat er in die produkten geen evolutie merkbaar is. De agenda bijvoorbeeld: drie verschillende filofaxen geprobeerd, verscheidene zakagenda’s en thema-agenda’s (Van Gogh, Fotografie, Jazz), om ten slotte uit te komen bij de Mignon Racine (week op twee pagina’s). Formaat van de kleine filofax, alleen breder (bijna een vierkant), zodat je je vingers en schrijfgerief niet in allerlei bochten moet wringen om iets toe te voegen of te wijzigen.

(Of nog: dit is slechts een kladblok.)