Wat ik wel heb gedaan is de gratis versie van MT gedownload, alle bestanden naar mijn webserver overgesluisd volgens de instructies, en dan de URL ingegegeven die het zaakje zou moeten installeren. Helaas. Server error alhier, en failure aldaar. Alle permissies staan goed, de bestanden staan op de juiste plaats, kortom alles werd ingesteld voor een standaard installatie zoals door MT vereist.

Vroeger zou ik nog wel geprutst en gezocht hebben tot het ding werkte. Vandaag doe ik die moeite niet meer. Bij WP is het wél een kwestie van uploaden en de URL ingeven, en presto: daar is uw weblog, klaar voor gebruik. Meer moet dat niet zijn, of eerder: meer mag dat niet zijn.

Wreed opvallend en evenzeer positief aan de upgrade van wordpress, is de manier om tags in te geven. Meerdere tags ingeven is terug eenvoudiger geworden: zo hoeft u niet steeds zelf een komma te tikken, maar wordt die door WP zelf geplaatst. ‘t Is een detail, maar echt wel zeer geriefelijk.

Wreed opvallend en evenzeer negatief aan Tarski, is hoe de reageerdoos onder de linkersidebar wordt geplaatst, en niet onder de post. Ambetant vooral als de post korter is dan de sidebar, want dan moet u scrollen om tot bij de reacties te komen. En zulks zint mij in het geheel niet. Ik ben echter al een tijdje niet meer zo gelukkig met Tarski, dus het is niet onmogelijk dat ook daar nog eens veranderingen aankomen. Maar het zal niet voor onmiddellijk zijn.

Sorry voor de ongemakkken, en prettig weekend.

“Twee,” antwoord ik, “één van Peter en één van Isabel, waar we overigens alletwee worden vermeld. Allez, ik zal er ook iets over schrijven.”

Het is leuk om zo’n prijzen te krijgen, maar ik ben altijd bang om ze zelf uit te delen. Ik volg namelijk redelijk wat mensen, en zoals Patricia schrijft: kiezen is verliezen. Als ik u niet vermeld, dan is dat niet (noodzakelijk) omdat ik u niet lees of –erger– niet op prijs zou stellen. Ik tracht wél even voor de minder voor de hand liggende blogs te gaan –wat in mijn geval meteen al iedereen van Het Project uitsluit. Ha! –daar heb ik mij in één klap gemakkelijk vanaf gemaakt.

In alfabetische volgorde:

• Anneleen, het herfstmensje, met een geslaagde mix van design en faits divers. En –altijd positief– ze is te vinden voor een film die wat ‘plattekes’ is.
• Dieter De Lathauwer, amper dertig, met een blog dat al even amper een jaar bestaat. Ik volg maar weinig fotoblogs, maar Dieters stijl spreekt mij sterk aan. Zijn foto’s zijn sober, maar des te sprekender, en worden nog op de analoge manier gemaakt.
• Isabel ofte kleinkonijn, omdat ik graag wel eens over iemand anders’ kinders lees ook, en ze daar ten huize soms een beetje herkenbaar chaotisch tewerk gaan.
• Julie, van Eigenwys, omdat ze schone dingen maakt, op reis gaat zoals ik altijd al eens heb willen doen maar nog nooit heb gedurfd, en nen sympathieke vent heeft en zo.
• Lamazone. De lama heeft zopas haar vrijheid herwonnen! En ze heeft een alternatief voor een midlife crisis.
• Mirthe, zoals in Fan van –, omdat haar blog zo schoon is en omdat ze vaak leutige dingen ziet, zoals de Faber Finds, en omdat ze zo’n mooi watermerk op haar foto’s plakt. Oog voor detail, nietwaar.
• Sara, van Tiekenei. Omdat ze voortdurend op zoek is en evolueert. Ik vroeg mij onlangs overigens nog af hoe lang ik haar al volg.
• Ysabel, een 32-jarige Antwerpse, volgens de beschrijving op haar blog. Heb ik ontdekt toen ze hier reacties achterliet, en helpt mijn wereldbeeld over borsten en piemels bij te stellen –ik pak er maar even die zaken uit waarvan ik weet dat u erop zal klikken.

Tsja Dieter, het zijn allemaal vrouwen in wiens gezelschap ge verkeert –en het was absoluut niet gemakkelijk om te kiezen. Jawel, u hoorde er eigenlijk bij. Jaja, u daar.

(Oh, en niemand hierboven hoeft zich verplicht te voelen om zelf zo’n lijstje op te maken.)

De enige reden waarom ik 2.0 heb geïnstalleerd, is omdat ik nu iPhone apps kan gebruiken. Een paar jaar geleden had ik nog gezworen enkel een nieuwe gsm aan te schaffen, als die alles wat ik nodig had in één toestel kon bevatten. Toen ik de iPhone heb gekocht, was dat nog niet 100% het geval, maar ondertussen zijn we toch wel al héél dichtbij gekomen.

Wat heb (had) ik nodig? (Gerangschikt in volgorde van belang –belangrijkste eerst.)

1. telefoon: duh, maar het blijft wel dé belangrijkste functie van een gsm
2. sms: ik ben geen sms-junkie, maar soms is het wel onmisbaar handig. Bij de iPhone worden de smsjes in dialoogvorm bewaard, wat het gemakkelijker maakt om de conversatie te volgen.
3. adresboek: gesynchroniseerd in de telefoon en op de computer (en desgewenst op internet). De wijzigingen worden naadloos uitgewisseld en kunnen –even naadloos– in andere toepassingen worden gebruikt. Eindelijk!
4. mediatheek: nee, geen mp3-speler, maar mijn lijst met boeken en strips, cds, en dvds. Vorig jaar heb ik mij de Bruji pedia’s aangeschaft, en recent heeft het bedrijf een Pocketpedia voor de iPhone uitgebracht. Het ding synchronseert tussen de applicaties op de computer en op de iPhone, en het is voorlopig het enige programma dat dit doet (al is het zeker nog voor verbetering vatbaar). Met zo’n uitgebreide collectie kan ik gewoon niet zonder een dergelijke toepassing.
5. kalender: gesynchroniseerd in de telefoon en op de computer (en desgewenst op internet). Zie ook: adresboek.

Vijf zaken dus, en het heeft jàren geduurd eer die in één toestel konden worden bevat. Een primitief adresboek zat wel op elke gsm, maar bij het wisselen van merk –of soms zelfs gewoon van gsm binnen hetzelfde merk– kon ik vaak opnieuw beginnen samenstellen.

Aan zo’n mediatheek moest ik zelfs niet denken.

Added bonus:

• mp3-speler/videodinges: ik kan mij voorlopig niet voorstellen dat ik films zal bekijken op die iPhone, maar bon, het kan, naar het schijnt. Muziek beluisteren, doe ik wél.
• mail & browser: handig als ik in de buurt van een (gratis) hotspot ben (zoals Vooruit), en ik iets moet opzoeken of zo. Voorlopig geen must voor mij, maar dat komt ongetwijfeld nog wel.
• iPhone apps, al dan niet gratis. Things bijvoorbeeld, dat wel al voor iPhone bestaat, maar nog niet synchroniseert; evernote, dat synchroniseert op computer, internet en iPhone; nog even wachten op 1Password; en Henri is vanzelfsprekend gek op de PhoneSaber
• spelletjes: van Sudoku over Bejeweled tot Crash Bandicoot

Bottom line: de internet-toestanden zijn (voor mij althans) voorlopig geheel bijkomstig. Als de dataprijzen naar beneden en de -snelheden naar boven gaan, zullen we de zaak herbekijken. Maar ik kan u niet zeggen hoe content ik ben dat ik eindelijk mijn mediatheek kan meesleuren.

Mijn (digitale) foto’s staan allemaal netjes op één harddisk van 500 GB. Dat is goed voor drie-vier jaar RAW foto’s (eigenlijk teruggaand tot 2004 toen ik daar voorzichtig mee begonnen ben) en JPGs –waarvan ik geen RAWs heb– die teruggaan tot 1999. Dat ik ’slechts’ 500 GB nodig heb is omdat ik…

• …bijvoorbeeld niet ‘mitrailleer’; ik geloof daar ook niet in. We maken foto’s, geen video-opname. Kijk, denk na, en druk af. Specificaties bij DSLRs als ‘maakt 15 beelden per seconde in RAW’, zijn aan mij niet besteed. Een foto is een momentopname, en al beweegt de muzikant nog zoveel, op een bepaald moment staat hij in die beweging stil, en dát is het moment waar u naar op zoek was. Ook met 15 gemitrailleerde bewogen beelden komt u niet tot één onbewogen beeld.
• …geen veeltrekker ben. Ik heb er geen nood aan om 800 foto’s te maken als ik zie dat ik er na 20 al genoeg heb van dat concert. Soms gaat het ook gewoon niet, omdat het licht dermate slecht is, of de muzikanten helemaal achteraan, achter de pupiters en/of instrumenten blijven staan, etc.
• …redelijk wat wegsmijt: met bewogen foto’s zijt ge niks, die nemen enkel plaats in. Hoe langer ik bezig ben met concertfotografie, hoe gemakkelijker het voor mij is om onscherpe foto’s definitief ende onherroepelijk de vuilbak in te kieperen.

Edoch ook mijn harddisk raakt verzadigd. De eerste keer ging dat om een versassing van 150 GB naar 250 GB, dan van 250 naar 500 GB, en nu gaat het om een ontdubbeling van de 500 GB fotodisk.

Mijn workflow is namelijk als volgt: ik smijt alle RAW files op die harddisk, die tag ik met keywords en omschrijf ik in de exif met details over het evenement: locatie, groepsnaam, groepsleden. Vervolgens open ik lightroom, en daarin importeer ik de RAW files naar DNG die ik op een andere plaats laat wegschrijven (maar op dezelfde harddisk). De triage tussen goed en slecht gebeurt vervolgens in die geïmporteerde DNG-bestanden.

De ontdubbeling van de fotodisk houdt in dat ik 300 GB RAW bestanden op de 500 GB HD (fotobase) overhoudt, en een dikke 100 GB DNG bestanden op een oudere 250 GB HD (fotowork) overzet. Beide harddisken worden gebackupped op telkens een identieke HD van dus resp. 500 GB (fotoback) en 250 GB (fotowack). Maar al dat versassen neemt waanzinnig veel tijd in beslag –gelukkig gebeurt het allemaal in de achtergrond.

Het resultaat is dat ik nu met een onbruikbare iPhone 2.0 zit, want Jailbreak voor versie twee is nog niet uit. Downdgraden naar de vorige versie lukt blijkbaar niet, dus ik zal nog even geduld moeten uitoefen. Euh, ik ben dus tegelijk telefonisch even niet bereikbaar. Toch tot maandag, want dan is Tessa niet langer van wacht, en kan ik de haar wachtGSM gebruiken voor mijn SIMkaart.

Uh-huh.

[Update 13u10] Opgelost! Terug naar versie 1.1.4 dank zij deze instructies: How to Downgrade Your 2.0 iPhone to 1.1.4

[Update 14u30] …maar toch niet helemaal. Het toestel werkt helemaal, behalve het telefoongedeelte. “No service” zegt het ding mij.

[Update 13/07 10u] Geheel terug. Alles opnieuw gedaan met PwnageTool: How to Unlock Your iPhone With PwnageTool (Mac)

Ik heb altijd al problemen gehad om een goede ‘koptelefoon‘ te kopen. Ge kunt die dingen niet proberen, en toch kosten ze soms meer dan pakweg een mp3 speler. Vandaag diende ik in de Apple Store aan de University Village te zijn. Ik had geen goesting, het was veel te schoon weer en ik wou veel liever op ons terras liggen bakken –nu er eindelijk zon is. Maar Henri wou wel, en bovendien had Tessa gevraagd om voor haar een USB Flash Drive te halen.

Bus op, bus af, verdwalen tussen 45th & 15th en de U Village, ergens tussen alle fraternities in. Man, man, man, daar moet geld zitten; die fraternities zijn gehuisvest in kasten van huizen die stukken van mensen moeten kosten. (Toen we een hele tijd later terug huiswaarts gingen –en opnieuw verdwaalden– passeerden we door een al even schitterende campus.)

In de Apple Store hadden ze enkel een 1GB en een 2GB drive –tegen een redelijke prijs, maar toch, dat is een beetje weinig. Maar ze hadden er ook massa’s van die draagbare luidsprekers. De Bose In-Ear Headphones: 99 USD; V-Moda Vibe Duo: 99 USD; Ultimate Ears super.fi 4 VI: 150 USD; Etymotic hf2: 179 USD; Bang & Olufsen EarSet 3: 199 USD. En dan wist ik niet wat te kopen. Die ‘goedkope’? Dat is ‘minder erg’ als die slecht zijn, maar toch 99 USD in de vuilbak. Of die dure? De kans is dan groter dat ze goed zijn, redeneert men, maar dat is toch wel veel geld om die zonder proberen te kopen.

Dus hebben we dan maar in de Radio Shack een beetje verder een sandisk 4GB drive gekocht (25 USD), en een setje van vier nieuwe ‘moesjes’ voor mijn oude oordingetjes (4 USD). Meteen een pak minder geld kwijt ook.

Het goede nieuws is dat België meteen over de nieuwste versie van de iPhone zal beschikken, het nog betere nieuws is dat die stukken goedkoper zal zijn dan de oorspronkelijke (Edge) iPhone. Tijdens zijn speech gisteren in San Francisco verkondigde Steve Jobs The price is a maximum of $199 all around the world. Of dat ook betekent dat de goedkoopste iPhone (8GB) in België te koop zal zijn voor (omgerekend) 125 euro, zullen we pas weten op 11 juli.

Spijtig voor de mensen die onlangs nog een iPhone uit de V.S. hebben laten overkomen en nu met een verouderd toestel zitten? Ik denk het niet –behalve dan eventueel voor de prijs. Om van de 3G mogelijkheden gebruik te kunnen maken, dient u overigens eerst nog een data-abonnement bij Mobistar te nemen. Het goedkoopste abonnement kost momenteel 18 euro per maand; daarvoor mag u 200MB per maand versassen, en dat is behoorlijk weinig data ^(*). Voor het abonnement met 2GB per maand betaalt u 30 euro (per maand dus). 3G gebruik is –voorlopig althans– voornamelijk op de zakelijke markt gericht.

Alle mogelijkheden van de iPhone werken evenwel ook via WiFi (draadloos netwerk), dat reeds met de vorige iPhone beschikbaar was. WiFi kan u -elders dan thuis– verkrijgen via bijvoorbeeld de Telenet Hotspots, en een HotSpot abonnement daarop kost 10 euro per maand (gratis als u TurboNet klant bent). Bovendien zijn er ook steeds meer gratis WiFi plaatsen te vinden (zoals in de Gentse Vooruit, als ik mij niet vergis).

Andere nieuwigheden zijn de iPhone apps, en de ‘vervanger’ van .Mac: MobileMe. MobileMe werkt met pc, mac, en iPhone, en brengt ons nog dichter bij een integratie en beschikbaarheid van uw gegevens. De nieuwe iPhone introduceert ook een gps chip.

Apple speelt met deze release duidelijk op twee markten. Enerzijds de consument, die voor 125 euro een wel zeer aantrekkelijke en veelzijdige gsm kan bemachtigen. Anderzijds de zakelijke markt, die met deze cutting edge telefoon heel wat zakelijke toepassingen binnen handbereik heeft –zonder de noodzaak het computersysteem naar mac te switchen. Tijdens de speech, gisteren in het Moscone Center, werd heel wat nadruk gelegd op de zakelijke markt.

Het ziet er in elk geval zeer naar uit dat de iPhone ook in Europa binnen de kortste keren de gsmmarkt gaat domineren/veranderen, net zoals de iPod bij de mp3 spelers.

—

^(*) Ter info. De homepage van Gentblogt telt reeds 1,270 MB; commentaar nalaten op ‘Allergische berken’ in Rabotpark –een artikel zonder beelden– vraagt om nog eens 0,5MB.

Vs Immigratie
Woon en werk in de VS met een Permanente Verblijfsvergunning.
www.Usagc.org

Zouden ze bij Google mijn weblog lezen?^(*)

—

^(*) Voor wie de dingen graag uitgelegd krijgt: dat laatste was ironisch, het verschijnen van die bepaalde sponsored link, niet.

Een tijd geleden had ik het begin van een klad klaarstaan over de impact van de Vlaamse bloggers, en hoe men dat vooral niet mag overschatten. Maar ik vond dat ik mezelf daarmee al veel te serieus opnam, en heb ik die aanzet zonder al te veel scrupules op een donkere lente-ochtend gewist.

Ik hou mijn kijkcijfers in de gaten. Niet omdat ik ze spectaculair wil zien stijgen, niet omdat ik ermee wil uitpakken tijdens de blogmeetings en op de afterparty van de (te) vele wedstrijden, maar gewoon omdat ze er zijn. Ik ben een informatie-junkie.

Ik schrijf voor jullie. Ik maak best één en ander mee, lees redelijk wat, bekijk een hoop films op een jaar, luister veel naar cd’s, en ga naar behoorlijk wat concerten. En dan kan ik daar maar beter wat mee doen. Wie weet, misschien vindt u het wel interessant wat ik te vertellen heb.

Ik schrijf voor mijzelf. Zo is het begonnen, en zo gaat dat nog altijd door. Ik voel me niet in het minste verplicht om mijn schrijfsels aan te passen. T.t.z. dit blog is in die mate een extensie van mijn persoonlijkheid, waarbij ik ook IRL niet meer blootgeef dan ik dat zelf wil.

Eigenlijk is dit veel gemakkelijker voor mij. Ik schrijf graag, ik kan mijn gedachten beter ordenen, en ik kan aan een stuk wat doorzwetsen en dan abrupt mijn betoog afbreken. Zoals nu.

—

[Update, vijftien minuten later] Ha! Ik heb een paar van de links, die ik als kapstok wou gebruiken, teruggevonden in mijn bookmarks. Mocht u ze nog niet gezien hebben, ze zijn de moeite van het lezen waard: Excuseer, maar ken ik U?; Zelfrelativering; Moeder waarom bloggen wij?

Deze twee stonden daar ook nog bij, van toen mijn foto’s (geheel legaal vanzelfsprekend) werden gebruikt, eerst in Knack blog, en nadien ook in de gedrukte Focus Knack (ik dacht bij dit artikel).

—

^(*) Ik heb die film nu nog altijd niet gezien