BuitenSporig verenigt tientallen buurtbewoners, los van hun politieke voorkeur. Onder de leden bevinden zich Elke Decruynaere, An Stroobandt en ikzelf, drie kandidaten voor Groen! bij de gemeenteraadsverkiezingen.
Iedereen is welkom op de algemene vergaderingen, alwaar men kan merken dat de “Groene” buurtbewoners op geen enkel moment proberen het debat te monopoliseren.
Ook dient opgemerkt te worden dat geen enkele Groene in het dagelijks bestuur zetelt.

Is het voor mensen die actief met politiek bezig zijn dan effectief verboden om zich op

Uh huh. Ik geloof u. Echt waar. Tiens, wat hoor ik daar rinkelen aan mijn ander been?

/signing off.

en dan nu, ruimte voor het laatste woord, dat ik u gerust gun :) —>

Mijn punt, dat ik tot treurens toe ga blijven herhalen, tot ge snapt dat het niet over de Sp.a, noch over Groen! gaat –het zijn toevallige actanten; mijn punt dus is dat al die vingerwijzingen van de traditionele partijen beu ben. Dat ze eens iets doen. Sinds Zwarte Zondag is nog geen enkele partij erin geslaagd de opmars van het VB te stuiten. En nog zijn ze niet geleerd, en nog kunnen ze niet constructief samenwerken naar een oplossing, en nog blijven ze elkaar verwijten. Daarover gaat dit.

Dat stond helemaal bovenaan in het stukje, en heb ik al een paar keer herhaald. Negeer het nog maar eens. Ik weet dat ge ‘t kunt. :D

Compare and contrast. Exhibit A, Bruno Bollaert:

Gans uw betoog is opgehangen aan uw intrepretatie van de uitspatting afkomstig van slechts 1 persoon (Vande Lanotte).

Exhibit B, Belga in januari van dit jaar:

Zowel N-VA, CD&V als VLD willen na de verkiezingen niet meer verder met Groen! in Antwerpen. Dat verklaarden de plaatselijke topmensen van die partijen aan De Morgen, zo meldt de krant maandag. Alleen de Antwerpse sp.a houdt er een voorzichtiger mening op na.

Michel, uw plaat blijft hangen. Ge maakt cirkelredeneringen vertrekkende van 1 kapstok waaraan ge alles ophangt.

En dit “Vandelanotte zegt dat hij van een partij die in een collegiaal orgaan zit zoals de gemeenteraad van Antwerpen, verwacht dat ze niet voortdurend haar partners afschiet.” is *uw* subjectieve, door geen enkel feit of geen enkele bron geondersteunde, interpretatie van het citaat. Gans uw betoog is opgehangen aan uw intrepretatie van de uitspatting afkomstig van slechts 1 persoon (Vande Lanotte). Een uitspatting die voor de rest overigens van langs alle kanten wordt afgeschoten. Ook –en dat is niet onbelangrijk mij dunkt– van binnen Vande Lanotte zijn eigen partij. Zowel Patrick Janssen, als de woordvoerder van de Sp.a, als ‘vooraanstaande Gentse socialisten’ spreken duidelijk hun afkeur uit.

Ik herhaal mijn conclusie, en ik zal ze lichtjes aanpassen:

Nog voor ze de verkiezingen goed en wel verloren hebben [

Vandelanotte zegt dat hij van een partij die in een collegiaal orgaan zit zoals de gemeenteraad van Antwerpen, verwacht dat ze niet voortdurend haar partners afschiet.

Kritiekloos slikken? Nee hoor. Dat doe ik ook niet.

Maar ik geef het voordeel van de twijfel. En gij hebt zelf gezegd dat ze dat van u niet krijgen.

Groen! blijkbaar wel. Gemakkelijk natuurlijk om analles te beloven als ze het toch niet moeten realiseren. Aan de zijlijn een beetje keffen, dat kan iedereen, nee?

Nergens pleit ik Groen! vrij –was dat nodig misschien? Ik heb gezegd dat Vande Lanotte vindt dat Groen! moet zwijgen en meelopen, en in gans uw argumentatie bekrachtigt ge dat ten zeerste. Van zodra Groen! spreekt, noemt ge dat profileringsdrang. Van zodra Vande Lanotte iets zegt, heet dat bij u waarheid. Waar zit de intelligentie daar verscholen?

Op een gelijkaardige manier verwacht ge van mij dat ik kritiekloos de verkiezingsbeloften van de bestuurspartij slik. Want natuurlijk, waarom zouden ze liegen –komaan, zo na

Een niet onbelangrijk citaat, waarin Vande Lanotte niet alleen te kennen geeft dat Groen! voor de Sp.a niet (meer) tot de democratische partijen wordt gerekend, maar waarin hij met

En ik kan de premisse omkeren natuurlijk; “probeer hier uw hoofd rond te krijgen: het kan zijn dat Vande Lanotte ongelijk heeft!” Dat het niet slim was van hem om dat zeggen –gelijk of ongelijk– staat buiten kijf. En dat, Michel, was mijn conclusie. Ik citeer (uit) mijn laatste paragraaf van de entry:

Nog voor ze de verkiezingen goed en wel verloren hebben [...] steken ze reeds de schuld van hun verlies op anderen. En weet u wat? Wij zijn dat beu. Men moet geen tsjeef zijn om een mea culpa op de borst te kloppen. Begin er maar al aan.

Zal ik het nog eens zeggen? Ik ben al die vingerwijzingen van de traditionele partijen beu. Dat ze eens iets doen. Sinds Zwarte Zondag is nog geen enkele partij erin geslaagd de opmars van het VB te stuiten. En nog zijn ze niet geleerd, en nog kunnen ze niet constructief samenwerken naar een oplossing, en nog blijven ze elkaar verwijten. Daarover gaat dit. En ik wéét dat ge intelligent genoeg zijt om dat te vatten.